[το είδαμε στο Έχω μάτια και βλέπω]
Το πλήρες κείμενο και οι λεπτομέρειες της συνέντευξης
βρίσκονται στην ιστοσελίδα της Νέλλης Ψαρρού
Ο δάσκαλος δίδασκε, αλλά ο μαθητής... κοιμόταν.
Και ακόμη κοιμάται.
Περισσότερα... »
skip to content
Kavala Blogs » Wake up | |||
|
Τα επιλεγμένα blogs του νομού Καβάλας με μια ματιά |
|||
38104 άρθρα από 85 πηγές
Aa - Zz
(23213)
Αα - Ωω
(14891)
Η τελετή έναρξης των Special Olympics κόστισε 7,7 εκ. ευρώ. Αν μάλιστα σκεφτεί κανείς ότι το συνολικό κόστος της διοργάνωσης θα υπερβεί τα 70 εκ. ευρώ τότε είναι να βγαίνει ο Έλληνας από τα ρούχα του, αναλογιζόμενος ότι οι δύο προηγούμενες αντίστοιχες διοργανώσεις σε Δουβλίνο και Σαγκάη κόστισαν συνολικά 30 και 36 εκατ. ευρώ. Εν ολίγοις Ιρλανδοί και Κινέζοι πιάστηκαν... κορόιδα.
Η Ελλάδα τους έβαλε για μία ακόμα φορά τα γυαλιά, αφού θα κάνει «τους καλύτερους special Olympics» που έχουν γίνει ποτέ. Βάσει κόστους τουλάχιστον, αφού η Αθήνα θέλει ένα Δουβλίνο και μία Σαγκάη «στην καθισιά της» (30+36=66 εκ. ευρώ) και της μένουν και 4 εκατ. ευρώ… ρέστα!
Το… κερασάκι σε αυτή την… ομορφιά όμως είναι άλλο. Η πρόεδρος της οργανωτικής επιτροπής των παγκόσμιων αγώνων Special Olympics Ελλάδος, Γιάννα Δεσποτοπούλου, το οποίο είναι ένα ιδιωτικό σωματείο, πιέζει αφόρητα την Πολιτεία να της εξασφαλίσει επιπλέον 28,2 εκατ. ευρώ από τον τακτικό προϋπολογισμό για να καλύψει -λέει- άμεσες δαπάνες!
Ταυτόχρονα απαιτεί άλλα 12 εκατ. ευρώ για την κάλυψη των χορηγικών προγραμμάτων της διοργάνωσης, επειδή σε αυτό το τραγικό τραπεζικό περιβάλλον, καμία τράπεζα δεν προτίθεται να βάλει βαθιά το χέρι στα ταμεία για να γίνει «μέγας χορηγός» ή έστω «επίσημος υποστηρικτής» των Αγώνων. Έτσι, σε ποιον πέφτει ο κλήρος; Μα στον Έλληνα φορολογούμενο φυσικά. Αυτός είναι ο «μέγας χορηγός» σε ακόμα μία υπερκοστοληγμένη αθλητική διοργάνωση στην χώρα μας.

Τσάμπα πήγαν οι φωνές και τα σκάνδαλα για τα «όργια» σπατάλης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, που έβαλαν το τελευταίο καρφί στο «φέρετρο» της ελληνικής οικονομίας και από τότε ξεκίνησε ουσιαστικά η μακριά «κάτω βόλτα». Και αν τότε, «λεφτά υπήρχαν», τώρα τι να πει ο Έλληνας φορολογούμενος; Προς τα πού να ρίξει το… φάσκελο; Να δείτε που τελικά, το ρίχνει στον καθρέφτη. Που αφήνει τόσα χρόνια ένα ανάπηρο κράτος να τον εκμεταλλεύεται.
Αυτό που οφείλει ο Έλληνας πολίτης να κάνει, είναι να απαιτήσει από το κράτος να βγάλει «στο φως» όλες τις συμβάσεις που υπογράφτηκαν για τους Special Olympics όπως ακριβώς προβλέπει η ισχύουσα νομοθεσία (2725/99) για τις μεγάλες διοργανώσεις, τις οποίες πληρώνει ο ελληνικός λαός, είτε άμεσα μέσω του κρατικού προϋπολογισμού, είτε έμμεσα μέσω «κρατικών» χορηγιών.
Ο πρωθυπουργός της χώρας δεν παραβρέθηκε στην τελετή έναρξης των Special Olympics. Προφανώς δεν ήθελε να… πληρώσει τον λογαριασμό. Αυτόν τον αφήνουμε πάντα στον «καλό» της παρέας, τον Έλληνα φορολογούμενο!...
[newstoday][toTefteri]68.000.000 € όλη η διοργάνωση
Η ανάληψη καθηκόντων προέδρου των Special Olympics από τη Γιάννα Δεσποτοπούλου, σύζυγο του Βασίλη Δεσποτόπουλου, προέδρου της ΕΛΠΑ, είχε ως αποτέλεσμα την απομάκρυνση του τέταρτου κατά σειρά εκτελεστικού διευθυντή και των εκτελεστικών μελών που αντιστέκονταν στην ατζέντα της. Μαζί με τον γιο της Ηλία Δεσποτόπουλο, ο οποίος ηγείται του τομέα τεχνολογίας -με τον υψηλότερο προϋπολογισμό της διοργάνωσης με 10,8 εκατ. ευρώ για προμήθειες-, ετοιμάζουν το… οικογενειακό τους beach party στην υγειά των… υπερχρεωμένων!
Ποια είναι όμως η “Σιδηρά Κυρία” των Special Olympics; Η φιλία της οικογένειας Δεσποτοπούλου με την οικογένεια Καραμανλή είναι γνωστή. Λέγεται, μάλιστα, ότι για την ανάληψη των αγώνων είχε “βάλει πλάτη” προσωπικά ο τέως πρωθυπουργός. Το 2004 η κυρία Γιάννα Δεσποτοπούλου βρέθηκε στη λίστα του ψηφοδελτίου Επικρατείας της ΝΔ.
Αυτό, σε συνδυασμό με τις… αναδουλειές του συζύγου της τα τελευταία χρόνια -η ΕΛΠΑ ελέγχεται για χρέη προς τρίτους και φυσικά προς το ΙΚΑ-, έστρεψε το ενδιαφέρον τους στη διοργάνωση των Special Olympics. Τα γραφεία των Special Olympics στεγάζονται στην ΕΛΠΑ, στα γραφεία του συζύγου της, Β. Δεσποτόπουλου.
Μάλιστα, εδώ και 3 χρόνια ο 30χρονος γιος της Ηλίας είναι υπεύθυνος του τομέα τεχνολογίας των αγώνων και αμείβεται με 93.000 ευρώ ετησίως. Όπως διαβάζουμε στο βιογραφικό του σε γνωστή ιστοσελίδα επαγγελματικής δικτύωσης, οι εμπειρίες του σε καμία περίπτωση δεν προδίκαζαν την ανάληψη τέτοιας ευθύνης, καθώς η προηγούμενη σταδιοδρομία του αφορούσε στην κατασκευή ιστοσελίδων και κάποιες υπηρεσίες στην… οικογενειακή τους επιχείρηση.
Ε ρε γλέντια...Τηλεγράφημα από την πρεσβεία των ΗΠΑ στη Λευκωσία, που υπεκλάπη από το Wikileaks, είχε εισηγηθεί την αποκοπή από κάθε ροή πληροφοριών για τον δημοσιογράφο, επειδή είχε αποκαλύψει ότι ο τουρκικός στρατός χρησιμοποίησε Έλληνες αιχμαλώτους ως πειραματόζωα[Έθνος]
Σχέδιο "δημοσιογραφικής εξαφάνισης" του ανταποκριτή του "Εθνους" στην Ουάσιγκτον, Μιχάλη Ιγνατίου, είχε εισηγηθεί η αμερικανική πρεσβεία της Λευκωσίας με εμπιστευτικό τηλεγράφημα που εστάλη στους τότε υπουργούς Εξωτερικών και Άμυνας των ΗΠΑ, Κοντολίζα Ράις και Ντόναλντ Ράμσφελντ, και στην DIA (μυστική υπηρεσία του Πενταγώνου).
Το σχέδιο καταγράφεται σε τηλεγράφημα που φέρει ημερομηνία 3 Νοεμβρίου του 2006, και υπογράφει ο Αμερικανός πρέσβης στη Λευκωσία, Ρόναλντ Σλίκερ. Το τηλεγράφημα υπεκλάπη από τον ιστότοπο WikiLeaks και το έφερε στη δημοσιότητα το "Πρώτο Θέμα".
Σύμφωνα με τον Αμερικανό πρέσβη, στις 22 Οκτωβρίου του 2006 η Λευκωσία ξύπνησε συγκλονισμένη από την είδηση του Ιγνατίου ότι ο τουρκικός στρατός προκάλεσε τον θάνατο άγνωστου αριθμού Ελληνοκυπρίων και Ελλήνων κρατουμένων, τους οποίους είχε χρησιμοποιήσει σαν πειραματόζωα, σε εργαστήρια παρασκευής χημικών όπλων, στην Αγκυρα. Η πληροφορία είχε δημοσιευθεί τον Σεπτέμβριο του 2006 στο αμερικανικό εμπιστευτικό περιοδικό "Defense and Foreign Affairs Strategic Policy".
Όπως αναφέρεται, η αποκάλυψη είχε προκαλέσει σάλο στην Κύπρο, πανικό στην Τουρκία και προβληματισμό στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς η αμερικανική κυβέρνηση και οι Ελληνοκύπριοι συνεργάτες της στο νησί θεωρούσαν ότι οι δημοσιογραφικές αποκαλύψεις μπορούσαν να παγώσουν την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας στην ΕΕ.
Όπως προκύπτει από το τηλεγράφημα για το ρεπορτάζ, που δημοσιεύθηκε πρωτοσέλιδα στο "Έθνος της Κυριακής" και στον "Φιλελεύθερο" της Κύπρου και μεταδόθηκε από το Mega Ελλάδας και Κύπρου, ο Αμερικανός πρέσβης έστρεψε τα πυρά του εναντίον του Ιγνατίου, ο οποίος υπέγραφε το αποκαλυπτικό άρθρο με τίτλο "Οι αγνοούμενοι-πειραματόζωα της Τουρκίας". Στο εμπιστευτικό τηλεγράφημά του ο κ. Σλίκερ χαρακτηρίζει τον Ιγνατίου "συνηθισμένο βέλος στα πλευρά μας".
Στο ντοκουμέντο περιέχεται η άποψη μιας προστατευόμενης πηγής (αναφέρεται το όνομά της), η οποία παρουσιάζεται από τον Αμερικανό πρέσβη να υποστηρίζει ψευδώς και χωρίς καμία απόδειξη ότι ο τότε Πρόεδρος της Κύπρου, Τάσσος Παπαδόπουλος, όχι μόνο είχε αναθέσει τη δημοσίευση της υπόθεσης στον Ιγνατίου, αλλά κατηύθυνε τον δημοσιογράφο να την αποκαλύψει δύο εβδομάδες πριν από τη συζήτηση στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της ένταξης της Τουρκίας, με σκοπό να την εκτροχιάσει.
Οι ανυπόστατοι ισχυρισμοί της προστατευόμενης πηγής ταυτίζονταν με την εκτίμηση της αμερικανικής κυβέρνησης, που υποστήριζε ότι η κυβέρνηση του Τάσσου Παπαδόπουλου μεθόδευσε τη δημοσίευση της πληροφορίας πως οι αγνοούμενοι χρησιμοποιήθηκαν από τους Τούρκους σαν πειραματόζωα για να αμαυρωθεί η εικόνα της Τουρκίας και να περιοριστούν οι πιθανότητες ένταξής της στην ΕΕ.
Κανένα στοιχείο
Ο κ. Σλίκερ έγραψε στο τηλεγράφημά του χωρίς να παρουσιάσει κανένα στοιχείο εναντίον του ανταποκριτή μας:
"Αν οι καταγγελίες της κυρίας ΧΧΧΧ αποδειχθούν αληθείς, ο Ιγνατίου είναι πιθανό να έπαιζε τον ρόλο του πρόθυμου συν-συνωμότη, από την στιγμή που ένας αριθμός διαφορετικών συνομιλητών (πηγών) της πρεσβείας αναφέρουν ότι είναι στην τσέπη του Προέδρου".
Ο Αμερικανός πρέσβης εμμέσως απεκάλυψε ότι αριθμός Ελληνοκυπρίων (πολιτικοί, δημοσιογράφοι και καθηγητές) που είχαν σχέση με την πρεσβεία, έβαλαν στο στόχαστρο τον Ιγνατίου. Ο κ. Σλίκερ έγραψε στην κ. Κοντολίζα Ράις και στον κ. Ράμσφελντ ότι "φυσικά δεν είναι έγκλημα η άσκηση κριτικής στην πολιτική των ΗΠΑ στο Κυπριακό, όμως ο δημοσιογραφικός αυτός αστέρας (star snoop) χρησιμοποιεί εναντίον μας την πρόσβαση που του προσφέρουμε" (εννοεί τη διαπίστευση που έχει κάθε δημοσιογράφος, ο οποίος καλύπτει το Στέιτ Ντιπάρτμεντ).
Ο πρέσβης των ΗΠΑ πρότεινε συγκεκριμένους τρόπους για να αποκοπεί ο Ιγνατίου από τις πηγές πληροφόρησης. Έγραψε: "Αποκόπτοντάς τον πλήρως από τη ροή των πληροφοριών δεν θα επιτύχει και θα στραφεί εναντίον μας (would backfire), όμως οφείλουμε να τον περιορίσουμε γρήγορα".
Σε ένα άλλο τηλεγράφημα, ημερομηνίας 1 Αυγούστου του 2008, ο κ. Σλίκερ ενημερώνει τους προϊσταμένους του για τη συνομιλία του με τον Πρόεδρο της Κύπρου κ. Δημήτρη Χριστόφια, που αφορούσε ένα άλλο κείμενο του Ιγνατίου για τον διορισμό ειδικού συντονιστή του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για το Κυπριακό.
Ο κ. Σλίκερ έγραψε: "Ο Χριστόφιας, που ήξερε καλά τον Ιγνατίου, υποσχέθηκε ότι θα επικοινωνήσει με τον δημοσιογράφο. Δεν ήταν βέβαιος (σ.σ.: ο κ. Χριστόφιας) τι είχε οδηγήσει τον δημοσιογράφο στην εκστρατεία παραπληροφόρησης".
"Εθνος της Κυριακής"
Δημοσίευση για τα Σκόπια εξοργίζει την κυβέρνηση ΜπουςΗ δημοσίευση στο "Έθνος της Κυριακής" απόρρητου εγγράφου της Αμερικανίδας πρέσβεως στα Σκόπια εξόργισε την κυβέρνηση του Τζορτζ Μπους, που έστρεψε τα βέλη της εναντίον του ανταποκριτή του "Έθνους", ο οποίος δεν είχε την παραμικρή σχέση με την υπόθεση.
Σύμφωνα με πληροφορίες, σε σύσκεψη που έγινε στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ "έπεσε" η πρόταση να ασκηθεί δίωξη εναντίον του Ιγνατίου για "παραβίαση της εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ" (Breach of National Security). Μετά από ενδελεχή έρευνα, ύστερα από πρόταση δύο ανώτερων αξιωματούχων, οι Αρχές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο ανταποκριτής του "Εθνους" ήταν αθώος.
Σημειώνεται ότι η διαρροή του εγγράφου προκάλεσε έρευνα στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, στις πρεσβείες της Αθήνας και των Σκοπίων και σε άλλες υπηρεσίες που είχαν παραλάβει το απόρρητο έγγραφο. Επίσης, μετατέθηκαν υπάλληλοι του αμερικανικού υπουργείου, ενώ ένας ανώτερος αξιωματούχος δέχτηκε επίπληξη για τη φιλική του σχέση με τον Ιγνατίου.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΟΥΤΣΙΑΣ
Μέτρα φορολογικής εξόντωσης!
Την περασμένη Τρίτη, την ίδια μέρα που σηκωνόταν πάνω στο τεράστιο βάθρο το φαραωνικό άγαλμα του έφιππου Μεγάλου Αλεξάνδρου στην κεντρική πλατεία των Σκοπίων, άλλο ένα άγαλμα που απεικονίζει τον Μακεδόνα βασιλιά Φίλιππο στηνόταν στην κεντρική πλατεία της Μπίτολα (Μοναστήρι).
Ενα τρίτο άγαλμα πάλι του Φιλίππου θα στηθεί το επόμενο διάστημα στην πλατεία του δήμου Γκαζί Μπαμπά, που ανήκει στο πολεοδομικό συγκρότημα των Σκοπίων.
Η ταυτόχρονη τοποθέτηση των αγαλμάτων -αυτό στο Μοναστήρι είχε μεταφερθεί και φυλασσόταν εκεί εδώ και 2,5 χρόνια- δείχνει ότι αποτέλεσε επιλογή της κυβέρνησης, επιχειρώντας να δημιουργήσει το δικό της στάτους και νέα τετελεσμένα.
Οπως έκανε πριν από μερικά χρόνια με τη μετονομασία του δημοτικού σταδίου των Σκοπίων σε στάδιο του βασιλιά Φιλίππου Β', τη μετονομασία του αεροδρομίου των Σκοπίων σε Μεγάλου Αλεξάνδρου και του δρόμου που Σκοπίων μέχρι τα ελληνικά σύνορα επίσης ως Μεγάλου Αλεξάνδρου. Είχε προηγηθεί επίσης η τοποθέτηση ενός αγάλματος του Μακεδόνα βασιλιά στο Πρίλεπ.
Ο νουνεχής πρώην υπουργός Εξωτερικών Ντένκο Μαλέσκι έσπευσε να επικρίνει εκείνους που υποστηρίζουν ότι η "βουτιά" στα αρχαία μακεδονικά αγάλματα "θα ενισχύσει την ταυτότητα και τη θέση του έθνους και του κράτους".
Οπως είπε, θα συμβεί το αντίθετο, θα αποδυναμώσει την ταυτότητα και τη διεθνή θέση της χώρας, θα επιδεινώσει τις σχέσεις με την Ελλάδα και θα της προσθέσει επιπλέον επιχειρήματα για να μπλοκάρει την ένταξη της χώρας στην ΕΕ.
"Αφησαν ελληνικό στίγμα"
Αλλος ένας γνώριμος στους Έλληνες, ο πρώην πρωθυπουργός και άλλοτε ηγέτης του VMRO-DPMNE Λιούπτσο Γκεοργκίεφσκι αισθάνθηκε την ανάγκη να μιλήσει αυτές τις μέρες και να δώσει στους συμπατριώτες του κάποια μαθήματα Ιστορίας μιλώντας στο Κανάλι 5:
"Το πιο σημαντικό πράγμα είναι το ακόλουθο: Ο Φίλιππος και ο Αλέξανδρος είχαν σκοπό να ενώσουν τον ελληνικό κόσμο. Είχαν σκοπό να νικήσουν τον μεγάλο εχθρό του ελληνικού κόσμου, την Περσία. Και τελικά ο Φίλιππος και ο Αλέξανδρος ή καλύτερα ο Αλέξανδρος σε αυτήν την περίπτωση, όπου και αν κέρδισε, κέρδισε με το ελληνικό όνομα. Οπουδήποτε άφησε ένα ίχνος της παρουσίας του, είναι ίχνος της ελληνικής του καταγωγής. Και έχουμε εκατοντάδες μνημεία όπου αρχίζει με τις λέξεις: ''Εγώ ο Eλλην/του Eλληνος Αλεξάνδρου''. Eτσι μετά τον θάνατο του Μ. Αλεξάνδρου, ο κόσμος που αφήνει πίσω, είναι ένας ελληνικός κόσμος και ονομάζεται ''ελληνοποίηση της Μεσογείου''".
Σε ό,τι αφορά τις διεθνείς αντιδράσεις, ήρθαν τόσο από την ΕΕ όσο και από τις ΗΠΑ. Ο αρμόδιος επίτροπος για τη διεύρυνση της ΕΕ, Στέφαν Φούλε, δήλωσε ότι με ενέργειες όπως αυτή η ΠΓΔΜ μπορεί να βρεθεί εκτός του καθεστώτος της υποψήφιας για ένταξη στην ΕΕ χώρας, ενώ ο βοηθός υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Τόμας Κάντριμαν κάλεσε τα Σκόπια να αποφύγουν τις προκλητικές σε βάρος της Ελλάδας ενέργειες.
ΓΚΡΟΥΕΦΣΚΙ
Ολα τα κάνει βάσει του σχεδίου Σκόπια 2014
H τοποθέτηση του αγάλματος στην κεντρική πλατεία των Σκοπίων, που έχει μαζί με το βάθρο ύψους 23 μέτρα, δηλαδή το ύψος μιας οκταώροφης πολυκατοικίας, ξεπερνώντας τα γύρω κτίρια, συνδυάζεται με ένα ευρύτερο σχέδιο "εξαρχαϊσμού" της. Πρόκειται για το σχέδιο "Σκόπια 2014" που αποσκοπεί να δώσει στο κέντρο των Σκοπίων με κτίρια, μνημεία και αγάλματα την εικόνα μιας αρχαϊκής πόλης. Ακόμη και αρχαιοπρεπής καμάρα ετοιμάζεται, ίσως ως εκδοχή της Αψίδας του Γαλερίου της Θεσσαλονίκης. Να σημειωθεί ότι όλα αυτά δεν έχουν καμία σχέση με την όποια αρχιτεκτονική παράδοση και τη μορφολογία των κτιρίων στα Σκόπια.
Το σχέδιο αυτό έχει επικριθεί από την αντιπολίτευση και κυρίως από το κόμμα της Σοσιαλδημοκρατικής Ενωσης αλλά και από αρκετούς διανοούμενους που αμφισβητούν τόσο την αισθητική του όλου πράγματος όσο και τη βουτιά σε ένα αμφιλεγόμενο αρχαίο μακεδονικό παρελθόν.
Η αξιωματική αντιπολίτευση επέκρινε την τοποθέτηση του αγάλματος του Μεγάλου Αλεξάνδρου κάνοντας λόγο για μεγαλομανία του Νίκολα Γκρούεφσκι και για επιβλαβή για τη χώρα πολιτική. Προχωρώντας ακόμη περισσότερο, ανέφερε μάλιστα ότι ο πρωθυπουργός και οι συνεργάτες του δείχνουν ότι δεν έχουν σώας τας φρένας. Οτι διχάζουν τον λαό αλλά και τον προκαλούν, αφού σε μια περίοδο φτώχειας ξοδεύουν μόνο για το άγαλμα ένα ποσό κοντά στα 10 εκατ. ευρώ. Ομως το σημαντικότερο, όπως τονιζόταν, ήταν ότι με την ενέργεια αυτή περιπλέκεται ακόμη περισσότερο η ήδη διαταραγμένη διεθνής θέση της χώρας.
Ρεπορτάζ: ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΕΛΙΔΗΣ
[Έθνος]
Γερμανία: ο μεγαλύτερος ''παραβάτης'' χρεών του 20ου αιώναΤου Χαριδημου Κ. Τσουκα*[Καθημερινή]«Ο καθένας μπορεί να θυμώσει· είναι εύκολο. Αλλά να θυμώσεις με τον σωστό άνθρωπο, στον σωστό βαθμό, για τον σωστό λόγο, τη σωστή στιγμή και με τον σωστό τρόπο, αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο».ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ
«Ηθικά Νικομάχεια», 1109α26-29Το πλήθος είναι πολύχρωμο, αντιφατικό, ετερόκλητο. Η ατμόσφαιρα «καρναβαλική»: στον προβλέψιμα αποστειρωμένο λόγο της Βουλής αντιπαρατίθεται «διαλογικά» η άναρθρη κραυγή, το αποδοκιμαστικό σφύριγμα, το αγενές «ουστ», το γηπεδικό χυδαιολόγημα, η απαξιωτική μούντζα. Αυτή και μόνο η χειρονομία δείχνει το μέγεθος της θεσμικής απαξίωσης που επήλθε στη χώρα: την υψωμένη γροθιά άλλων εποχών διαδέχθηκε η παλινδρομικά κινούμενη παλάμη!
Το πλήθος εκφράζει κυρίως τα αισθήματά του, ιδιαίτερα την οργή του. Αυτό που ενώνει τους «Αγανακτισμένους» δεν είναι τόσο μια πολιτική πλατφόρμα όσο ένα συναίσθημα - θυμός. Συλλογικός θυμός για την κατάντια της χώρας, ατομική οργή για τον βίο που γίνεται αβίωτος. Το σύνθημα που περισσότερο απ’ όλα ηλεκτρίζει τα πλήθη είναι «κλέφτες, κλέφτες». Το φωνάζουν με ένταση και θυμό, μουντζώνοντας παθιασμένα το κοινοβούλιο. Μερικοί αρθρογράφοι όχι μόνο χλευάζουν τα συχνά αφελή και ανεπεξέργαστα συνθήματα του πλήθους, αλλά τα απαξιώνουν ηθικά. Οι «Αγανακτισμένοι» εγκαλούνται για αδιαφορία, ακόμα και συμμετοχή στις ιδιοτελείς και φαύλες πρακτικές που βαθμιαία οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία. Ο αναπόφευκτος κ. Πάγκαλος χλεύασε, ως συνήθως, τους «Αγανακτισμένους» ότι επιδίδονται σε «ανώδυνη και αναποτελεσματική εκτόνωση»! Τόσο καταλαβαίνει...
Οι επικριτές των «Αγανακτισμένων» εμφορούνται από μια ψευδο-ορθολογική νοοτροπία. Δέχονται σιωπηρά ότι, πρώτον, μόνον ηθικά άμεμπτοι άνθρωποι μπορούν να διαμαρτύρονται (!) και δεύτερον, ότι τα άτομα είναι a priori θεματοφύλακες του κοινού καλού. Και οι δύο παραδοχές είναι απλοϊκές: ελαύνονται από μια αφελώς κανονιστική προδιάθεση και μια απλοϊκή ανθρωπολογία.
Αν μόνον ηθικά άμεμπτοι άνθρωποι μπορούν να εγκαλούν τους κυβερνήτες τους λ.χ. για κλοπή δημόσιου πλούτου, τότε είναι αμφίβολο αν θα μιλούσε κανείς, αφού ελάχιστοι είναι οι ηθικά άμεμπτοι. Οι Αιγύπτιοι που ξεσηκώθηκαν κατά του Μουμπάρακ δεν είχαν, άραγε, συμβιβαστεί με το καθεστώς για δεκαετίες; Το ίδιο, μήπως, δεν ίσχυε και για τα πλήθη των αντικομμουνιστικών εξεγέρσεων το 1989;
Το πρόβλημα με την άποψη αυτή είναι ότι αντιλαμβάνεται το άτομο ως ένα πλατωνικό υποκείμενο, το οποίο ζει εκτός κοινωνίας και ιστορικού χρόνου, όπου μόνο κανονιστικού τύπου ερωτήματα τίθενται. Το άτομο που εμπειρικά γνωρίζουμε, όμως, είναι ένα γήινο ον, με βιοτικές ανάγκες, δεκτικό κινήτρων και κυρώσεων, που ζει τη σύντομη ζωή του σε ιστορικά δεδομένους θεσμούς, στη λειτουργία των οποίων αναπόφευκτα προσαρμόζεται.
Αν ο κυρίαρχος τρόπος για να τύχει καλής ιατρικής φροντίδας το παιδί μου στο ΕΣΥ είναι να δώσω «φακελάκι» στον θεράποντα γιατρό, μάλλον θα το κάνω. Αυτό απομειώνει βεβαίως την ηθική υπόστασή μου ως πολίτη, αλλά η ιδιότητα του πολίτη δεν είναι η μόνη ιδιότητα που έχω. Στον πεπερασμένο, αντιφατικό, και ατελή κόσμο που ζω η συμπεριφορά μου σμιλεύεται από τους θεσμούς που με περιβάλλουν.
Ο πραγματιστικός κομφορμισμός μου δεν σημαίνει ότι έχω χάσει απαραίτητα την ηθική φωνή μου. Το αντίθετο. Επειδή έχω βιώσει την αναξιοπρέπεια, ξέρω τι σημαίνει ταπείνωση. Το ότι, ιστορικά, είμαι μέρος τους «συστήματος», δεν σημαίνει ότι δεν έχω λόγους να είμαι θυμωμένος μαζί του. Στρεφόμενος κατά του «συστήματος», μέμφομαι εμμέσως και τον εαυτό μου, κάνω μια κίνηση να υπερβώ τη μέχρι τώρα συμβιβασμένη ύπαρξή μου. Η διαμαρτυρία μου -έστω άναρθρη και καρναβαλική- είναι μια δημόσια προσπάθειά μου να ανακτήσω, από κοινού με τους άλλους, την ηθική υπόσταση που παραμέλησα στην τριβή τα ζωής. Ξαναγίνομαι εν δυνάμει έλλογο υποκείμενο, όχι απλός διεκπεραιωτής βιοτικών αναγκών.
Ο θυμός μου εναντίον των φαύλων πολιτικάντηδων είναι ένας τρόπος εμπλοκής μου με τον κόσμο. Η αθλιότητα της χώρας με κάνει να είμαι οργισμένος με αυτούς που δεν υπεράσπισαν το δημόσιο συμφέρον ως όφειλαν. Ο Αριστοτέλης μου θυμίζει ότι υπάρχουν στιγμές που είναι ανόητο να μην είσαι θυμωμένος, όχι μόνον γιατί το απαιτεί η κατάσταση στην οποία έχεις περιέλθει, αλλά και γιατί διαφορετικά απαξιώνεις τον εαυτό σου ως έλλογο ον. Ο θυμός μου μπορεί να στρέφεται κατά άλλων, αλλά στην ουσία μετασχηματίζει εμένα τον ίδιο: τον τρόπο που βλέπω τον κόσμο. Εκφράζοντας την οργή μου συνειδητοποιώ τι βαθιά με ενοχλεί και ξαναβρίσκω την αξιοπρέπειά μου· ενισχύω την ικανότητά μου να είμαι ένας δρων πολίτης.
Το σημαντικό στις συγκεντρώσεις των «Αγανακτισμένων» δεν είναι τα όποια αφελή συνθήματα ή οι γηπεδικές κραυγές, αλλά η ίδια η ύπαρξή τους, η οποία μεταβάλλει συνειδήσεις και συνιστά ένα καινοφανές πολιτικό γεγονός. Ολοι γνωρίζουμε ότι το δράμα που ζούμε είναι στον πυρήνα του βαθιά αξιακό-πολιτικό. Η πολιτική σταθερότητα και διεύθυνση που απεγνωσμένα χρειάζεται η χώρα δεν θα επιτευχθεί όσο οι όποιες νεωτερικές δυνάμεις του πολιτικού συστήματος δεν «διαλεχθούν» με τη λαϊκή οργή· όσο δεν βρουν τρόπο να τη μορφοποιήσουν πολιτικά και να τη μεταβολίσουν σε νέα πρόσωπα, θεσμούς και αξίες.
Ακόμα κι αν η διαμαρτυρία των «Αγανακτισμένων» φαίνεται αντικοινοβουλευτική, στον πυρήνα της δεν είναι. Το σύνθημα να «να καεί το μπ... η Βουλή» δεν στρέφεται τόσο κατά της Βουλής ως θεσμού, όσο κατά αυτών που κυρίαρχα ενσαρκώνουν-συμβολίζουν εδώ και χρόνια τον θεσμό. Οσο η Βουλή στη συνείδησή μας ταυτίζεται με τον Σιούφα και τον Πετσάλνικο, τον Χατζηγάκη και τον Τσοχατζόπουλο, τον Βουλγαράκη και τον Τσουκάτο, τόσο θα δυσκολευόμαστε να τη δούμε διαφορετικά. Το σημαντικό είναι να δούμε ολόκληρο τον κύκλο: το πλήθος μουντζώνει σήμερα αυτούς που απαξίωσαν τον θεσμό χθες. Από αυτό τον φαύλο κύκλο πρέπει να βγούμε.
* Ο κ. Χ. Κ. Τσούκας (htsoukas@gmail.com) είναι καθηγητής στα πανεπιστήμια Κύπρου και Warwick.
Είναι αξιοσημείωτη η εμφανής τάση των ελίτ να υποτιμήσουν ή και να διαστρεβλώσουν το κίνημα των «Αγανακτισμένων». Το κατηγορούν ότι τα συνθήματά του είναι αφελή και όχι «πολιτικώς ορθά». Το κατηγορούν ακόμα και για το γεγονός ότι δεν έχει εναλλακτική πολιτική πρόταση! Είναι γελοίο να ζητάς από ένα αυθόρμητο λαϊκό συλλαλητήριο ακριβοζυγισμένα συνθήματα και πολιτικές προτάσεις. Οι «Αγανακτισμένοι» δεν είναι κόμμα με θέσεις, που διεκδικεί την ψήφο. Είναι ένα ετερόκλητο ποικιλόχρωμο κίνημα διαμαρτυρίας. Απλοί άνθρωποι κατηγορούν την κυβέρνηση και το πολιτικό σύστημα, επειδή τους καταστρέφει ή απειλεί να τους καταστρέψει τη ζωή. Τόσο απλό και τόσο καταλυτικό.
...της εφημερίδας "Παρόν της Κυριακής":
...το να φθάσουν στο σημείο βουλευτές και ηγεσίες να μιλούν για αμφισβήτηση του πολιτεύματος και ότι προσβάλλουν τέτοιες ενέργειες το Κοινοβούλιο, τον ναό της Δημοκρατίας, ξεπερνάει και το τελευταίο ίχνος της λογικής... Ο κόσμος δεν στρέφεται κατά της Βουλής. Φωνάζει, διαμαρτύρεται, αποδοκιμάζει εκείνους που τον ξεγέλασαν, τον εξαπάτησαν. Άλλα του υποσχέθηκαν και άλλα κάνουν. Άλλα ψήφισε και άλλα γίνονται. Και γι’ αυτό κάποιοι φταίνε. Οι βουλευτές που συναίνεσαν δεν είναι αθώοι του φόνου... Έχει ο πολίτης άλλο τρόπο να στείλει την αγανάκτησή του; Την απελπισία του; Ας μην τα θέλουν οι πολιτικοί μας όλα δικά τους. Και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο......του δικηγόρου Ν. Παραδείση:
Και η συγκέντρωση αυτή, τουλάχιστον οπτικά και στο επίπεδο του συμβολικού, αυτό κατέδειξε. Νέους ανθρώπους, διψασμένους από πάθος για ζωή. Πόθος να σχετιστούν με τους άλλους, έτσι αυθόρμητα, όπως συμβαίνει σε κάθε ερωτικό κάλεσμα. Καμία αυθεντική γνώση, καμία αγεληδόν συμπόρευση, κανένας ιδεολόγος με σύνδρομο φατρίας, κυρίαρχου νάρκισσου.και τη... δική μου (να παινέψω το σπιτικό μου):
ΝΑΙ, έπρεπε να είχαμε βγει στους δρόμους νωρίτερα. Πολύ νωρίτερα. Δε μιλάω για μήνες, αλλά για χρόνια πίσω! ΝΑΙ, κάποιοι από εμάς λάδωσαν κάποιον άλλον. Όχι όλοι, αλλά πολλοί, μπορεί και οι περισσότεροι. Και τι σημαίνει αυτό; Πολλοί από εμάς γλυκάθηκαν και έβαλαν το δάχτυλο στο μέλι. Με τόση διαφθορά και βρώμα στη χώρα, δεν είναι και δύσκολο κάτι τέτοιο. Και τι σημαίνει αυτό; επαναλαμβάνω. Σημαίνει ότι αφού ουδείς είναι αναμάρτητος, πρέπει να βγάλουμε το σκασμό; Πρέπει τώρα, που επιτέλους σηκώσουμε τα πισινά μας από τον καναπέ, να νιώσουμε ένοχοι και να γυρίσουμε πάλι πίσω; Δηλαδή, κατά την ισοπεδωτική λογική του γκρινιάρη, όποιος έχει κάνει λάθη δεν έχει δικαίωμα να τα αφήσει πίσω και να διεκδικήσει ένα καλύτερο μέλλον. Μάλιστα.
Περισσότερο, όμως, από όλες τις απαντήσεις, προς όσους προσπαθούν να μειώσουν την αξία του κινήματος (ή πιστεύουν όντως και οι ίδιοι στην ασημαντότητά του), μου άρεσε αυτή που δημοσιεύω τώρα (του Χ. Τσούκα), γιατί είναι περισσότερο ολοκληρωμένη...
[OnSports]Όχι ένα και δύο, αλλά… 550 εκατομμύρια ευρώ βρέθηκαν σε παράγοντα, ενώ έρχονται αποκαλύψεις οικονομικές που θα συγκλονίσουν και θα προκαλέσουν σοκ!
![]()
Φύλλο και... φτερό έχουν γίνει όλοι οι τραπεζικοί λογαριασμοί των εμπλεκομένων στις υποθέσεις των στημένων αγώνων και σύντομα θα προκύψουν στοιχεία σοκ για το περιεχόμενό τους.
Ηδη, έχει διαρρεύσει πως σε τραπεζικό λογαριασμό παράγοντα ομάδας , βρέθηκαν όχι ένα και δύο, αλλά 550 εκατομμύρια ευρώ. Σε όλες τις έρευνες της αστυνομίας έχει συνδράμει αποφασιστικά και η Υπηρεσία Ειδικών Ελέγχων και μάλιστα, πληροφορίες αναφέρουν ότι θα «σκάσουν» και άλλες τέτοιες... κανονιές, που θα προκαλέσουν και θα συγκλονίσουν, σε μια οικονομική περίοδο όπου ο ελληνικός λαός ετοιμάζεται να βιώσει την πιο σκληρή φορολογική επιδρομή, λόγω μνημονίου.
Με μεγάλο ενδιαφέρον θα πρέπει να αναμένεται η σχετική λίστα που αργά η γρήγορα θα δει το φως της δημοσιότητας, για το περιεχόμενο των τραπεζικών λογαριασμών των εμπλεκομένων στην υπόθεση. Και αυτό, γιατί πληροφορίες αναφέρουν ότι ένας ακόμη λογαριασμός εμφανίζει περιεχόμενο με εξαφήφιο νούμερο, ενώ σε κρυφό λογαριασμό άλλου προσώπου που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί στους ακριβοπληρωμένους, από την ενασχόλησή του με το ποδόσφαιρο, φημολογείται ότι βρέθηκε ποσό 1.5 εκ. ευρώ...
Όπως εύκολα μπορεί να καταλάβει κανείς, είναι πολλά τα λεφτά... Πάρα πολλά…
Επώδυνα μέτρα και χαράτσι σε χαμηλόμισθους προβλέπουν τα μέτρα που ανακοίνωσε χθες ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών Ευ. Βενιζέλος. Τουλάχιστον 1 εκατ. μισθοσυντήρητοι που μέχρι χθες δεν πλήρωναν καθόλου φόρους, αλλά και μικρές επιχειρήσεις, θα αναγκαστούν να βάλουν το χέρι βαθιά στην τσέπη για να καταβάλουν τους φόρους που προβλέπει το «Μνημόνιο Νο2».“Σύμφωνα με τους υπολογισμούς μου, οι Γερμανοί οφείλουν στους Έλληνες 575 δισ. ευρώ από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι Γερμανοί χρωστούν πολύ περισσότερα στους Έλληνες, από ό,τι οι Έλληνες στη Γερμανία”, σημειώνει ο Οικονομολόγος και σύμβουλος της γαλλικής κυβέρνησης, Ζακ Ντελπλά, τονίζοντας πως “εν πάση περιπτώσει, ζουν στο ίδιο οικοσύστημα. Αν καταρρεύσει, θα πέσουν όλοι”.
Σε συνέντευξή του στην οικονομική εφημερίδα “Les Echos”, ο Γάλλος οικονομολόγος εξήγησε ότι η πολιτική που ακολουθεί η Γερμανία απέναντι στην Ελλάδα, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην πτώχευση της χώρας μας.
“Όμως αν χρεοκοπήσει η Ελλάδα, αυτό θα σημάνει ένα καρδιακό επεισόδιο για το τραπεζικό της σύστημα. Η Ελλάδα θα είναι στην ευρωζώνη χωρίς όμως να μπορεί να χρησιμοποιεί το ευρώ. Η έξοδός της από την ευρωζώνη θα προκαλούσε γιγαντιαία ύφεση στη χώρα και τρομερούς κινδύνους στην υπόλοιπη Ευρώπη”, δηλώνει.
Ο Ντελπλά, μέλος του Συμβουλίου Οικονομικών Αναλύσεων της γαλλικής κυβέρνησης και οικονομικός σύμβουλος της τράπεζας ΒΝΡ Paribas, υποστηρίζει ότι η Γερμανία θα έπρεπε να θυμηθεί ότι μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο χρωστούσε 16 φορές το ΑΕΠ της, το οποίο κανείς δεν της ζήτησε έκτοτε.
“Σε αυτό το πλαίσιο η Γερμανία, όπως και ολόκληρη η Ευρώπη”, που ζητά την πολιτική και οικονομική αλληλεγγύη, “οφείλει σήμερα να σώσει την Ελλάδα”.
Ιδιαίτερα για την Ελλάδα ο Γάλλος οικονομολόγος εκτιμά ότι θα μπορούσε μέσα στην επόμενη 15ετία να μειώσει το χρέος της κάτω από το 60% “αξιοποιώντας την πλούσια αρχαιολογική κληρονομιά και τα νησιά της που καθιστούν τη χώρα θαυμάσιο προορισμό για ολόκληρη την Ευρώπη”.

Μας έσωσαν, λένε οι τουριστικοί επιχειρηματίες της περιοχής
Ιταλοί τουρίστες κατακλύζουν Θεσπρωτία και Πρέβεζα για τις καλοκαιρινές διακοπές τους. Ήδη βρίσκονται αρκετοί εκεί, ενώ για τον Ιούλιο και τον Αύγουστο οι κρατήσεις αγγίζουν το 100%. Αξίζει να αναφερθεί πως στα Σύβοτα η πληρότητα στα ξενοδοχεία αγγίζει σχεδόν το 100% για όλο το καλοκαίρι και αυτό συνέβη εξαιτίας της μείωσης των τιμών στα ξενοδοχεία και τα ενοικιαζόμενα δωμάτια. Παράλληλα διατηρήθηκε το υψηλό επίπεδο στις υπηρεσίες που παρέχονται στους τουρίστες. Τα δωμάτια στα Σύβοτα κοστίζουν για μια διανυκτέρευση από 60 μέχρι και 150 ευρώ. Οι ίδιες τιμές ισχύουν περίπου και για τα παράλια της Πρέβεζας, όπου οι κρατήσεις για τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο είναι αυξημένες σε σχέση με πέρυσι κατά 20%.
Σάλος ξέσπασε με τις αποκαλύψεις για στημένους αγώνες και τις συλλήψεις κορυφαίων προσωπικοτήτων της ποδοσφαιρικής ζωής του τόπου. Οι Έλληνες διαπιστώνουν με θλίψη πως η κατάρρευση της χώρας λέρωσε ακόμα και τον αγνό χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Ανάμεσα στους συλληφθέντες είναι και άτομα υπεράνω πάσης υποψίας, όπως ο Σταύρος Ψωμιάδης και ο Αχιλλέας Μπέος.
Αν μπλέκονται σε βρομοδουλειές ακέραιοι άνθρωποι σαν τον Μπέο και τον Ψωμιάδη, δεν μπορείς πια να είσαι σίγουρος ούτε για το παιδί σου το ίδιο. Φανταστείτε τι πίκρα θα πήρε ο Μάκης Ψωμιάδης με τον γιο του. Θα έπεσε από τα σύννεφα.
Τίποτα δεν έχει μείνει όρθιο. Όπως πάνε τα πράγματα, μπορεί να μάθουμε κάποια στιγμή πως είναι μπλεγμένοι σε τίποτα σκάνδαλα ο Μπόμπολας, ο Κόκκαλης και ο Βαρδινογιάννης. Θα χάσουμε τη γη κάτω από τα πόδια μας.
Αμέσως μετά τις αποκαλύψεις για στημένους αγώνες –και τις συλλήψεις που ακολούθησαν-, εκατομμύρια Έλληνες συνειδητοποίησαν πως η χρεοκοπία της χώρας, το Μνημόνιο και το Μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα είναι ψέματα, και είχαν ως μοναδικό στόχο να αποπροσανατολίσουν τους πολίτες και να τους ρίξουν στάχτη στα μάτια, ώστε να μην αντιληφθούν τη σαπίλα που υπάρχει στο χώρο του ποδοσφαίρου.
Τα τραγικά νέα έφτασαν γρήγορα και στην πλατεία Συντάγματος, προκαλώντας προβληματισμό στους διαδηλωτές. Οι διαδηλωτές στην πάνω πλευρά της πλατείας ξέσπασαν σε συνθήματα όπως «Γαμιέται το Μνημόνιο και ο Πειραιάς» και «Γκολ, Μπάλα, Θύρα Δεκατρία, η χούντα δεν τελείωσε το ‘73», ενώ αυτοί της κάτω πλευράς έκαναν αμέσως συνέλευση και ψήφισαν να απαλλοτριωθούν το Ολυμπιακό Στάδιο και το Καραϊσκάκη, να γκρεμιστούν, και στη θέση τους να μπουν κούνιες, τραμπάλες και νεροτσουλήθρες.
Οι αποκαλύψεις για στημένους αγώνες μπορεί να βοηθήσουν το λαϊκό κίνημα, αφού όλα αυτά τα ζώα που τρέχουν στα γήπεδα και διαβάζουν μόνο αθλητικές εφημερίδες μπορεί να ξυπνήσουν και να καταλάβουν πως είναι άνθρωποι και πως δεν έχουν έρθει στη ζωή για να ουρλιάζουν στα γήπεδα σαν καθυστερημένοι και να αποθεώνουν αναλφάβητους εκατομμυριούχους με σορτσάκια που φτύνουν συνεχώς, φυσάνε μύξες και πιάνουν όλη την ώρα τα αρχίδια τους.
Επίσης, ίσως να καταλάβουν επιτέλους πόσο γελοίο και λούμπεν είναι να μην τους ενοχλεί ότι στην κοινωνία δεν υπάρχει καμία έννοια δικαιοσύνης και αυτοί περιμένουν τη δικαιοσύνη από τους διαιτητές στα γήπεδα.
Το κλειδί για την ελληνική επανάσταση είναι να βρεθούν μπλεγμένοι στα σκάνδαλα του ποδοσφαίρου οι παράγοντες του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού.
Αν ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός βρεθούν ένοχοι για στημένα παιχνίδια και πέσουν στην Γ΄ Εθνική, οι εκατομμύρια οπαδοί τους θα κατέβουν ενωμένοι στο Σύνταγμα και θα πάρουν τα ΜΑΤ και τη Βουλή παραμάζωμα.
Venceremos!
Γκoοοοοοοοολ!!!
[πιτσιρίκος]
Η λύση των 50 ευρώ
«Αν θάψει κανείς πιθάρι ή άδεια δοχεία από πηλό και τα σκεπάσει με πώμα, γιατί τα κτίρια αποκτούν καλύτερη ακουστική; Καθώς επίσης αν υπάρχει μέσα στο σπίτι πηγάδι ή στέρνα; Ή μήπως, επειδή η ηχώ είναι ανάκλαση, πρέπει να είναι συγκεντρωμένος ο περιεχόμενος αέρας, και να έχει επιφάνεια πυκνή και λεία, πάνω στην οποία θα ανακλαστεί; Πράγματι, έτσι παράγεται κατ' εξοχήν ήχος. Το πηγάδι, λοιπόν, και η στέρνα διαθέτουν τη στενότητα και την ιδιότητα να συγκεντρώνουν (τον αέρα), τα πιθάρια και τα δοχεία διαθέτουν επίσης την πυκνότητα των τοιχωμάτων τους, οπότε και από τα δύο προκύπτει το αποτέλεσμα. Τα κοίλα επίσης μέρη ηχούν καλύτερα, για τούτο και ο χαλκός (εννοεί τα χάλκινα αγγεία) ηχεί καλύτερα από τα υπόλοιπα...». (Αριστοτέλης, Προβλήματα 2*)Όσοι σηκώνετε επικριτικά το δάχτυλο στο ΙΚΑ και τη γραφειοκρατία, ετοιμαστείτε να πάρετε την απάντησή σας. Δείτε πώς το ίδρυμα απάντησε στο e-mail ασφαλισμένου, έστω και με τον δικό του τρόπο. Μια ιστορία γραφειοκρατικής τρέλας και μια χρήσιμη συμβουλή για όσους σκοπεύουν να αποκτήσουν παιδί (Pics)
Μάνος Χωριανόπουλος
Το ΙΚΑ μοιάζει με την ιστορία. Επαναλαμβάνεται ως φάρσα ή ως τραγωδία με θύματα πάντα τους απλούς πολίτες και σε πολλές περιπτώσεις παρά τις φιλότιμες προσπάθειες υπαλλήλων, που χάνονται στη θάλασσα της γραφειοκρατίας.Η ιστορία που ακολουθεί συνέβη σε χρήστη του Twitter, με προσωνύμιο (τα στοιχεία του στη διάθεση του NEWS 247), ο οποίος προσπαθώντας να επιλύσει ένα σοβαρό πρόβλημα που είχε προκύψει μετά τη γέννηση του δεύτερου παιδιού του, κατάλαβε ότι εκεί που αρχίζει το ΙΚΑ, σταματά η λογική.
Πριν όμως πάμε στο πρόβλημα του ασφαλισμένου και της συζύγου του, αξίζει να αναφερθούμε στην πρόοδο που έχει σημειώσει το ελληνικό δημόσιο, το οποίο πλέον απαντά και στα e-mail, αλλά με τον τρόπο του!
Η σύζυγος του κυρίου, ψάχνοντας λύση μπήκε στην ιστοσελίδα του ΙΚΑ, όπου υπήρχε η δυνατότητα αποστολής e-mail.
Έστειλε λοιπόν, ζητώντας λύση. Όπως μπορείτε να δείτε και στη φωτογραφία, η απάντηση γράφτηκε στο χέρι, εκτυπώθηκε, πρωτοκολλήθηκε, σφραγίστηκε και εστάλη πίσω στη γυναίκα. (!)
Δεν περιείχε τις απαντήσεις που έψαχνε, αλλά υπήρχε το τηλέφωνο πληροφοριών, ώστε ο ασφαλισμένος να επικοινωνήσει με το ΙΚΑ!
Σε επικοινωνία του NEWS 247 με το ΙΚΑ, διευκρινίστηκε ότι λόγω του όγκου των e-mails, προτρέπουν τους ασφαλισμένους να επικοινωνούν τηλεφωνικά, καθώς δεν είναι δυνατόν να δίνονται γραπτές απαντήσεις για τα ζητήματα που τους απασχολούν μέσω διαδικτύου.
Όπως εύκολα διαπιστώνει κανείς η παραπάνω διαδικασία είναι εξαιρετικά χρονοβόρος και σίγουρα έρχεται από περασμένες δεκαετίες.
Πέρα όμως από τις ερωτήσεις και τις απαντήσεις την εποχή του opengov, βρήκαμε και μια παλιά γνώριμη υπογραφή. Ναι, η Μαρία Ελένη Χάρου, ξαναχτύπησε και όπως μπορείτε να διαπιστώσετε, υπογράφει την απάντηση στο e-mail.
