…από τον Χρήστο ΑρβανιτάκηΛέσβος, το υπέροχο νησί της Σαπφούς και του Μυριβήλη. Ένα νησί με πρωτεύουσα την Μυτιλήνη και μοναδικά αξιοθέατα όπως το ηλιοβασίλεμα του Μολύβου, τα σοκάκια της Αγιάσως, τις θάλασσες της Ετφαλούς και της Συκαμινιάς, το απολιθωμένο δάσος, τα μπελ εποκ κτίρια της χώρας, το Πλωμάρι και τα ούζα του (ε ρε κάτι τουμπανιάσματα…).
Βρήκαμε τον Ηλία Λογγινήδη κιθαρίστα/συνθέτη των Spitfire να ξεκουράζεται σε αυτόν τον απίστευτης ομορφιάς πνευματικό όρμο και κάναμε μια κουβεντούλα ιδιαιτέρα ενδιαφέρουσα…
-Πως νιώθετε που κυκλοφορείτε όλοι μαζί αυτή την δουλειά ύστερα από τόσα χρόνια;
Κοίταξε να δεις.. Βασικά αυτή η δουλειά έγινε από περιορισμένο αριθμό ατόμων, η έξοδα της μπάντας που βγαίνει τώρα και παίζει είναι μαζί με κάποια συμπληρωματικά άτομα καθώς καταλαβαίνεις γιατί τέσσερεις κάτσαμε κάτω και δουλέψαμε για την δουλειά αυτή. Λοιπόν η αγωνία ήταν όταν θα πρωτοακουστεί δηλαδή τι απήχηση θα έχει τι απάντηση τι περιμέναμε να ακούσουμε. Άλλος μπορεί να λέγε το μακρύ του και το κοντό του και ξερώ γω τι. Από την στιγμή που ακούσαμε πράγματα τα οποία ήταν μπράβο ρε παιδιά γουστάραμε λύθηκαν τα πόδια μας. Λέμε μεγάλε άξιζε ο κόπος. Ακόμη περιμένουμε γιατί τι νομίζεις ότι τον έχουν ακούσει πάρα πολύ τον δίσκο;
-Όχι γιατί είναι σχετικά πρόσφατος.
Εντάξει στον χρόνο επάνω είμαστε , αλλά είναι τέτοια η φάση εδώ πέρα που δεν γίνεται αυτομάτως βγαίνει διαφημίζεται το ακούει κόσμος και έχουν κάποια γνώμη όλοι. Εδώ υπάρχουν άνθρωποι που δεν ξερόυν αν έχει βγει ο δίσκος. Κατάλαβες Ελλαδαρα μιλάμε τώρα τι να λέμε…
-Ποια η ανταπόκριση του κόσμου στο Die Fighting;
Παίζοντας στα Γιάννινα και στη Λάρισα γιατί αυτές ήταν οι δυο τελευταίες φάσεις που κάναμε και βλέποντας ανθρώπους να τραγουδούν τους στίχους του δίσκου , μου σηκώθηκε η τρίχα, λέω μεγάλε 10 είναι 15 είναι δεν με ενδιαφέρει εγώ ξέρω ότι το μήνυμα που έστειλα το έχουν λάβει.
-Δηλαδή τι παίζεις σε 10-15 άτομα τι σε 10-15 χιλιάδες δεν σε νοιάζει..
Δεν με νοιάζει. Δεν με ενδιαφέρει καθόλου διότι αν παίζεις σε 10-15 είσαι στο ίδιο ύψος είσαι σε ένα χώρο πολύ κολλητός , είσαι σαν να βρίσκεσαι μέσα σε μια παρέα και λες κάποια ιστορία. Το αν παίζεις τώρα μέσα σε 15 χιλιάδες και είσαι στο Καραϊσκάκη και είσαι τρία μέτρα πάνω από τον κόσμο είναι κάπως διαφορετικά. Η μπάλα στις μπάντες τις δικές μας παίζεται σε χώρους μικρούς που είσαι στο ίδιο ύψος με τον άλλο που σε ακούει. Τον κοιτάς και σε κοιτάει στα μάτια. Αυτό μετράει , μπαίνεις μέσα στην παρέα είναι σαν να κάθεσαι στο ίδιο τραπέζι με τον άλλο και αυτά που λες του αρέσουν και το βλέπεις στο βλέμμα του και στις αντιδράσεις του. Αυτό είναι που σε γεμίζει. Λες πήρα το παράσημο μου εμένα δεν με νοιάζει τίποτα άλλο.
