Wake up
Αντιλαμβανόμαστε την ανησυχία και τον φόβο όλου του πολιτικού συστήματος, βλέποντας κόσμο, πολίτες που δεν έχουν μεταξύ τους καμιά κομματική επαφή, ανήκουν σε διαφορετικές οικονομικές και κοινωνικές τάξεις, και από πλευράς ηλικίας φτάνουν από τη μια άκρη στην άλλη, μένουν από φτωχές συνοικίες μέχρι και στα βόρεια προάστια, και χωρίς καμία οργανωτική δομή, ασύνδετοι μεταξύ τους, αλλά ζώντας τις επιπτώσεις από την οικονομική κρίση και τα μέτρα που έχουν παρθεί, κάθε βράδυ συναντιούνται στο Σύνταγμα και σε άλλες πλατείες της Ελλάδας.
Σε μια ζωντανή διαμαρτυρία, ο καθένας για διαφορετικούς λόγους, μακριά όμως από κραυγές, κάτι το πρωτόγνωρο για τη χώρα μας.
Ανησυχούν τα κόμματα, μικρά και μεγάλα, από δεξιά μέχρι αριστερά, για το πού μπορεί να καταλήξει αυτό το ξέσπασμα οργής και θυμού για τα δεινά που έπληξαν τη ζωή τους.
Ανησυχούν και άλλοι χώροι –ΜΜΕ, οικονομικό κατεστημένο κ.λπ.– για το τι μπορεί να ξεπηδήσει. Προς το παρόν κανείς δεν ξέρει. Παραμένει ανεξέλεγκτο σήμερα, αλλά σίγουρα στην πορεία θα επιχειρήσουν κάποιοι να το χειραγωγήσουν, να το προσεταιριστούν. Άσχετα βέβαια αν θα τα καταφέρουν. Όπως επίσης και πού μπορεί να καταλήξει. Θα είναι για τους νέους, θα είναι κίνημα των άνεργων;
Το βέβαιο είναι ότι κανένας πολιτικός από τους «αναγνωρίσιμους» δεν μπορεί να μιλήσει σ’ αυτόν τον κόσμο... Τον έχουν απορρίψει εκ των προτέρων...
Αυτή η απόλυτα υγιής αντίδραση, που έχει ένα ελπιδοφόρο μήνυμα, ότι υπάρχει αύριο, θα πρέπει να αυτοπροστατευτεί από τον ίδιο τον κόσμο που συμμετέχει. Από ακρότητες, είτε τυχαίες, συμπτωματικές, είτε προβοκατόρικες, με στόχο να δυσφημήσουν αυτήν την ειρηνική εξέγερση από τον καναπέ... Και θα λειτουργούσε αποτρεπτικά σε πολίτες που θα ήθελαν να κατεβούν στις πλατείες, ίσως δε να προβλημάτιζε και κείνους που ήδη κάθε βράδυ δίνουν το παρών, αν θα πρέπει να ξαναπάνε. Ευθύνες για την προστασία της τάξης και της ασφάλειας αυτού του ειρηνικού κινήματος έχει η Αστυνομία. Και ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Παπουτσής σίγουρα θα έχει δώσει τις σχετικές εντολές. Άλλωστε γνωρίζουμε ότι υπάρχει και ανησυχία... Είναι αυτονόητο ότι οι προπηλακισμοί βουλευτών και ο αποκλεισμός της Βουλής το βράδυ της Τετάρτης είναι καταδικαστέες πράξεις.
Όμως το να φθάσουν στο σημείο βουλευτές και ηγεσίες να μιλούν για αμφισβήτηση του πολιτεύματος και ότι προσβάλλουν τέτοιες ενέργειες το Κοινοβούλιο, τον ναό της Δημοκρατίας, ξεπερνάει και το τελευταίο ίχνος της λογικής...
Ο κόσμος δεν στρέφεται κατά της Βουλής. Φωνάζει, διαμαρτύρεται, αποδοκιμάζει εκείνους που τον ξεγέλασαν, τον εξαπάτησαν. Άλλα του υποσχέθηκαν και άλλα κάνουν. Άλλα ψήφισε και άλλα γίνονται. Και γι’ αυτό κάποιοι φταίνε. Οι βουλευτές που συναίνεσαν δεν είναι αθώοι του φόνου...
Έχει ο πολίτης άλλο τρόπο να στείλει την αγανάκτησή του; Την απελπισία του; Ας μην τα θέλουν οι πολιτικοί μας όλα δικά τους. Και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο...
Μπορεί ο κ. Πάγκαλος να λέει ότι «μαζί τα φάγαμε» αλλά ακόμα κι αν είχε βάση, οι φύλακες πού ήταν; Για ό,τι συμβαίνει σε μια χώρα, την ευθύνη ΟΛΗ έχει ένας και μόνο: Εκείνος που κυβερνάει... Αυτός αποφασίζει...
Και σήμερα αυτό που συμβαίνει είναι αποτέλεσμα των πολιτικών και των επιλογών της ηγεσίας. Αν τους στενοχωρούν, ας κοιμηθούν χώρια τους... Το σωστότερο και... φρονιμότερο πάντως θα ήταν να αφουγκραστούν το μήνυμα που στέλνουν οι «αγανακτισμένοι»... Φαίνεται όμως ότι έχουν κλείσει τα αυτιά τους... Κι αυτό είναι ό,τι χειρότερο για κάθε κυβέρνηση...
[Το Παρόν της Κυριακής]
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Wake up" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