Η κα Χάρου για όσους δεν θυμάστε είχε υπογράψει και την απόφαση του ΙΚΑ να αρνηθεί την προμήθεια ειδικών παπουτσιών για διαβητικούς, επειδή ο ακρωτηριασμός των ποδιών δεν μπορούσε να αποφευχθεί, παρά μόνο να καθυστερήσει. Τελικά, μετά τον σάλο που προκλήθηκε το υπουργείο Υγείας ενέκρινε την προμήθεια.
Η άδεια λοχείας και το βιβλιάριο υγείας
Αλλά επειδή οι ιστορίες γραφειοκρατικής τρέλας δεν τελειώνουν ποτέ αξίζει να αναφερθούμε και στους λόγους που οδήγησαν την ασφαλισμένη της ιστορίας μας να επικοινωνήσει με το ΙΚΑ.
Όπως μας είπε ο χρήστης του Twitter, ο οποίος δημοσίευσε και το έγγραφο του ιδρύματος στο λογαριασμό του στο Twitter, η σύζυγός του έφερε τον περασμένο Φλεβάρη στον κόσμο το δεύτερό τους παιδί και γι' αυτό το λόγο πήρε άδεια λοχείας.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα το ΙΚΑ να της αρνείται την θεώρηση του βιβλιαρίου υγείας!
Όπως μας ανέφερε, όταν έχεις άδεια, λόγω γέννησης παιδιού τα ένσημα τα καλύπτει ο ΟΑΕΔ, μόνο όμως για τη σύνταξη και όχι για την ασφάλεια. Έτσι δεν συμπληρώνονται 80 ένσημα που είναι απαραίτητα για την κοινωνική της ασφάλεια.
Αυτό σημαίνει ότι θα βγάλει βιβλιάριο υγείας σε δύο μήνες. Όπως σημειώνει ο αναγνώστης του NEWS 247, μέχρι τότε θα κάνει προσευχές να μην πάθει τίποτα η σύζυγός του.
Επίσης δεν μπορεί να πάρει επιδόματα για τα παιδιά, όπως το κουπόνι του ΙΚΑ για παιδικούς σταθμούς με αποτέλεσμα η οικογένεια να επιβαρυνθεί με 450 ευρώ το μήνα από τον επόμενο Σεπτέμβρη, για το άλλο παιδί.
Πάντως, όπως ο ίδιος σημειώνει οι υπάλληλοι του ΙΚΑ έκαναν ότι μπορούσαν, αλλά μέσα σε αυτό το σύστημα κάθε προσπάθεια πάει χαμένη, ενώ μας θυμίζει ότι σε λίγο καιρό τα ελάχιστα ένσημα για τη θεώρηση βιβλιαρίου θα είναι και πάλι 50 κυρίως χάρη στην ικανοποίηση των αιτημάτων του αγώνα των απεργών πείνας της Υπατίας (ήταν από τα βασικά τους αιτήματα).
Τέλος, ο ταλαιπωρημένος ήρωας της ιστορίας μας δεν χάνει το χιούμορ του και έχει για όλους μας μια χρήσιμη συμβουλή:
"Κυρίες και κύριοι. Αν είναι να κάνετε παιδί και είστε στο ΙΚΑ, κάντε σεξ κάπου το Σεπτέμβριο. Το παιδί θα γεννηθεί μετά το Φλεβάρη οπότε με άδειες και κλπ θα έχετε συμπληρώσει τα ένσημα και δε θα ταλαιπωρηθεί κανείς όπως εμείς".
[news247]
Έγιναν λάθη και παραλείψεις.
«Το θέμα έχει αρχίσει να με νευριάζει, το να μιλάμε σαν να υπάρχει ένα μόνο μαύρο πρόβατο στην Ευρώπη, οι Έλληνες, ενώ όλοι οι άλλοι είναι λευκοί και άψογοι», είπε ο Κον Μπεντίτ υψώνοντας τη φωνή και σημείωσε: «Εγώ λέω ότι οι περισσότεροι είναι το ίδιο φαύλοι με τους Έλληνες ή λίγο φαύλοι όπως οι Έλληνες».
Για να υποστηρίξει την άποψή του ο κ. Μπεντίτ ανέφερε πως «η προϋπόθεση που έθεσαν Σαρκοζί και Μέρκελ στον Έλληνα πρωθυπουργό, πριν από ένα χρόνο, όταν προσπαθούσε να εξασφαλίσει το πρώτο μέρος του δανείου, ήταν η δέσμευσή του για την εκπλήρωση όλων των συμβολαίων που είχε η Ελλάδα για στρατιωτικούς εξοπλισμούς ή άλλα, με τις γαλλικές και γερμανικές βιομηχανίες».
«Όταν μιλάμε για "ελληνική διαφθορά" να έχουμε υπόψη μας ότι οι γαλλικές, γερμανικές, σκανδιναβικές ή άλλες ευρωπαϊκές βιομηχανίες και επιχειρήσεις συμμετείχαν σε αυτή τη διαφθορά», τόνισε και απευθυνόμενος προς τον ακροατή, πρόσθεσε: «Όταν επομένως μιλάτε για ατασθαλίες, να αναφέρεσθε στις ατασθαλίες σε ευρωπαϊκό επίπεδο και όχι μόνο στην Ελλάδα. Θα πρέπει να σταματήσουμε πλέον να φορτώνουμε στην Ελλάδα μια συμπεριφορά που στην ουσία είναι γενικευμένη».
Στη συνέχεια ο κ. Μπεντίτ αναφέρθηκε στην είσοδο των κινεζικών κεφαλαίων στην περιφέρεια της Ευρώπης φέρνοντας σαν παράδειγμα την αγορά του λιμανιού του Πειραιά.
«Εάν δεν προστατεύσουμε την περιφέρεια», είπε, «θα δείτε ότι τα κινεζικά κεφάλαια θα προσκολληθούν και ενσωματωθούν σε όλη την Ευρώπη. Και σε αυτήν την περίπτωση θα κινδυνεύει η ευρωπαϊκή κυριαρχία, γιατί όποιος έχει το χρήμα θέλει να εξουσιάζει και την πολιτική».
Κατά την άποψη του Ευρωπαίου πολιτικού, «μοναδική λύση» για την εξασφάλιση της ευρωπαϊκής κυριαρχίας αποτελεί η ομοσπονδιακή διακυβέρνηση της Ευρώπης, η οποία δεν έχει να κάνει και δεν είναι ενάντια στην εθνική κυριαρχία.
*Ελάχιστοι ίσως γνωρίζουν ότι η φράση αυτή ξεκίνησε από παροιμία, αλλά έγινε παροιμιακή από το παρακάτω περιστατικό.
Στους χρόνους του Όθωνα, υπήρχε ένας γνωστός κουρελιάρης τύπος: Ο Μανώλης Μπατίνος. Δεν υπήρχε κανείς στην Αθήνα που να μην τον γνωρίζει, μα και να μην τον συμπαθεί. Οι κάτοικοι του έδιναν συχνά κανένα παντελόνι ή κανένα σακάκι, αλλά αυτός δεν καταδεχόταν να τα πάρει, γιατί δεν ήταν ζητιάνος. Ήταν ποιητής, ρήτορας και φιλόσοφος. Στεκόταν σε μια πλατεία και αράδιαζε ό,τι του κατέβαινε.
Κάποτε, λοιπόν, έτυχε να περάσει από εκεί ο Ιωάννης Κωλέττης. Ο Μανώλης τον πλησίασε και τον ρώτησε, αν είχε το δικαίωμα να βγάλει λόγο στη Βουλή. Ο Κωλέττης του είπε ότι θα του έδινε ευχαρίστως άδεια, αν πετούσε από πάνω του τα παλιόρουχα που φορούσε κι έβαζε άλλα.
Την άλλη μέρα ο Μανώλης παρουσιάστηκε στην πλατεία με τα ίδια ρούχα, αλλά τα είχε γυρίσει ανάποδα και φορούσε τα μέσα έξω. Ο κόσμος τον κοιτούσε έκπληκτος. Και τότε άκουσε αυτούς τους στίχους από το στόμα του Μανώλη Μπατίνου:
“Άλλαξε η Αθήνα όψη,
σαν μαχαίρι δίχως κόψη,
πήρε κάτι απ’ την Ευρώπη
και ξεφούσκωσε σαν τόπι.
Άλλαξαν χαζοί και κούφοι
και μας κάναν κλωτσοσκούφι
Άλλαξε κι ο Μανωλιός
κι έβαλε τα ρούχα αλλιώς».
*(Από “Λέξεις και φράσεις παροιμιώδεις” του Τάκη Νατσούλη)
Ότι ο Μανωλιός θα γινόταν ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας, σχεδόν συγκάτοικος στη ζωή μου, πώς να περάσει από το μυαλό μου; Ότι η κάπα του, τα ρούχα του, η σκούφια ή και η βράκα του θα αποτελούσε το στημόνι της πορείας μου, τον άξονα της διαδρομής, πώς να το φανταστώ; Στο ξεκίνημα της νιότης. Πώς να πιστέψει ο νέος, όταν ανοίγει τα φτερά του να πετάξει, πως θα συνταξιδέψει, Ίκαρος o ίδιος, όχι με το Δαίδαλο, αλλά με το Μανωλιό; Κι ότι δε θα πέφτει στο πέλαγος σμίγοντας με την αθανασία, αλλά στην κάπα του Μανωλιού βουλιάζοντας στο τέλμα…
Θυμόσοφος ο Μανωλιός τριγυρνούσε στις πλατείες φορώντας τα ίδια πάντοτε ρούχα… εκ πεποιθήσεως. Και όταν θέλησε να μιλήσει στη βουλή, έμαθε αυτό που ήξερε ήδη.
Βασική προϋπόθεση, κουστούμι και γραβάτα. Τα άλλα έρχονται δεύτερα. Και τρίτα.
Πεισμάτωσε, λοιπόν, κι ο Μανωλιός και στοίχειωσε. Θρονιασμένος σήμερα σε όλα τα υπουργεία, γραφειοκράτης μέγας, εξασφαλίζει την άγονη σταθερότητα μέσω της γενικής απραξίας. Σφραγίζει, υπογράφει. Υπογράφει, σφραγίζει. Έτσι κι αλλιώς. Απ΄ την ορθή κι απ΄την ανάποδη. Κι η πολυπόθητη αλλαγή δεν έρχεται. Πολύ περιορισμένη η γκαρνταρόμπα του Μανωλιού.
Ένα υπουργείο όμως τον βασανίζει. Είναι αυτό της Παιδείας. Στο σχολείο, που θα μπορούσε να είναι η μεγάλη πύλη για τη ζωή… Στο πρώτο-πρώτο θρανίο ο Μανωλιός. Και οι μεταρρυθμίσεις πέφτουν βροχή στην κεφάλα του. Αλλάζει συνεχώς τα ρούχα του. Απ’ την ορθή κι απ’ την ανάποδη. Την σκούφια αλλιώς τώρα. Και την κάπα ή τη βράκα του την αναποδογυρίζει συνεχώς ανεμίζοντας τον κονιορτό του βαρύγδουπου υπουργείου αναστατώνοντας βιβλία, τετράδια, έγγραφα… Και οι απανωτές μεταρρυθμίσεις καταλήγουν σε πλήρη απορρύθμιση.
Στη γιορτή της Δημοκρατίας να δεις. Εκλογές. Έστω και ανασχηματισμοί. Νέα πρόσωπα και παλιά σε νέες πόζες. Γιορτάζει το αύριο, σημαιοστολισμένο, πολύχρωμο. Και πράσινο και γαλάζιο… Ο Μανωλιός κρυφογελάει με νόημα. Ξέρει αυτός.
Ένα πρόσωπο σε αιχμαλωτίζει, σε ταξιδεύει. Νέο πρόσωπο. Το βλέμμα δυνατό και η ίριδα φωτεινή. Πιο φωτεινή κι απ΄ το χρώμα της καλοδιαλεγμένης γραβάτας. Ατενίζει προς… το μέλλον σου, κι εσύ, ονειροπόλος, ακολουθείς το βλέμμα του και οραματίζεσαι, βλέπεις αλλαγές ρηξικέλευθες, ριζοσπαστικές.
Όμως σε λίγο χρόνο διαπιστώνεις ότι ήταν επιτυχημένη πόζα, έπειτα από απανωτά δοκιμαστικά γυρίσματα. Για να εγκλωβίσει την απόφασή σου. Και μένεις με τα δημόσια τέλη στο χέρι και τα σκουπίδια στην πόρτα σου. Την εφορία στην τσέπη σου και το χτες στο σήμερα.
Κάποτε το παίρνεις απόφαση. Ο Μανωλιός είναι ο άνθρωπός σου. Συμπαθητικός είναι εξάλλου…
Αλλά η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Είναι δικό σου δημιούργημα. Την κρατάς στη ζωή με νύχια και με δόντια. Την ανασταίνεις κάθε πρωί με την ανατολή του ήλιου. Ελπίζεις στην κάπα.
Να! Τώρα ο Μανωλιός σηκώνεται αποφασιστικά, τεντώνει τις χερούκλες του, αρπάζει την κάπα με δύναμη, την εκτινάσσει… Κι εσύ ονειρεύεσαι: Θα ΄ρθει η νέα κάπα, θα καλύψει τις ανάγκες μου, τι λέω, θα στεγάσει τα όνειρά μου… Και η κάπα, φθαρμένη, μουντή και χιλιοφορεμένη, πέφτει επάνω σου και σε πνίγει.

Το παλιό ρητό, η δημοσιογραφία οδηγεί παντού αρκεί να την εγκαταλείψεις νωρίς, τριβελίζει το μυαλό του Πασοκοσυντάκτη του μεγάλου καναλιού και εκπομπάρχη, Ιορδάνη Χασαπόπουλου. Ο δημοσιογράφος εσχάτως έχει πυκνώσει τις επισκέψεις του στην ιδιαίτερη πατρίδα του την Ξάνθη, (εκλογική περιφέρεια και του πρώην εκπροσώπου) και σκέφτεται σοβαρά – βοηθούντος και του Γιώργου Πεταλωτή, να θέσει υποψηφιότητα στις επόμενες εκλογές.
Η γυναίκα σύμβολο των Εβριτών η Βασιλική Λαμπίδου – Φωτάκη, γνωστότερη στο πανελλήνιο ως η ηρωική «Κυρά των Μαρασίων» απεβίωσε σήμερα σε ηλικία 107 ετών. Για περίπου πενήντα χρόνια ήταν αυτή που ύψωνε καθημερινά την Ελληνική σημαία στην αυλή του σπιτιού της στο χωριό Μαράσια, μερικές εκατοντάδες μέτρα από τα ελληνοτουρκικά σύνορα.
Η Βασιλική Λαμπίδου - Φωτάκη γεννήθηκε το 1904 στο Μεγάλο Ζαλούφι της Ανατολικής Θράκης. Από παιδί γνώρισε την ορφάνια και την πίκρα της προσφυγιάς, καθώς οι προστάτες - συγγενείς της μετακινήθηκαν κυνηγημένοι από τους Τούρκους στην Αδριανούπολη. Με την ανταλλαγή των πληθυσμών εγκαταστάθηκε προσωρινά στο Ελληνοχώρι Διδυμοτείχου και έπειτα στο Σάκκο Ορεστιάδας.«Γεια σου κυρά Βασιλική!!! Είμαι βαθύτατα συγκινημένος γιατί την γνώρισα προσωπικά τη γιαγιά των Μαρασίων. Υπηρέτησα 6 μήνες στον Έβρο και το έφερε η μοίρα να με βάλει ο λοχαγός μου μάγειρα του φυλακίου δίπλα στο σπιτάκι της γιαγιάς. Αυτή η γυναίκα επί 50 χρόνια βοηθούσε τους Έλληνες στρατιώτες (τους μαγείρευε, τους έπλενε τα ρούχα κτλ.) και η δική μας η γενιά στρατιωτών της έδωσε και της δίνει το αντίδωρον (λίγο φαΐ). Να τα χιλιάσεις γιαγιά και ψηλά την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ!!!»
O τηλεοπτικός σταθμός Alpha είχε πρόσφατα πραγματοποιήσει ένα αφιέρωμα στην Κυρά των Μαρασίων, Βασιλική Λαμπίδου.
Ο Πρωθυπουργός έκανε Αναπληρωτή Υπουργό Οικονομικών τον Παντελή Οικονόμου. Ο κ. Οικονόμου απασχολεί τη διαδικτυακή κοινότητα με ένα άρθρο του, που κατέβασε ή δεν κατέβασε από τη σελίδα του και ήταν εναντίον του μνημονίου κ.λ.π., αλλά δεν είναι αυτό το σημαντικό. Η πλάκα είναι ότι πριν από 3 ακριβώς μήνες, πρότεινε στον αν.Υπουργό Οικονομικών που ο ίδιος τώρα αντικατέστησε (!), συγκεκριμένα φορολογικά μέτρα. Ο Παπανδρέου τον έβαλε στη θέση αυτή και είναι σαν του λέει "μου άρεσαν αυτά που έλεγες τον Μάρτιο, έλα τώρα να τα κάνεις εσύ"."Εγώ δηλαδή θα έλεγα ότι θα χρειαζόμασταν μία νομοθετική πρωτοβουλία, που θα ήταν ένα δημιουργικό μείγμα εκλογίκευσης, απλότητας και καθαρότητας.
Νομίζω ότι θα έπρεπε να επιβραβεύουμε τους συνεπείς φορολογούμενους και να εξοστρακίζουμε τους επίορκους εφοριακούς, παραδείγματος χάρη. Όμως, το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου δεν κινείται σε αυτήν την κατεύθυνση. Όχι ότι κάνει το ανάποδο, αλλά ασχολείται με άλλα θέματα.
Βέβαια, αυτό πρέπει να το κάνουμε με ένα πολύ απλό τρόπο, για ένα πολύ συγκεκριμένο σκοπό. Πρέπει να προκύψει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα μια αναδιανομή του εισοδήματος για τους πιο ασθενείς, το οποίο πρωτίστως θα γίνει με τη μείωση των έμμεσων φόρων –ιδιαίτερα του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας- αλλά και με τη μείωση ή και κατάργηση διαφόρων τελών, τα οποία κάθε άλλο παρά ανταποδοτικά είναι. Ονομάζονται τέλη, πρέπει να είναι ανταποδοτικά, αλλά δεν είναι. Βεβαίως, και με την αύξηση του κοινωνικού μισθού, ιδίως των υπηρεσιών της δημόσιας εκπαίδευσης και της δημόσιας υγείας.
Αν δεν γίνουν αυτά, τα συγχαρητήρια που δίνουμε στους συμπατριώτες μας για τις θυσίες που έκαναν και έφεραν αυτά τα θετικά αποτελέσματα θα μείνουν χωρίς πρακτικό αντίκρισμα. Δικαιούνται να έχουν πρακτικό αντίκρισμα. Θα έλεγα ότι, έχοντας πάει τόσο καλά τις τελευταίες εβδομάδες εκτός Ελλάδος, νομίζω πως αυτή η πορεία επιβράβευσης της προσπάθειας πρέπει να αρχίσει αμέσως. Βεβαίως, στο μέτρο του δυνατού.
Ας δούμε τώρα τις τρεις αρχές τις οποίες είπα. Μιλήσαμε για εκλογίκευση. Θα υπάρχει μία διϋπουργική επιτροπή, παραδείγματος χάρη, στο σχέδιο νόμου, στο άρθρο ένα, η οποία έχει μια συγκεκριμένη σύνθεση, για να αντιμετωπίσει τη φοροδιαφυγή. Μια εκλογίκευση θα υπαγόρευε εκ των ων ουκ άνευ στην επιτροπή αυτή να συμμετέχουν οι Υπουργοί Παιδείας και Δημόσιας Διοίκησης. Διότι η φορολογία είναι μια καίρια κρατική λειτουργία, της οποίας η άσκηση εξαρτάται απολύτως από δύο πράγματα: Από τη φορολογική συνείδηση, δηλαδή από την παιδεία, και από τη δημόσια διοίκηση, από τον κρατικό μηχανισμό.
Ένα άλλο ερώτημα στο πλαίσιο της εκλογίκευσης είναι το εξής: Η αποκατάσταση της βλάβης του δημοσίου συμφέροντος από τη φοροδιαφυγή προσεγγίζεται καλύτερα με φυλακίσεις ή με την επιτάχυνση της θεμελίωσης των απαιτήσεων του δημοσίου απ’ αυτόν που κλέβει; Οι ποινές είναι εξυπηρετικότερες από τις κατασχέσεις; Το λέω με πολύ απλά λόγια.
Να πάμε τώρα λίγο στην απλοποίηση. Γιατί δεν μπορούμε να υποβάλουμε σε μία σελίδα, άντε σε δύο σελίδες, τη φορολογική μας δήλωση ηλεκτρονικά; Ποιος είναι ο λόγος; Τι κερδίζει το δημόσιο; Δεν θα κερδίσει πάρα πολλά από το κόστος διαχείρισης των δηλώσεων και ελέγχου τους; Θα γλιτώσει πάρα πολύ μεγάλα ποσά και θα έχει πολύ καλύτερα αποτελέσματα στον έλεγχο. Γιατί δεν έχουμε τη δυνατότητα να υποβάλουμε και να καταβάλουμε το Φόρο Προστιθέμενης Αξίας σε εβδομαδιαία ή και σε ημερήσια βάση ηλεκτρονικά; Δεν έχω καταλάβει γιατί δεν το κάνουμε.
Έχουμε ένα σύστημα, το οποίο, όταν βρεθεί η οικονομία σε ύφεση και άρα οι επιχειρήσεις σε ταμειακή δυσκολία, τους εξωθεί εκ των πραγμάτων στη μη καταβολή του Φ.Π.Α. Βεβαίως, ξέρω ότι είναι υπεξαίρεση, είναι αδίκημα κ.λπ. Τα ξέρω όλα αυτά. Νομίζετε ότι όλοι θέλουν να κάνουν υπεξαίρεση; Δεν υπάρχουν μικρές επιχειρήσεις και επαγγελματίες που βρίσκονται σε δεινή θέση και αδυνατούν να το κάνουν; Είναι το ίδιο με κάποιον, ο οποίος φοροδιαφεύγει ή δεν ανοίγει καθόλου βιβλία ή δεν δηλώνει τίποτα; Ασφαλώς δεν είναι το ίδιο.
Υπάρχει και το θέμα της καθαρότητας σε σχέση με τον πολίτη. «Διαφάνεια» το λένε πολλοί. Γιατί δεν θεσπίζουμε έναν «τιμοκατάλογο» παραβάσεων, ώστε να είναι εκ των προτέρων γνωστό τι κοστίζει να κάνεις μια παράβαση. Παραδείγματος χάρη, να καθορίσει εκ των προτέρων τις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων σε ένα 60%-75% της αξίας τους. Όχι, όμως, το Υπουργείο, αλλά η Εθνική Στατιστική Αρχή. Να κάνει πρόσφατες τιμοληψίες και να πει πόσο είναι.
Διότι ο σκοπός των αντικειμενικών αξιών δεν είναι να ισοφαρίζουμε τις πραγματικές αξίες, αλλά να σταματήσει ο υποκειμενισμός στη σχέση της φορολογικής αρχής με τον πολίτη. Όμως, για το θέμα της αναθέρμανσης της αγοράς ακινήτων νομίζω ότι χρειάζεται άλλη πολύ πιο σύνθετη νομοθετική πρωτοβουλία. Πάντως με το σημερινό φορολογικό καθεστώς τα πράγματα θα μείνουν «πεθαμένα» με βαρύ τίμημα για την εθνική οικονομία.
Θα σας πω και κάτι άλλο. Την ώρα που σκεφτόμουν λίγο αυτό το σχέδιο νόμου με πήρε τηλέφωνο ένας φίλος μου ο οποίος διαμαρτυρήθηκε –μάλιστα είναι νέος σε ηλικία- διότι μου είπε ότι πήγε να ανοίξει σε Δ.Ο.Υ. μία ΕΠΕ –αυτό το παράδειγμα είναι αληθές και ακριβές- και τον πληροφόρησαν ότι αν η έδρα της ΕΠΕ μπορεί ή δεν μπορεί να είναι το σπίτι του εναπόκειται στην κρίση της Δ.Ο.Υ. Άλλος ένας υποκειμενισμός ο οποίος υπεισέρχεται και οδηγεί τα πράγματα σε άλλη κατεύθυνση.
Αυτά τα λέω, για να πω πως είμαστε σε μία φάση που, επειδή πήγαν καλά τα πράγματα –τα δύσκολα και τα μεγάλα- νομίζω ότι θέλουμε λίγη ηρεμία και ένα μικρό στοπ για σκέψη, περισυλλογή και ένα σχέδιο, το οποίο ασφαλώς θα απεικονιστεί κάποια στιγμή και σε μια άλλη νομοθετική πρωτοβουλία, πάλι φορολογικού περιεχομένου.
Βεβαίως, οι συνάδελφοι θα φωνάζουν ότι έχετε φέρει πάρα πολλά. Όμως, για να γίνει επανεκκίνηση στις σχέσεις φορολογούμενου-κράτους, νομίζω ότι χρειαζόμαστε κάτι παραπάνω. Οραματίζομαι –και νομίζω ότι το κάνουμε όλοι μας σε αυτήν την Αίθουσα- πως κάποια στιγμή αυτό το Κράτος θα πρέπει να πάψει να είναι κωπηλάτης και να γίνει καπετάνιος.
Ευχαριστώ πολύ."
Η πρωτοφανής συγκέντρωση, την περασμένη Κυριακή, απέδειξε ότι το κίνημα των «Αγανακτισμένων» δεν είναι πυροτέχνημα. Αντιθέτως, εξελίσσεται στο όχημα, μέσα από το οποίο εκφράζεται διάχυτη η οργή της μικρομεσαίας ελληνικής «θάλασσας», που συνειδητοποιεί ότι κατεδαφίζονται οι πιο στοιχειώδεις σταθερές του βίου της. Πολίτες, που πριν από ένα χρόνο αντιμετώπιζαν το Μνημόνιο σαν αναγκαίο κακό και υπέστησαν χωρίς αντίδραση θυσίες για να ξεπεραστεί η κρίση, σήμερα κινητοποιούνται από το ένστικτο της κοινωνικής αυτοσυντήρησης κι από ένα αίσθημα βαθιάς ταπείνωσης και αδιεξόδου.
Με βάση τα παραδοσιακά κριτήρια, το κίνημα των «Αγανακτισμένων» μοιάζει απολιτικό. Έτσι το κρίνουν κυρίως οι πολιτικοποιημένοι μεγαλύτερων ηλικιών, οι οποίοι έχουν μάθει να κρίνουν με τα μέτρα της δικής τους πολιτικής εμπειρίας. Κάθε νέα γενιά δημιουργεί, όμως, τα δικά της πολιτικά γεγονότα μέσα από τους δικούς της δρόμους και με μορφές που δεν αντιγράφουν το παρελθόν. Στην πραγματικότητα, λοιπόν, οι «Αγανακτισμένοι» είναι κατεξοχήν πολιτικό κίνημα. Πηγάζουν από τη «βαθιά» κοινωνία και απηχούν τη διέγερση της σιωπηλής πλειοψηφίας, που βλέπει ότι απειλείται με συντριβή.
Ένα τέτοιο κίνημα, που προκαλείται από τόσο υπαρξιακές αιτίες, δεν θα μπορούσε να είναι τίποτε άλλο από αυθόρμητο, ιδεολογικά ποικιλόχρωμο και πολιτικά α-δέσποτο. Γι’ αυτό και η ανθρωπογεωγραφία και τα σύμβολά του είναι πολύ διαφορετικά από τα αντίστοιχα των παραδοσιακών διαδηλώσεων. Πρωταγωνιστές δεν είναι οι «επαγγελματίες» διαδηλωτές της Αριστεράς και των συνδικάτων, αλλά άνθρωποι χωρίς «θητεία» στο πεζοδρόμιο. Αυτός είναι ο λόγος που, αντί για πανό και κόκκινες σημαίες, βλέπεις ελληνικές σημαίες και ακούς τον Εθνικό Ύμνο. Αυτός είναι ο λόγος που εδώ και πολλά χρόνια, αντί για μολότοφ, έχουμε ξαφνικά μία επαναλαμβανόμενη γιγαντιαία ειρηνική διαμαρτυρία. Η μαζική κάθοδος της σιωπηλής πλειοψηφίας στις πλατείες έχει όλες τις προϋποθέσεις να προκαλέσει πολιτικές εξελίξεις.
Είναι αξιοσημείωτη η εμφανής τάση των ελίτ να υποτιμήσουν ή και να διαστρεβλώσουν το κίνημα των «Αγανακτισμένων». Το κατηγορούν ότι τα συνθήματά του είναι αφελή και όχι «πολιτικώς ορθά». Το κατηγορούν ακόμα και για το γεγονός ότι δεν έχει εναλλακτική πολιτική πρόταση! Είναι γελοίο να ζητάς από ένα αυθόρμητο λαϊκό συλλαλητήριο ακριβοζυγισμένα συνθήματα και πολιτικές προτάσεις. Οι «Αγανακτισμένοι» δεν είναι κόμμα με θέσεις, που διεκδικεί την ψήφο. Είναι ένα ετερόκλητο ποικιλόχρωμο κίνημα διαμαρτυρίας. Απλοί άνθρωποι κατηγορούν την κυβέρνηση και το πολιτικό σύστημα, επειδή τους καταστρέφει ή απειλεί να τους καταστρέψει τη ζωή. Τόσο απλό και τόσο καταλυτικό.
Προφανώς, οι ίδιοι άνθρωποι ψήφισαν τα κόμματα που έφεραν την Ελλάδα στο χείλος του γκρεμού. Προφανώς, πολλοί απ’ αυτούς που διαδηλώνουν στο Σύνταγμα δεν ήταν υπόδειγμα πολίτη. Είναι βαθιά υποκρισία, όμως, να επιρρίπτεται σε αυτούς η ευθύνη. Οι μεγάλοι ωφελημένοι από το κλεπτοκρατικό, σπάταλο και ανορθολογικό μοντέλο ήταν τα διαπλεκόμενα συμφέροντα και όχι τα μικρά «ψάρια», που σήμερα καλούνται να πληρώσουν ολόκληρο το λογαριασμό.
Το κίνημα των «Αγανακτισμένων» προέκυψε τώρα, επειδή τώρα γίνεται εξόφθαλμο το αδιέξοδο. Ακολουθώντας πάγια συνταγή, η κυβέρνηση Παπανδρέου εφάρμοσε από τα τέλη του 2009 την τακτική του σοκ. Κατάφερε να ακινητοποιήσει την κοινωνία και να την καταστήσει ευάλωτη στην επιβολή πολιτικών, που σε κανονικές συνθήκες θα προκαλούσαν εκτεταμένες και έντονες αντιδράσεις. Η αποτυχία της κυβερνητικής πολιτικής, όμως, να φέρει το σωτήριο αποτέλεσμα που είχε υποσχεθεί εξουδετέρωσε την επήρεια του σοκ και το εκβιαστικό δίλημμα «Μνημόνιο ή χρεοκοπία».
Οι κλασικές κινητοποιήσεις των συνδικάτων έχουν εδώ και πολύ καιρό απαξιωθεί και, ως εκ τούτου, δεν προσφέρονταν ως όχημα για την έκφραση της διάχυτης κοινωνικής οργής, που προκαλούν η μαζική πτώχευση των μικρομεσαίων και το κύμα των απολύσεων. Από τη δεξαμενή της κοινωνικής οργής ξεπήδησε το κίνημα «Δεν Πληρώνω». Από την ίδια δεξαμενή πηγάζει και το πολύ πιο ευρύ κίνημα των «Αγανακτισμένων». Ούτε το ένα ούτε το άλλο θα είχαν εκδηλωθεί, εάν δεν είχε μεσολαβήσει όχι μόνο η οξύτατη κρίση, αλλά και η κλιμακούμενη απονομιμοποίηση της εξουσίας.
Ολοένα και περισσότεροι πολίτες θεωρούν ότι το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα δεν δρα για το συμφέρον της κοινωνίας. Η προσγείωση από τις κυβερνητικές ρητορείες περί «ισχυρής οικονομίας» στην πραγματικότητα του κραχ είναι ανώμαλη και επώδυνη. Το φόβητρο της χρεοκοπίας συνεχίζει να τρομοκρατεί τα νοικοκυριά, αλλά ολοένα και λιγότερο εμποδίζει την εκδήλωση της κοινωνικής οργής. Οι εξουσιαστικές ελίτ και οι διάφοροι φιλελεύθεροι, που απεχθάνονται το πλήθος, έπρεπε να κατηγορούν τον εαυτό τους. Ό,τι έσπειραν, αυτό θα θερίσουν.
[Επίκαιρα]
Χρονογράφημα της Αλίκης Αλεξίου
Ως ΄Ελληνας πολίτης έχω χρέος να καταλάβω σε βάθος το ύψος του εθνικού χρέους. Αλλά τα ποσά που αναφέρονται είναι ασύλληπτα για το κοινό μυαλό.
Βέβαια, δεν είναι η πρώτη φορά που ακούω να γίνεται λόγος για μεγάλα νούμερα.
Κάθε σκάνδαλο (πολιτικοοικονομικό) συνοδεύεται κι από ένα τεράστιο χρηματικό ποσό.
Ποσά, όμως, που στον αποδέκτη των τρεις κι εξήντα δε λένε τίποτα.
Γεννούν μόνο θαυμασμό και δέος: τόσα λεφτά! Τους μπαγάσηδες!
Αυτή τη φορά όμως πεισμάτωσα. Άλλοι τα βάζουν στις τσέπες τους, σκέφτηκα, κι εγώ δεν μπορώ να τα βάλω στο μυαλό μου… Για να συλλάβω το όλον θα αρχίσω από το μέρος.
Για να καταλάβω το εθνικό χρέος, θα αρχίσω από ένα αντεθνικό σκάνδαλο.
Μεσάνυχτα ήταν. Μια είδηση για σκάνδαλο 500.000.000 ευρώ, μού ήρθε κατακέφαλα. Έκανα το μαξιλάρι κομπιουτεράκι κι άρχισα το μέτρημα. Θα συλλάβω το νούμερο.
Θα το φέρω στα μέτρα μου. Απλός πολίτης είμαι, απλή σύνταξη παίρνω, απλή ζωή κάνω.
Μια ζωή δραχμοδίαιτη. Συγχωρέστε με, αλλά κάνω ακόμα τη μετατροπή σε δραχμές, για να καταλάβω την αξία του χρήματος.
Ξεκινώ. Τρία ευρώ μας κάνουν χίλιες δραχμές, που σημαίνει τρία κιλά πορτοκάλια στη λαϊκή, προς το μεσημέρι βέβαια. Προσθέτω ένα μηδενικό στο ευρώ, ένα στις δραχμές.
30 ευρώ ισούται με 10000 δραχμές. Γνώριμο το ποσό, είναι το κρέας του μήνα.
300 ευρώ, 100000 δρχ. Αυτό κι αν το ξέρω. Το ενοίκιο που πληρώνω κάθε πρώτη του μήνα για το άνετο, δε λέω, δυάρι μου.
3.000 ευρώ, 1.000.000 δρχ. είναι τρεις συντάξεις, τα έσοδα ας πούμε του καλοκαιριού. 30.000 ευρώ μας κάνουν 10.000.000 δρχ.
Ανεβήκαμε αρκετά. Εδώ στα ύψη καμαρώνω. ΄΄Το ‘χω΄΄ κι αυτό το ποσό. Είναι το εφάπαξ που πήρα. Χοντρά λεφτά! Έκλεισα τρύπες τριάντα χρόνων.
Το επόμενο σκαλί, 300.000 ευρώ.
Στο σημείο αυτό τελειώνει η πραγματικότητα κι αρχίζουν τα όνειρα. Εδώ εκτινάσσεται το όνειρο του… μεγαλομεσαίου Έλληνα. Αγορά διαμερίσματος! Με δάνειο φυσικά.
Και τώρα το μεγάλο άλμα. 3.000.000 ευρώ, 1.000.000.000 δρχ. Ένα δις!
Ομολογώ ότι αυτό το ποσό δεν μπορώ να το κατανοήσω. Αρχίζει ο άγνωστος χώρος.
Το μαξιλάρι σκληραίνει. Ελέγχω την πίεσή μου. Ελέγχω και τα μηδενικά.
Θυμήθηκα το δάσκαλό μου με συγκίνηση. Προσοχή στα μηδενικά, φώναζε στο μάθημα της αριθμητικής. Γιατί δίνει τόση σημασία στο μηδέν, αναρωτιόμουν, αφού το μηδέν σημαίνει τίποτα. Αργότερα κατάλαβα πόση τεράστια σημασία αποκτούν τα μηδενικά στην κοινωνία.
Επανέρχομαι στο θέμα μας. 30 εκατομμύρια ευρώ, 10 δις δρχ.
Επειδή μου είναι αδύνατο να το συλλάβω, θα το «ξοδέψω». Αγοράζω μονοκατοικία στα βόρεια προάστια, εξοχικό στη Μύκονο, ακριβό αυτοκίνητο. Η εφορία μη χαίρεται, οι αγορές είναι φανταστικές. Φτάνουν ή τελείωσαν τα χρήματα; Άγνωστο. Πάμε για το επόμενο. Εδώ που φτάσαμε δε με σταματά τίποτα. Προσθέτω μηδενικά, ελέγχω τους σφυγμούς, παίρνω χαπάκι για την πίεση. Πλησιάζω το ζητούμενο. 300.000.000 ευρώ = 100 δις δραχμές. Προσθέτω στα περιουσιακά «μου» στοιχεία κότερο, δεύτερο εξοχικό στην Αράχωβα, ταξίδια ατέλειωτα (για να ιδρύσω και μια εταιρεία φτάνουν;) αλλά…
Το ποσό μού ξεφεύγει, δε χωράει ούτε στα όνειρά μου. Ζαλίζομαι, μαύρο σκοτάδι σαν παραζάλη τύλιξε το μυαλό μου. Και αποκοιμήθηκα. Στα ψηλά τα σκαλοπάτια της χλιδής που είχα ανέβει.
Κι ονειρεύτηκα πως άνοιξαν οι ουρανοί και ανέβαινα τη σκάλα του Ιακώβ- αυτή που συνδέει γη και ουρανό -και άπλωσα πανευτυχής τα χέρια μου στα αγαθά του Αβραάμ: τα 1000 ευρώ της σύνταξής μου. Κι όπως ήταν ανοιχτοί οι ουρανοί, προσευχήθηκα από τα βάθη της καρδιάς μου: να τα πάρει και ο γιος μου, ο άνεργος, αυτά τα χρήματα κάποια στιγμή στο μέλλον…
΄Οσο για το καρβέλι του τίτλου, θα θυμάστε το Γιάννη Αγιάννη που κλείστηκε στη φυλακή από την εξουσία για ένα καρβέλι ψωμί!
Γιατί η εξουσία είναι πάντα με το φούρναρη και ποτέ με τον πεινασμένο.
της Ράνιας Καρατζαφέρη
Σάλο έχει προκαλέσει η απίστευτη πρόκληση του Δημάρχου Αρριανών Ροδόπης, Μεμέτ Χαλίλ να… «βαφτίσει» το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, Πανεπιστήμιο Σμύρνης Τουρκίας!
Στη σχετική απόφασή του, που αποκαλύπτει το newsbomb.gr, αναφέρει πως προσλαμβάνεται ως ειδικός συνεργάτης του, με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, «ο Μολλά Αλή Ραμαδάν, πτυχιούχος του τμήματος Δημοσιογραφίας της Σχολής Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου (Σμύρνη Τουρκίας)»!
Τι σκοπιμότητα έχει άραγε η απόφαση αυτή του τοπικού άρχοντα να «χαρίσει» το Πανεπιστήμιο Αιγαίου στους Τούρκους, με την έγκριση μάλιστα και του αρμόδιου κρατικού εκπροσώπου, που προφανώς προσυπέγραψε την απόφαση αυτή;
Μιλώντας στο newsbomb.gr ο πρώην Πρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου, καθηγητής Κοινωνιολογίας, Βασίλης Φίλιας τόνισε: «Αυτό και μόνο που αναφέρει ο Δήμαρχος αρκεί και πρέπει να το αποκαλύψουμε, να το απορρίψουμε και να το χτυπήσουμε. Δεν μπορούμε σε καμία περίπτωση να αποδεχτούμε κάτι τέτοιο. Τούρκο δεν μπορούμε να δεχτούμε εκεί. Πρόκειται για μια ακόμη διείσδυση που κάνουν με όλα τα μέσα οι Τούρκοι στην περιοχή, λόγω της υποχωρητικότητας που δείχνουν οι Έλληνες και της προδοσίας των ελληνικών αρχών».
Σημειώνεται ότι, ο Δήμος Αρριανών, είναι ένας μειονοτικός Δήμος που δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του Καλλικράτη, από τη συνένωση 57 χωριών που οι κάτοικοί τους ξεπερνούν τους 20.000.
του Κώστα Νικολόπουλου*[Geopolitics & Daily News]
Επικίνδυνα παιχνίδια με το Αιγαίο κάνει ο Γιώργος Παπανδρέου. Ο πρωθυπουργός, με μεγάλη ευκολία και χωρίς να σκέφτεται τις τεράστιες αρνητικές συνέπειες που θα προκληθούν, επί της ουσίας παραχωρεί το αρχιπέλαγος στις ΗΠΑ, προκειμένου να δημιουργήσουν τη λεγόμενη αντιπυραυλική ομπρέλα κατά του ιρανικού κινδύνου. Στο Αιγαίο έχουν, σύμφωνα με πληροφορίες, ήδη έρθει υπερσύγχρονα αμερικανικά σκάφη για χαρτογράφηση.Το δε σχέδιο θα έχει ξεδιπλωθεί μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους, παρά τις άνευρες διαψεύσεις της κυβέρνησης. Η εξέλιξη αυτή προκαλεί μεγάλες αντιδράσεις από τη Ρωσία και γιατί αρχικός στόχος των ΗΠΑ ήταν να επιλεγεί η Μαύρη θάλασσα για το στήσιμο της αντιπυραυλικής ομπρέλας. Η ρωσική κυβέρνηση εξέδωσε ανακοίνωση για το θέμα, αφήνοντας σαφείς αιχμές για τους απώτερους στόχους της αμερικανικής κυβέρνησης. Έντονα αντιδρά και η Τουρκία καθώς βλέπει πίσω από την παράδοση του Αιγαίου στις ΗΠΑ, προσπάθεια της Ελλάδας να αποκομίσει υπέρ της κινήσεις από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Βέβαια αυτό που αναδεικνύει αυτή η εξέλιξη είναι η προκλητική μυστική διπλωματία την οποία ασκεί η κυβέρνηση Παπανδρέου.
Ουδείς γνώριζε το τι συζητείτο στο παρασκήνιο και το οποίο οδήγησε στις σημερινές εξελίξεις. Διπλωματικοί κύκλοι μιλούν για απίστευτο παρασκήνιο το οποίο μπορεί να προκαλέσει σημαντικά προβλήματα στις ελληνορωσικές σχέσεις. Άλλωστε από τη στιγμή που ανέλαβε την πρωθυπουργία ο Γιώργος Παπανδρέου, οι αποστάσεις των δύο κυβερνήσεων μεγιστοποιήθηκαν, όπως αποδεικνύουν και οι εξελίξεις στους αγωγούς. Πολιτικοί κύκλοι όμως συνδέουν την άνευ όρων παράδοση Παπανδρέου στις ΗΠΑ με την οικονομική κρίση. Λένε δηλαδή ότι η προσπάθειά του να εξασφαλίσει αμερικανική στήριξη και μακροπρόθεσμα επενδύσεις που θα λύσουν τα προβλήματα της ανάπτυξης, τον ωθεί σε απεγνωσμένες κινήσεις που μπορούν να βλάψουν τη χώρα. Το συνδυάζουν με τα σενάρια που θέλουν τον κ. Παπανδρέου να επισκέπτεται άμεσα το Λευκό Οίκο και να συναντάται με τον Μπάρακ Ομπάμα.
ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ Α1 – 17.06.2011
Σαν πριγκιπόπουλα, στα πούπουλα, έχουν οι νταβατζήδες εκδότες και καναλάρχες τους υπουργούς Οικονομικών.
Τόσο τον Παπακωνσταντίνου, όσο και τον Βενιζέλο, που με το που ανέλαβε έσπευσε να ξοδέψει πάνω από μία ώρα, από τις πολύτιμες ενός υπουργού Οικονομικών του οποίου η χώρα βουλιάζει, στο δελτίο του Mega.
Κι όμως και οι δύο γνωρίζουν πως ανάμεσα στους μεγαλύτερους φοροφυγάδες και διακινητές μαύρου χρήματος βρίσκονται κάποιοι «σεσημασμένοι» εκδότες και καναλάρχες.
Τα περιστατικά που έχουν δει το φως της δημοσιότητας είναι πάμπολλα, κάποια βρίσκονται ακόμη σε εξέλιξη.
Κι όμως αντί να τους συλλάβουν, σπεύδουν από κανάλα σε κανάλα κι από φυλλάδα σε φυλλάδα να κάνουν δηλώσεις και δημόσιες σχέσεις λες και η ζωή των χιλιάδων αγανακτισμένων στις πλατείες της χώρας, θα γίνει καλύτερη αν οι υπουργοί της κυβέρνησής του σπεύδουν στα μικρόφωνα με τη βουλιμία παυλωμένης 17χρονης στα πελοποννησιακά καλλιστεία.
Είναι κάποιοι εκδότες και καναλάρχες βουτηγμένοι στα μαύρα τιμολόγια και τη φοροδιαφυγή.
Αυτοί οι κύριοι αποτελούν τη μεγαλύτερη τρομοκρατική οργάνωση της μεταπολίτευσης αλλά παρατηρούμε έκπληκτοι ότι ο κος Διώτης χάνει διαρκώς τα ίχνη τους.
Ντροπή σας…
[Κουρδιστό πορτοκάλι]
1) Υπόθεση αθώωσης μεγάλων επιχειρηματιών – λαθρεμπόρων πετρελαίου στο Αιγαίο με πολιτική παρέμβαση.
2) Πως έσωζαν από το κλείσιμο προβληματικές επιχειρήσεις υπουργοί και ανώτατοι παράγοντες με ένα απλό τηλεφώνημα.
3) Πως ο νόμος περί ευθύνης υπουργών γλιτώνει από την φυλακή ακόμη και απλούς πολίτες, φίλους και συνεργάτες υπουργών στις παρανομίες τους.
4) Με ποιο τρόπο κυβερνήσεις και πολιτικοί παράγοντες χειραγωγούν δικαστικές αποφάσεις ακόμα και του Αρείου Πάγου.
Αναφερόμενος στη σημερινή κατάσταση της χώρας ο κ. Σανιδάς λέει ότι η επέκταση της διαφθοράς σε όλον τον κοινωνικό ιστό ούτε τυχαία είναι, ούτε από παρθενογένεση προήλθε.
Και προσθέτει χαρακτηριστικά: «Να μην κρυβόμαστε. Όταν υπουργικά χείλη εξωθούσαν αμέσως ή εμμέσως Έλληνες πολίτες να διαπράττουν απάτες σε βάρος της ευρωπαϊκής ένωσης για να εισπράττουν κοινοτικούς πόρους, όταν πρωθυπουργικά χείλη με την περίφημη ρήση το 1986 "είπαμε να παίρνουμε και κανένα δωράκι, όχι όμως και 500 εκατ." και νομιμοποιούσαν έτσι τη δωροδοκία και όταν με εισήγηση του υπουργού Δικαιοσύνης το 1996 εψηφίζετο νόμος με τον οποίο η πλαστογραφία κι η απάτη ετιμωρείτο σε βαθμό πλημμελήματος μόνο εφόσον η προκληθείσα ζημία δεν υπερέβαινε τα 25 εκατ. δραχμές τότε είναι φανερό γιατί φτάσαμε στη σημερινή κατάσταση».
[Newsbomb]
[Τα Νέα]![]()
Κεντρικό ρόλο στο νέο κυβερνητικό σχήμα, ως αντιπρόεδρος και υπουργός οικονομικών αναλαμβάνει ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος, ενώ έκπληξη αποτελεί η τοποθέτηση του κ. Σταύρου Λαμπρινίδη στη θέση του υπουργού Εξωτερικών. Πέραν του κ. Βενιζέλου, αναβαθμίζεται ο κ. Μιχάλης Χρυσοχοϊδης, ο οποίος αποκτά επιπλέον αρμοδιότητες καθώς και οι κ. Γιώργος Κουτρουμάνης και Πάνος Μπεγλίτης που γίνονται υπουργοί. Εκτός κυβέρνησης, από το στενό πυρήνα των συνεργατών του κ. Παπανδρέου μένουν ο Τίνα Μπιρμπίλη, Λουκά Κατσέλη και Δημήτρης Δρούτσας.
Η ορκωμοσία της νέας κυβέρνησης θα γίνει στη μία μετά το μεσημέρι στο Προεδρικό Μέγαρο.
Πρωθυπουργός: Γιώργος Α. Παπανδρέου
Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης : Θεόδωρος Πάγκαλος
Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών: Ευάγγελος Βενιζέλος
Υφυπουργός Οικονομικών: Φίλιππος Σαχινίδης
Υφυπουργός Οικονομικών: Παντελής ΟικονόμουΥπουργείο Διοικητικής μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης
Υπουργός: Δημήτρης Ρέππας
Υφυπουργοί: Ντίνος Ρόβλιας, Παντελής Τζωρτζάκης
Υπουργείο Εσωτερικών
Υπουργός: Χάρης Καστανίδης
Υφυπουργός: Πάρης ΚουκουλόπουλοςΥπουργείο Εξωτερικών
Υπουργός: Σταύρος Λαμπρινίδης
Αναπληρώτρια Υπουργός: Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου
Υφυπουργός: Δημήτρης ΔόλληςΥπουργείο Εθνικής Αμυνας
Υπουργός: Πάνος Μπεγλίτης
Υφυπουργός: Κώστας ΣπηλιόπουλοςΥπουργείο Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας
Υπουργός: Μιχάλης Χρυσοχοΐδης
Αναπληρωτής υπουργός: Χάρης Παμπούκης
Αναπληρωτής υπουργός: Σωκράτης Ξυνίδης
Υφυπουργός: Θάνος ΜωραϊτηςΥπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής
Υπουργός: Γιώργος Παπακωνσταντίνου
Αναπληρωτής Υπουργός: Νίκος Σηφουνάκης
Υφυπουργός: Γιάννης ΜανιάτηςΥπουργείο Παιδείας, Δια βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων
Υπουργός: Αννα Διαμαντοπούλου
Αναπληρωτής Υπουργός: Φώφη Γεννηματά
Υφυπουργός: Εύη Χριστοφιλοπούλου
Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων
Υπουργός: Γιάννης Ραγκούσης
Υφυπουργός: Γιάννης Μαγκριώτης
Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης
Υπουργός: Γιώργος Κουτρουμάνης
Υφυπουργός: Γιάννης ΚουτσούκοςΥπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης
Υπουργός: Ανδρέας Λοβέρδος
Υφυπουργός: Χρήστος Αηδόνης
Υφυπουργός: Μιχάλης Τιμοσίδης
Υφυπουργός: Μάρκος ΜπόλαρηςΥπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων
Υπουργός: Κώστας Σκανδαλίδης
Υφυπουργός: Γιάννης ΔριβελέγκαςΥπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Υπουργός: Μιλτιάδης Παπαϊωάννου
Υφυπουργός: Γιώργος ΠεταλωτήςΥπουργείο Προστασίας του Πολίτη
Υπουργός: Χρήστος Παπουτσής
Υφυπουργός: Μανώλης ΟθωναςΥπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού
Υπουργός: Παύλος Γερουλάνος
Υφυπουργός: Γιώργος ΝικητιάδηςΥπουργός Επικρατείας και Κυβερνητικός Εκπρόσωπος:
Ηλίας ΜόσιαλοςΚυβερνητική Επιτροπή
Ευάγγελος Βενιζέλος
Δημήτρης Ρέππας
Χάρης Καστανίδης
Μιχάλης Χρυσοχοΐδης
Γιώργος Παπακωνσταντίνου
Άννα Διαμαντοπουλου
Γιάννης Ραγκούσης
Ανδρέας Λοβέρδος
Κώστας Σκανδαλίδης
Χρήστος Παπουτσής
![]()
Είναι οι εξελίξεις πριν τα γεγονότα του Ιουνίου 2009 για τα οποία σας έχουμε μιλήσει στο παρελθόν. Θα συνεχίσουμε τις αποκαλύψεις με τον ρόλο των δημοσιογράφων και του Γερμανικού παράγοντα, στοιχείο που δεν περιλαμβάνεται στην έκθεση της ΕΥΠ(;) ή την μεταφορά της στο περιοδικό.