-Ειλικρίνεια δηλαδή ανάμεσα σε πομπό και δέκτη
Έτσι είναι , η διάρκεια υπάρχει λόγω της ειλικρίνειας , δηλαδή αν σε πάρει χαμπάρι ο άλλος ότι είσαι καραγκιόζης και ότι το παίζεις σε φτύνει και καλά σου κάνει. Έτσι είναι.
- Tι σημαίνει για σας αυτός ο δίσκος; Από ποια ψυχή ξεπετάχτηκε αυτό το πράγμα;
Η αλήθεια είναι ότι είχα κάνει την προεργασία πολύ καιρό πριν. Δηλαδή επειδή τα κομμάτια σχεδόν στο σύνολο τους ήταν γραμμένα πολλά χρόνια πριν γενικά είχα δουλέψει αρκετά επάνω σ αυτά. Η μπάντα ήρθε και έκατσε επάνω στην φάση αυτή.
-Δηλαδή ασχολήθηκες αποκλειστικά με την ενορχήστρωση και την σύλληψη του όλου έργου και ακολούθησαν τα υπόλοιπα παιδιά;
Ναι γενικά ήταν έτσι η φάση αυτή , γιατί υπάρχουν κομμάτια τα οποία έχουν γραφτεί πριν από είκοσι χρόνια τα οποία παίζονται μέσα σε αυτό το δίσκο.
-Ακυκλοφορητα αυτά;
Ακυκλοφόρητα σχετικά. Υπήρχαν κομμάτια που τα είχαμε παίξει σε μαγαζιά συναυλιουλες αλλά δεν έτυχε να έχουν γραφτεί. Τα έχει ακούσει κόσμος τα κομμάτια αυτά οπότε ακόμα και το Macedonia το είχαμε παίξει πριν από 10 χρόνια και βάλε.. το οποίο το είχαν πάρει χαμπάρι κάποιοι όσοι είχαν τύχει να βρίσκονται σε κάποιες φάσεις που το χαμε παίξει. Αλλά η ουσία είναι ότι μπαίνεις στο studio και γράφεις , και προσέχεις περισσότερο το κομμάτι που το έχουν ακούσει live κάποιοι για να τους το δώσεις να το ακουσουν με τον τρόπο που το έχεις νιώσει εσύ. Αλλά η ουσία ποια είναι τελικά , ότι όσα χρόνια και να πέρασαν , γιατί κάποια τραγούδια φαινόντουσαν μπαγιάτικα αλλά όταν μπήκαν στο studio και γράφτηκαν ακουγόντουσαν φρέσκα πάλι. Λες και τα έγραψα πριν από ένα μήνα και ήταν ακόμα σε φάση που ανθίζουν.
-Δώσε Ηλία μια περιγραφή του Die Fighting;
Σε εμένα ηχεί σαν μια απόγνωση , σαν μια διαμαρτυρία όλων αυτών που συμβαίνουν καθημερινά στον κόσμο από κάποιες σκοτεινές δυνάμεις και ο τρόπος που ασκούν δύναμη αυτοί οι άνθρωποι πάνω στον απλό κόσμο. Δηλαδή το ότι σκοτώνεται τόσος κόσμος χωρίς να φταίνε σε τίποτα και όλα αυτά μου βγηκε ας πούμε σαν μια κραυγή από μέσα μου και λέω γιατί εμείς οι απλοί άνθρωποι να μην πεθάνουμε πολεμώντας; Πολεμώντας εναντίον αυτών των περιέργων ατόμων. Όπως μπορεί ο καθένας.
-Είναι μια στάση ζωής αυτό το πράγμα.
Είναι μια σκέψη , μια ανάγκη , πάρε το όπως θέλεις δηλαδή μια διαμαρτυρία την οποία την νιώθουμε την ζούμε καθημερινά. Δηλαδή σε μια καφετερία πίνοντας καφέ πέντε άτομα στα δέκα θα σου πουν ότι: τα καργιόλια , τους έτσι ,που μας έχουν πιει το αίμα , γενικά απέναντι σε κάθε δύναμη που σε δυναστεύει.
-Είναι concept ο δίσκος;
Γενικά υπάρχουν θέματα που πλησιάζουν το ένα το άλλο αλλά concept δεν είναι.
-Σε εμπνέει η φύση Ηλία;
Πολύ… και με κάνει και θλίβομαι γιατί σε κάποιες φάσεις λέω κοίτα ρε πούστη τι έχει γίνει και πως πολεμάμε εμείς να το φάμε να το διαλύσουμε. Βλέπεις πράγματα και λες δεν τα έφτιαξε άνθρωπος αυτά. Η φτιαχτήκαν από μόνα τους η κάτι άλλο τα έφτιαξε. Την ψάχνουμε τώρα και λέμε διάφορα.