Βασική επίσης ανακολουθία είναι το ότι στο σχέδιο χρησιμοποιήθηκαν Έλληνες εφιάλτες για να το φέρουν εις πέρας. Άρα η ευκολία απόδοσης εθνικότητας των πρακτόρων προβληματίζει εξ’ ίσου.
Το ενημερωτικό δελτίο της ΕΥΠ έχει ημερομηνία 5 Φεβρουαρίου 2009 και αποτελεί συνέχεια ενημερωτικού τις 13ης Ιανουαρίου 2009.
Το έγγραφο που δημοσιεύουν τα ΕΠΙΚΑΙΡΑ (να τα αγοράσετε γιατί έχουν και άλλες πληροφορίες) αναφέρει:
α. Ομάδα Εργασίας” δεκαεννέα (19) ατόμων της FSB (σημείωση Wake Up: ФСБ, Федеральная служба безопасности Российской Федерации, η ομοσπονδιακή υπηρεσία ασφαλείας της Ρωσίας), που δραστηριοποιείται από το Μάρτιο του 2008 στην Αττική, με αφορμή “απόπειρα τηλεφωνικής υποκλοπής” συνομιλιών που διαμείβονταν μεταξύ των κ.κ.Κ.Καραμανλή, V.Putin και G.Parvanov, κατά την υπόψη περίοδο, διαπίστωσε και κατέγραψε τα ακόλουθα:
- Κατά τη διαδρομή που χρησιμοποιείτο για τη μετακίνηση του Έλληνα Πρωθυπουργού από την κατοικία του στη Ραφήνα μέχρι το Γραφείο του, εντοπίσθηκε όχημα τύπου VAN, μάρκας TOYOTA HIACE, χρώματος μπεζ, το οποίο κινείτο συνεχώς στη διάρκεια της προαναφερόμενης μετακίνησης κατά το μήκος της διαδρομής αυτής και μέχρι το ύψος της Αττικής Οδού στο Ολυμπιακό Στάδιο. Στο εν λόγω όχημα, το οποίο έφερε ελληνικές πινακίδες κυκλοφορίας (πλαστές όπως εξακριβώθηκε από την παραπάνω ομάδα εργασίας), επέβαιναν τις περισσότερες φορές τρία με τέσσερα άτομα. Η παρακολούθηση του Στόχου (του Πρωθυπουργού) χαρακτηρίστηκε από την προαναφερόμενη ομάδα εργασίας επαγγελματική και εντεινόμενη από τις αρχές Απριλίου του 2008.
- Επίσης από την εν λόγω ομάδα εκτιμήθηκε ότι τα επιβαίνοντα στο παραπάνω όχημα άτομα, κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης του Στόχου, επικοινωνούσαν τηλεφωνικά με άλλους συνεργάτες τους. Το εν λόγω όχημα εντοπίσθηκε επί της Λεωφόρου Μαραθώνος στο ύψος του Πικερμίου και εκτιμήθηκε ότι κατέγραφε ταχύτητα πομπής, συνοδευτικά οχήματα, άτομα συνοδείας κ.λ.π στοιχεία. Ομοίως στο αυτό σημείο (Λεωφόρος Μαραθώνος στο ύψος του Πικερμίου), τόσο το μήνα Μάρτιο όσο και το μήνα Απρίλιο του έτους 2008 εντοπίσθηκε όχημα τύπου VAN, μάρκας FORD TRANSIT, χρώματος μπλε, το οποίο έφερε ελληνικές πινακίδες κυκλοφορίας (πλαστές όπως εξακριβώθηκε από την παραπάνω ομάδα εργασίας).
- Εκτός των προαναφερθέντων σημείων παρακολούθησης του Στόχου, καταγράφηκαν ως άλλα τέτοια σημεία: (α) η περιοχή του CARREFOUR στον Γέρακα Αττικής, (β) η περιοχή στο Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ στην Αγία Παρασκευή και (γ) η περιοχή του super market ΑΒ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ στο Χολαργό Αττικής. Στο σημείο (α) εντοπίσθηκε ΙΧΕ αυτοκίνητο μάρκας BMW, χρώματος ασημί, μοντέλο 1995 ή 1996, το οποίο έφερε πινακίδες Γερμανίας. Στην εν λόγω περιοχή επίσης εντοπίσθηκε και το όχημα τύπου VAN, μάρκας FORD TRANSIT, χρώματος μπλε και διαπιστώθηκε επικοινωνία μεταξύ των επιβαινόντων στα παραπάνω οχήματα ατόμων. Στα σημεία (β) και (γ) εντοπίσθηκαν επίσης τα προανεφερόμενα οχήματα τύπου VAN. Επιπρόσθετα στην περιοχή του Χολαργού στις αρχές του μηνός Ιουνίου του έτους 2008 εντοπίσθηκε επί της οδού Φανερωμένης -πλησίον της εκκλησίας- συνάντηση και των τριών προαναφερομένων οχηματων.
- Από έρευνα της ομάδας “αντιπαρακολούθησης” της FSB, ως προς τους επιβάτες των υποψη οχημάτων προέκυψε ειδικότερα ότι στο ΒΑΝ, μάρκας Toyota Hiace, χρώματος μπεζ, επέβαιναν συνήθως τέσσερις άνδρες εκ των οποίων τρεις μελαχρινοί και ένας καστανός, στο ΒΑΝ μάρκας FORD TRANSIT τρεις άνδρες και στο ΙΧ αυτοκίνητο μάρκας BMW δύο γυναίκες. Πέραν των ατόμων αυτών, το προαναφερόμενο κλιμάκιο "αντιπαρακολούθησης της FSB" κατέληξε στην εκτίμηση ότι συγχρόνως λειτουργούσαν ομάδες υποστήριξης και καταγραφής κατά τη διάρκεια του δρομολογίου του Στόχου. Ο συνολικός αριθμός των συμμετεχόντων ατόμων σε όλη τη διαδικασία παρακολούθησης εκτιμήθηκε ότι ανερχόταν σε είκοσι άτομα, τα οποία δεν ανήκουν στον αντιεξουσιαστικό χώρο. Επιπρόσθετα από τηλεφωνική υποκλοπή διαπιστώθηκε ότι οι επιβάτες των παραπάνω οχημάτων μιλούσαν ελληνικά, ενώ η συνεννόηση μεταξύ των διαφόρων ομάδων πραγματοποιείτο μέσω κινητών τηλεφώνων. Κατά την προαναφερόμενη συνάντηση των τριών οχημάτων στη περιοχή του Χολαργού (αρχές του Ιουνίου του 2008 επί της οδού Φανερωμένης), διαπιστώθηκε και η παρουσία δύο ακόμη ατόμων (νέων) που -όπως εκτιμήθηκε- ήταν Ευρωπαίοι, μάλλον Βρετανικής Υπηκοότητας.
- Σε χρόνο που δεν προσδιορίζεται ακριβώς αλλά κυμαίνεται μεταξύ του πενθημέρου 20 και 25 Απριλίου του 2008, στην περιοχή της Νέας Μάκρης Αττικής και συγκεκριμένα στη διασταύρωση των φωτεινών σηματοδοτών που οδηγούν στην Ιερά Μονή του Αγίου Εφραίμ, κατά τις απογευματινές ώρες έλαβε χώρα “ελεγχόμενη” διαδικασία εμπλοκής, διάρκειας 30 δευτερολέπτων μεταξύ του κλιμακίου της ομάδας εργασίας της FSB και ατόμων που ανήκαν στις παραπάνω ομάδες παρακολούθησης. Η εν λόγω “ελεγχόμενη διαδικασία” εμπλοκής υλοποιήθηκε λόγω του ότι στην προαναφερόμενη περιοχή είχε εντοπιστεί το όχημα τύπου ΒΑΝ, μάρκας Toyota Hiace, χρώματος μπεζ. Τα άτομα του κλιμακίου της ομάδας εργασίας ήταν τέσσερα ενώ τα άτομα του άλλου “Χώρου” ήταν δύο, άοπλα, γυμνασμένα, μιλούσαν ελληνικά και διέφυγαν από το χώρο της εμπλοκής χρησιμοποιώντας μοτοσυκλέτα τύπου Enduro, χρώματος κίτρινου που δεν έφερε πινακίδες κυκλοφορίας. Το προαναφερόμενο όχημα εγκαταλείφθηκε στο χώρο της εμπλοκής.
- Εντός του προαναφερομένου οχήματος βρέθηκαν στοιχεία από τα οποία προέκυπτε λεπτομερής καταγραφή της διαδρομής που ακολουθείται κατά τη μετακίνηση του κ.Πρωθυπουργού από την κατοικία του στο Γραφείο του,τα συνοδευτικά οχήματα,οι συνοδευτικές μηχανές ασφαλείας, καθώς και: Χάρτες στους οποίους είχαν σημειωθεί τα σημεία συνάντησης των ομάδων παρακολούθησης και υποστήριξης, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνεται και η οδός Φανερωμένης στη περιοχή του Χολαργού Αττικής. Επίσης, είχαν σημειωθεί και οι χώροι που αντιστοιχούν στις θέσεις στάθμευσης του CARREFOUR καθώς και το κατάστημα GOODY’S επί της οδού Κηφισίας πλησίον του κόμβου εισόδου στην Αττική Οδό. Επιπλέον υπήρχαν χάρτες των περιοχών Αγίας Παρασκευής -Χαλανδρίου-Χολαργού και Παπάγου. Ειδικά στο χάρτη της περιοχής Αγ. Παρασκευής είχαν σημειωθεί σημεία με μ΄θυρο χρώμα. Κιάλια νυχτερινής παρατήρησης. Εκρηκτική ύλη C-4 και όπλα TOKAREV και KALASNIKOF. Υλικά καμουφλάζ (καινούρια, αχρησιμοποίητα), υλικά μακιγιάζ, όπως μολύβια, κουκούλες μη χρησιμοποιημένες που δεν έφεραν κάποιο διακριτικό, καθώς και γυναικεία ρούχα. Συστήματα επικοινωνίας συγχρονισμένα στις συχνότητες της ΕΛ.ΑΣ υψηλής ευκρίνειας και εμβέλειας. Τηλεχειριστήριο. Τρόφιμα (ξηρά τροφή και σοκολάτες). Σκηνές.
β. Τα παραπάνω περιγραφόμενα στοιχεία και υλικά εξετάσθηκαν στα Κεντρικά της Μόσχας και όλες οι αναλύσεις που έγιναν κατατείνουν στα ακόλουθα συμπεράσματα:
- Πρόκειται περί οργανωμένου σχεδίου παρακολούθησης του Στόχου που οργανώθηκε από Δυτικές Υπηρεσίες με τη συμμετοχή και της ομολογης Υπηρεσίας του Ισραήλ.
- Το εν λόγω σχέδιο υλοποιήθηκε κυρίως από Έλληνες.
- Ο αντικειμενικός σκοπός του εν λόγω σχεδίου ήταν η πραγματοποίηση επίθεσης σε βάρος του Στόχου, με ειδικότερο σκοπό την αναβολή ή την ματαίωση της ενεργειακής πολιτικής της χώρας (σημ. Wake Up: βλ. προσέγγιση της Μόσχας στα ενεργειακά θέματα από τον Καραμανλή)
- Ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης έχει στα χέρια του από τον Άλεξ Ρόντο (Σύμβουλο του Προέδρου της Γεωργίας) σχέδιο των Αμερικανών για αναβολή ή ματαίωση του Αγωγού SOUTH STREAM. Το εν λόγω σχέδιο προσβολής του Στόχου αποτελεί τμήμα του συνολικού σχεδιασμού αποσταθεροποίησης της χώρας που έχει τη κωδική ονομασία “ΠΥΘΙΑ 1” και περιλαμβάνει τα ακόλουθα τέσσερα σκέλη-τμήματα: 1. Πολιτική αποσταθεροποίηση που υλοποιείται με την υπόθεση του Βατοπαιδίου. 2. Επιχειρηματική αποσταθεροποίηση που υλοποιείται με την καθ΄οιονδήποτε τρόπο υποβάθμισης της ελληνικής οικονομίας. Στην εν λόγω μορφή αποσταθεροποίησης περιλαμβάνονται και οι απαγωγές επιχειρηματιών. 3. Κοινωνική αποσταθεροποίηση που υλοποιείται με διάφορες μορφές κοινωνικής αναταραχής στις οποίες περιλαμβάνονται και οι τρομοκρατικές ενέργειες. 4. Διάφορα προβλήματα στην εξωτερική πολιτική.
- Αναφορικά με τη γενιά τρομοκρατών στην Ελλάδα εκτιμήθηκε ότι είναι πλήρως ελεγχόμενη από τις Δυτικές Υπηρεσίες. Είναι ειδικοί σε ληστείες, απαγωγές (τρεις ομάδες) και το Αντάρτικο Πόλεων (τέσσερις ομάδες). Επιπρόσθετα, θεωρούνται άριστοι χειριστές όπλων και μέσων μετακίνησης, ενώ λειτουργούν διαθέτοντας πάντα σχέδιο διαφυγής. Πιθανολογείται ότι οι χώροι απόκρυψής τους βρίσκονται στις περιοχές Γκύζη, Χαλανδρίου, Αγίας Παρασκευής και Μεγάρων για την Αττική. Ως τέτοιος χώρος εκτός Αττικής θεωρείται η περιοχή της Θήβας.
2. Επισημάνσεις της Υπηρεσίας μας επί των ανωτέρω αποσπασμάτων:
α. Τα αναφερόμενα “σημεία εντοπισμού” της παρακολούθησης ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, χωρίς κατ΄ ανάγκη αυτό να σημαίνει κι υιοθέτηση από πλευράς μας της περιγραφόμενης “εν εξελίξει επιχείρησης συνωμοσίας”. Ωστόσο σημειώνεται ότι σύμφωνα με τις εκτιμήσεις μας,το σημείο εντοπισμού στη Λ. Μαραθώνος είνα κατάλληλο σημείο παρακολούθησης, το σημείο εντοπισμού του CARREFOUR είναι δυνατόν να αποτελέσει σημείο έκνομης ενέργειας, ενώ τα σημεία εντοπισμού στις περιοχές του Ραδιομεγάρου της ΕΡΤ και του ΑΒ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ θεωρούνται σημεία συνάντησης.
β. Τα σημεία που βρέθηκαν επί χάρτου και προέρχονται από το υλικό που αντλήθηκε από την προαναφερόμενη διαδικασία “ελεγχόμενης” εμπλοκής απεικονίζονται στην εικόνα με τίτλο “Σημεία επί Χάρτου”, η οποία επισυνάπτεται. Η απόσταση των εν λόγω σημείων επίσης από την Αττική Οδό χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής, καθώς είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν ως σημεία αφετηρίας για “έκνομη ενέργεια”.
γ. Η εκρηκτική ύλη C-4 είναι στρατιωτική εκρηκτική ύλη, μη κυκλοφορούσα ελεύθερα στο εμπόριο και δεν έχει χρησιμοποιηθεί μέχρι στιγμής ως συστατικό στοιχείο Αυτοσχέδιου Εκρηκτικού Μηχανισμού, σε καμία από τις τρομοκρατικές ενέργειςες που έχουν κατά καιρούς πραγματοποιηθεί στη χώρα μας.
3. Επισημαίνεται ότι για τις συγκεκριμένες πληροφορίες η αξιοπιστία της πηγής δεν δύναται επί του παρόντος να ελεγχθεί. Η καταγραφή των “αντικειμενικών στοιχείων” (τοποθεσίες, ονόματα χώρων, αποστάσεις κ.λ.π) και η σύνθεσή τους θα μπορούσαν πράγματι να θεωρηθούν ως προετοιμασία μιας απόπειρας κατά του κ.Πρωθυπουργού. Πλην όμως η ερμηνεία που φέρεται να τους δίδεται -ότι δηλαδή αποτελεί οργανωμένο σχέδιο Δυτικών Υπηρεσιών και της MOSSAD σε βάρος του κ.Πρωθυπουργού, στο οποίο εντάσσονται άλλες υποθέσεις όπως π.χ Βατοπαίδιο, τρομοκρατία κ.λ.π- γεννά στην υπηρεσία μας εύλογα ερωτηματικά. Δεν αποκλείεται συνεπώς οι πληροφορίες αυτές στο σύνολό τους να εντάσσονται στο πλαίσιο επιχειρούμενης παραπληροφόρησης των Κρατικών Αρχών της χώρας μας, με στόχο την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων σκοπιμοτήτων.
4. Σε κάθε περίπτωση, παρέλκει να επισημάνουμε, από σκοπιάς Υπηρεσίας μας, την ανάγκη συνεχιζόμενης λήψης αυξημένων μέτρων ασφαλείας του κ.Πρωθυπουργού.
![]()
Ο πρώην πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής γνώριζε από την πρώτη στιγμή για το έγγραφο της ΕΥΠ (05/02/09) που τον προειδοποιούσε ότι σχεδιαζόταν δολοφονική επίθεση εναντίον του.
Ο ίδιος ο Κ. Καραμανλής είχε ζητήσει μάλιστα να μην δημοσιοποιηθεί τίποτα για μην ανησυχήσει η οικογένεια του.
Στενός συνεργάτης του πρώην πρωθυπουργού σημειώνει στην εφημερίδα Real News ότι ο Κ. Καραμανλής την περίοδο εκείνη ήταν απόμακρος, σκεφτικός και χρησιμοποιούσε ελάχιστα το προσωπικό του τηλέφωνο.
Ανάλογες πληροφορίες έπεφταν πολύ συχνά στα χέρια της ΕΥΠ, ειδικά μετά την αποκάλυξη της υπόθεσης των υποκλοπών, όμως καμιά δεν ήταν άξια αναφοράς. Εκτός από εκείνη που ήρθε από τη Ρωσική Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφαλείας. Στις ελληνικές μυστικές υπηρεσίες σήμανε συναγερμός.
Οι ελληνικές μυστικές υπηρεσίες πρότειναν να ενισχυθούν τα μέτρα ασφαλείας, ωστόσο κρίθηκαν επαρκή. Η προσωπική ασφάλεια είχε φροντίσει να πηγαίνει από τη Ραφήνα στο Μαξίμου από διαφορετικές διαδρομές.
Σύμφωνα με την έκθεση της ΕΥΠ οι υποκλοπές είχαν στόχο τις συνομιλίες του Κ. Καραμανλή με τον Βλαντιμίρ Πούτιν και τον Γκεόργκι Παρβάνοφ για την ενεργειακή πολιτική που ακολουθούσε η ελληνική κυβέρνηση.
Η έκθεση συνοδευόταν από χάρτες και συγκεκριμένα στοιχεία από τα οποία φαινόταν πως παρακολουθούσαν των πρώην πρωθυπουργό και τη συνοδεία του. Ως σημεία εντοπισμού αναφερόταν η Αγία Παρασκευή, ο Γέρακας, ο Χολαργός, ο Παπάγου και το Πικέρμι. Εκτός από το Πικέρμι ο πρώην πρωθυπουργός και η συνοδεία του δεν περνούσαν από τα συγκεκριμένα σημεία.

Τώρα πια χεσμένος και έντρομος ο πασοκισμός (ποτέ δεν μπέρδεψα τους απλούς ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ με την βουλιμία της εξουσίας, την επικοινωνιακή λαμογιά και την πολιτική αλητεία του πασοκισμού) σπεύδει δια των βουλευτών του στα κανάλια να ανακοινώσει ότι όλοι θα ψηφίσουν το... μεσοπρόθεσμο..(!) γράφοντας στα ανύπαρκτα... τέτοια τους τα μεγάλα λόγια που έλεγαν για τον λαό που «πονάει» και υποφέρει κλπ. κλπ. και αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά ότι ο πασοκισμός ποτέ δεν πεθαίνει και ποτέ δεν συμβιβάζεται με την λεβεντιά, την αξιοπρέπεια, την εντιμότητα και κυρίως την υποχώρηση του προσωπικού συμφέροντος προς όφελος του δημοσίου...
Δεν τελείωσε τίποτα φυσικά.. Όλα τώρα αρχίζουν.. Ο κόσμος έχει πια συνειδητοποιήσει ότι όλη αυτή η πρεμούρα και ο τρόμος και η αθλιότητα των γιωργάκηδων και της εξουσίας δεν οφείλεται στην δράση των κομμάτων αλλά στην δράση των αγανακτισμένων στις πλατείες όλης της χώρας.. Απολύτως ειρηνικά λοιπόν, όπως μέχρι τώρα, αλλά και με ακόμα περισσότερες αποδοκιμασίες, ακόμα περισσότερα γιούχα, ακόμα περισσότερες μούτζες και ακόμα μεγαλύτερη αποστροφή, ώστε να βλέπουν διαρκώς στον ύπνο τους το μόνιμο εφιάλτη τους ότι η Δημοκρατία, η αξιοπρέπεια, ο πολιτισμός και η ελευθερία δεν χάθηκαν αλλά έχουν μετακομίσει στους δρόμους και στις πλατείες.. Είναι ο μόνος φόβος που γνωρίζουν, είναι η μόνη αντιπολίτευση που καταλαβαίνουν και έχει αποτέλεσμα.. Ο λόγος και πάλι στην πλατεία..
[sofistis]"Όταν έχετε γείτονα με τον οποίο έχετε εκκρεμότητα, οποιασδήποτε φύσεως, και επιθυμείτε ειλικρινά την επίλυση της, τότε πρέπει να αποφεύγετε ενέργειες τις οποίες ο γείτονας σας εκλαμβάνει ως πρόκληση", ανέφερε ο αρμόδιος για τη διεύρυνση της ΕΕ, Στέφαν Φούλε.[Έθνος]![]()
Να απέχουν από προκλητικές προς την Ελλάδα ενέργειες κάλεσε τα Σκόπια ο αρμόδιος για τη διεύρυνση της ΕΕ, Επίτροπος Στέφαν Φούλε.
Αφορμή στάθηκε η τοποθέτηση του αγάλματος του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην κεντρική πλατεία των Σκοπίων η οποία αναμένεται να ολοκληρωθεί το προσεχές διάστημα.
"Όταν έχετε γείτονα με τον οποίο έχετε εκκρεμότητα, οποιασδήποτε φύσεως, και επιθυμείτε ειλικρινά την επίλυση της, τότε πρέπει να αποφεύγετε ενέργειες τις οποίες ο γείτονας σας εκλαμβάνει ως πρόκληση", ανέφερε ο Στέφαν Φούλε σε συνέντευξη του στον ιδιωτικό τηλεοπτικό σταθμό των Σκοπίων Α1.
"Είναι απλή λογική. Αναμένω από την κυβέρνηση στα Σκόπια να αποφεύγει ενέργειες τις οποίες η άλλη πλευρά θεωρεί ως πρόκληση", πρόσθεσε, απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με την ενέργεια της κυβέρνησης της ΠΓΔΜ να τοποθετήσει το άγαλμα του Μ. Αλεξάνδρου στην πλατεία των Σκοπίων.
"Ελπίζω ότι η ενέργεια αυτή δεν θα μειώσει την αποφασιστικότητα των πολιτικών στα Σκόπια να επιλύσουν το ζήτημα της ονομασίας. Ελπίζω ότι και οι άνθρωποι στην Ελλάδα δεν θα βιώσουν το θέμα αυτό με συναισθηματισμό και θα επικεντρωθούν στις δυνατότητες υπέρβασης της εκκρεμότητας αυτής", σημείωσε.Οι εργασίες για τη συναρμολόγηση και τοποθέτηση του αγάλματος του Μ. Αλεξάνδρου στην κεντρική πλατεία των Σκοπίων, το οποίο επισήμως οι αρχές της ΠΓΔΜ αποκαλούν άγαλμα του "Έφιππου Πολεμιστή", ξεκίνησαν προχθές και αναμένεται να ολοκληρωθούν σε περίπου δύο εβδομάδες.
Υπάρχει μια τρυφερή ηλικία που καταλαβαίνεις ότι οι οδηγίες που σου δίνουν οι γονείς δεν φτάνουν για να ζήσεις. Tότε ακριβώς είναι η στιγμή που το lifestyle έρχεται για να σε πιάσει μαλακά από το χέρι και να σου δείξει τον δρόμο. Πώς να ντύνεσαι, πώς να μιλάς, τα 100 πράγματα που πρέπει οπωσδήποτε να κάνεις πριν πεθάνεις, η γλυκιά συνενοχή του να ανήκεις σε μια φυλή – αδιάφορο σε ποια, ποιος κοιμάται με ποιον, πώς να μετατρέψεις την ένταση της ζωής σου σε καταναλωτική μανία, πώς να παραδίδεσαι στο εφήμερο και το τιποτένιο.
Οι μηνιαίες υπενθυμίσεις των περιοδικών lifestyle πουλούσαν φρέσκο γυμνό κρέας, υποκλίνονταν σε οτιδήποτε επιτύγχανε χωρίς ποτέ να δώσουν έναν ορισμό της επιτυχίας, αναμασούσαν την άποψη ότι η ζωή έχει σχέση με την ιδιοκτησία και τις τρέχουσες ηδονές που πρέπει να γευτείς, ότι η ζωή είναι μικρή για να είναι θλιβερή, ότι η ζωή, τελικά, είναι μια φετιχιστική διαδικασία που μπορούν να γευτούν μόνο όσοι έχουν χρήματα. Δεν σου έμεναν και πολλές επιλογές: ή θα επέστρεφες στον μικροαστισμό των γονιών σου ή θα κυλιόσουν στον βούρκο.
Η έκρηξη του lifestyle συνέπεσε στην Ελλάδα ταυτόχρονα με το σκυλάδικο όραμα του ΠΑΣΟΚ για ανάπτυξη, ρευστοποίησε την επιθυμία για στυλάτη κατανάλωση μιας τάξης που αναδυόταν από την αφάνεια, έκλεψε όλη τη φρεσκάδα από τις νεανικές underground κουλτούρες, βιομηχανοποίησε την παραγωγή διασημοτήτων, μετάλλαξε τις συνεντεύξεις σε editorial μόδας, συνταίριαξε την Πρωτοψάλτη με τη Μαντόνα, έπεισε κάθε γενιά να απολαμβάνει τη συμμετοχή της στο ίδιο της το ξεπούλημα. Κι αφού εξάντλησε όλο το οπλοστάσιο των συνταγών του, κατέληξε στον αυνανισμό με την ίδια την αλαζονεία του.
Αρκετά όμως με τις κλωτσιές στο πτώμα. Τι γινόταν όλο αυτό το διάστημα με όλους εμάς; Μεγαλώνοντας, αρχίσαμε να παίρνουμε απόσταση απ’ όλες αυτές τις συνταγές που δεν μας έβγαζαν πουθενά, όμως μας έμεινε η συνήθεια, ξέραμε πια πώς πρέπει να μοιάζει η επιτυχία, δεν ήμαστε σκυλάδες αλλά όλο και κάποια σελίδα θα χώραγε το στυλ μας, θα τσιμπολογούσαμε από εδώ κι από εκεί ό,τι μας άρεσε και το μείγμα στο τέλος θα φαινόταν ότι είναι δικό μας. Έτσι αρχίσαμε. Πίναμε τις ίδιες ποσότητες με τον Γκι Ντεμπόρ, χωρίζαμε με τις γκόμενές μας σαν να ήμαστε ο Μπάουι, γυρνάγαμε στην πόλη σαν να ήμαστε οι Wu Tang Clan, ατενίζαμε τη ζωή με την απάθεια του Μπάροουζ, τεμπελιάζαμε γιατί ήμαστε slackers, τριγυρίζαμε με ένα σακίδιο και παραμυθιαζόμαστε ότι είμαστε new age travellers, συναντιόμαστε με τα είδωλά μας στον χαμηλότερο κοινό παρονομαστή. Αντιγράφαμε τις πράξεις των ειδώλων μας, χωρίς να κουβαλάμε την απελπισία ή τη γενναιότητα που τις γέννησε. Κάποτε θα γινόμαστε κι εμείς εξώφυλλο και τότε θα το βούλωναν όλοι. Ήμαστε αφελείς αντιγραφείς.
Σε κανέναν κατάλογο με τα 100 πράγματα που έπρεπε να κάνεις πριν πεθάνεις δεν μας είπαν ότι η οργή είναι ισάξιο καύσιμο για τον εαυτό μας όπως η μανία για κατανάλωση. Τώρα που δεν μπορούμε πια να είμαστε αυτό που είμαστε και δεν μπορούμε να μην είμαστε αυτό που είμαστε, είναι στο χέρι μας να δούμε τι θα κάνουμε – θα ξαναπλώσουμε την παλάμη προς τον ουρανό ζητώντας κι άλλη ελεημοσύνη ή θα σφίξουμε τα δάχτυλά μας και θα τα κάνουμε μια γροθιά; Ίδωμεν.
Η συνέντευξη δόθηκε σε Ρώσο δημοσιογράφο στη Μόσχα, στις 30/5/2011:[ksipnistere]Την πρόθεσή του να παραιτηθεί από βουλευτής του ΠΑΣΟΚ ανακοίνωσε ο Γ. Φλωρίδης στους δημοσιογράφους, προσερχόμενος το πρωί στη Βουλή.
Τη θέση του κ. Φλωρίδη στο Κοινοβούλιο καταλαμβάνει ο βουλευτής Γιάννης Φραγκίδης.
Η επιστολή Φλωρίδη
«Από το περασμένο φθινόπωρο, αντιλαμβανόμενος ότι η κυβερνητική προσπάθεια για το έργο ανόρθωσης και βαθιάς αλλαγής της χώρας παρουσίαζε εμφανή σημάδια κάμψης, διατύπωσα δημόσια την άποψη ότι χρειαζόταν επειγόντως η συγκρότηση Εθνικού Μετώπου Ευθύνης με Συναίνεση, προκειμένου να συνεχιστεί με την απαιτούμενη δύναμη το αναγκαίο μεταρρυθμιστικό έργο. Είχα επανειλημμένα εκφράσει με έμφαση την άποψη ότι «η λύση ή θα είναι εθνική ή δεν θα υπάρξει».
Οι ηγεσίες των δύο κομμάτων εξουσίας δεν θέλησαν ν' ασχοληθούν σοβαρά με αυτή την πτυχή του εθνικού ζητήματος. Η κυβέρνηση, ιδιαίτερα μετά το Φθινόπωρο, με λανθασμένες επιλογές στην οικονομία και στο κράτος, με αδυναμία συνολικού σχεδιασμού, με εμφανώς άνιση και άδικη κατανομή των βαρών και πρωτοφανή αναποτελεσματικότητα, οδηγήθηκε ταχύτατα σε μεταρρυθμιστική εξάντληση. Η αποτυχία της έδωσε επιχειρήματα στους αντιπάλους των ριζοσπαστικών μεταρρυθμίσεων να διατυπώσουν λόγο εναντίον, του τόσο απαραίτητου για τη χώρα πλαισίου τομών στο κράτος, στην οικονομία και στο πολιτικό σύστημα. Να συκοφαντήσουν με το λαϊκίστικο λόγο τους κάθε απόπειρα αλλαγής του παρασιτικού μοντέλου σε παραγωγικό υπόδειγμα. Η Ν.Δ., με πρωτοφανείς για τη φυσιογνωμία συντηρητικού κόμματος εξουσίας επιλογές και ακολουθώντας τα χειρότερα πρότυπα αντιπολίτευσης, επένδυσε στη φθορά της Κυβέρνησης, με έπαθλο τον κίνδυνο καταστροφής της χώρας.
Η κορύφωση της εθνικής κρίσης σε πολιτικό επίπεδο, η αδυναμία στοιχειώδους συνεννόησης των πολιτικών κομμάτων και η ογκούμενη έκφραση αγανάκτησης των πολιτών για την οικονομική και πολιτική χρεοκοπία σε συνδυασμό με τη σύγχυση που δημιουργεί ένας ανεύθυνος δημαγωγικός λόγος, φέρνουν τη χώρα πολύ κοντά σε μια ανυπολόγιστη καταστροφή.
Οι μονοκομματικού χαρακτήρα προσπάθειες, έστω και με πρόσωπα ευρύτερης αποδοχής, αδυνατούν να ολοκληρώσουν τη δύσκολη σημερινή αποστολή. Ταυτόχρονα, οι εκλογές, παρότι αποτελούν πάγια και αναντικατάστατη δημοκρατική διέξοδο, στην ιδιαίτερη περίοδο που διανύουμε εγκυμονούν σοβαρό κίνδυνο για την οικονομική βιωσιμότητα της χώρας.
Τις τελευταίες μέρες, ορισμένες πρωτοβουλίες για εθνική συνεννόηση ώστε να υπάρξει πολιτική σταθερότητα, δημιούργησαν την εντύπωση ότι αυτή θα μπορούσε να επιτευχθεί. Στην κατεύθυνση αυτή θα μπορούσε να συμβάλει αποφασιστικά ΜΟΝΟ ένα μεταβατικό σχήμα Εθνικής Σωτηρίας, με την απαραίτητη συμμετοχή των δύο βασικών πολιτικών δυνάμεων της χώρας.
Τα απολύτως συγκεκριμένα καθήκοντα αυτού του σχήματος θα μπορούσαν να είναι:
1. Η διασφάλιση της άμεσης χρηματοδότησης της χώρας
2. Η προσπάθεια επανατοποθέτησης του «Ελληνικού Ζητήματος», σε συνεννόηση με τους Ευρωπαίους εταίρους
3. Η αποκατάσταση της δημοκρατικής τάξης και ομοψυχίας της κοινωνίας
4. Η προετοιμασία των όρων για τη Συνταγματική Αναθεώρηση, αλλά και η άμεση νομοθέτηση στην κατεύθυνση ενδυνάμωσης και εμβάθυνσης της Δημοκρατίας.
5. Η προκήρυξη εκλογών σε χρόνο που θα θεωρούνταν κατάλληλος από τις βασικές πολιτικές δυνάμεις.
Δυστυχώς, οι ηγεσίες των δύο βασικών πολιτικών κομμάτων στάθηκαν για μία ακόμη φορά κατώτερες των εθνικών περιστάσεων, με πολιτικά ασυγχώρητο τρόπο. Αντί του Εθνικού Συναγερμού επικράτησε η λογική της κομματικής προσποίησης, των πολιτικών προφάσεων, των υστερόβουλων υπολογισμών και των στενοκομματικών πιέσεων. Δεν υπήρχε χειρότερος τρόπος να πιστοποιηθεί το τέλος ενός φθαρμένου και απερχόμενου πολιτικού συστήματος.
Τιμώ το Κίνημά μας και τους αγώνες του, αλλά στη συγκεκριμένη οριακή για τη χώρα στιγμή, το Εθνικό Χρέος ηττήθηκε από το αρχηγικό και κομματικό συμφέρον. Έτσι, με απόλυτη συνείδηση της κρισιμότητας των στιγμών, υποβάλλω την παραίτησή μου από Βουλευτής».

Γράφει ο συγγραφέας Θοδωρής Καραγεωργίου.[olympia]
Με αφορμή ένα mail που έλαβα πρόσφατα, προβληματίστηκα σχετικά με την κατανάλωση των ελληνικών προϊόντων από εμάς τους Έλληνες. Το εν λόγω mail πρότεινε την κατανάλωση ελληνικών προϊόντων έναντι των εισαγομένων και έδινε στοιχεία σχετικά με το αντίκτυπο που έχει η αγορά ενός προϊόντος, στην ευρύτερη οικονομία μίας χώρας, όταν αυτό είναι εισαγόμενο και το αντίστοιχο αντίκτυπο όταν είναι δικής της παραγωγής.
Λόγου χάρη, αγοράζοντας προϊόντα πολυεθνικών αποδυναμώνουμε τις ελληνικές παραγωγές, επιδεινώνουμε έτσι την ανεργία και την εξάρτηση από τα ξένα κεφάλαια και ενισχύουμε τις οικονομίες ξένων χωρών. Στον αντίποδα αγοράζοντας ελληνικά προϊόντα προσφέρουμε θέσεις εργασίας. Με την αγορά 500 ευρώ ετησίως σε ελληνικά προϊόντα, ένα εκατομμύριο οικογένειες μπορούν να στηρίξουν 150.000 νέες θέσεις εργασίας.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο που χώρες με δυνατή οικονομία προτιμούν τα δικά τους προϊόντα. Ένα τρανταχτό παράδειγμα, για την δική μου περιοχή που είναι αγροτική, αποτελεί το γεγονός ότι οι Γερμανοί επιλέγουν σπαράγγια γερμανικής παραγωγής με κόστος τριπλάσιο των ελληνικών και ποιότητα σαφώς κατώτερη. Μαντεύω πως κάτι αντίστοιχο συμβαίνει, αν όχι με όλα, τουλάχιστον με τα περισσότερα προϊόντα γερμανικής παραγωγής.
Η διαφήμιση, οι τρόποι που εμπορεύονται τα δικά τους προϊόντα και οι στρατηγικές που μπορούν να ακολουθήσουν ξένες εταιρίες-κολοσσοί, έχουν φέρει σε δυσμενή κατάσταση τους Έλληνες παραγωγούς και μας έχουν στρέψει χρόνια τώρα στα δικά τους προϊόντα, την ίδια στιγμή που οι χώρες τους αγοράζουν ελάχιστα εισαγόμενα και ιδιαίτερα ελληνικά.
Ως τώρα δεν είχα σκεφτεί ποτέ σοβαρά την αγορά ελληνικών προϊόντων όταν έβγαινα για ψώνια. Την προηγούμενη εβδομάδα το έκανα. Η αλήθεια είναι ότι αρχικά μου φάνηκε κάπως δύσκολο το εγχείρημα, καθώς σε αρκετά είδη οι επιλογές σε ελληνικά προϊόντα ήταν ελάχιστες αν όχι ανύπαρκτες. Στο τέλος όμως κατάφερα να εντοπίσω προϊόντα ελληνικά σε πολύ καλές τιμές και με ποιότητα εξαιρετική. (Στο σημείο αυτό θα πρέπει να σας ενημερώσω πως το εάν ένα προϊόν είναι ελληνικό ή όχι, μπορούμε να το ξεχωρίσουμε από τον κωδικό του στο barcode. Στα ελληνικά προϊόντα ο κωδικός ξεκινάει πάντα με το 520). Φεύγοντας από το μάρκετ, με το καλάθι μου γεμάτο από ελληνικά προϊόντα, ένιωσα ωραία, ένιωσε να συμβάλω, έστω και ελάχιστα στο πρόβλημα της χώρας, ένα πρόβλημα που δεν είναι κάτι μελλοντικό, είναι κάτι που πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα και από όλους μας.
Δεν έχουμε να κάνουμε πια με το γεγονός ότι επειδή κάποιοι άνθρωποι πεινάνε δεν είναι καλό να πετάμε τα φαγητά μας, ούτε με το ότι επειδή το νερό τελειώνει δεν είναι σωστό να το καταναλώνουμε άσκοπα. Εκεί οι πράξεις μας έχουν μακροπρόθεσμο αποτέλεσμα και για τους περισσότερους από εμάς το νόημα και η δύναμή τους δεν είναι εμφανές. Εκεί προβαίνουνε απλά σε ενημερώσεις που όλοι τις σεβόμαστε και όλοι συμφωνούμε, αλλά ποτέ στην πραγματικότητα δεν κάνουμε τίποτα για όλα αυτά.
Αντίθετα όμως, εδώ έχουμε να κάνουμε με κάτι που συμβαίνει αυτή τη στιγμή, σε εμάς τους ίδιους, με κάτι που το βιώνουμε τώρα, οπότε οι αντιδράσεις μας θα πρέπει να είναι άμεσες, θα πρέπει να περάσουμε στην πράξη και να μη μείνουμε στη θεωρία. Είναι στα χέρια μας να βοηθήσουμε τους εαυτούς μας και τη χώρα μας. Έχουμε όλοι καθήκον, όχι απλά να ενημερώσουμε, αλλά να δώσουμε στους γύρω μας να καταλάβουν πως κινήσεις όπως η αγορά των ελληνικών προϊόντων μπορούν να μας βοηθήσουν στο να ξεκολλήσουμε από την κρίση και να στήσουμε τη χώρα μας σε νέες βάσεις.
Σίγουρα το πρόβλημα μας σαν κράτος δε θα λυθεί και μόνο από την αγορά των προϊόντων μας. Σίγουρα υπάρχουν αλλαγές που πρέπει να γίνουν πολλές, σε διάφορα επίπεδα μάλιστα και κάποιες από αυτές είναι και πολύ πιο σημαντικές μάλιστα. Αυτό το συγκεκριμένο, όμως είναι που υπέπεσε στην δική μου αντίληψη και ήθελα να το μοιραστώ, πιστεύοντας πως είναι κάτι που μπορούμε να κάνουμε όλοι μας για να βοηθήσουμε τους εαυτούς μας.
Οι κωδικοί GS1 είναι μη σημαντικοί. Ξεκινούν με το πρόθεμα της χώρας, που χορηγείται από τον GS1 σε κάθε εθνικό οργανισμό-μέλος του. Αυτό δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι το προϊόν παράγεται ή κυκλοφορεί στη χώρα που αντιστοιχεί στο πρόθεμα. Το πρόθεμα χώρας GS1 καθορίζει μόνο τον οργανισμό-μέλος που χορήγησε τον κωδικό της εταιρίας.[πηγή]
Παρατηρώντας την εξελισσόμενη τραγωδία της βυθιζόμενης ελληνικής οικονομίας, ανακαλύπτει κανείς ότι στο μοντέρνο καπιταλιστικό σύστημα στο οποίο ζούμε, οι τύχες των διεθνών μεγαλοτραπεζών είναι θανάσιμα αλυσοδεμένες με τις τύχες των Ελλήνων μικροσυνταξιούχων.[NewsIt]Mε λύπη, ομολογουμένως με πάρα πολύ λύπη, πήρα την απόφαση να παραιτηθώ από την κοινοβουλευτική μας ομάδα παραμένοντας βουλευτής Φλώρινας.
Είναι κυρίως θέμα συνείδησης
Δεν πιστεύω πια στην οικονομική πολιτική που ακολουθούμε. Αποτύχαμε και έκτοτε αναγκαζόμαστε να κρύβουμε την αλήθεια από τον λαό συνεχώς. Ο χρόνος που πέρασε με το Μνημόνιο ήταν ένας μαρτυρικός χρόνος θυσιών που αποδείχτηκαν μάταιες για τους Έλληνες. Μάταιες γιατί οδήγησαν στο μεσοπρόθεσμο που το βλέπω βραχυπρόθεσμο και μοιραία θα ακολουθήσει και άλλο χειρότερο.
Είμαστε σε ένα φαύλο κύκλο.
Ψήφισα τοπ Μνημόνιο 1 γιατί πράγματι πίστευα ότι η Ελλάδα θα χρεοκοπούσε και ότι χιλιάδες Έλληνες δεν θα' χαν να πληρωθούν μισθούς και συντάξεις. Για την πράξη εκείνη ήθελε σιδερένια σπλάχνα.
Το μεσοπρόθεσμο σημαίνει επιπρόσθετα απίστευτα βάρη για τους αδύναμους και τους μη έχοντες. Σημαίνει τριπλή φορολογική επιβάρυνση των ακινήτων, αύξηση του φόρου, καθιέρωση πρόσθετου τέλους κι έκτακτη εισφορά. Δηλαδή επιδρομή στα εισοδήματα αναδρομικά και για μία πενταετία. Αυτά τα μέτρα θέλουν σπλάχνα τίγρης για να τα ψηφίσεις. Κι αυτά δεν τα διαθέτω.
Στον ένα χρόνο που πέρασε επλήγησαν οι μικροί, οι δημιουργικοί, οι παραγωγικοί και έμειναν άθικτοι οι μεγάλοι και οι αντιπαραγωγικοί. Αυτά τα μέτρα δεν μας τα ζητάει η Τρόικα που είχε δηλώσει ότι τα όρια φορολόγησης έχουν εξαντληθεί. Αυτά τα μέτρα τα επιβάλλουμε μόνοι μας.
Αν η Ελλάδα βρίσκεται όντως στο χείλος της καταστροφής όπως και πάλι λέγεται και τη σώζει μόνο το Μνημόνιο 2, αυτό πρέπει να είναι μία απόφαση με πανεθνική συστράτευση όλων των κομμάτων και όλων των Ελλήνων.
Κύριε πρόεδρε,
Δεν είναι δυνατόν κάθε φορά η ευθύνη για να σωθεί η Ελλάδα να μετακυλίεται στους ώμους των βουλευτών που αν τολμήσουν και έχουν διαφορετική γνώμη, τότε θα πέσει το κεφάλι τους από την κομματική γκιλοτίνα. Η υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας συνάντηση των πολιτικών αρχηγών ναυάγησε. Πιστεύετε αλήθεια ότι η τύχη της χώρας δεν κρίθηκε στο αποτέλεσμα εκείνης της συνάντησης και κρίνεται κάθε φορά από λίγους βουλευτές που τους αναγκάζουμε να γίνουν "εθελοντές αυτοκτονίας".
Θα ήταν υπέροχο να μπορούσαμε πράγματι 3-4 βουλευτές κάθε φορά να σώζουμε τη χώρα. Αλλά το υπέροχο απέχει ένα βήμα από το γελοίο. Δεν δέχομαι να μπω και πάλι στην ίδια καταναγκαστική διαδικασία. Η ελευθερία μου που την ορίζει το Σύνταγμα της χώρας είναι απεριόριστη και απλώνει και την ελευθερία των άλλων μέχρι το άπειρο για να θυμηθούμε το Μάη του 68.
Οι ψηφοφορίες αυτές είναι πιθαναγκαστικές και μόνο τέτοιες δεν έπρεπε να είναι. Δεν μπορώ να κουβαλάω πια το βάρος που μας φορτώνετε και ενώ γινόμαστε Σίσυφοι μας βαφτίζετε σωτήρες της χώρας. Αυτό είναι υποκρισία και φαρισαΐσμός. Όλοι παραδέχονται πλέον ότι η οικονομική μας πολιτική ήταν λανθασμένη. Μένει να παραδεχτούμε το λάθος μας. Μένει να ζητήσουμε την συγνώμη που αρμόζει από τον ελληνικό λαό. Και τέλος να προχωρήσουμε σε μία αλλαγή της οικονομικής μας πολιτικής, όσο δύσκολο κι αν είναι αυτό.
Κύριε πρόεδρε,
Θέλω να σας θυμίσω ότι προ τετραμήνου στην ομιλία μου στην Κοινοβουλευτική Ομάδα στην αίθουσα της Γερουσίας, στις 26 Ιανουαρίου, σας είχα πει πράγματα που δυστυχώς επαληθεύτηκαν πολύ γρήγορα.
- Ενώ ο λαός περίμενε παραδειγματικές τιμωρίες όσων εξ ημών αμάρτησαν, του προσφέραμε 4 εξεταστικές επιτροπές και στο τέλος συγκρουόμενα πορίσματα που τα χαρακτήρισε "κουκούλωμα" γιατί δεν τιμωρήθηκε κανείς.
- Το "όλα στο φως" δεν έγινε πράξη...
- Σας είχα αναφέρει ότι μοιάζει να απουσιάζει από τον κώδικα μας η λέξη συνείδηση. Συνείδηση δεν είναι μόνο η επίγνωση των ευθυνών για τις δικές μας πράξεις, αλλά και το μέτρο της ευθύνης μας για τις πράξεις των άλλων.
- Οι λόγοι συνείδησης που σας ανέφερα στην αρχή έχουν να κάνουν όμως και με τη Φλώρινα που τίποτα δεν αγάπησα περισσότερο από αυτή στη ζωή μου. Χαρακτήρισα τα σύνορά μας ανοχύρωτα. Τα σύνορα οχυρώνονται με ανάπτυξη.
- Η Φλώρινα έχει τη μεγαλύτερη ανεργία στην Ελλάδα και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο ένας στους δύο νέους είναι άνεργος.
- Η Φλώρινα δεν έχει τρένο πια! Δεν χαρακτηρίστηκε "άγονη γραμμή" η γραμμή Θεσσαλονίκης - Φλώρινας και δόθηκαν 50 εκατ. ευρώ για άγονες γραμμές χωρίς να συμπεριλαμβάνεται η πιο άγονη γραμμή της χώρας. Αυτό είναι ο ορισμός του σκανδάλου.
Στην επιστολή του ο κ. Λιάνης καταλήγει:
Κύριε πρόεδρε,
Ταπεινώσαμε, πονέσαμε και αδικήσαμε τον ελληνικό λαό. Έναν λαό υπερήανο, αγωνιστή, εργατικό και φιλότιμο. Για αυτό οι Έλληνες μας ταπεινώνουν. Ταπεινώσαμε, πονέσαμε και αδικήσαμε την Φλώρινα και τους Φλωρινιώτες. Νοιώθω την ανάγκη να ζητήσω συγγνώμη από τους Έλληνες και τους συμπατριώτες μου. Τους στερήσαμε την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Κύριε πρόεδρε,
Τέλος θα σας εξομολογηθώ κάτι. Για να μπορώ να λειτουργώ ελεύθερα σαν βουλευτής χρειάστηκε όσο κι αν σας ξενίζει αυτό, να αποφασίσω πρώτα ότι δεν πρόκειται να είμαι ξανά υποψήφιος βουλευτής! Για πρώτη φορά αισθάνομαι πιο ελεύθερος και για πρώτη φορά κάνω αυτό που επιτάσσει το Σύνταγμα κι αυτό που επιτάσσει ο εθνικός μας ποιητής: "συλλογάται καλά όποιος συλλογάται ελεύθερα".
Εγκλωβισμένο στις πεποιθήσεις των φοιτητικών παρατάξεων το άσυλο. Σε αδιέξοδο οι κυβερνήσεις. Φόβος από τους 2.000 γνωστούς - αγνώστους που απειλούν τη λειτουργία των ΑΕΙ, είναι σημεία που συμπεριλαμβάνονται σε έκθεση του Ντάνιελ Σπέκχαρντ[news247]"Το µόνο µέρος στην Ελλάδα όπου η ελευθερία της σκέψης είναι σοβαρά περιορισµένη είναι οι ίδιες οι πανεπιστηµιουπόλεις", σχολίαζε ο Αμερικανός πρεσβευτής, Ντάνιελ Σπέκχαρντ, συνοψίζοντας τη θεώρησή του για το άσυλο στη χώρα µας σε εµπιστευτικό τηλεγράφηµα που απέστειλε στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ στα τέλη του 2009, σύμφωνα με το Wikileaks.
Ο τίτλος του διπλωµατικού εγγράφου είναι "Πανεπιστηµιακό άσυλο στην Ελλάδα: Όταν η ∆ηµοκρατία πάει στραβά".
Λίγο καιρό πριν από την αποστολή τού εν λόγω εµπιστευτικού τηλεγραφήµατος, σειρά βίαιων επιθέσεων σε πανεπιστηµιακούς στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη είχε πυροδοτήσει τις συζητήσεις για την κατάργηση του ασύλου.
Ξύλο στους ανυπάκουους καθηγητές
Το πλέον πρόσφατο βίαιο περιστατικό εκδηλώθηκε κατά του καθηγητή του Οικονοµικού Πανεπιστηµίου Αθηνών (ΟΠΑ) Γεράσιµου Σαπουντζόγλου, που "στοχοποιήθηκε από ταραξίες οι οποίοι του επιτέθηκαν και τον χτύπησαν όταν αρνήθηκε να διακόψει την παράδοση ενός µαθήµατος", αναφέρεται στο διπλωµατικό έγγραφο της αµερικανικής πρεσβείας.
Συγκεκριµένα, το απόγευµα της Τετάρτης 25 Νοεµβρίου την ώρα που ο κ. Σαπουντζόγλου έκανε µάθηµα στο κτίριο του Πανεπιστημίου επί της οδού Πατησίων, 15 άτοµα εισέβαλαν και του ζήτησαν να αποχωρήσει επειδή ήθελαν να κάνουν χρήση της αίθουσας.
Εκείνος αρνήθηκε και τότε εκείνοι του επιτέθηκαν µε κλωτσιές ενώ κάποιοι τον άρπαξαν από τον λαιµό. Την επόµενη µέρα σηµειώθηκε άλλη επίθεση µε λοστούς, ενώ την Παρασκευή 27 Νοεµβρίου άτοµα που έβγαιναν από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο πέταξαν µπουκάλια σε περιπολικό.
Η παραίτηση του Χρ. Κίττα έφερε τα πάνω κάτω στις συζητήσεις για το άσυλο
Στο αµερικανικό διπλωµατικό έγγραφο υπάρχουν αναφορές και για τον πρώην πρύτανη του Πανεπιστηµίου Αθηνών Χρήστο Κίττα: "Παραιτήθηκε αφού υπέστη καρδιακή προσβολή έπειτα από επίθεση. Στην επιστολή παραίτησής του, που έλαβε µεγάλη δηµοσιότητα, ο Κίττας συµβούλευσε τη νεολαία της Ελλάδας ότι είναι πλέον καιρός γι’ αυτούς να βρουν µη βίαια µέσα για να εκφράζονται", έγραφε ο Σπέκχαρντ.
Και συνεχίζει: "Διάφοροι άλλοι πανεπιστηµιακοί υπέστησαν παρόµοιες επιθέσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη κατά τη διάρκεια του προηγούµενου χρόνου, όµως οι περισσότεροι απέφυγαν να τις καταδικάσουν φοβούµενοι αντεκδίκηση", σηµείωνε ο Σπέκχαρντ στο εµπιστευτικό τηλεγράφηµα στις 23 ∆εκεµβρίου 2009, όπου εξηγούσε τους λόγους για τους οποίους δηµιουργήθηκε η νοµοθεσία για το άσυλο αλλά και τους φόβους των πανεπιστηµιακών να επιτρέψουν στην αστυνοµία να εισέλθει στους πανεπιστηµιακούς χώρους κατά τις ταραχές του προηγούµενου ∆εκεµβρίου µετά τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου.
Αµέσως µετά την επίθεση στον Χρήστο Κίττα η υπουργός Παιδείας Άννα ∆ιαµαντοπούλου καταδίκασε το γεγονός. Όπως αναφέρει ο Αμερικανός πρεσβευτής, η υπουργός δήλωσε ότι η ισχύουσα νοµοθεσία για το άσυλο είναι επαρκής αφού προσφέρει στα πανεπιστήµια την επιλογή να επιλέξουν πώς να προστατέψουν καλύτερα τις εγκαταστάσεις τους και να επιτρέψουν την επέµβαση της αστυνοµίας στους χώρους έπειτα από πρόσκληση των πρυτάνεων.
"Οι ισχυρισµοί της ∆ιαµαντοπούλου µπορεί να στοχεύουν στον κατευνασµό των αριστερόφρονων στοιχείων εντός του κόµµατος του ΠΑΣΟΚ και εκτός, αλλά αντικρούονται από άλλους", έγραφε ο Σπέκχαρντ για τη στάση της υπουργού.
Αποπνιχτική η ατμόσφαιρα στα πανεπιστήμια
Στα πλαίσια της άντλησης στοιχείων για την κατάσταση µε το πανεπιστηµιακό άσυλο, ο Αμερικανός πρεσβευτής πραγµατοποίησε συναντήσεις µε δύο καθηγητές, από το Πανεπιστήµιο Πειραιά και το Πάντειο.
Και οι δύο ανέφεραν ότι οι πανεπιστηµιακοί δέχονται απειλές για τις ζωές τους.
Ο πρώτος επεσήµανε πως "(οι ταραξίες) γνωρίζουν πού κατοικούν (τα µέλη της πανεπιστηµιακής διοίκησης) και δεν φοβούνται να χρησιµοποιήσουν αυτή την απειλή", σύµφωνα πάντα µε το τηλεγράφηµα.
Ο δεύτερος τόνισε ότι τα ταραχοποιά στοιχεία χρησιµοποιούν εκφοβιστικές τακτικές, περιλαµβανοµένης της δηµοσίευσης ονοµάτων των καθηγητών - στόχων σε ηλεκτρονικές σελίδες αναρχικών, ενώ αποκάλυψε πως είχε φτάσει στο σηµείο να φιλοξενήσει επισκέπτες καθηγητές σε χώρους εκτός πανεπιστηµίου ώστε "να αποφύγει τις επιθέσεις µε γιαούρτια ή ακόµη χειρότερα από χούλιγκαν".
Μάλιστα, υποστήριξε ότι υποχρεώθηκε να πληρώσει 6.000 ευρώ για ενοικίαση χώρων εκτός του πανεπιστηµίου για πρόσφατο διεθνές συνέδριο αποφεύγοντας το ρίσκο της διακοπής του από ταραξίες.
Οι γνωστοί άγνωστοι
Σύµφωνα µε εκτιµήσεις του καθηγητή του Παντείου, τα προβλήµατα δηµιουργούνται από 2.000 χούλιγκαν, από τους οποίους κάποιοι είναι φοιτητές και τους οποίους "γνωρίζει η αστυνοµία αλλά ποτέ δεν συλλαµβάνονται", όπως αναφέρουν "Τα Νέα".
Επιπλέον οι καθηγητές εξηγούν στον πρεσβευτή ότι οι εκλεγµένοι στις φοιτητικές εκλογές συνδέονται µε πολιτικά κόµµατα, καθώς και ότι λόγω της µεγάλης αποχής σε πολλές περιπτώσεις αριστερές οµάδες επικρατούν σε τµήµατα που είναι πιο ένθερµοι υποστηρικτές του ασύλου.
"Οι εκπρόσωποι των φοιτητικών ενώσεων κρατούν τα κλειδιά για τους διορισµούς των πρυτάνεων, εκπροσωπώντας το 30% των ψήφων. Αποτέλεσµα είναι να έχει δηµιουργηθεί µεταξύ της πανεπιστηµιακής διοίκησης και των φοιτητικών οµάδων µία πελατειακή σχέση που δυσχεραίνει τους διοικούντες να υιοθετήσουν σκληρή γραµµή στο θέµα του ασύλου", σηµειώνει ο πρεσβευτής και συνεχίζει αναφέροντας πως ένας καθηγητής τού είπε ότι ακόµα και οι ίδιες οι κοµµατικές παρατάξεις δεν µπορούν να ελέγξουν τα φοιτητικά σωµατεία τους.
Χαρακτηριστικό παράδειγµα, σύµφωνα µε το διπλωµατικό έγγραφο, η επίπληξη που δέχθηκε η ∆ΑΠ - Ν∆ΦΚ της Νοµικής από τον νεοεκλεγµένο τότε πρόεδρο της Ν.∆. Αντώνη Σαµαρά, επειδή είχε αντιταχθεί στην πρόταση της διοίκησης της σχολής για την είσοδο των φοιτητών στον χώρο µε επίδειξη της φοιτητικής ταυτότητας.
Τέλος, ο πρεσβευτής αναφέρεται στο υπέρογκο κόστος για την επιδιόρθωση των ζηµιών που προκαλούνται από τους ταραξίες, το οποίο "ανέρχεται στο 12% του ετήσιου προϋπολογισµού των πανεπιστηµίων", καθώς και στις "συχνές διακοπές µαθηµάτων, που είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους ο µέσος φοιτητής χρειάζεται έξι χρόνια για να πάρει ένα πτυχίο το οποίο θα έπαιρνε κανονικά σε τέσσερα".
Στη "νομική" οδό αντίδρασης ετοιμάζονται να καταφύγουν ολοένα και περισσότεροι συμπολίτες μας καθώς στέλνουν εξώδικα στους τοπικούς Βουλευτές τους. Μετά το Ηράκλειο ακολούθησε η Πιερία, η Ηλεία και τα Χανιά.Της Στέλλας Μεϊμάρη
Κι ενώ έχουμε βαρεθεί να ακούμε ότι λεφτά δεν υπάρχουν και μας ζητούν όλο και περισσότερες θυσίες…
Ο ΟΠΑΠ, που εποπτεύει ο υπουργός Πολιτισμού κ. Παύλος Γερουλάνος, δίνει χορηγία 3,6 εκατομμύρια ευρώ στο Μουσείο Μπενάκη, στο οποίο πρόεδρος είναι η μητέρα του, για μια βυζαντινή έκθεση που θα γίνει στην Αμερική το 2013! Γεγονός, το οποίο προσπάθησαν να κρατηθεί επτασφράγιστο μυστικό, λόγω, προφανέστατα, των έντονων αντιδράσεων που θα προκαλούσε η δημοσιοποίηση μιας τέτοιας κίνησης…
Θα παρακαλούσαμε τον κ. Γερουλάνο να μας λύσει τις εξής απορίες:
1. Γιατί να μην αναλάβει το βυζαντινό μουσείο, όπως θα ήτανε και το φυσιολογικό, μια τέτοια έκθεση και την ανέλαβε το «άσχετο» Μουσείο Μπενάκη;
2. Πρόσφατα οργανώθηκαν δύο εκθέσεις για το Μέγα Αλέξανδρο στην Οξφόρδη και στο Λούβρο και δεν πληρώσαμε μία, καθώς τέτοιες εκθέσεις είναι περιζήτητες στο εξωτερικό και ποτέ μέχρι σήμερα δεν πλήρωνε τίποτα η ελληνική πολιτεία, αφού τα κάλυπταν όλα τα μουσεία υποδοχής. Τώρα γιατί πρέπει να πληρώσουμε κιόλας;
3. Το κυριότερο, πώς θα πληρώσουμε; Αφού λεφτά δεν υπάρχουν και όπως ισχυρίζονται, αν δεν κοπούν κι άλλο οι μισθοί και οι συντάξεις, η χρεοκοπία είναι μονόδρομος…
Και τέλος, γιατί φυλάσσεται μυστικό τόσο καιρό και δεν διαφημίζεται κιόλας, αφού πρόκειται για μια τόσο φοβερή ιδέα, στην οποία, σε τόσο χαλεπούς καιρούς, έπρεπε να «ρίξουμε» τόσα χρήματα και μάλιστα δυο χρόνια πριν; Την ίδια στιγμή που τα δύο βυζαντινά μουσεία στη χώρα μας υπολειτουργούν, λόγω έλλειψης χρημάτων!
Τα πράγματα είναι απλά… Στην οργανωτική επιτροπή της έκθεσης έχει διοριστεί από τον κ. Γερουλάνο, η μητέρα του, ως πρόεδρος του Μουσείου Μπενάκη. Η αδελφή του, κ. Ειρήνη Γερουλάνου, είναι διευθύντρια και… μέλος της διοικητικής επιτροπής, ο πατέρας του υπουργού, κ. Μαρίνος Γερουλάνος!
Εκπληκτικές συμπτώσεις; Πρωτοφανείς γαλαντομίες; ‘Η μια «ξεδιάντροπη» πολιτιστική πολιτική του «εκλεκτού» του πρωθυπουργού, η οποία δρα εις βάρος του ελληνικού λαού, καθώς είναι πλέον εμφανές ότι πρόκειται για…οικογενειακή υπόθεση;
Οδηγούν, λοιπόν, την Ελλάδα σε νέο Μνημόνιο, μιας και το πρώτο δεν έφερε αποτελέσματα, επειδή -όπως ισχυρίζονται οι δανειστές της- δεν το εφάρμοσαν ο πρωθυπουργός και οι αρμόδιοι υπουργοί. Είναι μία πολύ βαριά κατηγορία εναντίον του κ. Παπανδρέου και της αφρόκρεμας των υπουργών του, η οποία υπό άλλες συνθήκες θα μπορούσε να ήταν και «παράσημο». Βέβαια, στην περίπτωση αυτή δεν μπορούμε να ομιλούμε για άρνηση εκ μέρους του κ. Παπανδρέου εφαρμογής της συμφωνίας που υπέγραψε με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Ένωση... Μας έχει συνηθίσει να αποδέχεται όσα απαιτούν οι ξένοι και ένα παράδειγμα για εμάς είναι η περίπτωση του φιλοτουρκικού και ρατσιστικού σχεδίου Ανάν."ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΧΑΝΙΩΤΙΚΟΥ ΛΑΟΥ, ΠΑΝΤΟΣ ΑΡΜΟΔΙΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΑΛΛΗΣ ΑΡΜΟΔΙΑΣ ΑΡΧΗΣ ΠΡΟΣ[Απολίτιστο Στέκι]
1) ΒΑΛΥΡΑΚΗΝ ΙΩΣΗΦ
2) ΔΑΜΙΑΝΑΚΗΝ ΕΥΤΥΧΙΟΝ ΚΑΙ
3) ΚΟΥΡΟΥΠΑΚΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑΝ, Βουλευτές ΠΑ.ΣΟ.Κ Νομού Χανίων Κρήτης.
Κοινοποιούμενη και προς τον Βουλευτή Χανίων Χρήστο Μαρκογιαννάκη, παρά το ότι, τον Μάιο 2010 , ως βουλευτής Χανίων της Ν.Δ δεν ψήφισε το Ν. 3845/2010, προς γνώσιν του και δια πάσαν νόμιμον συνέπειαν.
Κυρία και κύριοι Βουλευτές του νομού Χανίων,
Εσχάτως γίνεται πολύς λόγος για το αν θα πρέπει να πωλείται ή να αξιοποιείται με άλλους τρόπους (μίσθωση, παραχώρηση χρήσης για εκμετάλλευση, κλπ) η περιουσία του Ελληνικού Δημοσίου.
Η συζήτηση αυτή είναι, δυστυχώς, άνευ αντικειμένου, διότι το σύνολον της δημοσίας περιουσίας και τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδος είναι δεσμευμένα και ελέγχονται από τους δανειστές μας, τις Χώρες της Ευρωζώνης και το Δ.Ν.Τ, όπως τούτο τεκμηριώνεται από τα παρακάτω συνοπτικώς εκτιθέμενα:
1. Σύμφωνα με τις πολύπλοκες δικολαβικού χαρακτήρα διατάξεις του άρθρου 4 παρ. 2 της από 8.5.2010 «Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης» μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και των άλλων δεκαέξι χωρών της Ευρωζώνης, ολόκληρη η κινητή και ακίνητη περιουσία του Ελληνικού Δημοσίου είναι δεσμευμένη για την εξυπηρέτηση του δανείου και όσο αυτό υπάρχει.
2. Η αποδέσμευση της δημοσίας περιουσίας δεν είναι ούτε θα είναι ορατή, όσο δε θα είναι ορατή η αποδέσμευση της χώρας μας από το δάνειο.
3. Από το πραγματικό νόημα των διατάξεων του άρθρου 4 παρ. 2 της Σύμβασης προκύπτει ότι: (α) η Ελλάδα δεσμεύεται με ολόκληρη την κινητή και ακίνητη περιουσία της απέναντι στους Δανειστές της Σύμβασης, (β) δεν μπορεί να διασφαλίσει κανέναν άλλο δανειστή με ενέχυρο, υποθήκη ή άλλου είδους εγγύηση, ώστε να αποκτήσει εκείνος προτεραιότητα απέναντι σ’ αυτούς, και (γ) όποια άλλη αξιοποίηση ή εκποίηση επιτρέπεται με βάση τις ειδικές διατάξεις του άρθρου 4 της Σύμβασης, θα είναι εις όφελος των Δανειστών.
4. Το περιεχόμενο της δέσμευσης της εθνικής περιουσίας δεν είναι εκ των προτέρων γνωστό. Αυτό καθορίζεται – ουσιαστικά επιβάλλεται από τους Δανειστές – με το «Μνημόνιο Συνεννόησης» της 3.5.2010, που αποτελεί διεθνή σύμβαση βάσει της «Συμβάσεως Δανειακής Διευκόλυνσης», και με τα μέχρι σήμερα και τα μελλοντικά «επικαιροποιημένα Μνημόνια», που αποτελούν επίσης διεθνή σύμβαση, με βάση το Προοίμιο του «Μνημονίου Συνεννόησης» που τα προβλέπει. Με βάση αυτή την πρόβλεψη, οι Δανειστές έχουν το δικαίωμα να προσαρμόζουν συνεχώς στα δικά τους συμφέροντα τα μέσα και τους τρόπους επιβολής της βασικής Σύμβασης Δανειοδότησης, χωρίς να ξέρει η Ελλάδα και ο Ελληνικός Λαός ποιο περιεχόμενο θα αποκτήσουν οι δεσμεύσεις τους στο μέλλον.
5. Οι διατάξεις αυτές του άρθρου 4 έχουν ως συνέπεια ότι: (α) κάθε αξιοποίηση περιουσιακών στοιχείων (ακινήτων, ακτών, υπόγειων και υποθαλάσσιων πηγών εθνικού πλούτου, αρχαιολογικών χώρων κ.λπ.), μετοχών, ομολόγων και άλλων αξιογράφων και δικαιωμάτων θα γίνεται εις όφελος του δανείου και, επομένως, μόνο με συγκατάθεση της Τρόικα, (β) Η Ελληνική Κυβέρνηση δεν μπορεί να προβεί σε καμιά αξιοποίηση οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου υπέρ της ανάπτυξης ή υπέρ του ελληνικού λαού, παρά μόνο εις όφελος των Δανειστών, (γ) η Ελληνική Κυβέρνηση δεν μπορεί, χωρίς τη συναίνεση των Δανειστών της, να συνάψει οποιαδήποτε οικονομικού αντικειμένου σύμβαση με τρίτη χώρα ή οργανισμό χωρίς την έγκριση των Δανειστών της Συμβάσεως και (δ) ποια θα είναι η μορφή αξιοποίησης: πώληση, μακροχρόνια παραχώρηση εκμετάλλευσης, μίσθωση, πώληση μετοχών ή ομολόγων του δημοσίου ή εταιρείας αξιοποίησης περιουσίας του Δημοσίου κλ.π., θα εξαρτάται από την τυπική ή άτυπη συναίνεση των Δανειστών.
Και αν ακόμη θεωρηθεί η Ελλάδα ελεύθερη να ορίσει τον τρόπο ή τη μορφή (με πώληση, μίσθωση, παραχώρηση κ.λπ.) αξιοποίησης της περιουσίας της, το προϊόν της αξιοποίησης αποτελεί και θα αποτελεί δεσμευμένη περιουσία.
Όλα αυτά σημαίνουν ότι η εξωτερική και οικονομική πολιτική της χώρας είναι απολύτως δεσμευμένη.
6. Εάν οι παραπάνω δανειακές δεσμεύσεις της Ελλάδας συνδυασθούν με την παραίτηση «άνευ όρων και αμετακλήτως» από κάθε ένσταση εθνικής κυριαρχίας και από κάθε άλλη ένσταση, που επίσης περιέχει ως όρο η «Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης» (άρθρο 14 παρ. 5, 15 παρ. 1 α με Παράρτ. 4 με υπόδειγμα Γνωμοδότησης ΝΣΚ της Σύμβασης), βλέπει κανείς ότι το σύνολο της οικονομικής υπόστασης της Ελλάδας είναι δεσμευμένο στους σκοπούς του δανείου. Με άλλες λέξεις, η Ελλάδα, σε περίπτωση επιβολής μέτρου κατά της χώρας μας από τους Δανειστές, δεν μπορεί να επικαλεστεί ούτε την ασφάλειά της με βάση τα κυριαρχικά της δικαιώματα, ούτε τις συνταγματικές και διεθνείς εγγυήσεις της ιστορικής και πολιτισμικής της κληρονομιάς, ούτε τις εγγυήσεις του φυσικού περιβάλλοντος, ούτε καν την αξία και την αξιοπρέπεια του ανθρώπου σε σχέση με την διαβίωση του λαού της.
7. Ο παραπάνω συνδυασμός της δέσμευσης της εθνικής περιουσίας με τη δέσμευση της εθνικής κυριαρχίας και κάθε άλλου δικαιώματος (άρθρ. 4 σε συνδυασμό με άρθρ. 15 παρ. 1 α της Σύμβασης) σημαίνει όχι μόνο πλήρη οικονομική δέσμευση από τους Δανειστές, αλλά και τα εξής: (α) Η κυριαρχία, το ιστορικό και φυσικό περιβάλλον και κάθε άλλο δικαίωμα της Ελλάδας υπόκεινται στους Δανειστές εις όφελος του δανείου (β) Οι Δανειστές ή ο δικαιούχος τους (γιατί μπορούν να μεταβιβάσουν τα δικαιώματα τους σε τρίτο βάσει του άρθρου 2 παρ.3 της Σύμβασης) μπορεί να ασκήσει οικονομική και πολιτική βία στην Ελλάδα, τόσο στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής της (κηδεμόνευση της εξωτερικής πολιτικής), όσο και ως προς την επίλυση των εθνικών θεμάτων της Χώρας.
8. Η «Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης», το «Μνημόνιο Συνεννόησης» και τα «Επικαιροποιημένα Μνημόνια», ως διεθνείς συμβάσεις με τις οποίες δεσμεύεται η Ελλάδα και ατομικώς οι Έλληνες, έπρεπε να είχαν επικυρωθεί και κυρωθεί, με βάση τα άρθρα 36 παρ. 2 και 28 παρ. 2 του Συντάγματος με τα τρία πέμπτα των μελών της Βουλής. Έτσι, έχουμε παραβίαση του πολιτεύματος και σφετερισμό της λαϊκής κυριαρχίας, με βάση τα άρθρα 1 και 120 του Συντάγματος. Το άρθρο 1 παρ. 3 ορίζει : «Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα».
Στην προκείμενη περίπτωση, η εξουσία που ασκείται με βάση τις δανειοδοτικές συμβάσεις, ούτε από το Λαό πηγάζει, αφού δεν επικυρώθηκαν από την Λαϊκή Αντιπροσωπεία, ούτε υπέρ του λαού και του Έθνους λειτουργεί, αφού παρεβιάσθησαν για την εφαρμογή της οι διαδικασίες που προβλέπει το Σύνταγμα. Η εξουσία εφαρμογής των όρων του Δανείου είναι εκτός Συντάγματος και εκτός ευρωπαϊκής νομιμότητας. Είναι "de facto" εξουσία.
9. Με την ολοκληρωτική δέσμευση των δικαιωμάτων εθνικής κυριαρχίας, του ιστορικού και φυσικού περιβάλλοντος, της εθνικής περιουσίας και της πλήρους χειραγώγησης της εξωτερικής και της οικονομικής πολιτικής από τους Δανειστές, η Ελλάδα βρίσκεται ουσιαστικά κάτω από την πλήρη κηδεμονία των Δανειστών της. Η κατάσταση αυτή είναι χειρότερη από την παλαιά μορφή κηδεμόνευσης ενός λαού που λεγόταν προτεκτοράτο, γιατί Δανειστές μας δεν παρέχουν καμία προστασία και ασφάλεια.
10. Οι Συμβάσεις Δανεισμού είναι νομικά ανυπόστατες, γιατί παραβιάζουν θεμελιώδεις αρχές του Συντάγματος, καθώς και της ευρωπαϊκής και διεθνούς νομιμότητας. Η Ελλάδα χρειάζεται μία κυβέρνηση που θα έχει το θάρρος να ζητήσει την απάλειψη των αθέμιτων όρων και την αποκατάσταση της νομιμότητας.
Χρειάζεται μία κυβέρνηση που θα αρνηθεί την εκτέλεσή τους, προβάλλοντας το ανυπόστατό τους, λόγω παραβίασης θεμελιωδών αρχών που τις καθιστούν ανυπόστατες.
Χρειάζεται μία κυβέρνηση που θα ζητήσει διεθνή λογιστικό έλεγχο για τον προσδιορισμό του ύψους του απεχθούς χρέους της χώρας, το οποίο δεν οφείλεται πραγματικά και ως εκ τούτου δεν πρέπει να καταβληθεί.
Ως προς το πρώτο θέμα:
Θα πρέπει το νέο Μνημόνιο να μην έχει όρους που θα παραβιάζουν το Σύνταγμα και το Ευρωπαϊκό και το Διεθνές Δίκαιο. Θα πρέπει, επίσης, να κατατεθεί στη Βουλή για κύρωση με τα 3/5 των μελών της Βουλής (180 Βουλευτές). Η παράκαμψη της Βουλής αποτελεί πραξικόπημα και σφετερισμό της λαϊκής κυριαρχίας.
Οι οικονομικοί όροι του 2ου Μνημονίου θα πρέπει να είναι δίκαιοι και όχι απάνθρωποι, όπως στις Συμβάσεις Δανεισμού του Μαΐου του 2010. Το 2ο Μνημόνιο θα πρέπει να εισαχθεί στη Βουλή, αφού καταργηθεί το πρώτο (δηλαδή οι αρχικές Συμβάσεις Δανεισμού) με τους αθέμιτους όρους, όπως: η παραίτηση από την εθνική κυριαρχία, η καθολική δέσμευση της εθνικής περιουσίας και οι παραβιάσεις των συνταγματικών δικαιωμάτων των εργαζομένων και των συνταξιούχων.
Η γενική παραίτηση από τις ενστάσεις της εθνικής κυριαρχίας και από κάθε άλλη ασυλία αποτελούν εσχάτη προδοσία και για αυτό θα πρέπει κ.κ βουλευτές να προσέξετε ιδιαιτέρως επ’ αυτού.
Σας επισημαίνομε ακόμη ότι, από συστάσεως κόσμου μέχρι σήμερα, δηλαδή από την αρχαιότητα με την γνωστή τότε μορφή του κράτους (πόλεις – κράτη), μέχρι τη σημερινή μορφή συγκροτήσεως των κρατών, κανένα, μα κανένα κράτος, δεν παρέδωσε – παραιτήθηκε από την εθνική του κυριαρχία – ασυλία.
Μοναδική περίπτωση, παγκοσμίως, τέτοιας ατιμωτικής και επαίσχυντης παραιτήσεως αποτελεί η Ελλάδα, με την υπογραφή την 8-5-2010 της λεγόμενης Συμβάσεως Δανειακής Διευκολύνσεως, της ευρύτερα γνωστής ως Μνημόνιο, η οποία αποτυπώθηκε στο Ν. 3845/6-05-2010, ο οποίος ψηφίστηκε στην Ελληνική Βουλή υπερψηφισθείς από όλους τους βουλευτές του ΠΑ.ΣΟ.Κ, δίκην λόχου υπό διατεταγμένην υπηρεσίαν (κομματική πειθαρχίαν), χωρίς να μελετηθεί (και πώς να μελετηθεί αφού δεν διανεμήθηκε σ’ αυτούς το σύνολον των υπογραφέντων κειμένων, τα οποία συνολικώς αριθμούν σχεδόν 1300 σελίδες), μεταξύ των οποίων (ψηφισάντων) είστε και οι δύο πρώτοι εξ υμών Βαλυράκης Ιωσήφ και Δαμιανάκης Ευτύχιος (η τρίτη εξ υμών Κουρουπάκη Ευαγγελία δεν ήτο τότε Βουλευτής), πλην των βουλευτών Βασιλείου Οικονόμου (Βουλευτή Αττικής), Σοφίας Σακοράφα ( βουλευτή Αθηνών) και Ιωάννου Δημαρά (Βουλευτή Αθηνών), ψηφίστηκε επίσης από τους δέκα πέντε βουλευτές του ΛΑΟΣ και τη βουλευτή Θεοδώρα (Ντόρα) Μπακογιάννη, ενώ καταψηφίστηκε από όλους τους βουλευτές των υπολοίπων κομμάτων.
Κατόπιν όλων αυτών ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΕΘΑ κατά τον πλέον έντονον τρόπον, για τις επιθεθείσες εις τον Ελληνικό Λαό αλυσίδες, όχι μόνον στις σήμερον ζώσες Ελληνικές γενιές, αλλά και στις μελλοντικές, τις αγέννητες και με τη δική σας, ως ανωτέρω, σύμπραξη και σας ΠΡΟΣΚΑΛΟΥΜΕ όπως, έστω και σήμερα, εν όψει και του νέου μνημονίου που η Κυβέρνηση ετοιμάζεται να φέρει στην Βουλή των Ελλήνων προς ψήφιση, υπό το ψευδεπίγραφο πρόσχημα «σωτηρίας της Πατρίδος», να αρθείτε στο ύψος της αποστολής σας, ως αντιπροσώπων του Ελληνικού Λαού και όχι ως εκτελεστών αθέμιτων εντολών του κόμματος σας.
Οφείλετε, τώρα, να ζητήσετε με ερώτηση ή επερώτηση να μοιραστούν τα κείμενα των δανειακών συμβάσεων του Μαΐου 2010 (πρώτου «Μνημονίου») προκειμένου, έστω και τώρα, να ενημερωθείτε επ’ αυτών.
Η μέχρι σήμερα αμέλειά σας να πράξετε τούτο αποτελεί περιφρόνηση του Ελληνικού Λαού τον οποίο, σύμφωνα με την αληθή έννοια της αποστολής σας, αντιπροσωπεύετε.
Εσείς οφείλατε να ενημερώσετε τους Έλληνες Πολίτες για το περιεχόμενο των Δανειακών Συμβάσεων, οι οποίες έδεσαν χειροπόδαρα την Εθνική Κυριαρχία και την Εθνική Περιουσία της Ελλάδος, πλην ουδέν επράξατε.
Εάν δεν πράξετε τούτο, έστω και τώρα, ουδεμία απολύτως δικαιολογία θα έχετε.
Θα είστε επίορκοι και θα παραδοθείτε εις την Ιστορίαν ως τέτοιοι, εμείς δε σας ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ότι επιφυλασσόμεθα να σας καταγγείλουμε και δημοσίως περί αυτού, ως και να ενεργήσουμε κάθε τι άλλο αναγκαίο και νόμιμο εναντίον σας.
Οι εκατόμβες των νεκρών για την Ελευθερία αυτού του μικρού, του μεγάλου τόπου, που ονομάζεται Ελλάς, εγείρονται από τα μνήματά τους και μας υπενθυμίζουν, αληθώς όμως και όχι ψευδεπιγράφως, το από την Ρωμαϊκή εποχή γνωστόν «SALUS POPULUS SUPREMA LEX ESTO» (υπέρτατος νόμος η σωτηρία του Λαού).
Και πολύ παλιότερα ( -480) οι Σαλαμινομάχοι μας άφησαν υποθήκην ιεράν τον παιάνα τους «Ω παιδες Ελλήνων, ίτε, ελευθερουτε πατρίδ’ ελευθερουτε δε παίδας, γυναίκας, θεων τε πατρώων έδη, θήκας τε προγόνων. Νυν υπέρ πάντων αγών».
Εμείς και εκατομμύρια άλλα των Ελλήνων ακούμε και σήμερα τον παιάνα αυτόν, από τα βάθη των αιώνων.
Εσείς κύριοι Βουλευτές τον ακούτε; Θα τον ακούσετε επιτέλους;
Αρμόδιος Δικαστικός Επιμελητής επιδότω νομίμως την παρούσα προς ένα έκαστον που απευθύνεται, για να λάβουν γνώσιν και δια πάσαν νόμιμον συνέπειαν
Οι εξωδίκως διαμαρτυρόμενοι, προσκαλούντες και δηλούντες
Μέλη και φίλοι του κινήματος Ανεξάρτητων Πολιτών Χανίων".

Όπως ανακοινώνει το ρωσικό ΥΠΕΞ, το Monterey είναι εξοπλισμένο με το αντιπυραυλικό σύστημα Aegis και έχει αποσταλεί στα ευρωπαϊκά ύδατα για τη σταδιακή προσαρμογή και εγκατάσταση «του ευρωπαϊκού κλάδου της παγκόσμιας αντιπυραυλικής ασπίδας».
«Το πρώτο στάδιο αυτού του προγράμματος προβλέπει την εγκατάσταση στην Αδριατική, το Αιγαίο και τη Μεσόγειο Θάλασσα στολίσκου αμερικανικών πλοίων, που καλούνται να διασφαλίσουν την άμυνα των χωρών της Νότιας Ευρώπης, από υποθετικές πυραυλικές απειλές. Κατά την επίσημη αμερικανική εκδοχή, τα πλοία αυτά θα μπορούν επίσης να προωθούνται στη Μαύρη Θάλασσα σε περίπτωση ανάγκης, για παράδειγμα, εφ’ όσον οξύνεται η κατάσταση στην περιοχή», αναφέρει το ρωσικό ΥΠΕΞ, το οποίο αναρωτιέται «τι είδους “όξυνση” εννοούσε η αμερικανική διοίκηση», αποφασίζοντας να μετακινήσει από τη Μεσόγειο ανατολικότερα, το βασικό επιθετικό πλοίο της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας στην περιοχή.
Το ρωσικό ΥΠΕΞ αναρωτιέται επίσης εάν πρόκειται για «συνηθισμένη επίσκεψη σ’ αυτήν την εξαιρετικά ευαίσθητη περιοχή, τότε γιατί επιλέχθηκε πλοίο με αυτόν τον εξοπλισμό» και τί ρόλο θα μπορούσε να αναλάβει σε ασκήσεις με διακηρυγμένο στόχο μια «αντιπειρατική επιχείρηση κατά τις προδιαγραφές του ΝΑΤΟ».
Στο ανακοινωθέν σημειώνεται επίσης, ότι «η ρωσική πλευρά επανειλημμένως υπογράμμισε ότι δεν θα αφήσουμε χωρίς την προσοχή μας την εμφάνιση σε άμεση εγγύτητα με τα σύνορά μας στοιχείων της στρατηγικής υποδομής των ΗΠΑ και θα αντιμετωπίσουμε παρόμοια βήματα ως απειλή για την ασφάλειά μας» και τονίζεται ότι «οι ανησυχίες μας αγνοούνται όπως και πριν και υπό την προκάλυψη των συνομιλιών για συνεργασία στον τομέα της αντιπυραυλικής ασπίδας στην Ευρώπη εξελίσσεται η διαμόρφωση εκείνου ακριβώς του αντιπυραυλικού συνδυασμού, για τις επικίνδυνες συνέπειες του οποίου επανειλημμένως προειδοποιούσαμε τους Αμερικανούς και ΝΑΤΟϊκούς μας εταίρους. Μάλιστα γίνεται αυτό επιδεικτικά, σαν να υποδεικνύεται στη Ρωσία ότι ουδείς σκοπεύει να υπολογίσει τη γνώμη μας».
Κατά το ρωσικό ΥΠΕΞ, οι εξελίξεις αυτές δεν διευκολύνουν τον κοινό προσδιορισμό της φιλοσοφίας και της αρχιτεκτονικής της μελλοντικής αντιπυραυλικής ασπίδας στην Ευρώπη, όπως συμφωνήθηκε στη Λισαβόνα και στις συναντήσεις κορυφής μεταξύ των προέδρων ΗΠΑ-Ρωσίας.
Το γεγονός ότι στο αρχικό ακόμη στάδιο εμφανίζονται «παρόμοιες εκπλήξεις» μαρτυρούν, κατά τη ρωσική πλευρά, ότι το αμερικανικό αντιπυραυλικό πρόγραμμα δημιουργεί «υψηλού βαθμού στρατηγική αβεβαιότητα» και καθιστά αναπόφευκτο το ερώτημα «σε ποιο βαθμό είναι δυνατόν να βασιζόμαστε στις προφορικές διαβεβαιώσεις για μη στόχευσή του εναντίον της Ρωσίας».
[Καθημερινή]
Ένας πολύ γνωστός οικονομολόγος και παλαιός φίλος του Ανδρέα Παπανδρέου, μου διηγήθηκε τις προάλλες έναν διάλογό του, πριν από πολλά χρόνια, με τον Ζακ Ντελόρ, από τους αρχιτέκτονες του Μάαστριχτ. Αυτός τού 'πε, σχολιάζοντας τα σχέδια εισαγωγής, τότε, ενιαίου ευρωπαϊκού νομίσματος: «Αυτό το πράγμα δεν βγαίνει. Βάλατε το κάρο μπροστά από το άλογο. Φτιάχνετε νόμισμα χωρίς κράτος». Ο Ντελόρ τον κύτταξε καλά-καλά, ήπιε μια γουλιά από το ποτό που συνήθιζε τα απογεύματα και του απάντησε: «Mε περνάς για ηλίθιο; Ασφαλώς και δεν γίνεται. Φτιάχνουμε το νόμισμα, ώστε, όταν έρθει η κρίση, να αναγκαστούν οι Ευρωπαίοι να φτιάξουν και το κράτος». Θα το φτιάξουν όμως; Ή θα διαλύσουν την Ένωση εις τα εξ ων συνετέθη, εγκαινιάζοντας μια μεγάλη περίοδο ιστορικής οπισθοδρόμησης για όλη την ήπειρο; Προς το παρόν μάλλον κάνουν ότι μπορούν για να επιτείνουν την κρίση, αγοράζοντας χρόνο με εμβαλωματικές λύσεις που χειροτερεύουν την αρρώστια.
Ο απόηχος της επιρροής των αντιδράσεων εναντίον του πολιτικού κόσμου έφτασε μέχρι την Ουάσιγκτον και όπως πληροφορείται το "Έθνος της Κυριακής" έγινε και σχετική συζήτηση στο διοικητικό συμβούλιο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.
Η ανικανότητα των αρμοδίων αρχών να οδηγήσουν ενώπιον της Δικαιοσύνης τους φοροφυγάδες και όσους εκ των Ελλήνων πολιτικών αποδεδειγμένα ευθύνονται για την τραγική κατάσταση της οικονομίας οδηγεί το Ταμείο στην απόφαση να ασχοληθεί σοβαρά με τα δύο σημαντικά αυτά θέματα, σύμφωνα με πληροφορίες. Γίνονται σκέψεις για να δημοσιοποιηθούν επίσημα οι θέσεις του και οι απόψεις του γενικού διευθυντή Ντομινίκ Στρος Καν.
Συγκεκριμένα, οι εμπειρογνώμονες του ΔΝΤ που ασχολούνται με την Ελλάδα προσπάθησαν να εστιάσουν την προσοχή των μελών του ΔΣ στην ανάγκη να αποκτήσει το Πρόγραμμα Σταθερότητας δικαιότερο χαρακτήρα και κοινωνική αποδοχή, χαρακτηριστικά τα οποία αυτή τη στιγμή απουσιάζουν εντελώς, αφού ο λαός, όπως έδειξε και στο πρόσφατο συλλαλητήριο, κλιμακώνει τις αντιδράσεις του εναντίον των μέτρων.
Στη συνεδρίαση της περασμένης Δευτέρας τονίστηκε και το συμπέρασμα που αναγράφεται στην έκθεση, ότι το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα θα πρέπει να περιλαμβάνει μέτρα τα οποία θα ελαχιστοποιούν τις αρνητικές επιδράσεις στην ανάπτυξη, θα προστατεύουν τους οικονομικά αδύνατους και θα αναδιαρθρώνουν τα αναποτελεσματικά κομμάτια του διογκωμένου δημόσιου τομέα.
Σύμφωνα με πληροφορίες του "Εθνους της Κυριακής" υπογραμμίστηκε ότι για να γίνει κοινωνικά αποδεκτό το Πρόγραμμα Σταθερότητας θα πρέπει να κατανέμονται τα βάρη ανάλογα με την οικονομική και κοινωνική ισχύ των πολιτών. Ένα από τα θέματα στα οποία εστιάστηκε η προσοχή είναι η άμεση πάταξη της φοροδιαφυγής. Στο ΔΝΤ πιστεύουν ότι χωρίς την παραδειγματική τιμωρία όσων φοροδιαφεύγουν δεν θα εμπεδωθεί κανένα αίσθημα δικαιοσύνης σε ό,τι αφορά το Πρόγραμμα Σταθερότητας. Το "Εθνος της Κυριακής" πληροφορήθηκε ότι η υποστήριξη του Ταμείου στην πάταξη της φοροδιαφυγής θα γίνει πράξη το επόμενο, σύντομο διάστημα. Πηγές που γνωρίζουν το παρασκήνιο δεν αποκλείουν σύγκρουση με την κυβέρνηση για να πειστεί να ασχοληθεί σοβαρά με αυτό το κρίσιμο ζήτημα.
"Πώς είναι δυνατόν;"
Μία πηγή του Ταμείου αναρωτήθηκε σε συνομιλία της με το "Εθνος της Κυριακής": "Πώς είναι δυνατόν να περικόπτονται οι μισθοί και οι μεγαλοφοροφυγάδες να εξακολουθούν να σφυρίζουν αδιάφορα και να παραμένουν ανενόχλητοι σε αναμονή της εφαρμογής του νέου νόμου, που υποτίθεται ότι προβλέπει αυστηρότερες ποινές γι' αυτούς;".
Η πηγή πιστεύει ότι "και με το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο θα έπρεπε να βρεθούν λύσεις για να επιταχυνθούν οι διαδικασίες και να σταματήσει το καθεστώς της ατιμωρησίας". Η τοποθέτηση αυτή αποκτά σήμερα προτεραιότητα, διότι αντιλαμβάνονται πως η κοινή γνώμη έχει την ορθή εντύπωση ότι οι φτωχοί πληρώνουν τα σπασμένα της ασυδοσίας των μεγάλων φοροφυγάδων που κατέχουν δισεκατομμύρια σε λογαριασμούς τραπεζών του εξωτερικού.
Στο Ταμείο πιστεύουν επίσης ότι όσο δεν απαντάται αυτό το ερώτημα τόσο θα βαθαίνει το χάσμα μεταξύ του λαού και των πολιτικών, ενώ θα αυξάνεται η εντύπωση που έχει σχηματιστεί από τους πολίτες ότι το κόστος του Προγράμματος Σταθερότητας το πληρώνουν μόνον οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι και οι μικροεπιχειρηματίες, και όχι οι έχοντες και κατέχοντες.
Μετά τα μέτρα
Ζητούν ανάπτυξη και αναδιάρθρωση του Δημοσίου
Αναφορικά με τα νέα μέτρα για την δημοσιονομική προσαρμογή οι αξιωματούχοι του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου υποστηρίζουν ότι εναπόκειται στην κυβέρνηση να το παρουσιάσει. Το Ταμείο απαιτεί, αυτήν τη φορά, όπως τα μέτρα που θα περιλαμβάνονται στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα να στηρίζουν την ανάπτυξη, να περιορίζουν τις αρνητικές συνέπειες της ανάπτυξης, να προστατεύουν τους περισσότερο αδύνατους και να αναδιαρθώσουν τον δημόσιο τομέα. Το ΔΝΤ ζήτησε από τον υπουργό Οικονομικών Γιώργο Παπακωνσταντίνου να είναι έτοιμο το νέο πρόγραμμα όσο το δυνατόν συντομότερα, ούτως ώστε οι εμπειρογνώμονες να εκφράσουν τις παρατηρήσεις τους.
Η πηγή εξήγησε ότι το μήνυμα του Ταμείου είναι διπλό: "Κάντε επιτέλους μεταρρυθμίσεις" και "κλείστε επιτέλους κάποιον στη φυλακή".
Πηγές που γνωρίζουν τον τρόπο σκέψης στο ΔΝΤ προειδοποιούν ότι "η ελληνική οικονομία θα διέλθει φέτος το χειρότερο σημείο της, στη διάρκεια του δεύτερου εξαμήνου". Και για τον λόγο αυτό απαιτείται, όπως λένε, η συναίνεση του λαού, η οποία είναι αναγκαία για την επιτυχία του Προγράμματος Σταθερότητας. Χωρίς τη βοήθεια του λαού εκφράζουν φόβους ακόμα και για ολική κατάρρευση.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΙΓΝΑΤΙΟΥ
[Έθνος][newsbeast]
Χωρίς να καταβάλει το αντίτιμο περνά το 4% των οδηγών από τα διόδια Ελευσίνας, Ισθμού, Νέας Περάμου, Αγίων Θεοδώρων, Ζευγολατιού και Ρίου, τους σταθμούς δηλαδή που ελέγχει η εταιρεία «Ολυμπία Οδός» με αποτέλεσμα να χάνει κάθε μήνα, σύμφωνα με την «Καθημερινή», 200.000 ευρώ.
Από τους πλέον... δημοφιλείς φαίνεται πως είναι ο οδικός άξονας Ελευσίνα- Κόρινθος- Πάτρα- Πύργος για τα μέλη του «Δεν πληρώνω»: το Μάρτιο έγιναν 14 καταλήψεις των σταθμών των διοδίων ενώ τον Απρίλιο 16!

[Ελευθεροτυπία]Η «περίπτωση Πάγκαλος» πάντα είχε ενδιαφέρον, από την άποψη της κοινωνιολογίας και της ψυχανάλυσης. Αν κάποτε αποφασίσει κάποιος να μελετήσει την προσωπικότητα αυτού του ανθρώπου, είναι βέβαιο ότι θα κουραστεί, θα μπερδευτεί και, αν δεν τρελαθεί, θα γράψει μια διατριβή τεράστια και ενδιαφέρουσα. Μέχρι και ταινία μπορεί να γυριστεί.
Ο Θόδωρος δεν είναι τυχαία περίπτωση: Ο παππούς του, Θεόδωρος Πάγκαλος και 'κείνος, υπήρξε στρατηγός, πολιτικός (υπουργός) αρχηγός στρατιωτικού κινήματος (1925) και, τελικά, δικτάτορας. Κρίνοντας απ' τον εγγονό, δεν είναι καθόλου περίεργο το ότι ο παππούς έμεινε στη λαϊκή μνήμη περισσότερο για τις τρέλες του παρά για τη στρατιωτική ή πολιτική του δράση. Μια από τις τρέλες του -για την οποία γράφτηκε και τραγούδι, που έγινε μεγάλη επιτυχία-, ήταν η μανία που είχε εναντίον των γυναικών που φορούσαν κοντές φούστες, δηλαδή που άφηναν να φαίνονται τα γόνατά τους. Λέγεται, λοιπόν, ότι κυκλοφορούσε -ως... Ταλιμπάν- μ' ένα ψαλίδι στην τσέπη και όπου συναντούσε κοντή φούστατην έκοβε!
(Πρέπει να πω εδώ ότι αυτό δεν ήταν και τόσο πρωτότυπο: στα τέλη του 4ου π.Χ. αιώνα, στην Αθήνα, ο Δημήτριος ο Φαληρεύς είχε ιδρύσει ένα σώμα «γυναικονόμων» (κατά τους «παιδονόμους») οι οποίοι είχαν ως αποστολή να ελέγχουν το ντύσιμο και τη συμπεριφορά των γυναικών της Αθήνας...)
Επιστρέφοντας στον Θόδωρό μας, πρέπει να πούμε ότι πρόκειται για έναν γενικά συγκροτημένο και έμπειρο πολιτικό, με θητεία στην Αριστερά (ως «πρώην», τη σκυλοβρίζει), με σημαντικό έργο στο υπουργείο Εξωτερικών, εξαιρετικά εύστροφο και χιουμορίστα, αλλά και απολαυστικό στην παρέα. Δυστυχώς γι' αυτόν -αλλά και για μας- όλα του τα προτερήματα πάνε στράφι, καθώς εκείνο που τελικά μένει και τον χαρακτηρίζει είνα ένα τεράστιο σύμπλεγμα ανωτερότητας, μια ναπολεόντεια συμπεριφορά απέναντι στους πάντες και μια κακή συνήθεια: λέει πράγματα για να εντυπωσιάσει, χωρίς προηγουμένως να τα έχει ζυγίσει. Ή, αλλιώς, σκέφτεται φωναχτά. Κι αυτό δεν υπήρξε ποτέ πολιτικό προτέρημα.
Από το «η Γερμανία είναι ένας γίγας με μυαλό νάνου» (για το οποίο αναγκάστηκε να ζητήσει συγγνώμη) μέχρι το «μαζί τα φάγαμε», κι απ' το «οι κοπρίτες του Δημοσίου» μέχρι το «οι στρατιωτικοί είναι αντιπαραγωγικοί», ο Θόδωρος περνάει τον καιρό του απολογούμενος για τις γκάφες του ή επεξηγώντας «τι ήθελε να πει». Αγνοώντας το ρητό του Κ. Καραμανλή, του θείου, ότι δηλαδή «υπάρχουν πράγματα που γίνονται και δεν λέγονται και πράγματα που λέγονται και δεν γίνονται», έχει καταφέρει, στην προσπάθειά του να «ρίξει τον αντίπαλο (συνομιλητή) στο καναβάτσο», να γίνει ο πιο μισητός Έλληνας πολιτικός. Κι αυτό, αν και ποτέ δεν έχει καταγγελθεί για αρπαχτές, μίζες, λαμογιές κ.λπ. στις οποίες, ωστόσο, πολλοί συνάδελφοί του έχουν αξιοσημείωτες επιδόσεις...
Αν σκεφτεί κανείς το τι τράβηξε και τη διαδρομή που ακολούθησε μέχρι, με τα πολλά, να διοριστεί η κόρη του στην μπάντα του Δήμου Αθηναίων, τη στιγμή που άσημοι κομματαρχίσκοι διόριζαν όλο το σόι τους στο Δημόσιο μέσα σε μια νύχτα, θα καταλάβει εύκολα ότι ο άνθρωπος αυτός είναι εντελώς ανίκανος να κάνει κομπίνες. Ισως, τελικά, αυτός να 'ναι κι ο λόγος που τον ψηφίζουν -παρ' όλα αυτά- μετά μανίας στην εκτός Αθήνας Αττική.
Η ανεργία στο 16,2%, δηλαδή οκτακόσιες χιλιάδες άνεργοι, στην πραγματικότητα, ένα εκατομμύριο. Βόμβα.
Στους νέους η ανεργία στο 42% - ο ένας στους δύο! Δεν υπάρχει σπίτι -πλην Συβαριτών- χωρίς άνεργο, ή ανέργους. Βόμβα.