-Πόσο εύκολο ήταν για σας η επανασύνδεση και ο δίσκος;
Μερικά δευτερόλεπτα ήταν φίλε. Δηλαδή την ανησυχία την έχεις την στιγμή που μπουκάρεις πάνω στην σκηνή και λες πάμε τώρα και παίζουμε. Μετά από τόσα χρόνια. Από την στιγμή που βλέπεις χέρια , κόσμο , χειροκρότημα , παλμό , ανταπόκριση είναι σαν να ήσουν εκεί για πάντα.
-Μου θύμισες τώρα τις συναυλίες των Maiden…
Aυτά είναι…!
-Για πες για αυτό το θαύμα..
Τότε που είχαν έρθει στο Περιστέρι;
-Ναι
Τότε φιλαράκι ήταν μεγάλη φάση. Τότε δηλαδή μέχρι που επειδή τα παλικαριά είναι αστέρια , δηλαδή όχι μόνο σαν μπάντα αλλά και σαν άτομα. Δηλαδή μιλήσαμε , τα είπαμε , παίζαμε και μας κοίταγαν από τις πλαϊνές εξόδους. Σε κάποια φάση λέμε τι κάνουν ρε πούστη μου; Εντάξει μπαντάρα που θα μπορούσαν να είναι μέσα στο δωματιάκι τους εκεί πέρα να κάνουν προθέρμανση , κι όμως είχαν βγει και κοίταγαν από το πλάι. Λέω μας γουστάρουν και οι Maiden στο φινάλε τι έγινε ρε παιδιά εδώ πέρα; Ήταν ωραία φάση αλλά τότε ήταν ακόμα σε φάση δράσης η μπάντα. Τότε παίζαμε στο Little Wing στη Νέα Σμύρνη και γενικά είχαμε δυο τρία κλαμπάκια στην Αθήνα που τα γυρνάγαμε γύρω γύρω και η μπάντα έπαιζε. Το μεγάλο σοκ ήταν όταν ετοιμαστήκαμε να μπούμε για Καραϊσκάκη έτσι; Το μεγάλο σοκ ήταν εκεί γιατί είχαμε παμπολλα χρόνια να μπούμε πλέον. Και λέμε τώρα η θα φάμε ξύλο όπως τότε με τους Saxon το 86; Δεν ξερώ αν είχε πέσει στην αντίληψη σου το θέμα τότε; Εκεί ήταν η πρώτη μας εμφάνιση σε κόσμο , σε πολύ κόσμο. Δηλαδή παίζαμε σε κλαμπακια των πενήντα εκατό ατόμων και ξαφνικά βγήκαμε σε πέντε-οχτώ χιλιάδες κόσμο.
-Για πες …
Εκεί φιλαράκι ήταν , τι να σου πω τώρα , ότι είχαμε μουδιάσει δεν ακούγαμε;.
-Βάστα , πόσο χρονών ήσουν τότε;
Τότε ήμουν πιτσιρικάς ρε.. Τότε ήταν 86; Μιλαμε τώρα ούτε τριάντα χρονών δεν ήμουν τότε.
-Δηλαδή τώρα πόσο είσαι;
Φιλαράκο έχω καβατζάρει τα πενήντα. Γιατί κωλώνουμε;; Για κάτσε ρε με συγχωρείς , δηλαδή τι;
-Χαίρομαι που βρίσκω ανθρώπους με τέτοια ενέργεια και τέτοιο πάθος σε αυτή την ηλικία.
Ναι ρε φίλε , αφού γουστάρω , είναι δηλαδή ένα κομμάτι από την ζωή μου , γιατί να το παρατήσω; Άλλοι κάνουν κάτι άλλο για να περάσει η ώρα τους. Εγώ κάνω αυτό το πράγμα. Τέλος πάντων εκεί ήταν το μεγάλο σοκ γιατί είπαμε ότι θα φάμε ξύλο θα μας πλακώσουν πως θα μας δουν; Κι όμως και εκεί μας άντεξε ο κόσμος και γούσταρε παρ όλο που ήταν χάλια ο ήχος. Εντάξει αυτές είναι παλιές ιστορίες…
-Οι Saxon;
Oι Saxon ήταν άλλο μουρλοκομειο! Δίπλα δίπλα τα αποδυτήρια και να σκάει μύτη ο άλλος και να μας κάνει κάτι καραγκιοζιλίκια και καλά… Ήταν ωραίοι τύποι δηλαδή ανεβείτε πάνω φάτε τους και έτσι και εμείς λέγαμε τι μας λένε ρε μεγάλε τώρα τούτοι…σε τέτοια φάση. Ωραίοι τύποι.