Και οι Δωσιπάτριδες πουλάνε τα όπλα της χώρας, ενέργεια, λιμάνια, δρόμους, νερά, αεροδρόμια για να προσπορισθούν πόρους για τους τόκους δύο-τριών-πέντε ετών. Κι ύστερα;
Όχι! δεν θυσιάζεται κατά εκατόμβες ο λαός προκειμένου να υπάρξει μια έστω αμυδρή ελπίδα για το αύριο, εξουθενώνεται συστηματικώς κι ενσυνειδήτως για να ξαναγίνει σκλάβος. Στο διηνεκές. Είμαστε σε εμπόλεμη κατάσταση και οι Έλληνες πολίτες, ο λαός, ηττάται από πεμπτοφαλαγγίτες ταγούς κι ανδράποδα...
Ο Παπανδρέου πρέπει να φύγει.
Πρέπει να φύγει, είναι παράνομος. Επέβαλε το Μνημόνιο με κοινοβουλευτικό πραξικόπημα και τώρα πάει να κάνει το ίδιο με το «Μεσοπρόθεσμο».
Πρέπει να φύγει, είναι ψεύτης. Είπε ψέματα στον Ελληνικό Λαό, ότι «υπάρχουν τα λεφτά», για να υφαρπάξει την εξουσία.
Πρέπει να φύγει, είναι συνωμότης. Είχε μυστικές επαφές με την Γκόλντμαν Σακς, τον Στρος-Καν και Κύριος οίδε ποιους άλλους, πίσω από την πλάτη, του λαού, του κόμματός του, όλων των θεσμών.
Πρέπει να φύγει, είναι συκοφάντης. Διέσυρε τους Έλληνες διεθνώς ότι είναι «τεμπέληδες κι άχρηστοι» και συνεχίζει να το κάνει.
Ο Παπανδρέου πρέπει να φύγει, είναι ανδρείκελο. Έφερε στη χώρα Διευθυντήριο την Τρόικα και την κατέστησε φόρου υποτελή στους Τοκογλύφους εσαεί.
Πρέπει να φύγει, είναι βλαξ ή βαλτός. Μετέτρεψε το πρόβλημα δανεισμού της χώρας σε κρίση χρέους που απειλεί την ίδια της την υπόσταση και το αυτεξούσιον.
Πρέπει να φύγει, είναι ανίκανος. Δεν αντιμετώπισε τη φοροδιαφυγή, δεν σταμάτησε τη σπατάλη, δεν έκανε τίποτα για να υπάρξει οποιουδήποτε τύπου ανάπτυξη.
Πρέπει να φύγει, είναι ανάλγητος. Έφαγε τις συντάξεις, διέλυσε το Ασφαλιστικό, δημιούργησε τη γενιά των 500 ευρώ, χαράτσωσε, ξαναχαράτσωσε και εξακολουθεί να χαρατσώνει τον λαό, νέκρωσε την αγορά κι έφθασε την ανεργία στα ύψη -με έναν στους δύο νέους να 'ναι άνεργος.
Πρέπει να φύγει, είναι πουλητάρι. Πουλάει τη ΔΕΗ, τα ύδατα, τα πάντα, αφοπλίζει τη χώρα από κάθε εργαλείο ανάπτυξης, συρρικνώνει τα ΑΕΙ -ό,τι αγγίζει το κάνει κάρβουνο.
Πρέπει να φύγει, είναι δειλός. Δεν τολμάει να ανακηρύξει ΑΟΖ, φέρεται στην Τουρκία σαν να βρίσκεται η Ελλάδα υπό καθεστώς Σχεδίου Ανάν και αντιμετωπίζει το Βερολίνο ως άλλη Κομαντατούρ.
Πρέπει να φύγει, είναι επικίνδυνος. Αντιμετωπίζει όλα τα προβλήματα της χώρας, εσωτερικά και διεθνή, στη βάση της προσωπικής του ατζέντας, εκτός ιστορικού πλαισίου και θεσμών.
Πρέπει να φύγει, είναι ένας ηγεμών εκ Δυτικής Λιβύης, ανελλήνιστος, περιβεβλημένος από έναν εσμό κολλητάρια, τυχάρπαστους, απίθανους και τυχοδιώκτες. Φίλους, συμβούλους -Ελληνες και ξένους- ένα «περιβάλλον» εκτός πάσης λογοδοσίας κι ελέγχου.
Ο Παπανδρέου πρέπει να φύγει, δεν είναι σοβαρός. Είναι ικανός μόνον για όπενγκοβ και λοιπά καραγκιοζιλίκια, ενώ ταυτοχρόνως
είναι ένας κοινός καλοπερασάκιας, που τρώει σούσι, ενώ εξαθλιώνει τον κοσμάκη, ένας ελαφρόμυαλος που πάει ανέμελος στα γυμναστήρια, ενώ έχει βυθίσει τη χώρα στην κατάθλιψη και τους νέους στην απελπισία.
Ο Παπανδρέου πρέπει να φύγει, είναι ολετήρας. Τα μέτρα που παίρνει και ξαναπαίρνει δεν είναι μόνον καταστροφικά, είναι ατελέσφορα. Ενώ δεν λύνουν κανένα πρόβλημα, οδηγούν την Ελλάδα απ' την αιχμαλωσία στην εξουθένωση κι εν τέλει στον διαμελισμό της...
Τα εξ Εσπερίας νέφη μαύρα κι άραχλα, οι καιροί ου μενετοί, ο Παπανδρέου πρέπει να φύγει...
Εδώ και τώρα.
[Στάθης, Ελευθεροτυπία]Τρόμος επικρατεί εδώ και λίγες ώρες στο νησί του Παπαδιαμάντη, το οποίο τελεί υπό κατάληψη εκατοντάδων μοτοσυκλετιστών από όλη την Ελλάδα, οι οποίοι έχουν μαζευτεί για την 30η Πανελλήνια Συγκέντρωση Μοτοσυκλετιστών.
Η χαρά των κατοίκων του νησιού, οι οποίοι χάρηκαν για την εκδήλωση, μιας και θα έφερνε έσοδα στον τόπο τους, εδώ και λίγες ώρες έχει μετατραπεί σε εφιάλτη, μετά την επίθεση δεκάδων αγνώστων εναντίον του Αντιδημάρχου Δημήτρη Διολέτα.
Όλα ξεκίνησαν, λόγω της πολύ καλής διάθεσης, η οποία στην πορεία προκάλεσε ενθουσιασμό, μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ και βόλτες, σούζες και διάφορα έκτροπα σε ολόκληρο το νησί.
Η αστυνομία και η λιμενική αρχή του νησιού, φοβούμενη τα χειρότερα, ταμπουρώθηκε γρήγορα στα γραφεία και ο Αντιδήμαρχος Δημήτρης Διολέτας, που προσπάθησε να μιλήσει σε κάποιους από τους ταραξίες, απειλήθηκε με μαχαίρι, ξυλοκοπήθηκε άγρια και αναγκάστηκε να πέσει στην θάλασσα για να γλιτώσει.
Όλα αυτά πριν λίγα λεπτά, ως απόρροια των όσων συμβαίνουν στο νησί από την μέρα έναρξης της Πανελλήνιας Συγκέντρωσης Μοτοσυκλετιστών.
Η κατάσταση της υγείας του Αντιδημάρχου παραμένει άγνωστη, ενώ οι απειλές μιας μειοψηφίας των μοτοσυκλετιστών, οι οποίοι έχουν ξεφύγει στη συμπεριφορά και από την εποπτεία της πλειοψηφίας που πήγε εκεί απλώς για να περάσει τρεις όμορφες μέρες, δίνουν και παίρνουν, αφού ζητούν ούτε λίγο ούτε πολύ τον ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΤΟΝ ΞΥΛΟΚΟΠΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΠΑΛΙ, ΕΙΔΑΛΛΩΣ, ΟΠΩΣ ΛΕΝ, ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΘΑ ΣΠΑΣΟΥΝ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΣΚΙΑΘΟ.
[...] κατά την διάρκεια της αποβίβασης 300 περίπου δικυκλιστών από το πλοίο ΑΛΚΥΟΝΗ προερχόμενο από το λιμάνι του Βόλου, δημιουργήθηκε ένταση όταν οι περίπου 100 δικυκλιστές που περίμεναν τους 300 φίλους τους άρχισαν επίδειξη οδηγικής ικανότητας έξω από το λιμάνι της Σκιάθου για να τους υποδεχτούν.
Ένας ιθαγενής Σκιαθίτης, για άγνωστο λόγο, πήγε και έφερε ένα φορτηγό όχημα UNIMOG και άρχισε να προκαλεί εμποδίζοντας τους δικυκλιστές με αποτέλεσμα να προκληθεί η πτώση ενός από αυτούς! Αμέσως το πλήθος μετατράπηκε σε όχλο, και ο Σκιαθίτης κατάφερε να προκαλέσει δυο θλαστικά τραύματα με καρέκλα σε έναν 31χρονο μοτοσικλετιστή από την Καβάλα πριν τον πετάξουν στην θάλασσα μετά την κλοτσοπατινάδα που έφαγε.
Μετά το περιστατικό και την ενημέρωση των δικυκλιστών, ορδές μηχανών μεγάλου κυβισμού κατευθύνθηκαν προς το Λιμάνι έτοιμοι για ''φασαρία''.
Ο εν λόγω κύριος με το Unimac ήταν ο αντιδήμαρχος και το Unimac ήταν πυροσβεστικό όχημα, το οποίο παράνομα ήταν εκεί και έκλεινε το δρόμο... Ο αντιδήμαρχος με φόρα πήγαινε προς το ανάπηρο παιδί που οδηγούσε μια "γουρούνα". Το παιδί τρόμαξε και έπεσε. Ο αντιδήμαρχος πήγε πάνω από το παιδί και του έλεγε διάφορα... Το παιδί από την Καβάλα πήγε να βοηθήσει το πεσμένο παιδί και αρπάχτηκε με τον αντιδήμαρχο, ο οποίος ούτε λίγο ούτε πολύ έσπρωξε το παιδί.
Εκεί άρχισε η διαμάχη και άρχισαν κάποιοι να χτυπάνε τον αντιδήμαρχο, ο οποίος σε ένα σημείο πήρε μια καρέκλα και την κατέβασε στο κεφάλι του παιδιού. Το παιδί έκανε 4 ράμματα - το ένα από αυτά ήταν στο μάτι... Το παιδί με τα αίματα που γέμισε έσπρωξε τον αντιδήμαρχο μέσα στην θάλασσα και ακολούθησε ένας πανικός...
Αυτή είναι η αλήθεια και ό,τι και να γράφουν εγώ τα βλέπω σαν βλακείες, γιατί το έζησα και ξέρω...
Το είδαμε και αυτό: Ο Κωνσταντίνος Γλύξμπουργκ να κάνει… «επίσημη» τοποθέτηση (με ποια ιδιότητα είναι ένα καλό ερώτημα) υπέρ των «Αγανακτισμένων». Και μάλιστα από το… επίσημο site της.. «Ελληνικής βασιλικής οικογένειας»…
Αναφέρει λοιπόν στο περισπούδαστο πόνημά του :
«Λαμβάνω πολλά μηνύματα με το αίτημα να τοποθετηθώ σχετικά με τις πρωτοφανείς για τα ελληνικά δεδομένα, συγκεντρώσεις των ‘Αγανακτισμένων’.
Έχω παλαιότερα υποστηρίξει την ανάγκη να εκφράζει η 'σιωπηρή πλειοψηφία' του Λαού την θέση της στα πολύ σημαντικά γεγονότα, στις μεγάλες, δύσκολες στιγμές της χώρας.
Να δίνει το δικό της στίγμα στην πολιτική ηγεσία, η οποία θα πρέπει έγκαιρα να αφουγκράζεται και να ανταποκρίνεται προτού φτάσει ο Λαός στην Αγανάκτηση.
Είναι γνωστό ότι ο κόσμος είχε αρχικά αποδεχθεί την κρισιμότητα της κατάστασης και την ανάγκη να συμβάλλει στην προσπάθεια αντιμετώπισης της δύσκολης οικονομικής προσαρμογής. Η μετάβαση από την υπομονή στην αγανάκτηση και δη στην έκταση που εκδηλώνεται, είναι μεγάλο βήμα.
Οι ειρηνικές συγκεντρώσεις που γίνονται σήμερα σε πολλά σημεία της χώρας είναι, δίχως αμφισβήτηση, δείγμα καθαρής Δημοκρατίας, δείγμα ευθύνης, πολιτισμού και συμμετοχής στα κοινά.
Δεν μπορεί όμως κάποιος να μην αναρωτηθεί 'ποιο θα είναι, ποιό πρέπει να είναι το επόμενο βήμα’; Τα πλήθη δεν θα μείνουν στις πλατείες για πάντα. Θα πάψουν άραγε να είναι αγανακτισμένοι όταν επιστρέψουν στα σπίτια τους; Όσοι από την 'σιωπηρή πλειοψηφία' δεν συμμετέχουν σε αυτές τις συγκεντρώσεις, δεν είναι και οι ίδιοι αγανακτισμένοι; Οι εκδηλώσεις κάποια στιγμή θα τελειώσουν. Το μήνυμά τους όμως δεν θα ξεχαστεί γιατί και η σιωπή τους ακόμα, θα είναι ηχηρή.
Η ευχή που θα ήθελα να μεταφέρω είναι να παραμείνει η συλλογική αυτή έκφραση αγανάκτησης αγνή, όπως ξεκίνησε. Αυτόβουλη, χωρίς ίχνος δημαγωγίας, δίχως κομματική ομπρέλα, και πάνω από όλα, ειρηνική».
Θου Κύριε…
ΥΓ1. Υπογράφει ως Κωνσταντίνος Β. (τι να πει κι ο γνωστός Κωνσταντίνος Β…)
ΥΓ2. Σκεφτήκαμε να βάλουμε το link του «βασιλικού» site, αλλά φοβηθήκαμε μήπως πλακώσουν επισκέπτες και θεωρήσουν οι… «άνακτες» ότι οι πολίτες ενδιαφέρονται για επιστροφή της μοναρχίας…
ΥΓ3.Το site είναι έτσι φτιαγμένο ώστε οι ανακοινώσεις δεν γίνονται copy, διότι προστατεύονται από… «Copyright-Greek Royal Family»!!!!
[Το Ποντίκι]
Του Σταύρου Χριστακόπουλου
Όποιος παίρνει πάνω από 571 ευρώ μηνιαίως (8.000 ετησίως διά δεκατέσσερις μισθούς – όσοι ακόμα παίρνουν δεκατέσσερις και όσοι έχουνε ακόμα μισθούς) καλείται από τον υπουργό Οικονομικών να πληρώνει, επί τέσσερα χρόνια, έκτακτη εισφορά για να επιτευχθούν οι στόχοι του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος. Ευτυχώς!
Διότι κάποιοι διαδίδουν τρισάθλιες φήμες ότι η εισφορά αυτή σχεδιαζόταν να πληρωθεί απ’ όσους εισπράττουν άνω των 429 ευρώ (6.000 ετησίως, με τον ίδιο ως άνω υπολογισμό). Άφεριμ εφέντη! Ο Θεός να μας κόβει ευρώ και να σου δίνει σούσι.
Και πόσο θα πληρώνει η άθλια αυτή μπουρζουαζία των 572 ευρώ (571 + 1 για να τους πιάσει η εισφορά); Ποσοστό, λέει, που θα κυμαίνεται μεταξύ 3% και 7%. Δηλαδή, αν υπολογίζουμε σωστά, η βάση εκκίνησης της εισφοράς θα κυμαίνεται από 17 μέχρι 40 ευρώ τον μήνα, δηλαδή από 240 μέχρι 560. Δηλαδή στην καλύτερη θα πληρώσουνε μισό μισθό και στη χειρότερη έναν. Τζάμπα πράμα. Κι από την άλλη, εύλογο και λογικό το μέτρο, αφού το μαγαζί δεν βγαίνει ούτε με σφαίρες και οι τοκογλύφοι – με τα καρακόλια τους πρώτο τραπέζι πίστα – απειλούν ξεδιάντροπα με πτώχευση.
Οι πιασμάν και η σιγουράντζα
Στο κάτω - κάτω της γραφής μη νομίζετε ότι η δουλειά του υπουργού είναι εύκολη. Όλα θα τα δοκιμάσει, μέχρι και με ρίσκο για την τιμή και την υπόληψή του πολύ φοβούμαι. Αλλά νομίζει κανείς ότι είναι εύκολο να πάρεις μετρητό τη σήμερον; Τι το περάσατε το cash flow που χρειάζεται η χώρα για να σωθεί από τη χρεοκοπία; Κι όταν λέμε ότι ο υπουργός θα τα κάνει όλα, το εννοούμε:
● Πρώτα απ’ όλα θα κάνει νόμιμα τα αυθαίρετα, για να δικαιωθούν οι συμπατριώτες μας που με κόπο μεγάλο εδώ και τόσα χρόνια ψιλοκαταπάτησαν ένα μικρό χτηματάκι και το χτίσανε βιαστικά τη νύχτα με κίνδυνο να τους πέσει καμιά σκεπή στο κεφάλι. Είπαμε όμως: είναι δύσκολη η εποχή και ο έρημος ο Παπακωνσταντίνου πάνω από 300 εκατομμύρια δεν περιμένει ότι θα πέσουν στον κορβανά. Αστείο το ποσόν. Μόλις το 1,15666 χιλιοστό του χρέους. Αν πέσουν κι αυτά δηλαδή και δεν τον γράψουν οι αυθαιρετούχοι εκεί που δεν πιάνει μελάνι.
● Για φέτος επίσης ο υπουργός δεν μπορεί να περιμένει πάνω από 100 εκατομμύρια με την έκτακτη εισφορά σε αυτοκίνητα μεγάλου κυβισμού, ακίνητα μεγάλης αξίας, σκάφη και πισίνες. Αφήστε που πολλά εξ αυτών (ειδικώς των πισινών) είναι σε οφ σορ και πού να παιδεύονται τώρα να ψάχνουν οι εφοριακοί σπαταλώντας πολύτιμο χρόνο και δημόσιο χρήμα – όσοι δηλαδή από δαύτους δεν είναι πιασμάν για να τα κρύβουνε από την υπερεσία με το αζημίωτο. Ενώ ο μισθός του ξεβράκωτου είναι, αν μη τι άλλο, μια σιγουράντζα τέτοιες δύσκολες εποχές.
Χώρια δε που τα άλλα παλληκάρια, αυτά ντε με το μαύρο και αδήλωτο χρήμα, δεν δυνάμεθα να τα μαγκώσουμε προς το παρόν. Έχουμε όμως στρατηγική: Θα τα αφήσουμε πρώτα να πάρουνε τα σπίτια αυτών που θα τα πουλάνε για ένα κομμάτι ψωμί. Τι; Να κατασχεθούν και να μείνουν αμανάτι στις τράπεζες τα ακίνητα; Και πώς θα κινηθεί η αγορά;
Εξ άλλου οι μπατίρηδες έτσι κι αλλιώς θα τα πουλάγανε. Επειδή είναι άσχετοι και αποτυχημένοι και δεν μπορέσανε να δουν τις ευκαιρίες της κρίσης. Αφήστε που, με τέτοια διαφθορά στη χώρα, μάλλον με τίποτα μπινιές τα αποκτήσανε.
Αναστέλλουν λοιπόν οι μάγκες του Παπακωνσταντίνου την υποχρέωση του πόθεν έσχες για την αγορά όχι μόνο πρώτης, αλλά κάθε κατοικίας για δύο χρονάκια, δελεάζουν τους φοροφυγάδες να αγοράσουν και ύστερα θα τους χώσουνε την... έκτακτη εισφορά και τους αυξημένους φόρους επί των ακινήτων στα οποία θα έχουνε ξεπλύνει το μαύρο χρήμα. Σατανικό!
Υπεράνω όλων η γκανιότα
Πάνω απ’ όλα είναι οι ανάγκες του κράτους. Αδήριτες οι ρουφιάνες. Γι’ αυτό λοιπόν θα επιβάλει ο Παπακωνσταντίνου την έκτακτη εισφορά στα ακίνητα από 100.000 ευρώ και πάνω – μη νομίσετε, οι εξ υμών κακοήθεις, ότι το κάνουνε για να γδάρουν τους φτωχομπινέδες.
Θα βάλει λοιπόν ο υπουργός σχεδόν με το ζόρι τους φραγκάτους να αγοράσουνε τα σπίτια των αποτυχημένων μπατίρηδων και ύστερα θα αυξήσουν και τις αντικειμενικές αξίες κι εκεί να δεις πού το πονεί και πού το σφάζει το λαμογιστάν με το μαύρο χρήμα. Όσοι πάρουν από την πατρίδα τούτη τη δύσκολη ώρα, πρέπει κάτι να της γυρίσουνε πίσω. Μια γκανιότα, διάολε.
Αυτό είναι το μεγάλο σχέδιο: Μόλις περάσουνε δυο χρόνια και ξεπλυθούν όσα ευρώπουλα μπούνε στο μεγάλο πλυντήριο που στήνει το υπουργείο, τότε η υπουργάρα θα γδάρει τους μαυραγορίτες με την έκτακτη εισφορά κι έτσι θα δικαιωθεί και η θυσία του μαλάκα με τα 8.000 ευρώ (οκτώ χιλιάρικα ετησίως, διότι αυτοί που τα βγάζουν μηνιαίως έχουν τον τρόπο να τα κρύβουν κάτω από τη μύτη του δίκαιου – και συνεπώς τυφλού – φορολογικού μηχανισμού).
Βέβαια, επειδή στο κορυφαίο υπουργείο έχουν πλέον διαμορφώσει και πολιτικό σχεδιασμό, η εισφορά δεν περιλαμβάνεται στο μεσοπρόθεσμο. Μένει, λέει, για τους εφαρμοστικούς – του μεσοπρόθεσμου – νόμους. Έτσι, για να αλαφρύνει λιγουλάκι η συνείδηση των επαναστατημένων ποπολάρων του κόμματος και να ψηφίσουν το νομοσχέδιο για τη σωτηρία της χώρας δίχως το βάρος ότι ξεφτιλίζονται κλέβοντας ό,τι απέμεινε στα τρύπια παντελόνια των πιο μπατίρηδων αυτής της – άτιμης και διεφθαρμένης ώς το κόκαλο, για να μην ξεχνιόμαστε – κοινωνίας.
Ουστ, κουτόφραγκοι
Έτσι, με τούτα και μ’ εκείνα, ο Παπακωνσταντίνου κι ο Μεγάλος θα πάνε υπερηφάνως στην τρόικα και θα πάρουν το επόμενο δάνειο έχοντας δείξει, επιτέλους, λίγη υπευθυνότητα και χειροπιαστό αποτέλεσμα. Για να μην τους λένε κάθε τρεις και λίγο ανίκανους και αποτυχημένους αυτοί οι άφιλοι, κρυόκωλοι και απολίτιστοι τεχνοκράτες της Ευρώπης και του ΔΝΤ – που όταν εμείς χτίζαμε Παρθενώνες εκείνοι τρώγανε ακόμα βελανίδια.
Και όχι μόνο θα πάρουνε τα καμάρια μας το δάνειο, αλλά, επειδή είναι και πρώτοι μάγκες, θα βάλουνε το ένα τρίτο από την τσέπη μας. Αμ πώς;
Γιατί δηλαδή πουλάμε κοψοχρονιά ολόκληρο το – διεφθαρμένο – κράτος; Για να βγάλουμε καμιά τριανταριά δισεκατομμύρια (τόσο, λέγεται, θα είναι πάνω - κάτω το μερτικό που εμείς θα συνεισφέρουμε στο νέο πακέτο δανεισμού), να τους τα τρίψουμε στη μούρη και μετά αυτοί – τα κορόιδα οι κουτόφραγκοι – να αναγκαστούνε να μας τα δανείσουνε με Γιούριμπορ για να τα πάρει η κυβέρνηση και να πληρώνει τους μισθούς και τις συντάξεις.
Άλλωστε, όπως πολύ καλά γνωρίζουμε, γι’ αυτό δανειζόμαστε, για τους μισθούς και τις συντάξεις. Όλα κι όλα. Οφείλουμε ως δημοσιογράφοι να είμαστε ψύχραιμοι, ρεαλιστές, να βλέπουμε όλες τις πλευρές και τις απόψεις και ν’ αναγνωρίζουμε τα δίκια της κυβέρνησης. Όχι σαν τα τσογλάνια που έχουνε κάνει το Σύνταγμα Κουμμούνα των Παρισίων...
[Το Ποντίκι][Αττικά Νέα]Ακολουθεί το σχετικό άρθρο από την "Ελεύθερη Ώρα":Θα τρίζουν τα κόκκαλα των αγωνιστών του ’21, θα ραγίζουν οι πέτρες της πρώτης πρωτεύουσας του Ελληνικού Κράτους, θα ζωντανέψουν στα μουσεία οι εικόνες της ιστορικής οικογένειας αγωνιστών του 1821, των Αναγνωσταραίων μετά την χθεσινοβραδυνή απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Ναυπλίου. Μια απόφαση που ξαναφέρνει τους Τούρκους στο Ναύπλιο ως… πολιτιστικούς πρεσβευτές με τη σημαία τους να ανεμίζει ξανά στο Παλαμήδι μετά από 190 χρόνια!Συγκεκριμένα, ο Δήμος Ναυπλίου όπως κάθε χρόνο διοργανώνει το Διεθνές Φεστιβάλ Κλασικής Μουσικής (στο πλαίσιο των «δικτύων» που είχε δημιουργηθεί στην πρώτη τετραετία Σημίτη), από 19 έως 28 Ιουνίου. Φέτος πρόκειται να πραγματοποιηθεί το 20ό Φεστιβάλ και γι’ αυτό συζήτησε χθες το βράδυ το Δημοτικό Συμβούλιο. Όπως πληροφορηθήκαμε, ύστερα από πρόταση του Θεσσαλονικιού (έχει σημασία!) πιανίστα Γιάννη Βακαρέλη, διευθυντή του Φεστιβάλ, με τη σύμφωνη γνώμη της παράταξης του δημάρχου και αυτής που πρόσκειται στο ΣΥΡΙΖΑ, διαφωνούντων των παρατάξεων που πρόσκεινται στη Ν.Δ., το ΠΑΣΟΚ και το ΚΚΕ, αποφασίσθηκε όπως το οκταήμερο Φεστιβάλ εφέτος να είναι αφιερωμένο στην τούρκικη μουσική. Έτσι, πλατεία του Αγίου Γεωργίου, το Βουλευτικό, το Μπούρτζι, το Παλαμήδι και όλοι οι χώροι της ιστορικής πόλης θα γεμίσουν τούρκικες μελωδίες, ενώ στο Παλαμήδι θα ανεμίζει η τούρκικη σημαία, ύστερα από 190 χρόνια (!!!) ικανοποιώντας έτσι τις νέο-οθωμανικές φιλοδοξίες του Ερντογάν και των στρατηγών του.Εφέτος το Ναύπλιο γιορτάζει τα 190 χρόνια της απελευθέρωσής του από τον Τούρκικο Ζυγό και φαίνεται ότι η δημοτική αρχή Ναυπλίου, κάνοντας υπέρβαση ακόμη και στο επώνυμο που φέρει ο επικεφαλής της δήμαρχος Παναγιώτης Αναγνωσταράς, τιμά την απελευθέρωση της πόλης του με τούρκικη μουσική και την ημισέληνο να κυματίζει στο Παλαμήδι.Είναι λίγο να πει κανείς ότι θα σηκωθεί από το χώμα ο Στάικος Σταϊκόπουλος, ελευθερωτής του Παλαμηδίου και θα τους πάρει όλους με τις πέτρες. Δεν γνωρίζουμε τη σκοπιμότητα αυτής της εκδήλωσης και τι κρύβεται από πίσω, διότι αυτά τα περί «ειρήνης» και άλλα άνοστα, κρύβουν πολλά πίσω τους.Οι γείτονες δεν χάνουν την ευκαιρία να δείχνουν τι θέλουν από την Ελλάδα και κάποιοι εδώ, διαγράφοντας με μιας την ιστορία και αυτούς που θέλουν να επαναλάβουν τα ίδια ανοίγουν κερκόπορτες.Είπαμε, δεν μπορεί να μπαίνουν σε παζάρια τα ιερά και όσια, όσο κι αν οι νεοταξίτες θέλουν να τα παρουσιάσουν ως γραφικά ή απόψεις που έχουν ξεπεραστεί. Το ερώτημα είναι από ποιόν ξεπεράστηκαν.Μήπως από το… τιμολόγιο; Π.Π.
Εγώ αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι αυτή η μαλακισμένη εθιμοτυπία με τις σημαίες. Με ποια λογική ανεβάζεις τη σημαία σε ένα τόσο συμβολικό σημείο; Το πρόβλημα δεν είναι ότι εκπροσωπείται η τουρκική μουσική, ούτε καν το θέμα της χορηγίας. Με γεια τους με χαρά τους.Το πρόβλημα είναι ότι η σημαία αναρτάται στο συγκεκριμένο σημείο. Και δεν μιλάω μόνο για την τουρκική, να το ξεκαθαρίσω. Εγώ, π.χ., δε θα ήθελα να δω άλλη σημαία πέραν της ελληνικής να ανεμίζει στο κάστρο-σύμβολο της Καβάλας. Γιατί εκεί; Είναι επιβεβλημένο και από ποιον άραγε; Ας την υψώσουν σε κάποιο άλλο κτίριο, που σχετίζεται με τις εκδηλώσεις. Έστω, στο Δημαρχείο πλάι στην ελληνική εις ένδειξιν φιλοξενίας. Όχι όμως στο Παλαμήδι, στο Κάστρο της Καβάλας, στην... Ακρόπολη.ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 10/6/2011 23:20Το φεστιβάλ Ναυπλίου θα διεξαχθεί φέτος με τη χορηγία της τουρκικής πρεσβείας. Για τα χρήματα κάνουν όλοι τα ΠΑΝΤΑ…
Η κατάπτυστη αντεθνική απόφαση του δημοτικού συμβουλίου του Ναυπλίου, να γίνει το φεστιβάλ της πόλης με τη χορηγία της τουρκικής πρεσβείας, αναδεικνύει το μηδενισμό που επικρατεί σε όλα τα στρώματα του διοικητικού μηχανισμού της χώρας.
Το Ναύπλιο, ήταν η πρώτη πρωτεύουσα της ελεύθερης Ελλάδας, μετά την Επανάσταση του 1821. Ο συμβολισμός της άθλιας απόφασης του δημοτικού συμβουλίου της ιστορικής πόλης, είναι σαφής: δεν έμεινε πια τίποτα όρθιο, για τα χρήματα κάνουν όλοι τα ΠΑΝΤΑ.
Να τους χαίρονται…
Για την ιστορία: η ενέργεια αυτή, ήταν πρόταση του φίλα προσκείμενου στη ΝΔ δημάρχου Παναγιώτη Αναγνωσταρά. Μιλάμε για έναν πρώην αριστερό, τον οποίο η Συγγρού προαλείφει για υποψήφιο βουλευτή στην Αργολίδα. Σήμερα, η ΝΔ του Αντώνη Σαμαρά ενημερώθηκε για την εθνικά αχαρακτήριστη αυτή ενέργεια και θα λάβει τα μέτρα της.
Πάμε παρακάτω: συμπαραστάτες της πλειοψηφίας στα «σφιχταγκαλιάσματα» με τους Τούρκους (οι οποίοι το έριξαν για τα καλά στον πολιτισμικό ιμπεριαλισμό, εξαγοράζοντας τους πάντες), ήταν ο δικηγόρος Γιάννης Γκιόλας (επικεφαλής συνδυασμού ΠΑΣΟΚων και ΣΥΡΙΖΑδων) και ο επίσης δικηγόρος Ανδρέας Βασιλείου, υποψήφιος δήμαρχος του ΚΚΕ. Οι δημοτικοί σύμβουλοι του Αναγνωσταρά, ζήτησαν εγγύηση να μην τοποθετηθεί η τουρκική σημαία στο Παλαμήδι (αυτό θα έλειπε!), χωρίς να πάρουν όμως απάντηση… Το αν θα δούμε την τουρκική σημαία να κυματίζει, αυτό απομένει να το δούμε.
Επτασφράγιστο μυστικό για να μην υπάρξουν αντιδράσεις…
Από την άλλη, οφείλουμε να επισημάνουμε την αντίδραση στο δημοτικό συμβούλιο του πρώην νομάρχη του ΠΑΣΟΚ Τάσου Σαλεσιώτη και του «γαλάζιου» Χρήστου Γραμματικόπουλου, επικεφαλής «αντάρτικου» συνδυασμού στο Ναύπλιο, στις εκλογές του περασμένου Νοεμβρίου. Σημειώνεται ότι, ο τότε αρμόδιος για τα πολιτιστικά δημοτικός σύμβουλος και πρώην αντιδήμαρχος Κώστας Χελιώτης, αν και είχε ειδοποιηθεί από πέρσι για την επιλογή της Τουρκίας ως χώρας-σπόνσορα από το φεστιβάλ (για την έλευση στο Ναύπλιο) Τούρκων καλλιτεχνών, διευθυντής του οποίου είναι εδώ και 20 χρόνια ο γνωστός πιανίστας Γιάννης Βακαρέλης, δεν ενημέρωσε το δημοτικό συμβούλιο, κρατώντας το ως επτασφράγιστο μυστικό ως την τελευταία στιγμή.
Χειρότεροι από την κυβέρνηση…
Ερωτηθείς, ο φίλος της «ΕΩ» και εκδότης της εβδομαδιαίας εφημερίδας «Παρατηρητής» Γιώργος Μουσταΐρας, μέλος του ΔΣ της Ένωσης Ιδιοκτητών Επαρχιακού Τύπου, σχολίασε το γεγονός λέγοντας ότι «αυτοί είναι χειρότεροι από την κυβέρνηση, ξεπουλάνε χωρίς μνημόνιο».
Νίκος Χιδίρογλου
Απάντηση από το Μουσικό φεστιβάλ Ναυπλίου (Ανανέωση)Προς άρση κάθε παρεξήγησης και παραπληροφόρησης εις ότι αφορά την διεξαγωγή του 20ου Φεστιβάλ Ναυπλίου (κλασσικής μουσικής) διευκρινίζεται ότι: α) Χορηγοί του μουσικού φεστιβάλ είναι οι εταιρείες Όμιλος Μυτιληναίου και το Καζίνο Λουτρακίου. Ουδέποτε αναφέρθηκε η Τουρκική Πρεσβεία ως χορηγός και βέβαια δεν είναι χορηγός του Μουσικού φεστιβάλ. β) Το φετινό ρεπερτόριο περιλαμβάνει σχήματα όπου συμπράττουν Έλληνες και Τούρκοι καλλιτέχνες σε κλασσική και παραδοσιακή μουσική όπως πολλές φορές στο παρελθόν έχει συμβεί. γ) Οι εκδηλώσεις έχουν προγραμματιστεί να πραγματοποιηθούν στην πλατεία Αγίου Γεωργίου, στο Βουλευτικό και στο Δημοτικό στάδιο. δ) Δεν ετέθη ποτέ θέμα ανάρτησης εθνικών συμβόλων πουθενά όπως και ουδέποτε έχει συμβεί κάτι τέτοιο. Τα όσα αντίθετα διαδόθηκαν είναι απολύτως ψευδή και ανυπόστατα. Όλα όσα δε τις τελευταίες ημέρες κυκλοφόρησαν, αποτελούν παραποίηση της αλήθειας με σκοπό την δημιουργία αρνητικού κλίματος έντασης και παραπληροφόρησης.Αποκλειστικός σκοπός του φεστιβάλ είναι η προαγωγή του πολιτισμού και όχι η εμπλοκή του στην πολιτική... Ακολουθεί το πρόγραμμα του φετινού Μουσικού Φεστιβάλ ΝαυπλίουΔήμος Ναυπλίου20ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΑΥΠΛΙΟΥΚαλλιτεχνικός Διευθυντής: Γιάννης Βακαρέλης[την απάντηση τη διαβάσαμε στο Λόγιο Ερμή]
Η επικείμενη συνεδρίαση της περίφημης Λέσχης Bilderberg στην Ελβετία, που έχει προγραμματιστεί να διεξαχθεί από τις 9 έως και τις 12 Ιουνίου στο πολυτελές ξενοδοχείο «Grand Hotel Kempinski» στο St Moritz, θα δώσει τροφή σε όλους εκείνους που αρέσκονται στα σενάρια συνωμοσίας.
Το ξενοδοχείο βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από το Νταβός, εδώ όπου κάθε χρόνο γίνεται η συνάντηση τραπεζιτών, επιχειρηματιών, πολιτικών ηγετών και γενικότερα στελεχών της παγκόσμιας οικονομικής ελίτ.
Είναι το μόνο ξενοδοχείο 5 αστέρων στο St Moritz και βρίσκεται απέναντι από τον σταθμό του τελεφερίκ προς το χιονοδρομικό Corviglia.
Στις δύο τελευταίες συναντήσεις της Λέσχης έδωσε το «παρών» και ο υπουργός Οικονομικών κ. Γιώργος Παπακωνσταντίνου, ο οποίος έκανε πρόπερσι την παρθενική του εμφάνιση στη συνάντηση.
Σε αντίθεση με το Νταβός, όπου ο Τύπος είναι πάντα ευπρόσδεκτος, η Λέσχη Bilderberg εξακολουθεί να προσπαθεί να διατηρεί την απόλυτη μυστικότητα.
Η Bilderberg έχει συνεδριάσει στην Ελβετία τέσσερις φορές τα τελευταία χρόνια, αλλά ποτέ στην ίδια πόλη. Έχει χαρακτηριστεί ως η πιο κλειστή και μυστικοπαθής λέσχη στον κόσμο και για να γίνει κάποιος δεκτός πρέπει να είναι άτομο επιρροής στους τομείς της πολιτικής, των επιχειρήσεων και των τραπεζών.
Από την πρώτη κιόλας συνεδρία της το 1954 έχουν συμμετάσχει σε αυτές τις συναντήσεις της οι κορυφαίοι «δολοπλόκοι» του πλανήτη, διαπρεπή οικονομικά μυαλά και ηγέτες του κόσμου.
Σύμφωνα με όσα έχουν γραφτεί στο Διαδίκτυο, τα θέματα της ατζέντας των μελών της λέσχης θα αφορούν και στην οικονομική κρίση της Ελλάδας αλλά και γενικότερα στην κρίση της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Ειδικότερα θα συζητηθεί η επιβολή νέων σκληρότερων φόρων τόσο σε Ελλάδα όσο και σε Ισπανία, Ιταλία και Πορτογαλία.
Αλλού γράφεται ότι θέλουν να δημιουργήσουν μεγαλύτερο οικονομικό χάος στην Ευρώπη και πως έχει μπει η λέξη «πωλητήριο» για χώρες που δεν θα μπορούν να αντεπεξέλθουν στην αντιμετώπιση τους χρέους τους και θα αναγκαστούν να πουλήσουν δημόσιες επιχειρήσεις αλλά και εδαφικές εκτάσεις, με ό,τι συνεπάγεται αυτό.
Από την Ελλάδα μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει γνωστό ποιοι θα συμμετάσχουν, ενώ δεν αποκλείεται να πάρουν μέρος επιχειρηματίες και μεγαλοτραπεζίτες. Στην περυσινή συγκέντρωση στην Ισπανία είχε δώσει το «παρών» ο κ. Παπακωνσταντίνου, ο κ. Δαβίδ και ο κ. Λουκάς Τσούκαλης, επικεφαλής του Ελληνικού Ιδρύματος Αμυνας και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ).
Ιστορικό
Η Λέσχη Bilderberg ή Ομάδα Bilderberg είναι μια ανεπίσημη ετήσια διάσκεψη περίπου 130 ατόμων, οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι άτομα επιρροής στους τομείς της πολιτικής, των επιχειρήσεων και των τραπεζών. Η συμμετοχή γίνεται μόνο κατόπιν πρόσκλησης. Αυτή η ελίτ ομάδα συνεδριάζει κάθε χρόνο σε πολυτελή ξενοδοχεία και θέρετρα σε όλο τον κόσμο -συνήθως στην Ευρώπη- και μια φορά κάθε τέσσερα χρόνια στις ΗΠΑ ή τον Καναδά.
Η αρχική διάσκεψη Bilderberg πραγματοποιήθηκε στο «Hotel de Bilderberg», κοντά στο Αρνεμ της Ολλανδίας, από τις 29 Μαΐου έως τις 31 Μαΐου 1954. Ξεκίνησε ως ιδέα από διάφορα άτομα, μεταξύ των οποίων ο Τζόζεφ Ρέτινγκερ, από την ανησυχία τους για την ανάπτυξη του αντι-αμερικανισμού στη Δυτική Ευρώπη.
Ο Ρέτινγκερ πρότεινε μια διεθνή διάσκεψη, κατά την οποία οι ηγέτες των ευρωπαϊκών χωρών και των ΗΠΑ θα πρέπει να συγκεντρωθούν και να συνεδριάσουν με στόχο την προώθηση της κατανόησης μεταξύ των πολιτισμών των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και της Δυτικής Ευρώπης.
Οι Έλληνες της λέσχης
Τα τελευταία 20 χρόνια οι Ελληνες που έχουν συμμετάσχει σε συγκεντρώσεις της Λέσχης Bilderberg είναι οι εξής:
Γιώργος Παπανδρέου, Κώστας Καραμανλής, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, Ντόρα Μπακογιάννη, Γιώργος Αλογοσκούφης, Ανδρέας Ανδριανόπουλος, Μιχάλης Παπακωνσταντίνου, Αντώνης Σαμαράς, Αννα Διαμαντοπούλου, Θόδωρος Πάγκαλος, Γιάννος Παπαντωνίου, Γεράσιμος Αρσένης, Λούκα Κατσέλη, Στέφανος Μάνος, Γιάγκος Πεσμαζόγλου (Τράπεζα Ελλάδος), Λουκάς Τσούκαλης (ΕΛΙΑΜΕΠ), Θόδωρος Κουλουμπής (ΕΛΙΑΜΕΠ), Νικηφόρος Διαμαντούρος (ombudsman-σύμβουλος), Γιώργος Δαβίδ (3Ε-Coca Cola Hellas), Αλέξης Παπαχελάς (δημοσιογράφος), Θωμάς Βαρβιτσιώτης (διαφημιστής), Δημήτρης Παπαλεξόπουλος (ΤΙΤΑΝ), Γιάννης Λύρας (εφοπλιστής), Κώστας Καρράς (εφοπλιστής), Μιχάλης Περατικός (εφοπλιστής), Γιώργος Λιβανός (εφοπλιστής), Γιάννης Κωστόπουλος (Τράπεζα Πίστεως), Γρηγόρης Χατζηελευθεριάδης (Eletson), Θεμιστοκλής Βώκος (επιχειρηματίας).
[The Net War]Πρωτοφανή μέτρα, που «γονατίζουν» ακόμα περισσότερο την ελληνική κοινωνία, στο όνομα του διαβόητου χρέους και της περιλάλητης χρηματοδότησης από τους εταίρους-πιστωτές μας, περιλαμβάνει το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα, το οποίο κατατέθηκε στη Βουλή το βράδυ της Πέμπτης, αφού προηγουμένως εγκρίθηκε ομόφωνα από το υπουργικό συμβούλιο. Νέοι φόροι, αλλαγές στο μισθολογικό και εργασιακό καθεστώς στο Δημόσιο, περικοπές σε συντάξεις, κατάργηση φοροαπαλλαγών, αύξηση των τεκμηρίων διαβίωσης, επιπλέον επιβάρυνση στην ακίνητη περιουσία είναι, ενδεικτικά μόνο, μερικά από τα επαχθή μέτρα που προβλέπονται, ενώ, όσον αφορά στην έκτακτη εισφορά επί των εισοδημάτων, τελικά θα περιληφθεί σε εφαρμοστικό νόμο που θα ακολουθήσει.
Αναλυτικά, όσον αφορά στα νέα φορολογικά μέτρα, προβλέπονται τα ακόλουθα:
- Ειδική εισφορά αλληλεγγύης για φυσικά πρόσωπα, αύξηση τεκμηρίων διαβίωσης και τεκμήρια για ελεύθερους επαγγελματίες, από τα οποία προβλέπεται να εισπραχθούν 400 εκατ. ευρώ για το 2011 και 1,4 δισ. ευρώ το 2012. Σύμφωνα με πληροφορίες η ειδική εισφορά αλληλεγγύης θα διατηρηθεί και τα επόμενα χρόνια του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος. Το σενάριο που εξετάζει το υπουργείο Οικονομικών είναι η ειδική εισφορά να αφορά εισοδήματα πάνω από 8.000 ευρώ, με βάση κλίμακα. Σημειώνεται ότι η σχετική ρύθμιση δεν υφίσταται στο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα, αλλά θα περιληφθεί στον εφαρμοστικό νόμο και αφού προηγηθεί διαβούλευση τόσο για το συντελεστή όσο και για το ύψος του εισοδήματος που θα υπολογίζεται -στον κατ’ αρχήν σχεδιασμό, λέγεται ότι θα αφορά εισόδημα άνω των 8.000 ευρώ-, καθώς για την έκταση της χρονικής εφαρμογής του.
- Αξιολόγηση και μείωση των φοροαπαλλαγών, μέτρο από το οποίο εκτιμάται ότι θα εξοικονομηθούν 100 εκατ. ευρώ το 2011 και 500 εκατ. ευρώ το 2012, ενώ άλλα 300 εκατ. ευρώ προβλέπονται για το 2014
- Αύξηση του ΦΠΑ στην εστίαση από το 13% στο 23%, που θα επιβληθεί από την 1η Σεπτεμβρίου 2011 και θα αποδώσει έσοδα 300 εκατ. ευρώ φέτος και 700 εκατ. ευρώ το 2012.
- Αλλαγή στο φόρο ακίνητης περιουσίας μέσω διεύρυνσης της φορολογικής βάσης. Εξετάζεται συγκεκριμένα να μειωθεί το αφορολόγητο όριο, που σήμερα είναι 400.000 ευρώ (αντικειμενικής αξίας), στα επίπεδα των 100.000 ευρώ, κάτι που σημαίνει ότι δεκάδες χιλιάδες ιδιοκτήτες θα πληρώσουν Φόρο Ακίνητης Περιουσίας. Από το μέτρο προβλέπεται να εισπραχθούν 500 εκατ. ευρώ το 2011 και συνολικά 1,215 δισ. ευρώ μέχρι και το 2015
- Ρύθμιση στα αυθαίρετα, μέτρο από το οποίο αναμένονται έσοδα 300 εκατ. ευρώ φέτος.
- Αλλαγή στη δομή του φόρου καπνού, με βάση την οποία θα αυξηθεί ουσιαστικά ο φόρος στα φθηνότερα τσιγάρα. Εκτιμώνται έσοδα 150 εκατ. ευρώ φέτος και επιπλέον 150 εκατ. ευρώ το 2012
- Αύξηση των τελών κυκλοφορίας ΙΧ αυτοκινήτων για το 2012, τα οποία θα εισπραχθούν φέτος και αναμένεται να αποδώσουν 100 εκατ. ευρώ.
- Έκτακτη εισφορά σε οχήματα μεγάλου κυβισμού, μεγάλης αξίας ακίνητα, σκάφη και πισίνες, μέτρο από το οποίο αναμένονται έσοδα 100 εκατ. ευρώ φέτος.
- Φορολόγηση των χρηματοοικονομικών συναλλαγών, από την οποία αναμένονται έσοδα φέτος ύψους 100 εκατ. ευρώ.
Πακέτο μέτρων που αφορά στις συντάξεις, όπως η μείωση των επικουρικών, αύξηση εισφορών για τις κύριες και περικοπές στο εφάπαξ περιλαμβάνει μεταξύ άλλων το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα. Αναλυτικά, τα μέτρα που προβλέπονται είναι:
- Ο εξορθολογισμός των επιδομάτων και της λίστας των δικαιούχων του ΟΕΕ-ΟΕΚ και του ΟΑΕΔ, καθώς και άλλων κοινωνικών επιδομάτων με τη θέσπιση εισοδηματικών κριτηρίων. Από το μέτρο αυτό προβλέπονται να εξοικονομηθούν 345 εκατ. ευρώ το 2011 και συνολικά 665 εκατ. ευρώ έως το 2015.
- Η μείωση του εφάπαξ των συντάξεων σύμφωνα με τις εισφορές, από το οποίο προβλέπεται να εξοικονομηθούν 120 εκατ. ευρώ το 2011 και συνολικά 250 εκατ. ευρώ ως το 2015
- Περικοπές στις επικουρικές συντάξεις, οι οποίες αναμένεται να οδηγήσουν σε εξοικονόμηση πόρων 50 εκατ. ευρώ το 2011 και συνολικά 860 εκατ. ευρώ ως το 2015
- Επιβολή ειδικής εισφοράς 8% στους συνταξιούχους κάτω των 60 ετών για ποσά πάνω από 1.700 ευρώ πλην όσων έχουν απολυθεί αυτοδικαίως (π.χ. στρατιωτικοί, σώματα ασφαλείας) και αύξηση της εισφοράς αλληλεγγύης για τις συντάξεις άνω των 1.700 ευρώ. Από τα μέτρα αυτά προβλέπεται εξοικονόμηση δαπανών 88 εκατ. ευρώ φέτος και συνολικά 176 εκατ. ευρώ έως το 2015
- Μείωση της δαπάνης για κύριες συντάξεις του ΟΓΑ και στο κατώτατο όριο των συντάξεων των άλλων ασφαλιστικών ταμείων, όπως και αυστηροποίηση των δικαιούχων με βάση τον τόπο μόνιμης κατοικίας. Προβλέπεται εξοικονόμηση δαπανών από το μέτρο αυτό 100 εκατ. ευρώ για το 2012 και συνολικά 210 εκατ. ευρώ έως το 2015.
- Εισφορά αλληλεγγύης δημοσίων υπαλλήλων για την καταπολέμηση της ανεργίας, η οποία προβλέπεται να αποφέρει έσοδα 455 εκατ. ευρώ το 2011.
- Εισφορά αλληλεγγύης ελευθέρων επαγγελματιών για την καταπολέμηση της ανεργίας, που θα αποδώσει 100 εκατ. ευρώ φέτος.
- Αύξηση της εισφοράς του ιδιωτικού τομέα για την καταπολέμηση της ανεργίας (μισθωτών και εργοδοτών), από την οποία αναμένονται έσοδα 74 εκατ. ευρώ φέτος και 305 εκατ. ευρώ έως το 2015.
Συνολικά, τα μέτρα του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος αναμένεται να αποδώσουν έως το 2015 28,259 δισ. ευρώ, από τα οποία τα 6,537 δισ. ευρώ φέτος -περιλαμβάνεται και περικοπή ύψους 700 εκατ. ευρώ στο εθνικό σκέλος του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων.
Τι έγινε στο υπουργικό
Προηγουμένως, ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε εκ νέου στην ανάγκη συνεννόησης με τα άλλα κόμματα. Όπως είπε, «εφόσον συμφωνούμε στους στόχους, δεν έχουμε κανένα ταμπού να συζητήσουμε τους τρόπους, προκειμένου να διαμορφώσουμε ένα τελικό ρεαλιστικό σχέδιο εξόδου από την κρίση». Παράλληλα, εξέφρασε την πρόθεση να αξιοποιήσει πρόσωπα, χωρίς κανένα κομματικό περιορισμό, σε καίριους τομείς, με γνώμονα την ικανότητα και τη σύμπνοια στους στόχους.
Ο κ. Παπανδρέου αναφέρθηκε ξανά στην ανάγκη δημοψηφισμάτων, τα οποία αποσύνδεσε από το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα, ενώ άφησε εκ νέου αιχμές για παραπληροφόρηση εκ μέρους των μέσων ενημέρωσης. Τέλος, χαρακτήρισε εθνικό καθήκον το να πάψει το κράτος να ξοδεύει περισσότερα απ’ όσα εισπράττει και να πάμε το ταχύτερο δυνατό σε πρωτογενές πλεόνασμα.
Στο υπουργικό μοιράστηκε προσχέδιο του νομοσχεδίου για τα δημοψηφίσματα που ετοιμάζει ο υπουργός Εσωτερικών, Γιάννης Ραγκούσης.
Στην ανάγκη εθνικής συνεννόησης συναίνεσε και ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Η Άννα Διαμαντοπούλου προέτρεψε τον κ. Παπανδρέου να επιδιώξει νέα συνάντηση με τον Αντώνη Σαμαρά, με συγκεκριμένη ατζέντα και να διευκρινιστεί ότι δεν μπορεί να υπάρξει επαναδιαπραγμάτευση.
Την Παρασκευή αναμένεται δήλωση του πρωθυπουργού πριν από τη συζήτηση στη Βουλή.
[Opinion Post][πιτσιρίκος]Μετά από 15 ημέρες στην πλατεία Συντάγματος, μετά από 15 διαδηλώσεις μπροστά στη Βουλή και 15 λαϊκές συνελεύσεις, δεν έχω καταλήξει σε κανένα οριστικό συμπέρασμα, οπότε, θα γράψω ό,τι μου κατεβαίνει στο κεφάλι – βέβαια, αυτό κάνω πάντα.
Δεν ξέρω γιατί πάω κάθε βράδυ στο Σύνταγμα. Δηλαδή, ξέρω αλλά δεν μπορώ να το εξηγήσω ακριβώς.
Λοιπόν, όσο είμαι στο Σύνταγμα, είμαι πολύ αισιόδοξος, πολύ χαρούμενος και σχεδόν σίγουρος πως θα καταφέρουμε να ανατρέψουμε το πολιτικό και επιχειρηματικό κατεστημένο που μας έχει φάει τη ζωή, μας έχει φάει. Αισθάνομαι πάρα πολύ δυνατός – είμαι έτοιμος να φάω σίδερα.
Αυτά, όσο είμαι στο Σύνταγμα. Το άλλο πρωί είμαι στα μαύρα μου τα χάλια. Διεκπεραιώνω εκεί ό,τι δουλειές έχω να κάνω, και μετά μετράω μία-μία τις ώρες, για να ξαναπάω στο Σύνταγμα να ανέβω ψυχολογικά. Είμαι σαν το πρεζόνι που περιμένει να πάρει τη δόση του.
Εν τω μεταξύ, εμένα η πλατεία Συντάγματος ποτέ δεν μου άρεσε. Την απέφευγα όπως ο διάολος το λιβάνι• όπως ο διαδηλωτής τα χημικά – κι έχω φάει πολλά χημικά εκεί γύρω. Και τώρα, η πλατεία Συντάγματος είναι το πιο αγαπημένο μου μέρος. Το Θησείο, η Πλάκα, τα Πετράλωνα, το Γκάζι και το Μοναστηράκι έχουν να με δουν δυο βδομάδες.
«Τι θα γίνει, ρε πιτσιρίκο» μου λέει μια φίλη χτες στο τηλέφωνο, «πότε θα έρθεις στο νησί; Είχες πει ότι θα έρθεις στα μέσα Μαΐου και κοντεύουν μέσα Ιουνίου». «Α, δεν μπορώ» της λέω, «γιατί θα χάσω τις συνελεύσεις». «Κάνουμε και στο νησί συνελεύσεις» μου λέει, «κάθε βράδυ μαζευόμαστε στην πλατεία, κάνουμε συνέλευση και μετά πάμε για νυχτερινό μπάνιο».
Μήπως να πάω να συνεχίσω την επανάσταση στο νησί; Αλλά, ρε γαμώτο, δεν θέλω να το χάσω αυτό το πανηγύρι. Μια φορά στη ζωή μου βλέπω ανθρώπους αποφασισμένους να αγωνιστούν για να διεκδικήσουν μια πραγματική δημοκρατία κι εγώ θα λείπω; Όπως και να το κάνεις, είναι λίγο ξεφτίλα.
Από την άλλη, όλη αυτή η θεωρία στις συνελεύσεις έχει αρχίσει να μου σπάει τα νεύρα. Καθόμαστε όλοι γύρω-γύρω και ακούμε τους συνανθρώπους μας να λένε τι καλό πράγμα που είναι η άμεση δημοκρατία, και πόσο ωραία είναι η άμεση δημοκρατία, και έχουμε όλοι ίσα δικαιώματα στην άμεση δημοκρατία, και ψηφίζουμε όλοι για όλα στην άμεση δημοκρατία, και γουστάρω άμεση δημοκρατία και ζήτω η άμεση δημοκρατία!
Μόνο που δεν έχουμε δημοκρατία – ούτε άμεση, ούτε έμμεση. Έχουμε εκατό, διακόσιες, τριακόσιες οικογένειες που έχουν μοιράσει τη χώρα, την πουλάνε, την ξεπουλάνε –μαζί με εμάς- και εμείς καθόμαστε στη μέση της πλατείας και συζητάμε για την άμεση δημοκρατία.
Στις συνελεύσεις της πλατείας Συντάγματος, μερικές φορές νιώθω σαν χριστιανός που προσεύχεται στο Θεό και περιμένει καρτερικά τη Δευτέρα Παρουσία. Δηλαδή, ότι επειδή εμείς εκεί συζητάμε συνέχεια για τη δημοκρατία, θα έρθει και μόνη της η δημοκρατία. Θα ακούσει που συζητάμε γι’ αυτήν, θα συγκινηθεί και θα έρθει.
Εδώ μαζεύτηκαν την περασμένη Κυριακή περισσότεροι από 400 χιλιάδες άνθρωποι στο Σύνταγμα και τους γύρω δρόμους, οι φωνές τους ακούστηκαν στο φεγγάρι, και δεν ίδρωσε το αυτί κανενός.
Έλεγα στην παρέα μου το βράδυ της Κυριακής πως, αν εμένα με έβριζαν μισό εκατομμύριο άνθρωποι –και με έλεγαν «κλέφτη», «προδότη», «ρουφιάνο» και όποια άλλη βρισιά υπάρχει-, θα δήλωνα αμέσως παραίτηση. Τι παραίτηση; Θα αυτοκτονούσα επί τόπου. Θα έπαιρνα ένα πιστόλι, θα στεκόμουν δίπλα στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, θα έλεγα «σας ζητώ συγγνώμη», και θα τίναζα τα μυαλά μου στον αέρα.
Βέβαια –μετά από τέτοιο εξευτελισμό- είναι και λίγο ύποπτο ότι δεν έχει βρεθεί ούτε ένας βουλευτής να δηλώσει παραίτηση. Δεν μπορεί μέσα σε τόσους ανθρώπους να μην υπάρχει ούτε ένας που να έχει λίγη τσίπα πάνω του. Και στατιστικά να το δεις, θα πρέπει να υπάρχουν κάποιοι.
Έχω την υποψία –που αρχίζει να γίνεται βεβαιότητα- πως κάποιοι βουλευτές δέχονται τρομακτικές πιέσεις για να μην παραιτηθούν. Όχι μόνο πιέσεις αλλά και εκβιασμούς. Και δέχονται πιέσεις και εκβιασμούς από τους λίγους πασίγνωστους μεγαλοεπιχειρηματίες που ξέρουν καλά πως, αν η Βουλή «πέσει», οι μέρες τους είναι μετρημένες.
Η ατιμωρησία και η παντελής απουσία της Δικαιοσύνης –που μετατρέπουν τη χώρα σε ζούγκλα- δεν θα συνεχιστούν, αν η Βουλή «πέσει». Η ασυλία τους θα τελειώσει. Θα έρθουν στο φως όλα τα ονόματα των πολιτικών, των μεγαλοεπιχειρηματιών και των μεγαλοεργολάβων που έφαγαν τη σάρκα αυτής της χώρας. Και θα πληρώσουν. Αν «τραβήξεις» έναν από αυτούς, όλο το νήμα θα ξηλωθεί.
Το έχω γράψει πολλές φορές και θα το γράψω μια ακόμα: αν δεν ξηλωθεί όλο αυτό το σάπιο και σιχαμένο σύστημα που διέλυσε τη χώρα και μετέτρεψε –με πολύ μεθοδικό τρόπο- τους πολίτες σε λαμόγια, δεν έχουμε καμία ελπίδα να ζήσουμε σε μια πραγματική δημοκρατία.
Πρέπει να διαλυθεί όλο αυτό το σύστημα.Όλοι αυτοί πρέπει να φύγουν – και να πληρώσουν, βέβαια. Πολιτικοί, μεγαλοεπιχειρηματίες, ιδιοκτήτες ΜΜΕ, εφοπλιστές, δικαστικοί, τηλεδημοσιογράφοι, εργατοπατέρες -και όλος αυτός ο εμετικός συρφετός- πρέπει να πάνε στον αγύριστο.
Την επιστροφή της χώρας στη δημοκρατία και την αξιοπρέπεια δεν θα την ανακοινώσει η Όλγα Τρέμη από το Mega, ούτε θα ακολουθήσει βίντεο με τις φιλανθρωπίες της Μαριάννας Βαρδινογιάννη. Όσο βλέπεις μπροστά σου αυτά τα πρόσωπα, να ξέρεις πως είμαστε ακόμα υπόδουλοι.
Θα πολεμήσουν λυσσαλέα για να διατηρήσουν τη δύναμή τους. Είναι αδίστακτοι –και καθόλου φιλάνθρωποι- και έχουν όλα τα όπλα στα χέρια τους. Ελέγχουν τα μέσα παραγωγής, τα ΜΜΕ, τη Δικαιοσύνη- ελέγχουν τα πάντα.
Έχουν δικούς τους στρατούς και έχουν και μια Αστυνομία που προετοιμάζεται και εξοπλίζεται εδώ και πολλούς μήνες, για να αντιμετωπίσει τους εξεγερμένους – έστω και με ειρηνικό τρόπο- πολίτες.
Φυσικά, δημόσια έλεγαν πως η Αστυνομία ενισχύεται και ισχυροποιείται για να προστατεύσει τους πολίτες από τους κακοποιούς και τους εγκληματίες. Βέβαια, «ξέχασαν» να αναφέρουν πως, σε μια εξέγερση, κακοποιοί και εγκληματίες είναι όλοι αυτοί που εξεγείρονται – εμείς δηλαδή.
Είναι πολύ ωραία τα λόγια και οι συζητήσεις για την άμεση και πραγματική δημοκρατία. Όμως, τις συζητήσεις για τη δημοκρατία τις κάνουν οι ελεύθεροι άνθρωποι. Πρώτα κατακτάς την ελευθερία σου και μετά συζητάς για τη δημοκρατία. Ποτέ στην παγκόσμια ιστορία δεν συζητούσαν για δημοκρατία οι σκλάβοι. Κι εμείς είμαστε σκλάβοι. Ακόμα.
(Ως πότε παλικάρια…)
Οι …προειδοποιήσεις που έλαβε όμως μέσω φέιγ βολάν που είχαν πετάξει προ ημερών άγνωστοι στην ευρύτερη περιοχή, απέτρεψε τον αντιπρόεδρο, η … γούνα του οποίου έχει καεί πολλάκις το τελευταίο διάστημα, και έτσι ματαίωσε την επίσκεψη στο Δίστομο.
Τα φέιγ βολάν έγραφαν: «Παρακαλείσθε να κρατήσετε τα γιαουρτάκια, τα αυγά και τις ντομάτες εκτός ψυγείου ώστε να είναι ζεστά προκειμένου την Παρασκευή να τα φάμε μαζί με τον κύριο Πάγκαλο».
Το γεγονός επιβεβαίωσε ο πρόεδρος της ΝΟΔΕ Βοιωτίας Δημήτρης Καραμάνης, ο οποίος απέδωσε την απόφαση του κ. Πάγκαλου να μην παραβρεθεί στο Δίστομο στο ενδεχόμενο διαμαρτυριών και επεισοδίων.
Δείτε το φέιγ βολάν με τα συνθήματα εναντίον του αντιπροέδρου της κυβέρνησης:
[Newsbomb]
Έχουμε χιούμορ όμως. Αυτό τουλάχιστον δε μας το πήραν (ακόμη).
Βαθιά μέσα στην τσιμεντένια καρδιά του δεν φτάνει κανένας ήχος. Ούτε οι κραυγές των διαδηλωτών από το Αλγέρι που ζητάνε ζάχαρη. Ούτε οι φωνές των απεργών από τη Θεσσαλονίκη που ζητάνε δουλειά. Ούτε οι στριγκλιές των υπουργών από την Αθήνα που ζητάνε φράγκα. Εδώ απλώνεται μια αλλόκοσμη σιωπή. Τα πόδια βουλιάζουν σε ένα μαλακό χιόνι, τα μάτια βλέπουν μονάχα λευκό, τα ρούχα σου γίνονται άσπρα κι αυτά, λες κι είσαι σ’ ένα μαγικό χωριό όπου χιονίζει παντού ζάχαρη άχνη. Μοσχοβολάει και θα ήταν όλα λουκουμαδένια αν δεν περπατούσε αυτός ο εργάτης δίπλα σου.
«Την αγαπάω μ’ έναν περίεργο τρόπο. Είναι παράξενη – μόλις έρθει σε επαφή με κάτι σκληρό θρυμματίζεται κι αν συναντήσει την ελάχιστη υγρασία κρυσταλλιάζει. Είναι η μόνη που δεν έχει ημερομηνία λήξης, μαζί με το μέλι. Πέρασα μαζί της 20 χρόνια από τη ζωή μου. Τώρα φαίνεται πως όλα τελειώνουν». Ο Δημήτρης που περπατάει δίπλα μου στην καρδιά του μεγαλύτερου σιλό των Βαλκανίων είναι ένας από τους ελάχιστους εργάτες που έχουν απομείνει στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης.
Από τη Λάρισα και κάτω οι περισσότεροι δεν γνωρίζουμε καν ότι η Ελλάδα παράγει ζάχαρη, πόσω μάλλον ότι η ΕΒΖ είναι η μεγαλύτερη αγροτική βιομηχανία της χώρας. Αλλά για τους Βορειοελλαδίτες η ζάχαρη και τα ζαχαρότευτλα υπήρξαν για δεκαετίες όχι μόνο πηγή εισοδήματος, αλλά και εικόνα της καθημερινότητάς τους. «Θυμάμαι ακόμα αχανείς κάμπους φυτεμένους και μετά ουρές τα φορτηγά να στέκονται έξω από τα εργοστάσια» μου λέει ο Στράτος, καθώς οδηγούμε προς Σέρρες. Σήμερα, από τη Λάρισα ώς την Ορεστιάδα περίπου 30.000 άνθρωποι ζουν από τον κύκλο εργασιών της ζάχαρης: αγρότες που φυτεύουν τεύτλα, άλλοι που τα βγάζουν με μηχανήματα από τα χωράφια, μεταφορείς, μηχανικοί, συντηρητές μηχανημάτων και, φυσικά, οι μόνιμοι κι οι εποχιακοί εργάτες των εργοστασίων. Οσων απέμειναν, δηλαδή: από τα πέντε, σήμερα λειτουργούν μόνο τρία στην Ελλάδα και πολλοί φοβούνται πως αύριο δεν θα υπάρχουν ούτε αυτά. Σέρρες, Πλατύ Ημαθίας, Ορεστιάδα επιβιώνουν. Λάρισα και Ξάνθη θυσιάστηκαν ήδη. Αλλα δύο απομένουν στη Σερβία – μνημεία της ισχυρής Ελλάδας και κράχτες για τον υποψήφιο αγοραστή που αναζητείται ασμένως σε Ανατολή και Δύση.
Διότι πουλάμε. Οπως πουλάμε λιμάνια, δρόμους, τρένα, ρεύμα, έτσι ακριβώς πουλάμε και τα εργοστάσια της ζάχαρης. Οχι ακριβώς εμείς, το ελληνικό δημόσιο δηλαδή, αλλά η Αγροτική Τράπεζα, στην οποία ανήκει η βιομηχανία και η οποία είναι δημόσια. Κατά τα άλλα, η ΕΒΖ δεν είναι δημόσια περιουσία, αφού τύποις είναι νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου. Τουλάχιστον, γι’ αυτό προσπαθούν να πείσουν σωρεία δημοσιευμάτων το τελευταίο τρίμηνο. Γι’ αυτό ακριβώς προσπαθεί να με πείσει κι ο πρόεδρος της ΕΒΖ ένα βροχερό μεσημέρι στη Θεσσαλονίκη.
«Πρέπει να καταλάβετε πως η Αγροτική Τράπεζα είναι υποχρεωμένη λόγω του μνημονίου να εξυγιανθεί. Και για να συμβεί αυτό οφείλει να πουλήσει τις θυγατρικές της» μου εξηγεί ο κ. Χρυσόστομος Γερούκης. Θυγατρικές με προβλήματα όπως η ΣΕΚΑΠ, άλλες σε οριακό σημείο, όπως η ΕΛΒΙΖ (Ελληνική Βιομηχανία Ζωοτροφών), και άλλες απολύτως κερδοφόρες, όπως η Δωδώνη. Πόσο τραγικό μπορεί να είναι αυτό, όταν από καιρού εις καιρόν ακούμε ότι πρόκειται να πωληθεί η ίδια η Αγροτική Τράπεζα, στην οποία το 65% των αγροτών της χώρας έχει υποθηκεύσει τα σπίτια και τα χωράφια του;
«Ε, λοιπόν, είναι τραγικό αυτό που συμβαίνει, γιατί η δική μας περίπτωση είναι σε μικρογραφία αυτό που συμβαίνει στη χώρα» θα μου πει ο Μανώλης Λαγογιάννης, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Εργαζομένων στα γραφεία τους στη Θεσσαλονίκη. «Έχουν υπογράψει ένα μνημόνιο και το ακολουθούν σαν τυφλοσούρτη. Κι ούτε που τους απασχολεί αν από αυτά τα εργοστάσια ζουν χιλιάδες άνθρωποι, αν η ζάχαρη είναι στρατηγικό προϊόν, αν η τιμή της έχει ανεβεί στα ύψη τους τελευταίους μήνες, τόσο ώστε αν κρατούσαμε τα εργοστάσια όχι μόνο θα εξοφλούσαμε τα χρέη, αλλά θα έβγαζε και κέρδος. Σκέψου ότι την ίδια στιγμή που ο πρόεδρος της ΑΤΕ ανακοίνωνε την πώληση της ΕΒΖ, χιλιάδες άνθρωποι στο Αλγέρι διαδήλωναν ζητώντας ζάχαρη. Κι εμείς την πουλάμε μπιρ παρά…»
Λιγοστό το εμπόρευμα στο εργοστάσιο στο Πλατύ Ημαθίας. Λιγοστές οι καλλιέργειες τεύτλων, λιγοστή η παραγωγή, λιγοστοί και οι εργάτες. Η μεγάλη περιπέτεια της ζάχαρης ξεκίνησε το 2006, όταν η Ελλάδα αποδέχθηκε τη μείωση της παραγωγής της από τους 320.000 τόνους το χρόνο στους 158.000. Τότε υπερκάλυπτε τις ανάγκες της εσωτερικής αγοράς. Σήμερα μόλις και μετά βίας ικανοποιεί ένα μικρό ποσοστό της. Ο δρόμος προς τις εισαγωγές (Γερμανία, Γαλλία, Αγγλία κ.ά.) έχει ανοίξει.
Το επόμενο πρωινό μάς βρίσκει στις Σέρρες. Πατρίδα του θείου Καραμανλή που εγκαινίασε τη βιομηχανία στις αρχές του ’60 και του ανιψιού Καραμανλή που της έβαλε την ταφόπλακα μισό αιώνα μετά. Ο Χριστόδουλος Βαρκάκης είναι ο «πρόεδρος των εργαζομένων που απέμειναν», όπως μου συστήνεται. Περπατάμε μέσα σε μια αχανή αποθήκη, ανάμεσα σε παλέτες φορτωμένες μέχρι την οροφή με πακέτα ζάχαρης. «Κάποτε εδώ μέσα δεν μπορούσες να στρίψεις και τώρα μπαίνουν ολόκληρα φορτηγά. Ξέρεις τι άλλο φτιάχνεις από τα τεύτλα, εκτός από ζάχαρη; Μελάσα, ζωοτροφές, οινόπνευμα, μέχρι και βιοκαύσιμα. Όλα αυτά φυσικά σε μια άλλη χώρα.
Εδώ ζούμε τη γελοιότητα από τη μια να βγαίνει ο πρωθυπουργός και να ζητά αύξηση της παραγωγικότητας κι από την άλλη να πουλάει για ένα κομμάτι ψωμί ό,τι θα μπορούσε να είναι παραγωγικό. Αυτό που συμβαίνει με τη ζάχαρη είναι σκανδαλώδες. Σύσσωμη η αντιπολίτευση, από το ΛΑΟΣ ώς τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ, κι από τη ΝΔ ώς τη ΔΗΣΥ έχουν υποβάλει ερωτήσεις στη Βουλή. Η τιμή της ζάχαρης φέτος έπιασε ιστορικό υψηλό 30 ετών κι αναμένεται να ανέβει κι άλλο. Η παραγωγή της Βραζιλίας έχει καταστραφεί από την όξινη βροχή, της Ινδίας από καύσωνα, της Αυστραλίας από πλημμύρες, της Ρωσίας από πυρκαγιές. Οι μεγαλύτεροι παίκτες στο χρηματιστήριο είναι εκτός. Φαντάσου πόση ζήτηση έχει, που ενώ στην Ε.Ε. υπάρχει ποσόστωση στην παραγωγή, πριν από λίγες μέρες η αρμόδια επίτροπος ανακοίνωσε πως επιτρέπει στα κράτη μέλη να διαθέσουν στην αγορά ποσότητες και πάνω από όσο τους επιτρέπεται. Κι εμείς πουλάμε…»
«Δεν είναι τυχαίο που όσο κι αν ψάξεις στα εργοστάσια δεν θα βρεις ούτ’ έναν αριστερό. Οι περισσότεροι ήμασταν δεξιοί στα μέρη μας, αλλά τώρα πια; Τώρα θα πάμε και με το ΠΑΜΕ και με τους αριστεριστές και με τους αναρχικούς. Μ’ όποιον, δηλαδή, καταλαβαίνει πως η ζάχαρη δεν είναι της τράπεζας, δεν είναι του υπουργού, είναι του ελληνικού λαού». Ο εξαγριωμένος άνθρωπος που κάθεται απέναντί μου λέγεται Στέργιος Στράντζαλης και με βομβαρδίζει με αριθμούς για να μου αποδείξει πως «μπλε και πράσινοι ξεπούλησαν την αγροτική βιομηχανία της χώρας». Τα νούμερα είναι όντως σοκαριστικά. Πολύ περισσότερο σοκαριστικές θα είναι οι ερμηνείες τους λίγο αργότερα.
Ας μείνουμε στους αριθμούς για την ώρα:
* Στην ακμή της η βιομηχανία απασχολούσε 1.320 μόνιμους εργαζόμενους και σήμερα 428. Οι εποχικοί έφταναν τους 3.700 και σήμερα έχουν απομείνει 1.000.
* Οι καλλιεργητές τεύτλου ήταν 9.000 και τώρα δεν ξεπερνούν τους 2.000. Μέχρι το 2006 καλλιεργούσαν 400.000 στρέμματα. Φέτος δεν ξεπέρασαν τα 55.000.
* Πριν από το 2006 τα εργοστάσια υπερκάλυπταν τις εθνικές ανάγκες, παράγοντας 320.000 τόνους ζάχαρη το χρόνο. Φέτος εκτιμάται ότι δεν θα ξεπεράσουν τους 35.000.
Το 2006 είναι το έτος καμπή για την ελληνική ζάχαρη. «Τότε η Ε.Ε. αναθέωρησε την Κοινή Αγροτική Πολιτική της. Τότε αποφασίστηκε ότι η τευτλοπαραγωγή θα περιοριστεί σε μια στενή λωρίδα μεταξύ Λονδίνου και Πράγας. Τότε αποφασίστηκε ότι ο ευρωπαϊκός νότος θα χαθεί» λέει ο δρ Πασχάλης Χριστοδούλου, χημικός μηχανικός, με πάνω από 100 δημοσιεύσεις σε έγκριτες επιστημονικές επιθεωρήσεις για τη ζάχαρη. «Η ΕΟΚ ιδρύθηκε από έξι χώρες και έθεσε ως ένα από τα κύρια πολιτικά καθήκοντά της την ΚΑΠ, που θα εξασφάλιζε στους αγρότες ένα λογικό επίπεδο ζωής και στους καταναλωτές καλής ποιότητας τροφή σε λογικές τιμές. Οι εθνικές αγροτικές πολιτικές καταργήθηκαν. Το 2006 η Ε.Ε. αποφάσισε να εφαρμόσει την πολιτική everything but arms, να εξάγει δηλαδή σε τρίτες χώρες τα πάντα εκτός από όπλα, με αντάλλαγμα την εισαγωγή ζάχαρης από αυτές».
Εξι χιλιάδες ευρωπαίοι καλλιεργητές συγκεντρώθηκαν έξω από την έδρα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής τον Ιούλιο του 2005, βάζοντας κυριολεκτικά το κεφάλι τους στην γκιλοτίνα που είχαν φέρει μαζί τους. Ζητούσαν να μην αλλάξει η πολιτική για τη ζάχαρη και υποστήριζαν πως οι νέες ρυθμίσεις θα θέσουν εκτός παραγωγής 120.000 αγρότες και θα ρίξουν στην ανεργία 150.000 εργαζόμενους. Η Κοινή Αγροτική Πολιτική πέρασε, φυσικά, κι όλα τα άλλα είναι Ιστορία… Πώς υλοποιήθηκε η πολιτική αυτή;
* Η Ε.Ε. έθεσε ποσόστωση επί της παραγωγής των κρατών μελών της – στην Ελλάδα δόθηκε δικαίωμα παραγωγής 158.000 χιλιάδων τόνων (ενώ μέχρι τότε μπορούσε να παράγει 320.000).
* Μείωσε την τιμή που έδινε στους αγρότες της για να βάζουν τεύτλα κατά 45%.
* Επέβαλε εισφορά επί της ποσόστωσης: κάθε χώρα για κάθε τόνο ζάχαρης που παράγει θα έπρεπε να πληρώνει 110-170 ― υπέρ του γεωργικού ταμείου της Ενωσης.
* Με τους πόρους αυτού του ταμείου η Ενωση έδινε κίνητρο σε χώρες να αποχωρήσουν από την παραγωγή, πληρώνοντας από 600 έως 400 ευρώ για κάθε τόνο που η χώρα δεν θα παρήγαγε σε ένα βάθος 3ετίας.
Χώρες όπως η Βουλγαρία, η Λετονία, η Σλοβενία, η Ιρλανδία σταμάτησαν εντελώς την παραγωγή. Αλλες, όπως η Ουγγαρία, η Ισπανία και η Ιταλία, άρχισαν να υπο-παράγουν. Κερδισμένες από αυτήν την πολιτική βγήκαν η Γερμανία (με ποσοστό αγοράς 46%), η Γαλλία (18%) και η Αγγλία (11%).
Τι συνέβη στην ελληνική περίπτωση; Η ΕΒΖ μέχρι εκείνη τη στιγμή είναι κερδοφόρα: εισηγμένη στο χρηματιστήριο από το 1993, το 2005 δεν χρωστάει σε κανέναν και κλείνει τον ισολογισμό της με κέρδη πάνω από 10 εκατομμύρια ευρώ. «Πρώτα απ’ όλα πρέπει να καταλάβετε πως οι ελληνικές κυβερνήσεις χρησιμοποιούσαν τα εργοστάσια για να εξυπηρετούν την κομματική τους πελατεία. Διόριζαν διοικήσεις που πολλές φορές δεν είχαν καμία γνώση του αντικειμένου. Όσο η ζάχαρη ήταν μονοπώλιο, αυτό δεν είχε δραματικές επιπτώσεις• αργότερα, όμως, που έπρεπε να γίνουμε ανταγωνιστικοί αποδείχθηκε πόσο ολέθριο ήταν». Ο Δημήτρης Χατζηαντωνίου, ένας από τους πρώτους εργαζόμενους στην εταιρεία, υπήρξε και τεχνικός διευθυντής όλων των εργοστασίων. Σήμερα είναι ο πρόεδρος των συνταξιούχων. «Οι διοικούντες ενδιαφέρονταν για το πώς θα διορίσουν κόσμο, δεν αναλάμβαναν καμία ευθύνη, ένιωθαν όλοι τους περαστικοί. Ακόμα και αποτυχημένοι επαγγελματίες διορίζονταν στο Δημόσιο για να ρεφάρουν τη χασούρα…».
Ολα τα παραπάνω δεν είναι τίποτα περισσότερο από τον ορισμό του κομματικού κράτους. Το οποίο, αμέριμνο, συνέχιζε τον περίπατό του, ενώ η λέξη «κουμπάροι» μπαίνει στην καθημερινότητά μας. «Κουμπάροι από ζάχαρη» ήταν ο τίτλος ρεπορτάζ της «Κ.Ε.» (Σεπτέμβριος 2006) που περιέγραφε πως ο ένας κουμπάρος διοικεί την Αγροτική Τράπεζα, ο άλλος γίνεται αποκλειστικός προμηθευτής σε σιτηρά για την ΕΛΒΙΖ, ο τρίτος αναλαμβάνει να εκτελωνίζει ζάχαρη κι όλοι μαζί αρμέγουν τον κρατικό κορβανά με υπέρογκες αμοιβές, χρυσές πιστωτικές κάρτες, παχυλούς μισθούς. Καταγγέλλοντας όλα αυτά τον Αύγουστο του 2006 με μια 6σελιδη επιστολή, παραιτείται ο τότε πρόεδρος της ΕΒΖ Χρ. Κοσκινάς. Ο πρωθυπουργός δεν του απάντησε ποτέ…
Εν τω μεταξύ, η Ελλάδα είχε αποδεχθεί να μειώσει την παραγωγή της. Σε αντάλλαγμα πήρε 87 εκατομμύρια ευρώ για να κλείσει δύο εργοστάσιά της, ένα στην Ξάνθη κι ένα στη Λάρισα. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός είχε ανακοινώσει πως θα μετατραπούν σε εργοστάσια παραγωγής βιοκαυσίμων. «Η κυβέρνηση είναι δέσμια συμφερόντων και επιλέγει αδιαφανείς διαδικασίες για την πραγωγή βιοαιθανόλης» καταγγέλλει ο τότε συντονιστής Αγροτικής Ανάπτυξης του ΠΑΣΟΚ, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, το καλοκαίρι του 2006. Εναν χρόνο αργότερα δώδεκα μνηστήρες διεκδικούν να αναλάβουν το έργο της μετατροπής των δύο ζαχαρουργείων. Τον Δεκέμβριο του 2008 το πρότζεκτ έχει πια ολοκληρωτικά παγώσει.
Πώς; Γιατί; Μέχρι σήμερα ουδείς γνωρίζει. Εκτός ελαχίστων, ένας εκ των οποίων μας συνάντησε «απολύτως διακριτικά» και ήταν στην πολύ στενή ομάδα που προετοίμαζε το όλο εγχείρημα. Ο λόγος που δεν θέλει να δημοσιευθεί το όνομά του είναι απλός: «Θα βρεθώ σε κανένα χαντάκι. Η ιστορία με τα βιοκαύσιμα σαμποταρίστηκε από την πρώτη στιγμή. Ο διοικητής της ΑΤΕ δεν μας έδινε χρήματα, γιατί τάχα μου θα γινόμασταν νέος ΟΣΕ. Οι ξένες εταιρείες στις οποίες απευθυνθήκαμε για join venture ζητούσαν το μάνατζμεντ. Ζητούσαμε από την κυβέρνηση να χρηματοδοτήσει με μόλις 40 εκατομμύρια ευρώ και μας έλεγε πως δεν υπάρχουν. Όταν λίγους μήνες μετά κινητοποιήθηκαν οι αγρότες, ο πρωθυπουργός τούς έδωσε 500 εκατομμύρια. Κατάλαβα πως οι πετρελαιάδες δεν ήθελαν τα βιοκαύσιμα στην Ελλάδα».
Το 2009 η εταιρεία εμφανίζει ζημιές ρεκόρ ύψους 46 εκατ. ευρώ και χάνει το μισό μερίδιό της στην εγχώρια αγορά. Η κυβέρνηση αλλάζει και μια νέα διοίκηση αναλαμβάνει. Ο κ. Γερούκης ανακοινώνει τα φιλόδοξα σχέδιά του: παραγωγή ζάχαρης από στέβια (φυτό του οποίου τα φύλλα περιέχουν ισχυρές γλυκαντικές ουσίες) και δημιουργία νέων προϊόντων, όπως ζάχαρη εμπλουτισμένη με βιταμίνη C. Ενεργοποιεί το πρόγραμμα μετατάξεων, κόβει επιδόματα και μειώνει τη ζημιά της εταιρείας για το 2010 στα 34 εκατ. ευρώ. Παρ’ όλα αυτά η τριετία 2006-2009 έχει κληροδοτήσει στην ΕΒΖ χρέη προς την Αγροτική 150.000.000 ευρώ. Πώς μια υγιής μέχρι πρό τινος εταιρεία βρίσκεται τόσο πολύ χρεωμένη μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα; Οπως μας εξηγεί ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Εργαζομένων, «το κόστος παραγωγής αυξήθηκε κατακόρυφα εφόσον πια η ΕΒΖ παράγει τη μισή ποσότητα, αλλά για μεγάλο διάστημα οι εργαζόμενοι δεν είχαν μεταταγεί. Ταυτόχρονα, αναγκάστηκε να ρίξει τις τιμές της για να γίνει ανταγωνιστική και, επί πλέον, η παραγωγή επιβαρύνθηκε με τις εισφορές προς το Γεωργικό Ταμείο. Αναγκαστήκαμε να προσφύγουμε σε δανεισμό με ληστρικά επιτόκια κι άρχισε η κατηφόρα».
Σ’ αυτό το σημείο αξίζει να ανοίξουμε μια χρήσιμη παρένθεση και να μιλήσουμε για… τις σχέσεις μάνας και κόρης, δηλαδή τράπεζας και θυγατρικής, με τον δρα γεωπόνο (και διευθυντή στην ΕΒΖ μέχρι πρό τινος) Νίκο Μασλάρη. Η κυβέρνηση της χώρας ενέταξε την ΕΒΖ στον κατάλογο των «προς πώληση» εταιρειών για το καλό της πατρίδας; (είναι το πρώτο ερώτημα που του έθεσα). «Πιο ξεκάθαρο και πιο ρεαλιστικό θα ήταν να λέγεται «για το καλό της Αγροτικής Τράπεζας», υπό μία εμφανώς μονόπλευρη τραπεζοκεντρική αντίληψη. Άλλωστε, έχοντας τέτοια αντίληψη, η ΑΤΕ έχει επιβάλει επί χρόνια δεσμευτικά τον επαχθή δανεισμό της ΕΒΖ – σημειωτέον δανεισμό με μηδενική επισφάλεια. Σήμερα δανείζει με επιτόκιο 12% (τόκοι κατ’ εκτίμηση 18.000.000 ευρώ), ενώ το αντίστοιχο επιτόκιο στην ελεύθερη αγορά είναι έως 8% (τόκοι κατ’ εκτίμηση έως 12.000.000 ευρώ)».
Ωστόσο, δεν είναι λίγοι όσοι θεωρούν την ΕΒΖ ως μία εταιρεία με ελλείμματα. Τι λέει επ’ αυτού ο κ. Μασλάρης; «Κάθε ζαχαροβιομηχανία από τη φύση της, διεθνώς, παρουσιάζει διακυμάνσεις στους ισολογισμούς της. Αυτό οφείλεται, κυρίως, σε ανεξάρτητα αίτια προς την εταιρεία και σε τυχαίες δυσμενείς συγκυρίες, όπως κακές καιρικές συνθήκες (βλ. τευτλοκαλλιέργεια), μεταπτώσεις στη διεθνή τιμή της ζάχαρης (βλ. χρηματιστηριακό είδος), σοβαρές μεταβολές συντελεστών κόστους (βλ. οικονομικές κρίσεις) κ.ά. Η ΕΒΖ, κατά την τελευταία εικοσαετία, που διαπραγματεύθηκε στο πεδίο των ανοικτών αγορών και της ελεύθερης διάθεσης ζάχαρης, έχει να επιδείξει συνολικά θετικό οικονομικό αποτέλεσμα, μολονότι μερικές χρονιές είχαν καταλήξει σε αρνητικό πρόσημο».
Και αφού κάναμε αυτή την παρένθεση, ας επιστρέψουμε στη βιομηχανία και στο φθινόπωρο που μας πέρασε. Ολα φαινόταν να πηγαίνουν καλά, πόσω μάλλον που η τιμή της ζάχαρης ανέβηκε μέχρι και τα 900 ευρώ τον τόνο. Οι αγρότες ζητούσαν μια μικρή αύξηση για να σπείρουν τεύτλα. Οι εργαζόμενοι πρότειναν από τα 1.900.000 ευρώ που εξοικονόμησε η εταιρεία από περικοπές επιδομάτων να δοθούν στους παραγωγούς τα 800.000 που διεκδικούσαν. Αντ’ αυτού, τον Φεβρουάριο η ΑΤΕ ανακοινώνει την πώληση της εταιρείας. Φυσικά, οι περισσότεροι αγρότες στρέφονται σε άλλες καλλιέργειες και η ΕΒΖ δεν έχει καν πρώτη ύλη για να δουλέψει. Ο πρόεδρος της εταιρείας υποστηρίζει πως «είναι θέμα ψυχολογίας γιατί το επί πλέον ποσό που ζητούσαν οι αγρότες είναι τόσο ασήμαντο, που δεν δικαιολογεί το θόρυβο που ξεσηκώθηκε. Αν ακολουθούσαμε τη λογική των εργαζομένων θα γινόταν μπάχαλο. Εμείς κόψαμε εκδρομές και δώρα στα παιδιά τους που έμπαιναν στο πανεπιστήμιο, κάναμε αιματηρές οικονομίες. Η λεγόμενη μείωση του εισοδήματος των αγροτών είναι προφάσεις εν αμαρτίαις, κρύβονται πίσω από αυτό το ψέμα για να μην ομολογήσουν ότι στρέφονται σε άλλες καλλιέργειες».
Οπως ισχυρίζεται ο πρόεδρος της ΕΒΖ, λύση υπάρχει και λέγεται swap: όταν μια χώρα παράγει λιγότερη ζάχαρη από όση της επιτρέπεται μπορεί να αγοράσει τεύτλα από άλλη ευρωπαϊκή χώρα εταίρο. Το τελικό προϊόν θα έχει ελληνική ετικέτα, δεν θα προσμετράται ως εισαγωγή και θα δώσει στην ΕΒΖ τη δυνατότητα να ανακτήσει τα μερίδια της αγοράς που έχασε τα προηγούμενα χρόνια «εφόσον οι προηγούμενες διοικήσεις είχαν τη λάθος νοοτροπία ότι όσο παράγεις τόσο πουλάς». Ετσι η εταιρεία μπορεί να βγει από τη μαύρη τρύπα στην οποία έχει πέσει, λέει ο πρόεδρος. Υπάρχει μόνο μια μικρή λεπτομέρεια που χαλάει την όλη εικόνα: το τεύτλο δεν ψύχεται και δεν μπορεί να μεταφερθεί. Αυτό σημαίνει πως η ζάχαρη με την ελληνική ετικέτα θα παράγεται σε γερμανικά (ή γαλλικά ή ό,τι) χωράφια και σε γερμανικά (ή γαλλικά ή ό,τι) εργοστάσια.
Σε αυτό, άλλωστε, θα ποντάρουν και οι υποψήφιοι αγοραστές της: στο ότι μαζί με την ονομασία της θα αγοράσουν και την εθνική μας ποσόστωση και μια έτοιμη αγορά, που θα αγοράζει ελληνική ζάχαρη made in somewhere…
[Ντίνα Δασκαλοπούλου]
Του Γιώργου Θεοχάρη Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΤΟ AGIORITIKOVIMA.GR- ΤΙ ΛΕΕΙ ΓΙΑ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟ ΚΡΑΤΟΥΣ - ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΑΚΙΝΗΤΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙ... ΑΜΙΣΘΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ! Συνέντευξη β΄ μέρος ΄΄Εδώ και τώρα χωρισμός της Εκκλησίας από το κράτος΄΄ ,διαμηνύει ο Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαος σε συνέντευξη του στο agioritikovima.gr .΄΄ Ποιός ο λόγος να δεσμεύεται η Εκκλησία από ένα σύστημα άθεο και άχρωμο πνευματικά;΄΄ διερωτάται ο Ιεράρχης .Ταυτόχρονα απαντάει και σε εκείνους που τάσσονται υπέρ των άμισθων κληρικών,υποστηρίζοντας ,ότι ΄΄αυτές οι φωνές επιθυμούν την ανυπαρξία κλήρου και Εκκλησίας.Ενώ για τη μη αξιοποίηση της Εκκλησιαστικής περιουσίας βάλει κατά της Πολιτείας λέγοντας ΄΄Το φοβερό είναι ότι όχι μόνον δεν αξιοποιείται αλλά ό,τι έμεινε τελικά και δεσμεύεται και φορολογείται΄΄.
-Ο διαχωρισμός Κράτους–Εκκλησίας θα έλυνε χρονίζοντα προβλήματα μεταξύ των δύο θεσμών ή θα δημιουργούσε περισσότερα;
Κατ' αρχάς εγώ δεν γνωρίζω τί ακριβώς σημαίνει χωρισμός Εκκλησίας και κράτους. Διότι νομίζω ότι στην ουσία υφίσταται. Το μόνο που μένει είναι η εξάρτηση της Εκκλησίας από το κράτος. Όχι το αντίστροφο. Αντιλαμβάνεστε ότι αν είναι έτσι, τότε μόνον όφελος θα προκύψει για την Εκκλησία, αν αυτή αποδεσμευτεί. Ποιός ο λόγος να δεσμεύεται από ένα σύστημα που θέλει να είναι άθεο, άχρωμο πνευματικά; Η σχέση θα βοηθούσε πολύ την κοινωνία μας, αν το κράτος ήθελε να μπολιαστεί με αρχές πίστης και πνεύματος. Διαφορετικά εκκοσμικεύεται η Εκκλησία. Και αυτό είναι κακό και για την ίδια και για την κοινωνία και τον λαό. Εδώ και τώρα χωρισμός.
-Αυτό όμως δεν θα σήμαινε και διακοπή της μισθοδοσίας των κληρικών;
Ασφαλώς όχι. Διότι στην Ελλάδα το κράτος δεν πληρώνει τους ιερείς για τη εργασία τους, αλλά ξοφλάει τα χρέη του για την τεράστια περιουσία που πήρε από την Εκκλησία. Αν πάλι επιθυμούσαν οι αρμόδιοι, θα μπορούσαν να διακόψουν τη μισθοδοσία, αλλά θα έπρεπε να επιστρέψουν και την περιουσία. Δεν νομίζω ότι αυτό είναι παράλογο ούτε άδικο ούτε πάλι ότι δεν θα το δεχόταν η Εκκλησία. Αντιλαμβάνεστε βέβαια τι θα σήμαινε κάτι τέτοιο. Αυτό που θα μπορούσε να γίνει είναι να αποδίδει το κράτος τη συμφωνηθείσα οφειλή του στην Εκκλησία, να της επιτραπεί να αξιοποιήσει όπως αυτή δικαιούται και κρίνει την εναπομείνασα περιουσία της και να αναλάβει η ίδια να συντηρεί τους κληρικούς της και να αγκαλιάζει με τις δικές της δυνάμεις τον λαό της. Ποιό είναι το πρόβλημα;
΄΄ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΚΑΘΟΛΟΥΝ ΤΟΥΣ ΚΛΗΡΙΚΟΥΣ,ΌΣΟΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΑΜΙΣΘΙΑ ΤΟΥΣ΄΄
-Υπάρχουν και φωνές που λένε ότι πρέπει να υπάρχουν και άμισθοι κληρικοί. Τι λέτε;
Αυτές οι φωνές προέρχονται όχι από αυτούς που θέλουν τους κληρικούς πρότυπα αλλά από αυτούς που δεν θέλουν να υπάρχουν καθόλου κληρικοί και Εκκλησία. Δηλαδή πώς θα συντηρηθούνε οι άνθρωποι; Είναι τόσο κακό να πρέπει να ζήσουν, να φάνε ένα πιάτο φαγητό; Ή μήπως θα πρέπει και αυτοί να σιτίζονται στα συσσίτια. Δεν κατανοώ γιατί και πώς αυτά τα ερωτήματα μας έχουν κάπως επιβληθεί.
-Σύμφωνοι. Απλά ρώτησα επειδή όπως κι εσείς θα συμφωνείτε τίθενται σε καθημερινή βάση. Τώρα όμως τί θα γίνει που το κράτος για κάθε πέντε ιερείς που συνταξιοδοτούνται διορίζει μόνον έναν;
Το κράτος μπορεί να κάνει και χειρότερα. Αν δεν υπάρχει ηθική, λογική, δικαιοσύνη, σεβασμός, τότε δεν ξέρουμε τι θα δουν τα μάτια μας. Η παραφροσύνη, η ασέβεια και η αυτοκαταστροφικότητα δεν έχουν όρια. Είδατε τι κακό πράγμα που είναι να εξαρτάται η Εκκλησία από το χωρίς Θεό και πνευματικές ευαισθησίες σύγχρονο κράτος; Αυτό συμβαίνει γιατί το κράτος αντί να θεωρεί τους κληρικούς λειτουργούς του Θεού, τους βλέπει σαν υπαλλήλους του. Θα μπορούσε να μειώσει στο 20% τη δόση της οφειλής του στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο; Γιατί μπορεί να το κάνει με την Εκκλησία; Απλούστατα γιατί θεωρεί ότι έχει δικαιώματα απέναντι στην Εκκλησία και όχι οφειλή. Πήρε το 96% της εκκλησιαστικής περιουσίας αφαίρεσε και το 100% της εκκλησιαστικής αξιοπρέπειας και τώρα το κοσμικό σύστημα θέλει να προσυπογράψει το τέλος της. Ο χωρισμός είναι λυτρωτικός για την Εκκλησία, αλλά δεν συμφέρει το σημερινό κράτος. Μια Εκκλησία απελευθερωμένη από τα κοσμικά βαρίδια είναι δυνατή πνευματικά, δυνατή, κοινωνικά, δυνατή και οικονομικά. Που να την αντέξει το κοσμικό σύστημα;
-Να κάνω μια άλλη ερώτηση. Η Εκκλησιαστική περιουσία γιατί δεν αξιοποιείται; Τι φταίει και εκατοντάδες ακίνητα μένουν ανεκμετάλλευτα;
Το ερώτημα αυτό πρέπει να το απευθύνετε στους πολιτικούς φορείς, όχι στην Εκκλησία. Το φοβερό είναι ότι όχι μόνον δεν αξιοποιείται αλλά ό,τι έμεινε τελικά και δεσμεύεται και φορολογείται. Φορολόγηση της Εκκλησίας σημαίνει περαιτέρω φορολόγηση του λαού. Διότι αυτό που δίδεται στο κράτος ως φόρος δεν πηγαίνει πλέον στον λαό. Φορολόγηση της Εκκλησίας σημαίνει εμπιστοσύνη σε αυτούς που έφτασαν σε αυτό το επαίσχυντο σημείο την πατρίδα μας. Οι ίδιοι που μας κατέστρεψαν οι ίδιοι και θα τα διαχειριστούν. Αντί να φάνε οι πεινασμένοι, στην καλύτερη περίπτωση θα τα φάνε οι Διεθνείς Τράπεζες. Είναι να τρελαίνεσαι. Δεν έχει εξήγηση ούτε λογική το πράγμα. Καμία. Και το φοβερό είναι ότι ο λαός δεν το κατανοεί.
Η ΜΟΝΑΔΑ ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΤΙΚΗΣ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ ΄΄ΓΑΛΙΛΑΙΑ΄΄ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ
-Θα θέλατε στο σημείο αυτό να μας πείτε και λίγα λόγια για το κοινωνικό έργο της Μητροπόλεως Μεσογαίας και Λαυρεωτικής που εδώ και επτά χρόνια ποιμαίνετε;
Καλύτερα όχι. Δεν υπάρχει λόγος. Προτιμώ να μην πω τίποτα. Και διότι δεν κάνουμε και μεγάλα πράγματα, αλλά και τα λίγα που κάνει η δεξιά μας δεν υπάρχει λόγος να τα γνωρίζει η αριστερά της εκκλησιαστικής δημοσιογραφίας.
-Ήδη όμως είναι γνωστό ότι από πέρσι λειτουργείτε στα Σπάτα μια πρότυπη αλλά πρώτη στην Ελλάδα Μονάδα Ανακουφιστικής Φροντίδας με το όνομα «ΓΑΛΙΛΑΙΑ».
Πράγματι, λειτουργεί πιλοτικά υπό την ευθύνη της Μητροπόλεώς μας από τον Μάρτιο του 2010 αυτή η Μονάδα, που σκοπό της έχει να αγκαλιάσει ασθενείς, κυρίως καρκινοπαθείς σε προχωρημένο στάδιο, όταν πλέον το Νοσοκομείο δεν μπορεί πολλά να προσφέρει. Η προσπάθεια γίνεται σε συνεργασία με το Νοσοκομείο «ο Άγιος Σάββας» για ασθενείς της περιοχής των Μεσογείων και της Λαυρεωτικής, εντελώς δωρεάν, προς το παρόν στη βάση της Κατ' Οίκον Φροντίδας και από 1ης Ιουλίου θα λειτουργήσει και Κέντρο Ημέρας. Ίσως σε άλλη ευκαιρία να πούμε περισσότερα.
[Αγιορείτικο Βήμα]
Παρατηρώντας προ ολίγου τα στατιστικά του blog, βλέπω έκπληκτος ότι η τρίτη σε προβολή ανάρτηση -από το ξεκίνημα του Wake Up έως σήμερα- είναι μια ανάρτηση που αφορά τη... Μαριέττα Χρουσαλά (!) και τον γάμο της (τότε δεν είχε παντρευτεί ακόμα).«Η Γερμανία κλέβει τους Έλληνες». Αυτό ισχυρίζεται δημοσίευμα της αμερικανικής εφημερίδας «Wall Street Journal», βάσει του οποίου η αγορά επιπλέον 10% του ΟΤΕ από την Deutsche Telekom έναντι 400 εκατ. ευρώ συνιστά «κλοπή».
Το εν λόγω δημοσίευμα έχει τίτλο «Κυνήγι ευκαιριών στην Ελλάδα» και ξεκινάει με τη φράση «Η Ελλάδα πωλείται “φτηνά” και η Γερμανία αγοράζει», τονίζοντας ταυτόχρονα τις αγοραστικές ευκαιρίες που κυνηγούν και αρπάζουν οι Γερμανοί από την Ελλάδα, την ώρα που η χώρα προσπαθεί να πουλήσει περιουσιακά στοιχεία προκειμένου να αντιμετωπίσει το πρόβλημα χρέους της.