-Εύχομαι να έχει διάρκεια αυτό το πράγμα γιατί έχουν ανάγκη οι πιτσιρικάδες αυτή τη φάση.
Από τα ιντερνετια κτλ μοντέρνα συστήματα του καιρού μας υπάρχουν άνθρωποι από πιτσιρίκια μέχρι και στην ηλικία που σου είπα προηγουμένως οι οποίοι συνεχίζουν και λένε μπράβο ρε παιδιά προχωράτε μαζί γουστάρουμε και έτσι. Γιατί να μην το κάνουμε δηλαδή;.
-Πόσο δεμένοι είστε μεταξύ σας σαν σχήμα; Μοιράζεστε στιγμές από την ζωή σας εκτός στούντιο;
Αρκετές φίλε , αρκετές.
-Αδερφoποιημενη κατάσταση;
Κοίταξε να δεις , αν δεν νιώσεις άνετα με τους ανθρώπους που συνεργάζεσαι δεν νομίζω ότι μπορείς να συνεργαστείς για πολύ καιρό. Για μένα υπάρχει η ψυχική επαφή. Από την στιγμή που μπορείς όλους εννοούμε δεν έχει κάποιον να τον αφήνεις απ έξω. Πάμε ρε μαγκιοροι να πιούμε πέντε μπύρες να φάμε δέκα σουβλάκια που λέει ο λόγος και να πούμε και πέντε μαλακιες; Πάμε. Γιατί έτσι δένεσαι με τον άλλο βλέπεις τα χούγια του, βλέπεις τι τον πειράζει τι του αρέσει και αναλόγως συμπεριφέρεσαι. Δεν μπορείς να είσαι ο ψυχρός , ο είμαι ο τάδε και οι άλλοι είναι οι τάδε. Εδώ είναι πέντε έξι άτομα σε ένα σώμα. Έτσι παίζεται η μπάλα εδώ.
-Άρα δεν χωράνε σε ένα συγκρότημα εγωισμοί και άλλα τέτοια , λειτουργούμε ομαδικά.
Αυτά είναι τα δηλητήρια. Δηλαδή αν δεν μπορεί να ξεπεράσει ο άλλος ένα πρόβλημα του στυλ εγωισμός και διάφορα άλλα τα οποία συμβαίνουν και στην πιο δεμένη φάση , υπάρχουν αυτά μέσα , πόσο είναι διατεθειμένος ο άλλος να κάνει ένα βηματακι πίσω εκεί μετράν όλα. Πιστεύω ότι η συνταγή για να υπάρχει μια μπαντα είναι να νιώσουν όλοι μεταξύ τους κολλητοί φίλοι.
-Να σε γυρίσω λίγο πίσω στον χρόνο γιατί με διαόλιζες με αυτά που έλεγες προηγουμένως..
Αυτά είναι…
-Υπήρχαν εποχές όταν ήσασταν πιτσιρικάδες που παίζατε σε βεράντες και ταράτσες…
Έχεις δει αυτά τα dvd; Χαχα
-Nαι αλλά και από περιγραφές από φίλους. Tι έχει αλλάξει στον κόσμο από τότε , τι έχει αλλάξει σε εσάς;
Σ εμάς δεν πιστεύω να έχει αλλάξει τίποτα. Και να μας ξαναλέγανε να ανέβουμε σε μια βεράντα και να παίξουμε θα ανεβαίναμε πάλι. Στον κόσμο έχει αλλάξει κάτι. Ο κόσμος έχει μεγαλύτερη πλέον επαφή με το αντικείμενο , υπάρχουν τρόποι να είναι πιο ενημερωμένος πλέον και όσο να ναι βλέπει πράγματα και μπορεί να διαλέξει πιο εύκολα. Η αθωότητα έχει φύγει πλέον από τον κόσμο. Δεν νομίζω δηλαδή ότι στα τέλη 80 μέσα 90 είναι ίδια με την εποχή που ζούμε τώρα , οι άνθρωποι έχουν πονηρέψει και έχουν αρχίσει και κοιτάν τα νώτα τους περισσότερο. Δεν είναι τόσο αθώοι όσο ήταν τότε. Αυτό υπάρχει πλέον.