«Η αγορά του ΟΤΕ αποτελεί κλοπή συγκριτικά με τα σχεδόν 4 δισ. ευρώ που έδωσε η γερμανική εταιρεία το 2008 για να συγκεντρώσει μερίδιο 30% στον ελληνικό οργανισμό» επισημαίνει το άρθρο.
Σύμφωνα με την εφημερίδα, οι γερμανικές εταιρείες μπορούν να αξιοποιήσουν το ελληνικό «πωλητήριο», καθώς έχουν μεγάλη εμπειρία από εσπευσμένες πωλήσεις κρατικών περιουσιακών στοιχείων σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Εκτός από την Deutsche Telekom, η «Wall Street Journal» απαριθμεί και άλλες εταιρείες που εδρεύουν στη Γερμανία και αναζητούν ευκαιρίες στην Ελλάδα, μετά και τις εξαγγελίες της ελληνικής κυβέρνησης για αποκρατικοποιήσεις ύψους 50 δισ. ευρώ. Μεταξύ άλλων κάνει λόγο για την εταιρεία διαχείρισης αεροδρομίων Fraport, που φέρεται να εξέφρασε ενδιαφέρον για την απόκτηση μεριδίου στο «Ελευθέριος Βενιζέλος», αλλά και για το ενδιαφέρον του τσεχικού ενεργειακού ομίλου CEZ για είσοδο στην εγχώρια αγορά ενέργειας. Η CEZ δήλωσε τον Απρίλιο ότι εξετάζει την πιθανότητα εξαγορών ελληνικών assets ηλεκτρικής ενέργειας. Η ελληνική κυβέρνηση σχεδιάζει να πουλήσει το 17% της ΔΕΗ, μειώνοντας το ποσοστό της στο 34%.
Ειδικότερα το δημοσίευμα αναφέρει ότι σήμερα το 55% της εταιρείας διαχείρισης του αεροδρομίου της Αθήνας ανήκει στο Δημόσιο, ενώ δεν αποκλείεται να υπάρξει μια αλλαγή φρουράς, με τη Fraport να διαδέχεται την επίσης γερμανική Hochtief που έχει σήμερα το μάνατζμεντ του «Ελευθέριος Βενιζέλος».
Υπενθυμίζεται ότι το αργότερο μέχρι το τέλος του μήνα θα ανήκουν στην Deutsche Telekom 49 εκατ. μετοχές του ΟΤΕ. Η ελληνική κυβέρνηση ενημέρωσε και επίσημα τη γερμανική εταιρεία ότι ασκεί την option για την πώληση επιπλέον ποσοστού 10%, όπως είχε προβλεφθεί πριν από τρία χρόνια από τη Συμφωνία Μετόχων.
[olympia][archaeopteryx]
Είδα εδώ, ότι ενοχλήθηκαν οι Γερμανοί που εμφανίστηκε η σβάστικα στην σημαία της "Ευρώπης"... Απορώ που δεν ενοχλήθηκαν και οι Σλοβάκοι και οι Βέλγοι.
Προσωπικά, ποτέ μου δεν πίστεψα σε καμία Ευρώπη. Συλλογή από τέως Αυτοκρατορίες, με την Γερμανία να προσπαθεί για τρίτη φορά από το 1911, παρά τους δύο Παγκόσμιους που έφαγε στο κεφάλι. Αυτή την φορά το κάνει αλλιώς: Αγοράζει αυτά που θέλει, δεν τα κατακτά με blittzkrieg. Τα κατακτά με Πράσινη Προπαγάνδα, με βραβεία Νόμπελ μαϊμού, με συμβούλια ειδικών και Ινδών επιστημόνων, με ΜΚΟ, με συνδιασκέψεις για το περιβάλλον και με Πράσινα άλογα, με φυτευτούς νόμους για ηλίθιους. Με καλλιεργημένο σοσιαλισμό. Με εξαγορασμένους πολιτικούς, και εξαγορασμένες πολιτικές. Και, φυσικά, όλα χρηματοδοτημένα από τις εξαγοραζόμενες χώρες-στόχους. Έμμεσα ή άμεσα.
Στην κρίση που περνάει η χώρα μου επικρατεί σύγχυση. Ελάχιστοι λένε τα πράγματα με το όνομά τους. Τα Ελληνικά κόμματα φτιάχτηκαν και οι πολιτικοί τους λαδώθηκαν, ή εκβιάστηκαν, ή στριμώχτηκαν για να έχουμε τον σημερινό "Ευρωπαϊκό" προσανατολισμό. Γερμανικό προσανατολισμό, με τζουτζέδες φερέφωνα από την Σλοβακία, το Λιχντενστάϊν, το Βέλγιο και την Φινλανδία να έχουν άποψη.
Επιδοτηθήκαμε για να φύγουμε από την πρωτογενή παραγωγή. Μας φτιάξατε πολιτικούς που κατέστρεψαν το Ελληνικό κεφάλαιο (αλλά έφτιαξαν κρατικοδίαιτο, Γερμανόφιλο "κεφάλαιο", πληρωμένο αρχικά από επιδοτήσεις και σύντομα από δανεικά και φόρους). Μεταξύ Επιμελητηρίων και ΜΚΟ, και Siemens εκφυλίστηκε ΟΛΟΣ ο πολιτικός μας κόσμος. Με ελεγχόμενα τα ΜΜΕ, κανείς δεν είπε κιχ.
Από το 1997 έως το 2010 πέσαμε από την 25η στην 78η θέση στην κατάταξη της διαφθοράς.
Από το 1997, μέχρι το 2010, πείτε μου εσείς ποιος κάνει κουμάντο στην Ελλάδα. Μας επιδοτήσατε και λαδώσατε για να δανειστούμε για να ψωνίζουμε made in Germany. Τα χρέη μας είναι το ΑΕΠ σας, και η "Ευρώπη" ο μανδύας σας.
This is Πάρτα! Είναι η απάντησή μου σε εσάς που θίγεστε. Αλλά μην φοβάστε, για την ώρα, είμαι ...μειοψηφία.
Οι πολίτες που βγαίνουν κατά χιλιάδες στους δρόμους και τις πλατείες –και αυξάνονται διαρκώς- έχουν καταφέρει κάτι πολύ σημαντικό: έχουν τρομοκρατήσει τους πολιτικούς περισσότερο από όλες τις «τρομοκρατικές» οργανώσεις της Μεταπολίτευσης. Και όχι μόνο αυτούς.
Οι πολιτικοί –πέρα από το πολιτικό τους μέλλον- έχουν αρχίσει να ανησυχούν και για τη θέση που θα έχουν στην κοινωνία την επόμενη ημέρα.
Αυτοί οι πολιτικοί που δεν εμφανίστηκαν πολλές φορές στην τηλεόραση είναι οι πιο τυχεροί απ΄ όλους. Το πολύ-πολύ να χρειαστεί να αλλάξουν τόπο κατοικίας –να πάνε σε μια άλλη περιοχή ή σε μια άλλη πόλη- και κανείς δεν θα ξέρει ποιοι είναι.
Αν αλλάξουν και ονοματεπώνυμο –και κάνουν και μια πλαστική στο πρόσωπο-, δεν θα τους αναγνωρίζει κανείς και θα είναι απόλυτα ασφαλείς. Θα μπορούν να ξεκινήσουν και μια καινούργια ζωή – χωρίς να έχουν το στίγμα του πολιτευτή.
Ο πανικός των πολιτικών προσώπων –ιδιαίτερα αυτών που είναι στο κυβερνητικό κόμμα- φαίνεται από την προσπάθεια που κάνουν το τελευταίο διάστημα να διαχωρίσουν τη θέση τους από την ηγεσία. Οι μαζικές διαδηλώσεις των πολιτών τους έκαναν να ανακαλύψουν ξαφνικά πως διαφωνούν με το Μνημόνιο που ψήφισαν.
Το πρόβλημα που έχουν οι πολιτικοί του ΠΑΣΟΚ που θέλουν να δείξουν ότι διαφωνούν με τον Γιώργο Παπανδρέου και την κλειστή παρεούλα του είναι πως δεν έχουν τον τρόπο να το κάνουν.
Παλιότερα, η τηλεόραση λειτουργούσε ως πλυντήριο για τους βρομερούς πολιτικούς. Ένας πολιτικός που ήθελε να περάσει μια θέση ή να δείξει ένα φιλολαϊκό πρόσωπο έπιανε έναν καναλάρχη ή έναν κολλητό του τηλεδημοσιογράφο, κανόνιζε μερικές τηλεοπτικές παρουσίες σε κάποιες εκπομπές –ξέροντας όλες τις ερωτήσεις από πριν- και διόρθωνε το προφίλ του.
Τώρα, πώς να το κάνει; Είναι, ας πούμε, ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου και θέλει να γίνει κάπως πιο δημοφιλής και να δείξει πως έχει και ένα ανθρώπινο πρόσωπο – εκτός απ’ αυτή τη σκατόφατσα που βλέπουμε. Πού θα πάει; Στον Πρετεντέρη; Μα, ο Πρετεντέρης είναι πιο ύποπτος από τον Παπακωνσταντίνου. Πιο πολύ βρισίδι έχει φάει στο Σύνταγμα ο Πρετεντέρης παρά ο Παπακωνσταντίνου. Με το πού θα τον δουν τον Παπακωνσταντίνου δίπλα στον Πρετεντέρη, θα εξαγριωθούν όλοι. Δεν θα τον ξεπλένει ούτε ο Δούναβης.
Για παράδειγμα, εγώ δεν ξέρω αν ο Άκης Τσοχατζόπουλος είναι αθώος ή ένοχος, αλλά, με το πού τον είδα προχτές να δίνει συνέντευξη στον Αλέξη Παπαχελά, αποφάσισα πως είναι σίγουρα ένοχος. Μόλις βλέπεις τους Παπαχελάδες, ξέρεις πως ο πολιτικός που κάθεται δίπλα τους είναι ένοχος. Δεν χρειάζεται να πάνε τον Τσοχατζόπουλο στο δικαστήριο – το να βρίσκεσαι δίπλα στους Πρετεντέρηδες και τους Παπαχελάδες είναι απόδειξη ενοχής. Στα δικαστήρια που θα δικαστούν οι πολιτικοί –για τα εγκλήματα σε βάρος της χώρας-, η πολιτική αγωγή θα λέει για τον εκάστοτε κατηγορούμενο: «Κύριε πρόεδρε, ο κατηγορούμενος είχε πάει 50 φορές στο δελτίο ειδήσεων του Mega και 28 φορές στην εκπομπή του Πρετεντέρη!». Τι;;; Είχε πάει στον Πρετεντέρη;;;;;; 1589 φορές ισόβια!!!!!!!!!!
Θα θυμάστε, ίσως, τις πολύ ωραίες αγιογραφίες που έκαναν οι τηλεδημοσιογράφοι στους πολιτικούς τα τελευταία 20 χρόνια. Σίγουρα τις θυμάστε, γιατί καθόσασταν σαν τα ζώα και τις παρακολουθούσατε. Τις πιο ωραίες αγιογραφίες τις έκαναν η Έλλη Στάη, ο Γιάννης Πρετεντέρης και ο Νίκος Χατζηνικολάου. Έμπαινε στο στούντιο το μεγαλύτερο πολιτικό κάθαρμα της χώρας και στο τέλος της εκπομπής είχες σχηματίσει την εντύπωση πως ήταν τουλάχιστον ο Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης.
Το μίσος για τα ΜΜΕ, τους ιδιοκτήτες τους και τους μεγαλοδημοσιογράφους είναι ολοφάνερο στις πλατείες, αλλά τα ΜΜΕ κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν. Οι πολίτες φωνάζουν συνέχεια υβριστικά συνθήματα κατά των δημοσιογράφων και των καναλιών. Πολλοί προτείνουν να γίνουν μεγάλες διαδηλώσεις έξω από τηλεοπτικούς σταθμούς και εκδοτικά συγκροτήματα.
Ήδη χτες έγινε μια μικρή διαδήλωση έξω από το Mega, ενώ πολλοί στο Σύνταγμα ζητούν έντονα τις τελευταίες ημέρες να γίνει διαδήλωση και έξω από τον ΣΚΑΙ – οι θέσεις του ΣΚΑΙ για το Μνημόνιο έχουν προκαλέσει το μένος των διαδηλωτών. (σ.σ. Με την ευκαιρία, να πω στους πολλούς φίλους αναγνώστες που μου έκαναν μεγάλα παράπονα -όταν σταμάτησα πέρσι την εκπομπή στον ΣΚΑΙ- πως θα πρέπει τώρα τουλάχιστον να έχουν αντιληφθεί πως είχαν άδικο και είχα δίκιο. Αν είχα δεχτεί να υπογράψω το νέο συμβόλαιο, θα ήμουν τελειωμένος τώρα. Ό,τι και να έγραφα, ό,τι και να έλεγα δεν θα είχε καμία αξία και καμία σημασία. Θα ήμουν κι εγώ ένας σαν όλους τους άλλους που βρίζετε σήμερα – γιατί σημασία δεν έχει τι λες, αλλά τι κάνεις. Ευτυχώς, άκουσα τη συνείδησή μου και το στομάχι μου, και όχι την τσέπη μου και τις συμβουλές των άλλων. Ήξερα πως η χώρα πρόκειται να χρεοκοπήσει, ήξερα ποια είναι η θέση του σταθμού και της ιδιοκτησίας, οπότε έπρεπε να αποφασίσω με ποιους είμαι – στην πράξη, όχι στα λόγια. Κι εδώ δεν υπάρχει καμία αιχμή προς τους υπεύθυνους του ΣΚΑΙ ή τους συναδέλφους που παραμένουν στον σταθμό – έχω γράψει, άλλωστε, πως μου φέρθηκαν όλοι άψογα.)
Τι είναι αυτό που κάνει τους δημοσιογράφους –και τους άλλους ανθρώπους- της τηλεόρασης και των άλλων ΜΜΕ να παραμένουν κολλημένοι εκεί, ενώ ξέρουν και βλέπουν πως το καράβι βυθίζεται;
Είναι πολλοί οι λόγοι και δεν είναι οι ίδιοι για όλους. Πρώτα απ’ όλα, ακόμα και σήμερα, τα μεγάλα ΜΜΕ πληρώνουν πολύ καλά σχετικά με άλλες δουλειές – εννοώ τα πρώτα ονόματα και όχι όλους αυτούς τους εργαζόμενους που δουλεύουν με μπλοκάκι. Αν ο μισθός είναι μεγάλος, πολλοί είναι διατεθειμένοι να πουλήσουν και την ψυχή τους στο διάολο. Αυτό δεν ισχύει μόνο για τους δημοσιογράφους – γι’ αυτό βρίσκω υποκριτικό το σύνθημα «αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι», όταν ακούγεται από τα στόματα ανθρώπων που εργάζονται για πολύ χυδαία αφεντικά.
Πολύ σημαντικός λόγος είναι και η ανεργία. Οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ ξέρουν πολύ καλά –όπως και οι άλλοι εργαζόμενοι- πως θα είναι πολύ δύσκολο να βρουν δουλειά, αν απολυθούν. Οπότε, δέχονται όλες τις ταπεινώσεις των ιδιοκτητών των ΜΜΕ, τους εκβιασμούς, τις μειώσεις μισθών, την παραβίαση της εργατικής νομοθεσίας, σκύβουν το κεφάλι, σωπαίνουν και αποδέχονται τις απολύσεις των συναδέλφων τους με ανακούφιση που δεν βρίσκονται αυτοί στη θέση τους.
Ένας άλλος λόγος –τουλάχιστον για όσους δουλεύουν στην τηλεόραση- είναι πως το γυαλί είναι μεγάλη αρρώστια. Δεν μπορούν να φανταστούν τους εαυτούς τους μακριά από την τηλεόραση – όσοι μένουν χωρίς εκπομπή πρέπει να καταλήγουν στο κρεβάτι του ψυχαναλυτή.
Από τη μικρή εμπειρία μου –για μια χρονιά- στην ιδιωτική τηλεόραση, δεν θα ξεχάσω ένα περιστατικό σε ένα μεγάλο στούντιο αρκετά χιλιόμετρα από το κέντρο της Αθήνας. Ήταν αργά το απόγευμα, ήμουν στο καφέ του στούντιο και έτρωγα μια τυρόπιτα -επειδή ήμουν νηστικός όλη μέρα-, όταν εμφανίστηκαν μπροστά μου (ο ένας πίσω από τον άλλον) οι παρουσιαστές μια μεσημεριανής εκπομπής. Ήταν 4-5 άτομα που ήταν σαν καρτούν. Επίσης μιλούσαν και συμπεριφέρονταν σαν καρτούν. Τους κοιτούσα αποσβολωμένος και σκέφτηκα πως αυτοί οι άνθρωποι δεν υπάρχουν έξω από την τηλεόραση. Κι όμως, ακόμα και σήμερα, εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες θεωρούν πολύ σημαντικά τα τηλεοπτικά πρόσωπα – ακόμα κι αν πρόκειται για βίζιτες.
Κανείς δεν σκέφτεται πως οι άνθρωποι που σέβονται τον εαυτό τους δεν εμφανίζονται σχεδόν ποτέ στην τηλεόραση – αναφέρομαι στην τηλεόραση της Ελλάδας σήμερα, και όχι στις τηλεοράσεις της Μεγάλης Βρετανίας και των ΗΠΑ, όπου υπάρχουν σπουδαίες εκπομπές και ο καθένας θα ήθελε να εμφανιστεί σε αυτές.
Έχω δει δημοσιογράφους που η συμπεριφορά τους άλλαξε από την ημέρα που εμφανίστηκαν στην τηλεόραση. Επίσης, έχω δει δημοσιογράφους να λένε στην τηλεόραση άλλα πράγματα από αυτά που πιστεύουν – ξέρω ανθρώπους που άλλα λένε σε μένα και άλλα στο γυαλί. Λογικό είναι αυτό, αφού, για να εμφανιστείς στην τηλεόραση στην χρεοκοπημένη Ελλάδα του 2011, πρέπει να είσαι από τα πιστά σκυλιά του καναλάρχη και να λες μόνο αυτά που θέλει αυτός.
Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία πως τους χειρότερους και πιο ξεπουλημένους δημοσιογράφους στην ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης τους βλέπει κάποιος σήμερα στα δελτία ειδήσεων – κανένας δημοσιογράφος με αξιοπρέπεια δεν θα δεχόταν να γίνεται ρόμπα, προπαγανδίζοντας τις θέσεις του ιδιοκτήτη του καναλιού που βλέπει τις επιχειρήσεις του να καταρρέουν και έχει πάθει υστερία.
Βέβαια, υπάρχουν και ελάχιστες εξαιρέσεις πολύ καλών δημοσιογράφων, αλλά -αφού αποδέχονται να εργάζονται σε αυτά τα ΜΜΕ και υπό αυτές τις συνθήκες- ξέρουν πως θα πρέπει να αποδεχτούν και την κριτική.
Σε ό,τι αφορά τους πολύ γνωστούς τηλεδημοσιογράφους, υπάρχει και ένας ακόμα λόγος που δεν μπορούν να αποχωρήσουν από την τηλεόραση. Η μοίρα τους είναι δεμένη με την τύχη των αφεντικών τους και των πολιτικών. Η μοίρα του Μπόμπολα και του Παπανδρέου είναι κοινή. Άλλωστε, τους Μπόμπολες συναντάει ακόμα και σήμερα ο Παπανδρέου – δεν θυμάμαι να είχα ποτέ εγώ μια συνάντηση μαζί του.
Άρα, οι διαπλεκόμενοι πολιτικοί, μεγαλοεπιχειρηματίες και μεγαλοδημοσιογράφοι «θριάμβευσαν» μαζί, πλούτισαν μαζί και θα συντριβούν μαζί.
Κάποιοι πολιτικοί και κάποιοι δημοσιογράφοι βλέπουν την οργή των πολιτών, αντιλαμβάνονται τι πρόκειται να ακολουθήσει και αναζητούν με αγωνία τρόπο να διαχωρίσουν τη θέση τους και να βγουν από το κάδρο. Προσπαθούν να σωθούν.
Για όλους αυτούς υπάρχει ένα πρόβλημα: δεν επιτρέπεται να αποχωρήσεις από τη Μαφία. Δεν μπορείς να πεις «έκανα τις βρομοδουλειές μου για 20 χρόνια, και -από δω και πέρα- εγώ θα ζήσω τίμια». Οι νονοί και τα πρωτοπαλίκαρά τους δεν θα στο επιτρέψουν. Ξέρεις πάρα πολλά για τη δράση της συμμορίας και είσαι επικίνδυνος.
[πιτσιρίκος]
Τελεσίγραφο απέστειλε ο Μίκης Θεοδωράκης στον δήμαρχο της Θεσσαλονίκης, Γιάννη Μπουτάρη, τονίζοντας χαρακτηριστικά πως "θα καταλάβω την πλατεία Αριστοτέλους." Νωρίτερα ο κ. Μπουτάρης αποφάσισε να "απαγορεύσει" την ομιλία του γνωστού μουσικοσυνθέτη Μίκη Θεοδωράκη και ιδρυτή του κινήματος πολιτών Σπίθα.

"Με κάλεσαν να μιλήσω σε συγκέντρωση στην Πλατεία Αριστοτέλους της Θεσσαλονίκης, την Πέμπτη 9 Ιουνίου στις 7 το απόγευμα. Η απάντησή μου υπήρξε θετική. Επικοινώνησα με τον Πρύτανη του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου και του πρότεινα να πάρει μέρος και αυτός στη συγκέντρωση, πράγμα που δέχθηκε και μάλιστα με συγκίνηση και ιδιαίτερο ενθουσιασμό.Να σημειωθεί πως ο κ. Μπουτάρης αρνήθηκε να “εκχωρήσει” την πλατεία Αριστοτέλους στον Μίκη Θεοδωράκη ώστε να πραγματοποιήσει την ομιλία του.
Όλα πήγαιναν ομαλά, έως σήμερα το πρωί που δημοσιοποιήθηκαν τα σχετικά με την συγκέντρωση. Ευθύς αμέσως, πρώτος ο Δήμαρχος δήλωσε ότι δεν παραχωρεί την Πλατεία. Χωρίς αιτιολογία. Δεύτερος ο Πρύτανης με δελτίο τύπου και όχι με απ’ ευθείας επικοινωνία μαζί μου ή με τους διοργανωτές όπως θα ήταν φυσικό αν πράγματι υπήρχε κάποιο αντικειμενικό πρόβλημα, δηλώνει ότι τον… ξεγέλασαν “ως προς τη μορφή και το περιεχόμενο της εκδήλωσης” και κατόπιν τούτου αρνείται να συμμετάσχει.
Τρίτος υποψήφιος ομιλητής μου δήλωσε ότι αδυνατεί να πάρει μέρος, γιατί επιστρέφοντας στο σπίτι του βρήκε δεκάδες υβριστικά και απειλητικά ηλεκτρονικά μηνύματα. Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι σε λίγο θα υπάρξουν διαδοχικά νέα εμπόδια με στόχο τη ματαίωση της παρουσίας μου στη Θεσσαλονίκη.
Παλαιότερα, επί εποχής βασιλευομένης Δημοκρατίας, που είχα το ίδιο πρόβλημα κάθε φορά που σκόπευα να πάω στη Θεσσαλονίκη, γνώριζα το κέντρο από το οποίο εκπορεύονταν οι απειλητικές προειδοποιήσεις. Σήμερα όμως, σε συνθήκες Δημοκρατίας, αδυνατώ να καταλάβω με ποιο τρόπο συντονίστηκαν ο Δήμαρχος με τον Πρύτανη και γιατί στρέφονται εναντίον μου, μιας και μόλις χτες ήμουν βέβαιος για τα φιλικά τους αισθήματα απέναντί μου.
Εν πάση περιπτώσει δεν πρόκειται να ξαναγυρίσω σε κείνες τις εποχές, που η εξουσία με αντιμετώπιζε σαν πολίτη β΄ κατηγορίας. Η πλατεία Αριστοτέλους υπήρξε πάντοτε έως τώρα χώρος πολιτικών και άλλων εκδηλώσεων και δεν πρόκειται να επιτρέψω σε κανένα να μου στερήσει το δικαίωμα που απολαμβάνουν όλοι οι άλλοι.
Έτσι στην περίπτωση που επιμείνουν στις απαγορεύσεις και στους αποκλεισμούς, δηλώνω ότι από το απόγευμα της Τετάρτης θα καταλάβω μόνος μου το δημόσιο αυτόν χώρο, που μου ανήκει όπως ανήκει σε όλους και αν τολμούν, ας έλθουν να με διώξουν δια της βίας."
"Αντιδημοκρατική ενέργεια από τον δήμαρχο Θεσσαλονίκης ο οποίος -προς το παρόν- αρνείται την παραχώρηση της πλατείας Αριστοτέλους για την ομιλία του Μίκη και των καθηγητών, ο ανεξάρτητος ρέπει προς τον ολοκληρωτισμό ή έτσι μου φαίνεται;" ήταν το καυστικό το σχόλιο fan της σελίδας της "Σπίθας" στο Facebook.Το μήνυμα του κ. Θεοδωράκη για την ομιλία είναι σαφές:
"Η φωνή του προδομένου ελληνικού λαού, ενώνεται με τη φωνή του Μίκη Θεοδωράκη, ιδρυτή της Κίνησης Ανεξάρτητων Πολιτών, και υψώνεται για να ακουστεί ως τα πέρατα της Ευρώπης και όλου του πλανήτη.
Την Πέμπτη (09/06) στις 7 το απόγευμα στην πλατεία Αριστοτέλους, ο πρύτανης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Ιωάννης Μυλόπουλος και η Τιμητική Επιτροπή από εξέχοντες Θεσσαλονικείς, καλούν τον Μίκη Θεοδωράκη σε ανοιχτή συγκέντρωση-συλλαλητήριο, με σύνθημα ΟΧΙ στο ΜΝΗΜΟΝΙΟ, ΟΧΙ στο ξεπούλημα, ΟΧΙ στην ξένη εξάρτηση.
Στη συγκέντρωση θα μιλήσουν, ο Γιώργος Κασιμάτης, καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου, και μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής της Κίνησης Ανεξάρτητων Πολιτών, ο Βασίλης Πολυμένης, Επίκουρος καθηγητής του Α.Π.Θ. της Χρηματοοικονομικής, ο Νότης Μαριάς, Αν. καθηγητής Θεσμών Ε.Ε, Πανεπιστημίου Κρήτης, ο Κώστας Ζουράρις, Πολιτειολόγος, μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής της Κίνησης Ανεξάρτητων Πολιτών και ο Μίκης Θεοδωράκης
Στην Τιμητική Επιτροπή συμμετέχουν οι: Βούλα Πατουλίδου, Πόπη Μοσκώφ, Κωστής Γκορτζής (Ναύαρχος), Νίκος Παρασκευόπουλος(καθηγητής Νομικής του Α.Π.Θ.)".


Το 1959, η κυβέρνηση Κ. Καραμανλή υποχρεώθηκε από τη "δημοκρατική" Γερμανία να κλείσει-αναστείλει τη λειτουργία του Ελληνικού Γραφείου Εγκληματιών Πολέμου (με προϊστάμενο τον εισαγγελέα Ι. Τούσση) και να στείλει τους 800 φακέλους στη "Δικαιοσύνη" της τότε Δυτικής Ομοσπονδιακής Γερμανίας, με την υπόσχεση ότι θα ασκήσουν οι ίδιοι δίωξη στους ομοεθνείς τους, επειδή είναι, τώρα πια,... "δημοκράτες"! Παράλληλα, η κυβέρνηση Καραμανλή υποχρεώθηκε να αμνηστεύσει και να στείλει, τον σε 25 χρόνια κάθειρξη καταδικασμένο Μαξ Μέρτεν (για τις δολοφονίες και τη ληστεία των Εβραίων της Θεσσαλονίκης) στη Γερμανία, για να εκτίσει την ποινή του εκεί!
Κωνσταντίνος Καραμανλής
Μαξ Μέρτεν
Δίστομο
Συγκέντρωση Γερμανών στο κέντρο της Αθήνας υπέρ της καταβολής των αποζημιώσεων από την Κατοχή. Σύνθημα τους: «Να πληρώσει η Γερμανία - Λεφτά υπάρχουν- Πάρτε τώρα πάνω από 200 δισ. γερμανικές αποζημιώσεις».
Συγκέντρωση έξω από την πρεσβεία της Γερμανίας στο Κολωνάκι πραγματοποίησε σήμερα το μεσημέρι ομάδα πρωτοβουλίας Γερμανών πολιτών, με αίτημα την καταβολή των γερμανικών αποζημιώσεων.
Στη συγκέντρωση μετείχαν Γερμανοί που ζουν στην Ελλάδα, καθώς και Γερμανοί πολίτες που ταξίδεψαν από τη χώρα τους για να λάβουν μέρος στην κινητοποίηση καθώς και Έλληνες διαδηλωτές, πρωτοστατούντος του Μ. Γλέζου.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της "Ελευθεροτυπίας", οι Γερμανοί -μέλη της "Ομάδας Εργασίας για το Δίστομο"- καλούν τους Έλληνες "Αγανακτισμένους" να σταθούν δίπλα τους και να απαιτήσουν την απόσυρση της γερμανικής προσφυγής στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης κατά της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Ιταλίας, που δικαίωσε τους πολίτες του Διστόμου στο αίτημά τους για αποζημίωση για τη ναζιστική θηριωδία.Όπως αναφέρουν ασφαλείς πηγές του defencenet.gr, ενώ η κυβέρνηση, τόσο δια του πρωθυπουργού, Γ. Παπανδρέου, όσο και του υπουργείου Εξωτερικών μεταθέτουν αόριστα στο μέλλον την οριοθέτηση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), στο νομοσχέδιο που πρόκειται να αντικαταστήσει (όταν ως νόμος ψηφιστεί από την Βουλή) το νόμο 2289/1995, η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη είναι μία πραγματικότητα!
Μάλιστα η ισχύς της αναφέρεται σαφώς σε συγκεκριμένα άρθρα και αντικαθιστά την αναφερόμενη στο σημερινό νόμο «θαλάσσια οικονομική ζώνη» μια αόριστη έννοια.
Ολόκληρο το καθεστώς αδειοδότησης του νέου νόμου θα βασίζεται στην έννοια του καθορισμού της ΑΟΖ, η οποία πλέον για πρώτη φορά θα αποκτήσει τα χαρακτηριστικά νόμου για το ελληνικό κράτος. Εδώ βέβαια υπάρχει μια σειρά ερωτηματικών, όπως ποια είναι τα όρια της ελληνικής ΑΟΖ μέσα στα οποία θα δίνονται οι άδειες για την έρευνα και αξιοποίηση των κοιτασμάτων.
Φαίνεται ότι στο σημείο αυτό θα παιχθεί το παιχνίδι, αφού βάσει των όσων διεθνώς ισχύουν η ελληνική ΑΟΖ με την ύπαρξη της Μεγίστης συναντά την ΑΟΖ της Κύπρου. Γι’αυτό δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, πλην των αντιρρήσεων βεβαίως της Άγκυρας.
Στη νέα ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΒΙΒΛΟ 2011-2012 που κυκλοφορεί την ερχόμενη εβδομάδα σε όλη την Ελλάδα θα βρείτε μια σπάνια ανάλυση-έρευνα για τον αγώνα κυριαρχίας Ελλάδος και Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο με έπαθλο ακριβώς αυτά τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων.
Αλλά εδώ υπάρχουν κάποιοι παράμετροι που όσο περνάει ο καιρός γίνονται πιο ευδιάκριτοι: Απόλυτα έγκυρες πηγές αναφέρουν στο defencenet.gr, ότι καθοριστικό ρόλο στην κατάρτιση του νομοσχεδίου, ας πούμε έδωσαν το know-how, έπαιξαν στελέχη αμερικανικών εταιρειών του είδους που επέμειναν να υπάρχει ο όρος Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη προκειμένου να υπάρχει η νομιμοποίηση εκείνη που θα επιτρέψει στις αμερικανικές εταιρείες να προχωρήσουν στην απρόσκοπτη έρευνα και εν συνεχεία στον εντοπισμό των κοιτασμάτων.
Τυπική διαδικασία, ήδη γνωρίζουν πού ακριβώς υπάρχουν και με προσέγγιση 70% την ποσότητα που περιέχουν τα κοιτάσματα αυτά. Ουσιαστικά τα επόμενα δύο χρόνια θα δούμε στην Ανατολική Μεσόγειο εντός της ελληνικής ΑΟΖ αυτό που βλέπουμε τώρα με την κυπριακή: Αμερικανικές εταιρείες να παίρνουν άδειες ερευνών και εκμετάλλευσης, να εντοπίζουν κοιτάσματα φυσικού αερίου ή και πετρελαίου, την Άγκυρα να απειλεί με πόλεμο, όπως απειλεί και την Κύπρο και να «βρίσκεται απέναντι από τις ΗΠΑ» για άλλη μια φορά τα τελευταία χρόνια μετά το 2003.
Μπορεί το θέμα της εισαγωγής του όρου της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης να είναι το πλέον σημαντικό από πολιτικής άποψης, αλλά «ο διάβολος κρύβεται στα ψιλά γράμματα».
Έτσι στο νέο νόμο:
Οι θαλάσσιες εκτάσεις που θα παραχωρηθούν ισοδυναμούν με το 1/6 περίπου της έκτασης της Ελλάδας και φτάνουν σε πρώτη φάση τα 20.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα (αντί 1.500 τ.χλμ.), ενώ οι χερσαίες διπλασιάζονται από τα 750 τ.χλμ. στα 1.500 τ.χλμ (στο 1,1% της χερσαίας έκτασης της Ελλάδας! Τα όρια αυτά δεν ισχύουν για την περίπτωση εκτέλεσης σεισμικών ή άλλων γεωφυσικών και γεωλογικών μεθόδων ερευνών μη αποκλειστικής χρήσης που είναι πολύ μεγαλύτερα.Αυξάνεται επίσης κατά ένα χρόνο η περίοδος των ερευνών, που θα φτάνει πλέον μέχρι τα 7 χρόνια για τις έρευνες σε χερσαίες περιοχές και τα 8 χρόνια στις θαλάσσιες. Η άδεια αναζήτησης έχει ισχύ έως 18 μήνες, αλλά μπορεί να επεκταθεί. Στο στάδιο της εκμετάλλευσης, που ορίζεται σε 25 έτη, προβλέπεται η δυνατότητα παράτασης έως και δύο πενταετίες ώστε να επιτυγχάνεται η μέγιστη δυνατή αξιοποίηση των εναπομεινάντων αποθεμάτων υδρογονανθράκων. Δηλαδή μέχρι 35 χρόνια οι ξένες εταιρείες θα έχουν το δικαίωμα να αντλούν τα ελληνικά αποθέματα φυσικού αερίου και πετρελαίου! Η φορολογική επιβάρυνση επί των καθαρών κερδών για τον ανάδοχο που θα επιλεγεί μειώνεται στο μισό (στο 20% από 40%), ενώ προβλέπεται και φόρος 5%, ο οποίος θα καταβάλλεται υπέρ της τοπικής αυτοδιοίκηση.
Θα ισχύσει το σύστημα της «ανοιχτής πόρτας» (open door). Οι περιοχές που εντάσσονται στο σύστημα «ανοιχτής πόρτας» είναι διαθέσιμες σε μόνιμη βάση και μπορούν, ανά πάσα στιγμή, να αποτελέσουν αντικείμενο διαπραγμάτευσης και χορήγησης άδειας για έρευνα και εκμετάλλευση.
Υιοθετείται για πρώτη φορά η μέθοδος των «σεισμικών ερευνών μη αποκλειστικών δεδομένων» (non-exclusive seismic surveys). Εταιρείες ερευνών αναλαμβάνουν να κάνουν έρευνες σε συγκεκριμένες περιοχές, ενώ τα δεδομένα που προκύπτουν πωλούνται ως πακέτα πληροφοριών. Το Δημόσιο συμμετέχει στα κέρδη από τα έσοδα διανομής των ερευνητικών δεδομένων από τον αδειούχο. Εδώ υπάρχει ζήτημα: Ποιος θα ελέγξει την διακίνηση αυτών των πληροφοριών;
Την αρμοδιότητα για την παραχώρηση των δικαιωμάτων έρευνας και εκμετάλλευσης για λογαριασμό του Δημοσίου έχει ο νέος φορέας Ελληνική Διαχειριστική Εταιρεία Υδρογονανθράκων-ΕΔΕΥ. Στο νέο φορέα περιέρχονται όλα τα νέα αλλά και τα παλαιά αρχεία και τα στοιχεία που αποκτήθηκαν στο παρελθόν για λογαριασμό του Δημοσίου. Τα στοιχεία αυτά είναι εμπιστευτικά και επιτρέπεται η δημοσιοποίησή τους σε ειδικές περιπτώσεις.
Ο νέος φορέας (ΕΔΕΥ Α.Ε.) παραχωρεί για λογαριασμό του Δημοσίου το δικαίωμα έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων είτε έπειτα από διακήρυξη είτε έπειτα από αίτηση ενδιαφερομένου για περιοχή η οποία δεν περιλαμβάνεται στη διακήρυξη, είτε με ανοιχτή πρόσκληση (open door) για εκδήλωση ενδιαφέροντος, όταν η περιοχή για την οποία ζητείται η παραχώρηση είναι διαθέσιμη σε μόνιμη βάση.
[DefenceNet]
Το άρθρο μου αυτό δημοσιεύτηκε χτες, 5 Ιουνίου 2011, στην κυριακάτικη Αυγή, στη στήλη “Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία” που δημοσιεύεται την πρώτη Κυριακή κάθε μήνα.
Δυο λέξεις κονταροχτυπιούνται για τον τίτλο της λέξης του μήνα που μας πέρασε, οπότε για να μην αδικήσω καμιά τους θα ασχοληθώ σήμερα και με τις δύο. Καταρχάς έχουμε τη συναίνεση, που ακούστηκε πάρα πολύ επειδή οι δανειστές μας, που μας έβαλαν, όχι και πολύ συναινετικά είναι η αλήθεια, το μαχαίρι στο λαιμό, ζητούν να συναινέσει και η αντιπολίτευση στο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα ειδάλλως, λένε, δεν θα εκταμιευθεί η περίφημη πέμπτη δόση του δανείου και από τον Ιούλιο μας απειλούν ότι το ταμείον θα είναι μείον.
Συναίνεση λοιπόν, λέξη αρχαία, από το ρήμα συναινώ, που είναι βέβαια σύνθετο, από το συν και το αινώ, το οποίο παράγεται από το ουσιαστικό αίνος, που είναι ομηρικό. Και επειδή αινώ θα πει υμνώ, αν η σημασία υπαγορευόταν πάντοτε από την ετυμολογία (φυσικά αυτό δεν ισχύει) θα μπορούσαμε να πούμε ότι όσοι συναινούν υμνούν όλοι μαζί κάτι· τι άραγε; τις αγορές προφανώς. Βέβαια, στην πραγματικότητα συναινώ σημαίνει «συγκατατίθεμαι, συμφωνώ», αν και στην αρχαιότητα υπήρχε επίσης η σημασία «παραχωρώ» — μερικοί θα έλεγαν ότι υπάρχει ακόμα.
Ο αίνος, που ήταν ο λόγος ο βαθύς, ο γεμάτος νόημα, και στη συνέχεια ο ύμνος και το εγκώμιο, επιβιώνει στην εκκλησιαστική γλώσσα (όπως άλλωστε και το αινώ), ενώ σαν σύνθετο τον βρίσκουμε στον έπαινο. Της ίδιας οικογένειας είναι και το αίνιγμα.
Η συναίνεση χρησιμοποιείται πολύ στη νομική ορολογία, αλλά για τους αμύητους πιο γνωστό είναι το συναινετικό διαζύγιο, που παλιότερα λέγαμε ότι έβγαινε «κοινή συναινέσει», ενώ στην πολιτική έχουμε τις συναινετικές διαδικασίες, όταν δηλαδή δεν γίνεται ψηφοφορία ανάμεσα στις προτάσεις αλλά επιδιώκεται η σύνθεσή τους· αυτά στη θεωρία βέβαια. Υπάρχει επίσης, και ελπίζω να μη διαβάζουν παιδιά, η συναινετική σεξουαλική πράξη, που γίνεται με τη συγκατάθεση και των δύο συντρόφων, όπως φαίνεται ότι δεν έγινε στη σουίτα του νιουγιορκέζικου ξενοδοχείου. Κάποιες από αυτές τις χρήσεις είναι μεταφραστικά δάνεια από το αγγλικό consensual.
***
Μια άλλη λέξη που επίσης ακούστηκε πάρα πολύ, τις τελευταίες μέρες του μήνα αυτή, είναι οι αγανακτισμένοι — ή, οι indignados, μια και πρόκειται για ένα κίνημα που ξεκίνησε στην Πουέρτα ντελ σολ και τις άλλες πλατείες της Ισπανίας, πριν απλωθεί και στα μέρη μας, όπου όμως φαίνεται να ρίζωσε γερά στο Σύνταγμα και τις άλλες μεγάλες πλατείες των ελληνικών πόλεων.
Στην αγανάκτηση αναγνωρίζουμε το αρχαίο άγαν, που θα το ξέρουμε από το αρχαίο ρητό μηδέν άγαν, που το επαναλαμβάνουμε κι εμείς παπαγαλιστί και ξέρουμε ότι θα πει να αποφεύγουμε τις υπερβολές, αν όμως κάποιος μας επισημάνει την τεράστια διαφορά ανάμεσα στο αρχαίο ιδανικό και τη συμπεριφορά των σημερινών Ελλήνων μπορεί και να τον πούμε ανθέλληνα. Το ρήμα αγανακτώ είναι αρχαίο λοιπόν, ήδη από τον Πλάτωνα, και σύμφωνα με τους ετυμολόγους το δεύτερο μισό της λέξης μπορεί να συνδέεται με το ρήμα έχω (πρβλ. πλεονεκτώ), επομένως όποιος αγανακτεί έχει πολλά μέσα του, έχει έρθει «μέχρις εδώ» όπως θα λέγαμε.
Η μετοχή του ρήματος είναι αγανακτισμένος, πράγμα που κάνει μερικούς καθαρολόγους να… αγανακτούν, διότι, λένε, κανονικά θα «έπρεπε» να είναι αγανακτημένος, αφού δεν υπάρχει ρήμα αγανακτίζω· δεν έχουν όμως δίκιο, διότι παραβλέπουν ότι η κατάληξη -ισμένος έχει αυτονομηθεί από το ρήμα και ότι λέμε π.χ. ευτυχισμένος και όχι βέβαια *ευτυχημένος, παρόλο που το ρήμα είναι ευτυχώ και όχι… ευτυχίζω. (Λες και η γλώσσα, πράγμα ανυπόταχτο και κομμουνιστικό, μπορεί να μπει σε καλούπια. Τα καλούπια τα φτιάχνουμε εμείς μετά).
Η ισπανική λέξη indignado είναι μετοχή του ρήματος indignarse, το οποίο ανάγεται, όπως και τα συγγενικά του των άλλων ρωμανικών γλωσσών, στο λατινικό indignari, που σήμαινε «αγανακτώ» αλλά και «θεωρώ κάποιον ανάξιο», από το indignus, ανάξιος (θα αναγνωρίσατε ίσως τη ρίζα του αγγλικού dignity, αξιοπρέπεια).
Και μια και πιάσαμε τα ξενόγλωσσα, η συναίνεση στα αγγλικά και στα γαλλικά είναι consensus, ίδια και απαράλλαχτη δηλαδή η λατινική λέξη. Πιθανόν να έχετε ακούσει μερικούς να λένε και στα ελληνικά «το κονσένσους», είτε επειδή δεν βρίσκουν την ελληνική λέξη είτε για να κάνουν φιγούρα.
Εγώ πάντως θυμάμαι ένα παλιό σύνθημα που είχε πριν από καμιά εικοσπενταριά χρόνια η γαλλική αριστερή εργατική παράταξη CGT, όταν απέρριπτε τη συναίνεση στους χώρους εργασίας: Le consensus, ça fait des cons sans sous, εξαιρετικό λογοπαίγνιο που μεταφράζεται: η συναίνεση κάνει κορόιδα χωρίς δεκάρα (και μάλιστα κορόιδα που αρχίζουν από μι). Οι αγανακτισμένοι, φαντάζομαι κι ελπίζω, δεν θα πιαστούν κορόιδα.
«Αστεράκια» είδαν οι Γερμανοί πιλότοι των Eurofighter Typhoon και οι Τούρκοι των F-4E 2020 Terminator, από τις απανωτές «σφαλιάρες» που έφαγαν από την 343 Μοίρα «Αστέρι» της 115 Π.Μ. του Tactical Leadership Programme (TLP), που διεξήχθη στο αεροδρόμιο του Albacete της Ισπανίας από τις 2 μέχρι τις 27 Μαΐου 2011.
Έχασαν όλες τις αερομαχίες από τα τέσσερα ελληνικά F-16 Block 52+, και οι δύο Έλληνες πιλότοι αναδείχθηκαν οι κορυφαίοι πιλότοι της άσκησης. Κάτι που κάνει πιο εντυπωσιακό το επίτευγμα: Η 343 είναι Μοίρα με ειδίκευση στις αποστολές SEAD, δηλαδή καταστολής αεράμυνας. Οι γερμανικές, ισπανικές και γαλλικές μοίρες που κατανίκησε είναι ειδικευμένες Μοίρες σε αποστολές αέρος-αέρος!
Τουλάχιστον κάποιος "παίρνει πίσω" το αίμα του ελληνικού λαού που του έχουν ρουφήξει οι γκαουλάϊτερ της τρόϊκας, της Γερμανίας προεξαρχούσης.
Αυτό που εντυπωσίασε τους ξένους είναι ότι τα ισπανικά και γερμανικά Eurofighter Typhoon δεν είχε καμία ελπίδα απέναντι στα ελληνικά F-16, παρά το γεγονός ότι θεωρητικά διέθεταν καλύτερο ραντάρ και έκαναν χρήση της υπερηχητικής ταχύτητας χωρίς την χρήση μετακαυστήρα. Για τα τουρκικά αεροσκάφη δεν το συζητάμε: Μόλις ερχόντουσαν σε επαφή ραντάρ με τα ελληνικά μαχητικά ήταν «kill» με συνοπτικές διαδικασίες!
«Αυτό είναι δαίμονες δεν είναι πιλότοι» σχολίασε Ισπανός συνάδελφός τους κατά την διάρκεια της ψηφοφορίας, όπου φυσιολογικά, μετά απ’ όλα αυτά. ο πρώτος και ο δεύτερος πιλότος ολόκληρης της άσκησης (συνολικά ψηφίζονται τρεις) εκλέχθηκαν από την ελληνική ομάδα! Μάλιστα τους ψήφισαν ακόμα και οι Τούρκοι, αφού δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς.
Τα στελέχη της 343Μ κατέκτησαν την πρώτη θέση σε ρόλο Εναέριας Υπεροχής (Air to Air), ενώ σε αποστολές Καταστολής Εχθρικής Αεράμυνας-Suppression Enemy Air Defense (SEAD) εκτέλεσαν με απόλυτη επιτυχία και ακρίβεια βολές Harm εξουδετερώνοντας όλους τους στόχους που τους είχαν ανατεθεί σε όλες τις αποστολές που έλαβαν μέρος.
Ένα ακόμα εντυπωσιακό στοιχείο: Δεν συμμετείχαν σε όλες τις ασκήσεις, λόγω της αναγκαστικής καθήλωσης για διερεύνηση του ριναίου σκέλους τους, αφού στην ίδια χρονική περίοδο είχαμε το ατύχημα στον Άραξο. Πρώτος και κατακτητής του τίτλου «The Warrior of the TLP Course» ο υποσμηναγός Χαράλαμπος Νίκου και δεύτερος ο σμηναγός Λουκάς Θεοχαρόπουλος, ενώ και ο τρίτος θα έβγαινε Έλληνας, αλλά για ευνόητους λόγους εκλέχθηκε ένας Πολωνός.
Στην εκπαιδευτική σειρά συμμετείχαν αεροπορικές δυνάμεις από: τη Γαλλία τέσσερα Mirage 2000 και δύο Alpha Jet, την Πολωνία τέσσερα F-16 και τέσσερα Mig-29, τη Γερμανία δύο Eurofighter και δύο Tornado, το Ηνωμένο Βασίλειο δύο Hawk, την Ισπανία δύο Eurofighter και την Τουρκία δύο F-4E. H Ιταλία διέθεσε δύο αεροσκάφη, ένα ελικοφόρο και ένα Ηλεκτρονικού Πολέμου.
Σκοπός του προγράμματος είναι η εκπαίδευση των Ιπταμένων του ΝΑΤΟ στη συγκρότηση και την ηγεσία μικτών σχηματισμών (COMAO) καθώς και η εξοικείωση και συνεργασία όλου του προσωπικού που υποστηρίζει τέτοιου είδους αποστολές, σύμφωνα με τα Νατοϊκά πρότυπα και διαδικασίες. Εκτελέσθηκαν αποστολές AI, OCA, Slow Mover Protection/Attack, TST, DEAD, No Flying Zone, CAS, PR και CSAR ημέρας και νύχτας.
Ο πρόεδρος της Ένωσης τέως Βουλευτών και Ευρωβουλευτών Κος Κ. Πυλαρινός, πρωην βουλευτής της Ν.Δ. μας επισκέφθηκε σήμερα (Κυριακή 05/06/2011) πριν λίγες ώρες στην πλατεία Συντάγματος και μας παρέδωσε επιστολή εκ μέρους της ένωσης τους ζητώντας μας να την διαβάσουμε απο τα μεγάφωνα και να την δημοσιοποιήσουμε.[Θαλαμοφύλακας]
Σας την δίνουμε εδω να την διαβάσετε . Ειναι σημαντική.
Σημειώστε ότι την επιστολή μας παρέδωσε ο ίδιος ο κ. Πυλαρινός. Δεν είναι σε επίσημο επιστολόχαρτο ή κάτι άλλο, μας την παρέδωσε όμως ο Πρόεδρος της Ενωσης Τέως Βουλευτών και Ευροβουλευτών για λογαριασμό της Ενωσης.
Εντός του Ιουνίου τα σούπερ μάρκετ θα ξεκινήσουν δράσεις ενημέρωσης των καταναλωτών για να προτιμούν τα ελληνικά προϊόντα αποδεχόμενα σχετική πρόταση του «Κινήματος Πολιτών- καταναλώνουμε ό,τι παράγουμε». Σε ανακοίνωσή της, η Γενική Συνομοσπονδία Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων Ελλάδος, αναφέρει ότι τα περισσότερα μεγάλα σούπερ μάρκετ δέχτηκαν το αίτημα να στηρίξουν ενεργά τον αγώνα για την προτίμηση των ελληνικών προϊόντων.
Συγκεκριμένα, τα σούπερ μάρκετ ΑΒ Βασιλόπουλος, Σκλαβενίτης, My Market, Βερόπουλος, Θανόπουλος, Γαλαξίας, Χαλκιαδάκης θα εκτυπώσουν αφίσες στις οποίες θα προβάλλεται το σύνθημα «ντύνομαι ελληνικά, τρώω ελληνικά, κάνω τουρισμό ελληνικά».
Το σύνθημα θα τυπωθεί και στις πλαστικές τους σακούλες.
«Οι Έλληνες καταναλωτές θα έχουν ακόμα μία ευκαιρία να σκεφθούν και να συνειδητοποιήσουν ότι η προτίμηση των ελληνικών προϊόντων αποτελεί καθήκον όλων μας.
Έτσι μετέχουμε και εμείς οι πολίτες ενεργά στη μάχη για την καταπολέμηση της ανεργίας, τη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, της βιοτεχνίας και της βιομηχανίας μας, τη στήριξη των αγροτών και παραγωγών μας, του τουρισμού μέσα στη χώρα μας. Έτσι στηρίζουμε την εθνική μας οικονομία» σημειώνει σε ανακοίνωσή της η ΓΣΕΒΕΕ.
[καλά νέα]
Εμείς μέχρι τώρα γνωρίζαμε ότι δουλειά των διαφόρων αξιωματούχων, είτε αυτοί είναι Δήμαρχοι, είτε πρωθυπουργοί είναι να λύνουν τα προβλήματα στον χώρο ευθύνης τους. Να τα λύνουν και όχι απλά να ... κλαίγονται γι' αυτά. Φαίνεται όμως ότι το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου εισάγει νέα ήθη στην πολιτική ζωή της χώρας. Μετά λοιπόν τους "τιτανικούς" του ΓΑΠ και τα όσα έχει πεί περί διεφθαρμένης χώρας και λοιπά και λοιπά, ήλθε και ο Δήμαρχος της Αθήνας Γιώργος Καμίνης - στην αρχή ακριβώς της τουριστικής περιόδου - με μία συνέντευξη στην αμερικάνικη εφημερίδα Los Angeles Time, να βάλει το λιθαράκι του στην πλήρη απαξίωση της χώρας λέγοντας ότι η Αθήνα του σήμερα, μοιάζει με την Βηρυτό του 1970.
Όμως, θα ήθελα κυρίως να σταθώ στις χθεσινές δηλώσεις του Προέδρου της Βουλής, κ. Πετσάλνικου, ο οποίος μεταξύ άλλων είπε:«… με αφορμή τα χθεσινά γεγονότα, κατά τα οποία ορισμένοι επιχείρησαν τον αποκλεισμό της Βουλής των Ελλήνων, οφείλω να υπογραμμίσω τους κινδύνους που ενέχουν τέτοια φαινόμενα για την ίδια την δημοκρατία μας. Η συλλήβδην απαξίωση θεσμών και προσώπων υπονομεύει τον κοινοβουλευτισμό, ο οποίος αποτελεί εγγύηση που κατακτήθηκε με αγώνες και θυσίες από τον Ελληνικό λαό…».Θα μου επιτρέψετε, κε Πρόεδρε της Βουλής, να θεωρήσω πως η κοινοβουλευτική μας δημοκρατία και οι θεσμοί αυτής της χώρας πρωτίστως, έχουν απαξιωθεί και κινδυνεύουν από το πολιτικό σύστημα της πατρίδος μας που με ευθύνη των δύο κομμάτων εξουσίας, όλα αυτά τα χρόνια της μεταπολίτευσης, μετέτρεψαν το πολίτευμα της Ελλάδος σε κομματική ολιγαρχία.
«Κο Φίλιππο ΠετσάλνικοΠαναγιώτης Αποστόλου
Πρόεδρο βουλής των Ελλήνων
Αθήνα
Κε Πρόεδρε,
Ασφαλώς έχει περιέλθει σε γνώση σας ότι, η καταργημένη με ανέκκλητη και οριστική απόφαση του Αρείου Πάγου, «Συμβουλευτική επιτροπή Τουρκικής μειονότητας Δυτικής Θράκης», κατά την σύνοδό της στην Κομοτηνή την Παρασκευή 25 Φεβρουαρίου 2011, εξέλεξε ομοφώνως ως πρόεδρό της τον Βουλευτή του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Ροδόπης, Αχμέτ Χατζηοσμάν και ως αντιπρόεδρό της τον επίσης Βουλευτή του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Ξάνθης, Τσετίν Μάντατζη.
Παρακαλούμε όπως υπό την υψηλή θεσμική ιδιότητά σας, αυτής του Προέδρου της Βουλής των Ελλήνων, ενημερώσετε τους ευλόγως ανησυχούντες Έλληνες πολίτες και την Βουλή των Ελλήνων, πώς είναι δυνατόν Βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου να ηγούνται «Τουρκικής» οργάνωσης η οποία με την αντισυμβατική και εν πολλοίς έκνομη δραστηριότητά της στην Θράκη, προσβάλλει το Εθνικό μας συναίσθημα και περιφρονεί την Ελληνική πολιτική τάξη και τους νόμους του Κράτους.
Επίσης, να μας γνωρίσετε ποιά μέτρα έχετε λάβει ή προτίθεσθε να λάβετε κατά των ως άνω Βουλευτών, προκειμένου να αποκατασταθεί η ήδη διαταραχθείσα εύρυθμη λειτουργία του πολιτεύματος της Πατρίδος μας από τις δραστηριότητες παρανόμων τουρκικών σωματείων, συλλόγων κλπ, που εξακολουθούν να λειτουργούν με την ανοχή των Ελληνικών διοικητικών και εισαγγελικών αρχών στην Θράκη.
Πιστεύουμε πως θα συμφωνήσετε μαζί μας, ότι είναι ασυμβίβαστο το λειτούργημα του Έλληνα Βουλευτού με την προεδρεία «Τουρκικού» σωματείου, στην Εθνικά ευαίσθητη περιοχή της Θράκης, στην οποία ως καλώς γνωρίζετε δεν κατοικούν Τούρκοι πολίτες!
Μετά τιμής
Έπονται πλήρη στοιχεία»
Στο επόμενο Σύνταγμα που θα φτιάξουμε, γιατί πρέπει να φτιάξουμε ένα ΕΝΤΕΛΩΣ καινούριο Σύνταγμα και πολίτευμα, πρέπει να νομοθετήσουμε την παραδειγματική τιμωρία του πολιτικού ψεύδους με τις πιο αυστηρές ποινές.
Δεν μπορεί ένας παθολογικός ψεύτης να είναι κυβερνήτης.
Αυτό το παραμύθιασμα πρέπει να πάρει τέλος.
[Θραξ Αναρμόδιος]
Αύξηση της τάξεως του 40% εμφανίζει το 2010 ο κύκλος εργασιών της βορειοελλαδικής εταιρίας Ζυθοποιία Μακεδονίας – Θράκης Α.Ε., παραγωγού της μπίρας «Βεργίνα» και διαμορφώθηκε στα 14,2 εκατ. ευρώ, ενώ η κερδοφορία της ανήλθε σε 400.000 ευρώ έναντι 320.000 πέρυσι.
ΣΕ ΜΙΑ περίοδο που η κυβέρνηση ετοιμάζεται να ανακατέψει για μια ακόμη φορά το «καλάθι» με τους φόρους ακινήτων -με προφανή στόχο την άντληση εσόδων- έρευνα για τη φορολογία της περιουσίας στην Ευρώπη αναδεικνύει μια σειρά από ελληνικές αρνητικές πρωτιές.
*Ο φόρος μεταβίβασης ακινήτων υπολογίζεται με τον υψηλότερο συντελεστή (10%) στην Ευρώπη, κάτι που λειτουργεί ως αντικίνητρο για την προσέλκυση επενδύσεων
*Ο υψηλότερος στην Ευρώπη είναι και ο ΦΠΑ στα ακίνητα, κάτι που επίσης λειτουργεί ως αντικίνητρο, ειδικά για τις επενδύσεις σε εξοχικά. Καμία χώρα δεν φορολογεί την αγορά καινούριας κατοικίας με συντελεστή 23% όπως η Ελλάδα. Προφανείς είναι οι αρνητικές επιπτώσεις, ειδικά σε μια περίοδο όπου η κυβέρνηση εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο να μετατραπεί η Ελλάδα σε χώρα μόνιμης παραθεριστικής κατοικίας.
*Είμαστε μία από τις δύο χώρες που επιμένουν να μη φορολογούν την υπεραξία από την αγοραπωλησία ακινήτων. Προτιμούμε να επιβαρύνουμε την επένδυση, φορολογώντας τον αγοραστή.
*Η «πατέντα» των αντικειμενικών αξιών δεν εφαρμόζεται μόνο στην Ελλάδα. Υπάρχει και σε άλλες χώρες. Στις περισσότερες, όμως, η απόσταση δεν είναι τόσο μεγάλη όσο στην Ελλάδα, όπου αφήνει ορθάνοιχτα παράθυρα φοροδιαφυγής.
Η αποτύπωση της φορολογικής πραγματικότητας για τα ακίνητα στην Ελλάδα αλλά και για τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης έγινε από τον Αναστάσιο Βάππα, δικηγόρο, υποψήφιο διδάκτορα φορολογικού δικαίου και εκπρόσωπο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ιδιοκτητών Ακινήτων (ΠΟΜΙΔΑ). Ο κ. Βάππας άντλησε πληροφορίες από τις αντίστοιχες ομοσπονδίες 19 ευρωπαϊκών κρατών, κάτι που σημαίνει ότι η έρευνα αποτυπώνει τη σημερινή πραγματικότητα σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Η φορολογία των ακινήτων αναμένεται να βρεθεί στο επίκεντρο και το επόμενο χρονικό διάστημα, καθώς η κυβέρνηση εξετάζει μια σειρά από σενάρια. Να αυξήσει τις αντικειμενικές αξίες, να επιβάλει έκτακτες εισφορές και να διευρύνει τη σημερινή φορολογική βάση του Φόρου Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας μέσα από τη μείωση του αφορολόγητου ορίου.
Στην Ελλάδα εφαρμόζεται ο υψηλότερος συντελεστής φορολόγησης για τις αγοραπωλησίες ακινήτων. Λόγω της «ομηρίας» των αντικειμενικών αξιών -εδώ και χρόνια παραμένουν σταθερά πολύ χαμηλότερες από τις πραγματικές, καθώς οι κυβερνήσεις θέλουν να αποφύγουν το πολιτικό κόστος- οι φόροι μεταβίβασης ακινήτων στην Ελλάδα είναι από τους υψηλότερους, αν όχι οι υψηλότεροι σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ο επενδυτής ακινήτων στην Ελλάδα πρέπει να πληρώσει το 10% της αξίας του ακινήτου σε φόρους, ενώ επί του φόρου επιβάλλεται και πρόσθετο τέλος 3% με στόχο την οικονομική ενίσχυση των δήμων. Το αποτέλεσμα; Αποθαρρύνονται οι υποψήφιοι επενδυτές από το εξωτερικό, καθώς βλέπουν ότι σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες οι συντελεστές έχουν περιοριστεί ακόμη και στο 1-2,5%.
Στην πραγματικότητα, ο φόρος στην Ελλάδα μπορεί να μην είναι τόσο υψηλός όσο δείχνουν οι συντελεστές, κι αυτό διότι ο φόρος υπολογίζεται επί της αντικειμενικής αξίας, που είναι χαμηλότερη της πραγματικής. Όμως, όταν οι ξένοι επενδυτές βλέπουν ότι στην Ελλάδα εφαρμόζονται οι υψηλότεροι συντελεστές στη μεταβίβαση αποθαρρύνονται και δεν κάθονται να διερευνήσουν τι συμβαίνει με τη βάση υπολογισμού του φόρου (δηλαδή με την αξία επί της οποίας επιβάλλεται ο φορολογικός συντελεστής). Τα στοιχεία του πίνακα είναι αποκαλυπτικά. Την ώρα που η Ελλάδα επιβάλλει φόρο 10% στις αγοραπωλησίες μεταχειρισμένων ακινήτων (τα καινούρια υπάγονται σε ΦΠΑ 23%):
*Στην Αυστρία επιβάλλεται φόρος με συντελεστή 3,5%.
*Στην Ιρλανδία ο συντελεστής κυμαίνεται από 1% ώς 2%.
*Στη Μεγάλη Βρετανία -χώρα με το πλέον ευνοϊκό καθεστώς όσον αφορά τους φόρους ακινήτων- δεν φορολογούνται οι αγορές ακινήτων μέχρι το επίπεδο των 125.000 λιρών. Για ακίνητα άνω των 588 χιλιάδων λιρών επιβάλλεται φόρος με συντελεστή 4%.
*Η Ιταλία είναι από τις λίγες χώρες που έχουν συντελεστή αντίστοιχο με τον ελληνικό (10%), ενώ προσφέρει χαμηλότερη φορολόγηση (3%) για την πρώτη κατοικία.
Αντικειμενικές αξίες
Μεγάλες είναι οι αποκλίσεις αντικειμενικών-πραγματικών αξιών στην Ελλάδα.
Ο θεσμός των αντικειμενικών αξιών δεν αποτελεί ελληνική καινοτομία. Βέβαια, από χώρα σε χώρα η απόσταση των αντικειμενικών αξιών από τις πραγματικές ποικίλλει.
Στην Ελλάδα έχει αποδειχτεί ότι η απόκλιση αντικειμενικών πραγματικών αξιών αφήνει ορθάνοιχτα τα παράθυρα της φοροαποφυγής, ενώ διατηρεί τους φορολογικούς συντελεστές στα ύψη:
*Δεν λειτουργεί ο ΦΠΑ των ακινήτων, καθώς λόγω των αποκλίσεων στα τιμήματα προκύπτουν τεράστιες επιστροφές φόρου για τους κατασκευαστές (εμφανίζονται να πουλάνε ουσιαστικά στην ίδια τιμή που τους κοστίζει και το ακίνητο).
*Δεν μπορεί να υπολογιστεί ο φόρος εισοδήματος για τους κατασκευαστές. Ο κατασκευαστής πουλάει ένα ακίνητο έναντι 500.000 ευρώ. Δηλώνει ότι το πούλησε 300.000 ευρώ (με τη συνενοχή του αγοραστή, καθώς και αυτός έχει κίνητρο να μην πληρώσει το φόρο μεταβίβασης) και τελικώς αποκρύπτει εισόδημα 200.000 ευρώ.
*Δεν λειτουργεί το «πόθεν έσχες» των ακινήτων, καθώς οι επενδυτές καλούνται να δικαιολογήσουν σαφώς χαμηλότερα τιμήματα από αυτά που πραγματικά έχουν πληρώσει.
Ο υψηλότερος ΦΠΑ
Στη χώρα μας επιβάλλεται ο υψηλότερος ΦΠΑ ακινήτων στην Ευρώπη.
Καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα δεν επιβάλλει στην αγορά καινούριων ακινήτων τόσο υψηλό ΦΠΑ όσο η Ελλάδα. Το ελληνικό 23% δεν συναντάται σε καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα, καθώς όσα από τα μέλη της Ε.Ε. αποφάσισαν να εντάξουν και τις αγοραπωλησίες ακινήτων στο φόρο προστιθέμενης αξίας φρόντισαν να διατηρήσουν χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές τουλάχιστον για τις ανακαινίσεις. Η Ελλάδα πέτυχε να εξαιρέσει μόνο την πρώτη κατοικία. Και πάλι, όμως, παρά τον υψηλό φορολογικό συντελεστή, δεν έχει κατορθώσει να συλλέξει φορολογικά έσοδα.
[Ελευθεροτυπία]
Η παραπάνω φράση χαρακτηρίζει απόλυτα τον George Soros όχι μόνο ως άνθρωπο, αλλά και ως επενδυτή. Ο Σόρος, τις τελευταίες δεκαετίες, είναι ένα από τα πιο πολυσυζητημένα πρόσωπα παγκοσμίως, καθώς χάρη στην πολυσχιδή δραστηριότητα του, το όνομά του τείνει να συνδέεται ποικιλοτρόπως με τις σημαντικότερες διεθνείς εξελίξεις.
Βασικές προϋποθέσεις πραγμάτωσης είναι η διαμόρφωση της έννοιας του κράτους σε νέα βάση. Δηλαδή, η κατάργηση των συνόρων και η εξάλειψη των εθνικών κυβερνήσεων, που θα αντικατασταθούν από μια ανώτατη παγκόσμια κυβερνητική Αρχή, που θα διαχειρίζεται την παγκόσμια οικονομία και πολιτική, βασισμένη στην αρχή της διαφάνειας. Εντός αυτού του πλαισίου, το εθνικό συμφέρον και οι κυβερνήσεις που το προασπίζονται παύουν να υφίστανται, τα εκάστοτε εθνικά νομίσματα αντικαθίστανται από ένα ενιαίο νομισματικό σύστημα, οι φυσικές και πλουτοπαραγωγικές πηγές δεν εμπίπτουν πια στην εθνική δικαιοδοσία, ο ρόλος διεθνών οργανισμών (Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, Παγκόσμια Τράπεζα, ΟΗΕ) αναβαθμίζεται και οι κοινωνίες, απαλλαγμένες από εθνικιστικά πάθη, αντιλαμβάνονται την ιστορία τους με όρους σχετικότητας, συνεισφέροντας παράλληλα, μέσω της προσήλωσής τους στην εργασία, στη βιωσιμότητα του νέου συστήματος και στη μεγιστοποίηση του κέρδους των επιχειρήσεων. Η μέχρι στιγμής δράση του Ιδρύματος Σόρος, για ορισμένους, φαίνεται πως συμβάλλει τα μέγιστα σε αυτό τον σκοπό καθώς, μέσω των χρημάτων που διοχετεύονται, προωθείται η αποδυνάμωση των σημερινών «κλειστών κοινωνιών» και των κυβερνήσεών τους (με πρώτο στόχο τις ΗΠΑ), η «εξαγορά» του παγκόσμιου πληθυσμού και η παγκοσμιοποιημένη αντίληψη της Ιστορίας. Βέβαια, ανάλογα με τα εκάστοτε δεδομένα, διαμορφώνεται και η δράση του Ιδρύματος. Στη περίπτωση των ΗΠΑ, οι τάσεις ηγεμονισμού που επέδειξαν μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και η χρήση στρατιωτικής ισχύος, ειδικά στην περίπτωση του Ιρακ και του Αφγανιστάν, δυναμιτίζουν το όραμα του Σόρος. Για τον λόγο αυτό, υπήρξε επιφανής υποστηρικτής της χρήσης «μαλακής ισχύος» στον πόλεμο ενάντια στη τρομοκρατία, ήταν αντίθετος με την πολιτική του Μπους (ενισχύοντας προεκλογικά τους αντιπάλους του), ενώ συντάχθηκε με την πολιτική του Ομπάμα που σκόπευε να δώσει τέλος στις στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή. Έτσι, μέσω του Ιδρύματος, χρηματοδοτήθηκε σημαντικό μέρος της προεκλογικής εκστρατείας του.
[The Net War]
Δηλητηριώδες ήταν το σχόλιο του Αλέξη Τσίπρα στα «αφελή» ερωτήματα της Ντόρας σχετικά με το ποιος χρηματοδότησε την μεγάλη συγκέντρωση στα Προπύλαια στην οποία μίλησε ο Μίκης Θεοδωράκης και οργάνωσε το Πανεπιστήμιο Αθηνών. «Ούτε το όνομα του Μίκη Θεοδωράκη, ούτε του πρύτανη κ. Πελεγρίνη ήταν στις ατζέντες του κ. Χριστοφοράκου» είπε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος επεσήμανε το «μεγάλο θράσος ορισμένων που μέχρι χθες έβγαιναν, μπουρδουκλώνονταν για να φωτογραφηθούν δίπλα στον Μίκη Θεοδωράκη, σήμερα με έναν σκαιότατο τρόπο να τον στοχοποιούν, όπως η εκπρόσωπος του κόμματος του μνημονίου κυρία Μπακογιάννη».
«Χρειάζεται λίγος σεβασμός. Εγώ μπορεί να διαφωνώ σε πολλά απ΄ αυτά που λέει ο Μίκης Θεοδωράκης, είμαι ευγνώμων όμως που υπάρχει κι αυτός, γιατί θα είχαμε μείνει μονάχα με τους κρατικοδίαιτους, τους οργανικούς διανοούμενους του νεοφιλελευθερισμού που σπεύδουν να αποδοκιμάσουν το λαό που εξεγείρεται. Και ζητάνε συναίνεση και ευθύνη για τη σωτηρία. Ποια σωτηρία; Τη σωτηρία της χώρας ή των αφεντικών τους;», είπε ο Αλ. Τσίπρας και έκλεισε με ένα στίχο του Βολφ Μπίρμαν:
Κι οι ποιητές με χέρι υγρό,
υμνούνε της πατρίδας τον χαμό,
κάνουν με θέρμη τα στοιχειά στιχάκια,
με τους σοφούς του κράτους τα ‘χουνε πλακάκια.
Στην παραπομπή του πρώην υπουργού Εθνικής Άμυνας, Άκη Τσοχατζόπουλου, σε δικαστικό συμβούλιο προσανατολίζεται η πλειοψηφία της Προανακριτικής Επιτροπής που διερευνά την υπόθεση των γερμανικών υποβρυχίων.
Σύμφωνα με πληροφορίες, κατά την άποψη της πλειοψηφίας της Προανακριτικής Επιτροπής, από το αποδεικτικό υλικό που συγκέντρωσε, μετά από ένα μήνα διερεύνησης της υπόθεσης προκύπτουν επαρκείς ενδείξεις για τέλεση ποινικών αδικημάτων από τον πρώην υπουργό Άμυνας.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ καταβάλλουν προσπάθειες ώστε να καταθέσουν κοινό πόρισμα, που θα καταλογίζει στον πρώην υπουργό τα αδικήματα της δωροδοκίας σε βάρος του δημοσίου και της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες.
Το Πόρισμά της η Προανακριτική Επιτροπή, που συνεδρίασε σήμερα - και θα συνεδριάσει εκ νέου την Δευτέρα - θα το παραδώσει την ερχόμενη Τρίτη στον Πρόεδρο της Βουλής Φίλιππο Πετσάλνικο.
[Ελευθεροτυπία]«Όποιος φοβάται να κυκλοφορήσει να πάει σπίτι του», ήταν το σχόλιο του Βαγγέλη Μεϊμαράκη για τους βουλευτές που δηλώνουν ανήσυχοι από τις αποδοκιμασίες και τους προπηλακισμούς συναδέλφων τους από πολίτες.
"Αυτοί που φοβούνται είναι οι ντιντήδες όπως είπε ο Φαήλος [σ.σ. Κρανιδιώτης], οι φλώροι που λέγαμε εμείς, οι φλούφληδες και οι σαλονάτοι, που λένε κάποιοι άλλοι. Όταν ασχολείσαι με τα κοινά δεν έχει φοβάμαι", είπε στο ραδιοφωνικό σταθμό της ΝΕΤ ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας και πρόεδρος του ινστιτούτου "Κωνσταντίνος Καραμανλής".
"Πρόβλημα υπάρχει σε αυτούς τους οποίους προκαλούν, βλέπουν την πολιτική ως ένα τρόπο καλύτερης ποιότητας της προσωπικής τους ζωής", πρόσθεσε και σημείωσε ότι οι βουλευτές δεν πρέπει ούτε να φοβούνται, ούτε να ζουν προκλητικά.
Υποστήριξε ότι δεν είναι όλοι ίδιοι και διερωτήθηκε: "Και η λύση; Πού θα βρεθεί; Και πώς θα βρεθεί; Και από ποιους θα βρεθεί; Δεν πρέπει η λύση να είναι πολιτική; Από πού θα έρθει από τη δικαιοσύνη; Από τις ένοπλες δυνάμεις; Από τους επιχειρηματίες;".
Δίνοντας την απάντησή του, σημείωσε, "όχι βέβαια, θα έρθει και πάλι από τον κυρίαρχο λαό, ο οποίος θα μπορεί και πάλι να ψηφίζει και να εκλέγει πολιτικούς".

Προκηρύχθηκε μια θέση χειρουργού στο ΙΚΑ Χρυσούπολης, υπέβαλαν τα χαρτιά τους τρεις χειρουργοί, ένας από την Θεσσαλονίκη και δύο από την Καβάλα. Στην διαδρομή οι ιθύνοντες κατάλαβαν ότι ο ένας από τους δύο Καβαλιώτες είχε ήδη προσληφθεί με μπλοκάκι στο ΚΕΕΛΠΝΟ. Οι κακές γλώσσες αποδίδουν την πρόσληψη στη συγγένεια που έχει με έναν εκ των πολιτικών προϊσταμένων του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Αφού μέσω ΚΕΕΛΠΝΟ βολεύτηκε ο άνθρωπος στο Νοσοκομείο Καβάλας, τον έβγαλαν από τη λίστα. Έμειναν οι δύο, ο Καβαλιώτης είχε περισσότερα τυπικά προσόντα από τον Σαλονικιό - η διαφορά τους δεν ήταν μικρή, ήταν ένα ολόκληρο διδακτορικό. Παρ' όλα αυτά το σύστημα επέλεξε να προσλάβει τον Θεσσαλονικιό.[εφ. Η Εβδόμη, 2 Ιουνίου 2011]
Ο Καβαλιώτης πήγε στο εν λόγω σημαίνον πολιτικό πρόσωπο, που κυκλοφορεί στην Καβάλα και ως... "το καλό παιδί" και ζήτησε τον λόγο για να πάρει την αφοπλιστική απάντηση: "κι εσύ γιατί έβαλες υποψήφιος με τον Μπαλίκα;". Ακούγεται ότι θέση πήραν και κάτι άλλα καλά παιδιά της κλαδικής των γιατρών του ΠΑΣΟΚ: "δεν μπορεί να μπήκε στο ΙΚΑ επί ΝΔ και να διοριστεί και επί ΠΑΣΟΚ", ήταν η απόφαση που έβγαλαν. Ο άνθρωπος φυσικά θα διεκδικήσει το δίκιο του. Το θέμα που ανέκυψε αφορά όλους εμάς, την τοπική κοινωνία που κάπως πρέπει να αντιμετωπίσει τέτοιες μεθοδεύσεις, γιατί αύριο θα είναι στη θέση του εν λόγω χειρούργου κάποιο δικό μας παιδί, που δε θα έχει το τυπικό προσόν να γνωρίζει κάποιον δημοτικό σύμβουλο γιατρό, κάποιον αντιπεριφερειάρχη γιατρό, κάποιον υφυπουργό γιατρό... Και εν τέλει οφείλουν να μας πούνε αν όντως βρισκόμαστε σε πόλεμο, όπως λέει ο πρωθυπουργός, θα πρέπει να πάρουμε, ως κοινωνία, έκτακτα μέτρα ενάντια σε τέτοιες συμπεριφορές και σε τέτοιους ανθρώπους.
Χ.Ι.
Οι συνταξιούχοι αναπηρίας στην Ελλάδα ανέρχονται σε 400.000 και αντιπροσωπεύουν το 14,5%, των συνταξιούχων συνολικά, ποσοστό σχεδόν διπλάσιο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, που κυμαίνεται στο 7%-8%. Το υπουργείο Εργασίας εκτιμά ότι περισσότερες από 60.000 συντάξεις χορηγούνται σε υγιείς ασφαλισμένους ή σε ασφαλισμένους των οποίων οι παθήσεις δεν δικαιολογούν σύνταξη αναπηρίας. Κι όμως, παρά τη «βροχή» καταγγελιών, οι αρμόδιες υπηρεσίες αδυνατούν -ή δεν θέλουν;- να ελέγξουν τις κατά τόπους περιπτώσεις!
Καθημερινό φαινόμενο αποτελούν οι καταγγελίες, που απευθύνονται στο υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και αφορούν σε χορήγηση παράνομων αναπηρικών συντάξεων. Το υπουργείο εν συνεχεία αναθέτει τη διερεύνηση τέτοιων καταγγελιών στα καταστήματα του ΙΚΑ, του ΟΓΑ και του ΟΑΕΕ των περιοχών στις οποίες έχουν εκδοθεί οι συντάξεις.
Ωστόσο, δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις στις οποίες οι υπηρεσίες εκφράζουν αδυναμία ελέγχου ή αποφεύγουν να απαντήσουν. Αυτό προκύπτει από την ανταλλαγή υπηρεσιακών εγγράφων μεταξύ του υπουργείου Εργασίας και υποκαταστημάτων των Ταμείων, που έχει στην κατοχή του το ΑΠΕ-ΜΠΕ.
Ειδικότερα, στις 5 Απριλίου του 2011 με το υπ’ αριθμόν 8422/309/5-4-11 έγγραφό του, το υπουργείο Εργασίας ζητά από το ΙΚΑ να ερευνήσει ανώνυμη καταγγελία που έχει φθάσει στο γραφείο του αναπληρωτή υπουργού. Σύμφωνα με την καταγγελία, τέσσερις συνταξιούχοι του ΤΕΑΤΥΚΩ λαμβάνουν από το ταμείο επίδομα νοσηλίων που δεν δικαιούνται για χρονικό διάστημα τριών ετών και ενώ συγχρόνως λαμβάνουν και επίδομα απολύτου αναπηρίας από το ΙΚΑ.
Ένα μήνα μετά, στις 9/5/2011, το ΙΚΑ, με το υπ’ αρ. 186/9/5/2011 έγγραφό του, το οποίο υπογράφει ο υποδιοικητής του Ιδρύματος, κ. Διονύσης Πατσούρης, απαντά ότι με μόνο στοιχείο το ονοματεπώνυμο «είναι αδύνατο να ερευνηθεί εάν οι αναφερόμενοι στην καταγγελία λαμβάνουν επίδομα απολύτου αναπηρίας». «Προκειμένου να ερευνηθεί η καταγγελία» υποστηρίζει το Ίδρυμα, πρέπει να είναι γνωστά και «το πατρώνυμο και ο αριθμός μητρώου του ασφαλισμένου».
Στις 23 Μαρτίου του 2010, η Γενική Γραμματεία Κοινωνικών Ασφαλίσεων, με το έγγραφο Φ.10021/6594/226/23-03-2010 και στις 19 Απριλίου του 2010 το ΙΚΑ ΕΤΑΜ Κρήτης, με το έγγραφο 109/56/19-4-2010, διαβιβάζουν προς το τμήμα συντάξεων του ΟΑΕΕ Κρήτης στο Ηράκλειο, ανώνυμη καταγγελία σχετικά με τη χορήγηση παράνομης σύνταξης. Ένα χρόνο αργότερα, στις 16 Μαΐου, και εφόσον ο ΟΑΕΕ Κρήτης δεν έχει απαντήσει, η Γενική Γραμματεία Κοινωνικών Ασφαλίσεων στέλνει νέο έγγραφο (Φ.10021/10359/384) για το ίδιο θέμα. Στις 23 Ιουνίου του 2010 η Γενική Γραμματεία Κοινωνικών Ασφαλίσεων διαβιβάζει με το έγγραφο Φ.10035/16855/575/23-6-2010, στον ΟΑΕΕ Αθηνών (Σατωβριάνδου), καταγγελία σχετικά με καταβολή παράνομης αναπηρικής σύνταξης. Μέχρι τις 26 Απριλίου του 2011, που η Γενική Γραμματεία επανέρχεται με νέο έγγραφο (Φ. 10035/10389/397), το κατάστημα του ΟΑΕΕ δεν έχει απαντήσει.
Ιδιαίτερα… δημοφιλείς οι αναπηρικές συντάξεις
Οι συνταξιούχοι αναπηρίας στην Ελλάδα ανέρχονται σε 400.000 και αντιπροσωπεύουν το 14,5%, των συνταξιούχων, ποσοστό σχεδόν διπλάσιο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, που κυμαίνεται στο 7%-8%. Η μέση ηλικία των συνταξιούχων αναπηρίας είναι δέκα χρόνια κάτω από τη μέση ηλικία συνταξιοδότησης λόγω γήρατος και μπορεί να «κερδηθεί» με πολύ λίγα ένσημα. Το 30% των συντάξεων έχουν δοθεί με λιγότερα από 3.000 ένσημα. Το μέσο καταβαλλόμενο ποσό αναπηρικής σύνταξης είναι 517 ευρώ. Από την πλευρά του, το υπουργείο Εργασίας εκτιμά ότι περισσότερες από 60.000 χορηγούνται σε υγιείς ασφαλισμένους ή σε ασφαλισμένους των οποίων οι παθήσεις δεν δικαιολογούν σύνταξη αναπηρίας.
Επίσης, υπάρχουν περιφέρειες με ιδιαίτερα αριθμό συνταξιούχων αναπηρίας που δεν δικαιολογείται από το είδος των σε αυτούς ασκουμένων οικονομικών ή βιομηχανικών δραστηριοτήτων. Η Κρήτη εμφανίζει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά αναπηρικών επί του συνόλου των συντάξεων στην Ελλάδα. Το 20,4% των συντάξεων που χορηγεί το ΙΚΑ στο νομό Ηρακλείου και το 21,5% των συντάξεων του ΟΓΑ είναι αναπηρικές, τη στιγμή που συνολικά οι δικαιούχοι αναπηρικών συντάξεων υπολογίζονται στις 350.000. Στην Αθήνα, το ποσοστό των αναπηρικών συντάξεων είναι 8,8% και στον Πειραιά φτάνουν στο 16%.
Στον τρόπο συγκρότησης των επιτροπών και κυρίως στο γεγονός ότι τα μέλη τους είναι άμισθα αποδίδει τις αιτίες, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο διοικητής του ΙΚΑ, κ. Ροβέρτος Σπυρόπουλος. Σύμφωνα με τον κ. Σπυρόπουλο, πρόκειται για σύστημα δομημένο με τέτοιο τρόπο, ώστε να οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στη συναλλαγή. Ωστόσο, όπως ανέφερε ο κ. Σπυρόπουλος, η εικόνα του τοπίου θα αλλάξει από την 1η Σεπτεμβρίου, οπότε με την εφαρμογή του νέου συστήματος εξέτασης των συντάξεων αναπηρίας, θα συγκροτηθούν νέες επιτροπές, στις οποίες θα μετέχουν 1.000 γιατροί όλων των ειδικοτήτων, που θα επιλέγονται με κλήρωση και θα είναι αμειβόμενοι. Το νέο καθεστώς θα είναι ενιαίο για όλα τα Ταμεία, ενώ συγκροτείται και Ενιαίο Κέντρο Πιστοποίησης Αναπηρίας, το οποίο θα αναλάβει την επανεξέταση των συντάξεων αναπηρίας που δεν είναι οριστικές. Εν συνεχεία και σταδιακά, θα επανεξετασθούν όλες οι συντάξεις. Το υπουργείο Εργασίας προσδοκά ότι από το «ξεκαθάρισμα» των αναπηρικών θα εξοικονομηθούν 600 εκατ. ευρώ έως το 2015.
Προβληματικοί οι έλεγχοι και για ανασφάλιστη εργασία
Ανάλογο πρόβλημα σχετικά με τους ελέγχους υπάρχει και στις καταγγελίες για ανασφάλιστη εργασία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι, στις 23 Μαρτίου του 2010, η διεύθυνση επιθεώρησης της Γενικής Γραμματείας Κοινωνικών Ασφαλίσεων του υπουργείου Εργασίας με το υπ’ αρ. Φ.10021/6062/29/23 ζητά από τις διευθύνσεις Αττικής και Κεντρικής Μακεδονίας, Ε.ΥΠ.ΕΑ (υπηρεσία ελέγχου ασφάλισης που υπάγεται στο ΙΚΑ), να διερευνήσει καταγγελία για ανασφάλιστη εργασία στα ορυχεία της ΔΕΗ. Για έναν ολόκληρο χρόνο η Ε.ΥΠ.ΕΑ Μακεδονίας δεν ενημερώνει το υπουργείο για το εάν έχει διενεργήσει ελέγχους και με ποια αποτελέσματα.
Τον Απρίλιο του 2011, τα συνδικάτα της Δυτικής Μακεδονίας, καταγγέλλουν εκ νέου στο υπουργείο Εργασίας ότι πολλοί από τους εργαζόμενους στο λιγνιτικό κέντρο της ΔΕΗ, κυρίως αλλοδαποί, είναι ανασφάλιστοι, πολλοί λαμβάνουν επίδομα ανεργίας από τον Ο.Α.Ε.Δ., είτε είναι δηλωμένοι ως αγρότες είτε είναι παράλληλα εργαζόμενοι της ΔΕΗ Α.Ε. ή συνταξιούχοι του ταμείου της ΔΕΗ ή άλλων συνταξιοδοτικών ταμείων. Στις 26 Απριλίου του 2011, η Γενική Γραμματεία Κοινωνικών ασφαλίσεων, η οποία καλείται να απαντήσει στην καταγγελία των συνδικαλιστών, αποστέλλει νέο έγγραφο (Φ.1002/10395/403) προς την Ε.ΥΠ.Ε.Α και ζητά να πληροφορηθεί για την τύχη της προηγούμενης , «το συντομότερο δυνατό, προκειμένου να ενημερωθούν τα γραφεία των κ.κ. αναπληρωτή υπουργού, της Γενικής Γραμματέως Κοινωνικών Ασφαλίσεων και οι ενδιαφερόμενοι». Η απάντηση ακόμα αναμένεται…
[Opinion Post]
Σύµφωνα µε στοιχεία του ΟΟΣΑ, το 2009 ο µέσος όρος εργασίας στη Γερµανία ήταν 1.390 ώρες, όταν στην Ισπανία ήταν 1.654, στην Πορτογαλία 1.719 και στην Ελλάδα 2.119. Το μυστικό κρύβεται στην καινοτομία.
Στο µικροσκόπιο της στατιστικής επιστήµης έβαλε η εφηµερίδα «Le Monde» τη θεωρία περί «τεµπέληδων Ελλήνων και εργατικών Γερµανών» για να ανατρέψει τον µύθο που τροφοδότησε προ ηµερών µε δηλώσεις της η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ.
Στην πραγματικότητα, «οι Γερμανοί εργάζονται πολύ λιγότερο και δεν είναι περισσότερο παραγωγικοί» δηλώνει στη γαλλική εφηµερίδα ο οικονοµολόγος Πατρίκ Αρτούς µε βάση µελέτη που συνέταξε ο ίδιος, όπως αναφέρει σήμερα σε άρθρο της η εφημερίδα "Τα Νέα".
Όπως επισηµαίνει ο Πατρίκ Αρτούς, επικεφαλής του Ινστιτούτου Natixis, πριν καταλήξει κανείς στο συµπέρασµα ότι τα προβλήµατα των οικονοµιών του ευρωπαϊκού Νότου οφείλονται στην οκνηρία, είναι χρήσιµο να ρίξει µια µατιά στους αριθµούς.
Σύµφωνα µε στοιχεία του Οργανισµού Οικονοµικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, το 2009 ο µέσος όρος εργασίας στη Γερµανία ήταν 1.390 ώρες, όταν στην Ισπανία ήταν 1.654, στην Πορτογαλία 1.719 και στην Ελλάδα 2.119.
«Ακόµη και εάν το όριο συνταξιοδότησης είναι µεγαλύτερο στη Γερµανία (65 έτη τώρα και 67 στο µέλλον) η πραγµατική µέση ηλικία συνταξιοδότησης είναι η ίδια» προσθέτει ο Γάλλος οικονοµολόγος. «Οι Γερµανοί συνταξιοδοτούνται στα 62,2, οι Ισπανοί στα 62,3, οι Πορτογάλοι στα 62,6 και οι Έλληνες στα 61,5. Οι Γάλλοι βρίσκονται πιο κάτω, καθώς κατά µέσο όρο συνταξιοδοτούνται στο 60ό έτος της ηλικίας τους».
Εξίσου αποκαλυπτική είναι η σύγκριση στο θέµα της παραγωγικότητας. Η κατά κεφαλήν παραγωγικότητα στη Γερµανία βρίσκεται στα ίδια επίπεδα µε την κατά κεφαλήν παραγωγικότητα στη Νότια Ευρώπη.
Όσο για την ωριαία παραγωγικότητα των Γερµανών, βρίσκεται κάτω από τον ευρωπαϊκό µέσο όρο αλλά δεν είναι µεγαλύτερη από αυτήν των Ελλήνων.
Σύμφωνα με τον Πατρίκ Αρτούς, το μυστικό βρίσκεται στην καινοτομία.
Το Βερολίνο διαθέτει το 2,82% του ΑΕΠ στην έρευνα και την ανάπτυξη όταν η Μαδρίτη ή η Λισαβώνα μόλις το 1,38%.
Εξάλλου, σύμφωνα με το δημοσίευμα των Νέων η Γερμανία καταθέτει περίπου 77 φορές περισσότερα διπλώματα ευρεσιτεχνίας σε σχέση με την Ελλάδα.
[ellispoint]Διευκολύνσεις «χωρίς κανέναν περιορισµό», που έπρεπε να µείνουν «αλώβητες», παρείχαν οι ελληνικές κυβερνήσεις στη βάση της Σούδας και όχι µόνο.
Σε σειρά απόρρητων τηλεγραφηµάτων που διέρρευσαν στο Wikileaks, οι Αμερικανοί παραδέχονταν ότι «δεν γνωρίζουμε περιορισµούς καθ’ οιανδήποτε χρονική στιγµή στην πρόσβαση, τις υπερπτήσεις ή την ανάπτυξη ακόµη και των πιο ευαίσθητων στρατιωτικών υλικών στη βάση».
Οι ελληνοαµερικανικές στρατιωτικές σχέσεις, άλλωστε, ήταν σηµαντικότερες από οποιαδήποτε διαφωνία στα πολιτικά ζητήµατα, κατά τους Αμερικάνους, που επιπλέον «φλερτάριζαν» ακόµη και τους τοπικούς άρχοντες των Χανίων, προκειµένου να προωθήσουν τα ζητήµατα της βάσης.
Όπως αποκαλύπτει η εφημερίδα «Τα Νέα» , οι Αμερικάνοι διαπίστωναν ότι «οι Έλληνες είναι επιρρεπείς στην κολακεία», γι’ αυτό και πίστευαν ότι ο καλύτερος τρόπος για την προώθηση της στρατιωτικής συνεργασίας ήταν οι προσωπικές σχέσεις…
[Newsbomb]«Μελέτησα την επιστολή σας που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο και το μόνο που έχω να σάς πω είναι ένα μεγάλο ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου για τον δημόσιο και ένθερμο λόγο σας υπέρ όλων των συμπατριωτών μου που δοκιμάζονται πάρα πολύ αυτόν τον καιρό, λόγω της οικονομικής κρίσης.Η απάντηση μου:
Δεν σας γνωρίζω ούτε εξ όψεως…. Γνωρίζω όμως πολύ καλά το ύφος και τον τρόπο σκέψης σας αλλά και την μέθοδο με την οποίο εκφράζετε τον λόγο σας. Μου είναι πάρα πολύ οικείος αφού και εγώ έχω διαβάσει μεγάλους Γάλλους διανοητές της Ελευθερίας. Είναι ασφαλώς ο ίδιος των μεγάλων εκείνων προτύπων της ελεύθερης σκέψης του 18ου αιώνα αλλά και της Γαλλικής Επανάστασης που διακήρυξαν στην Οικουμένη την Ελευθερία την Ισότητα και την Αδελφοσύνη… Νόημα βαθυστόχαστο που έγινε γνωστό τουλάχιστον 2500 χρόνια νωρίτερα εδώ στην πατρίδα μου όπου τέθηκαν οι βάσεις του δημοκρατικού πολιτεύματος. Είμαι σίγουρος ότι σε όσα διάβασα αναγνωρίζω απόλυτα το πάθος και την φλόγα εκείνων των Ευρωπαίων διανοητών πολλοί από τους οποίους κατάγονταν από την πατρίδα σας και οι οποίοι εγκατέλειψαν τα πάντα στην πατρίδα τους και ήρθαν σε ένα τόπο που γνώριζαν μέχρι τότε μόνο από τα βιβλία της ιστορίας για να αντιπαρατεθούν μαζί με τους συμπατριώτες μου εναντίον ενός αντιπάλου που διέθετε τα πάντα… Οικονομική δύναμη, στρατό και επιρροή στην Ευρώπη την εποχή της Ιεράς συμμαχίας…. Ήταν τότε λίγο μετά την δική σας Επανάσταση εναντίον της απόλυτης μοναρχίας όταν άρχιζε το δικός μας αγώνας …. το 1821. Σας παρακαλώ δεχθείτε τις πλέον θερμές μου ευχαριστίες για την πηγή ζωής και ελπίδας που μάς δίνετε στις δύσκολες αυτές στιγμές μας….. Είμαι σίγουρος ότι η Πατρίδα μου δεν θα ξεχάσει την αγνή αυτή προσφορά σας.»
«Τι να απαντήσω παρά μόνο ότι με περιγράφετε σαν να με γνωρίζετε πολύ καλά. Το πνεύμα μου είναι όντως ακριβώς το ίδιο με εκείνο του συμπατριώτη μου από την Βρετάνη, τον Σατομπριάν, ο οποίος είχε γράψει ένα γράμμα στον ελληνικό λαό το 1826. Θα έχει βέβαια συνέχεια η συμβολή μου και αυτός είναι ο σκοπός μου. Ποιος όμως ο λόγος της συμβολής μου αυτής; Για να με γνωρίζουν οι Έλληνες; Για να βρίσκεται το όνομα μου στο διαδίκτυο; Για να με κολακεύουν; Στη σημερινή εποχή που τα υλικά αγαθά και το χρήμα αποτελούν προτεραιότητα για τους περισσότερους, ήθελα να αποδείξω ότι, χάρη στις αρχές που διδάχτηκα από τον ελληνικό λαό, μπόρεσα να επιβιώσω μόνη μου με τον γιο μου, με πολύ λίγα χρήματα, δίχως οικογένεια, δίχως φίλους.Τέλος, ένας γείτονας μου είπε χτες: «καλά, εσύ θες να πας να μείνεις στην Ελλάδα τώρα που έχει κρίση; Και ξέρω ότι δεν σου αρέσουν τα αρχαία, τα μουσεία, ότι έκανες το πρώτο σου μπάνιο στη θάλασσα πέρυσι, το καλοκαίρι. Τι πας να κάνεις εκεί;» – «Η κρίση; πια κρίση; τί δὲ βλέπεις τὸ κάρφος τὸ ἐν τῷ ὀφθαλμῷ τοῦ ἀδελφοῦ σου, τὴν δὲ ἐν τῷ σῷ ὀφθαλμῷ δοκὸν οὐ κατανοεῖς; Και τί κάνω στην Ελλάδα; Συζητάω με τους Έλληνες! Πρωί, μεσημέρι, βράδυ, νύχτα. Κουβεντιάζουμε. Τα λέμε. Κουτσομπολεύουμε. Ο καθένας έχει από δυο κινητά έτσι αν μιλάει στο ένα, τον καλούν στο άλλο, και δεν του ξεφεύγει κανένα νέο. Μας αρέσει. Δεν χρειάζεται όμως να μας το πείτε εσείς οι ξένοι ότι είμαστε έτσι, το ξέρουμε. A προπό, έχουμε αφήσει μια συζήτηση στη μέση και θέλω να πάω να την συνεχίσω, ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ ΜΕ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ!»
Πέρυσι το καλοκαίρι ο Πασκάλ (ο γιος μου, 30 ετών) παντρεύτηκε εδώ, στην Γαλλία, με μια εξαιρετική Γαλλίδα ιταλικής καταγωγής, τη Σάντρα. Ένα μήνα πριν από το γάμο, με σύστησε στα πεθερικά του με τα ακόλουθα λόγια: «η μάνα μου θυσιάστηκε 29 χρόνια για εμένα. Θα μπορούσε να είχε ξαναφτιάξει τη ζωή της με έναν άντρα αφού είναι και πολύ ωραία (για ένα παλικάρι που βλέπει τη μάνα του ωραία, αυτό δεν αφορά στην εμφάνισή της αλλά στην ωραιότητα της ψυχής της, και αυτό σημαίνει ότι η μητέρα πέτυχε στο καθήκον της, το καθήκον όλων των μητέρων που μεγαλώνουν την ανθρωπότητα), όμως προτίμησε να με συνοδεύσει εμένα ως που να παντρευτώ. Καιρός είναι πια να αρχίσει να σκέφτεται τον εαυτό της και να ξανά πάει εκεί που είναι η θέση της, στην Ελλάδα.»
Μια εβδομάδα πριν το γάμο μου είπε: «Μάνα, θέλω μια τελευταία φορά να φάμε οι δυο μας στο σπίτι. Θα τα πληρώσω όλα εγώ, θέλω να μου μαγειρέψεις ένα ελληνικό φαγητό, μοσχάρι κοκκινιστό, όπως μου έκανες τόσες φορές όταν ήμουν μικρός (είναι Σεφ σε ιταλικό εστιατόριο, και γι’ αυτό έπαψε να τρώει στο σπίτι μαζί μου)». Συγκινημένη δεν του απάντησα αλλά σκέφτηκα μέσα μου: αγοράκι μου γλυκό, καλά έκανα επί 29 χρόνια και δεν άκουσα ποτέ αυτούς που ήθελαν να με απελπίσουν, να γράψουν εκείνοι την ιστορία της οικογένειας μας. Σε μεγάλωσα με τις ελληνικές αρχές, σου μετέδωσα την ελληνική κληρονομιά, το θησαυρό του Ελληνισμού: Να αγαπάς τον εαυτό σου, να σέβεσαι τον εαυτό σου, να εμπιστεύεσαι στον εαυτό σου. Θυμάσαι τις σπάνιες φορές που μπόρεσα να σου αγοράσω κρέας, και ξέχασες ότι στην πραγματικότητα, είχαμε μόνο αγάπη να βάλουμε στο τραπέζι μας… Αυτό το απλό μάθημα που θέλω να ξαναμάθουν και οι Έλληνες, είναι μάθημα ελληνικής ιστορίας, θέλω να μάθουν οι καταναλωτές της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι οποίοι δεν ακούνε πια τα πουλιά να κελαηδούν, το αντιμάμαλο τον κυμάτων πάνω στα βράχια, τη μουσική της φύσης, να μάθουν εκείνοι που δεν βλέπουν, το ουράνιο τόξο μετά από μια ανοιξιάτικη καταιγίδα και τα δένδρα να αλλάζουν χρώμα το φθινόπωρο, όσοι πλέον δεν αισθάνονται την ομορφιά της φύσης, τις ευωδιές μιας καλοκαιρινής βραδιάς στην εξοχή. Η θάλασσα, ο ουρανός, τα πουλιά και τα δέντρα υπάρχουν από την εποχή του Ομήρου, και θα υπάρχουν ακόμα και όταν εμείς θα έχουμε φύγει… Εμείς θέλουμε να περάσουμε όμορφα αυτή τη ζωή με τους δικούς μας ανθρώπους, με αγάπη και φιλία. Τίποτε άλλο δεν χρειαζόμαστε. Ανέκαθεν προσπαθούσαν να σας κλέψουν χωρίς να καταλάβουν ότι ο Ελληνικός θησαυρός δεν είναι οι αρχαίες πέτρες αλλά είσαστε εσείς, ο Ελληνικός λαός. Σας εμπιστεύομαι, και ξέρω ότι θα τα καταφέρουμε διότι η ιστορία της κομματοκρατίας δεν είναι ελληνική, αλλά η ιστορία της δημοκρατίας είναι μόνο ελληνική. Μαζί σας γύρισα τη σελίδα της δικτατορίας, μαζί σας θα γυρίσω και τη σελίδα της κομματοκρατίας.»
|
Hellas Blogs: Kozani Blogs (Κοζάνι) Paros Blogs (Πάρος) Kastoria Blogs (Καστοριά) Mykonos Blogs (Μύκονος) Lefkada Blogs (Λευκάδα) Rhodes Blogs (Ρόδος) |