-Πες μου Ηλία τι ρόλο έχει παίξει η μουσική στη ζωή σας;
Μου έχει σώσει την ζωή πιστεύω η μουσική. Δηλαδή εάν φανταστείς ότι δυσκολίες τις οποίες έχουμε ζήσει σε κάποιες στιγμές τις έχουμε ξεπεράσει ακούγοντας η παίζοντας και μιλάμε για δυσκολίες , μιλάμε για ζόρια τεράστια. Μιλάμε για στενοχώριες που χάνουμε κάποιους φίλους , μιλάμε για ανεργίες ετών , μιλάμε για διάφορα τέτοια. Κι όμως η μουσική ήταν σταθερή , εκεί , από δίπλα μας. Ακούγαμε ένα κομμάτι που μας έφτιαχνε και αμέσως ησύχαζε το μυαλό μας ρε παιδί μου , κατάλαβες; Και αντέχαμε. Αυτό το ρόλο παίζει η μουσική στην ζωή μας πλέον. Να μπορούμε να ξεπερνάμε δυσκολίες και να μπορούμε να ξεφορτώνουμε τα άγχη και τα βάρη που μας φορτώνει η πουτάνα η ζωή η καθημερινή. Αυτή είναι η μουσική βασικά. Τώρα στην μπάντα μέσα στο κάθε άτομο δεν ξέρω τι ρόλο έχει παίξει. Αλλά πιστεύω ότι για να συνεχίζουν αυτοί οι άνθρωποι μετά από τόσα χρόνια και να κάνουν αυτό που κάνουν και να μην το εγκαταλείπουν σημαίνει ότι κάπου εκεί είναι και αυτοί.
-Πως βλέπετε την metal σκηνή στην Ελλάδα σήμερα;
Η ελληνική metal σκηνή έχει διαμάντια μπορώ να σου πω μέσα της. Αλλά δεν υπάρχει καμιά υποστήριξη. Εκτός από τα τα παλικάρια σαν εσάς τα οποία το κάνετε ότι κάνετε με την όρεξη σας και με τον τρόπο σας , διαφημίζετε την ύπαρξη της ελληνικής σκηνής , από ποιο επίσημα άτομα βλ. εταιρείες , σταθμούς δεν υπάρχει υποστήριξη , δεν υπάρχει κάτι το οποίο να αναλάβει μια ευθύνη να στήσει μια κατάσταση και να την διατηρήσει. Απλά πράγματα είναι αυτά. Για να ζήσει μια σκηνή θέλει υποστήριξη. Δεν μπορεί δηλαδή να τρέχουν οι μπαντες να παίζουν και να ψάχνουν να βρουν τον τρόπο πως θα παίξουν και αν θα βγάλουν τα έξοδα τα οποία χώνουν όλοι από την τσέπη τους έτσι; Θέλει κάποια υποστήριξη , απλά πράγματα είναι αυτά , να βρεθούν κάποιοι υπεύθυνοι άνθρωποι και να κάνουν μια κίνηση και να την κρατήσουν , δεν θέλει πολλά λεφτά όρεξη θέλει. Όρεξη , όπως εμείς τρέχουμε για την μουσική που κάνουμε να παίξουμε , έτσι χρειάζεται και κάποια άτομα τα οποία να τρέχουν να υποστηρίξουν αυτό που κάνουν οι μπαντες αυτές.
-Μίλησε μου λίγο για τις επιρροές σας και τα ακούσματα σας;
Εμένα οι επιρροές μου αρχίζουν από την εποχή του 70. Όχι ότι λάτρευα τους Stones η λάτρευα τους zeppelin αλλά ήταν η εποχή που αυτά ακουγόντουσαν τότε , αλλά όταν άκουσα Deep Purple , Μachine Head και κάτι τέτοια εκεί μου γύρισε το μυαλό , ήταν κάποια άλλη εποχή πλέον , που ηρθε και με κουτούλησε. Εκεί άρχισα να ψάχνω δισκάκια της εποχής εκείνης και όσο να ναι σιγά σιγά ξέρεις ανακαλύψαμε τους Bad Company σιγά σιγά σκλήρανε , ανακαλύψαμε τους Judas Priest , Black Sabbath κάτι τέτοια άτομα τα οποία μας οδήγησαν προς το μέρος που πηγαμε. Ε αυτή ήταν η φάση μας τότε.
-Αναμφισβήτητα έχετε υπάρξει επιρροή και πρότυπα για πολύ κόσμο. Αν ερχόταν ένας πιτσιρικάς και ζητούσε συμβουλές πως θα αισθανόσασταν και ποια θα ήταν η καθοδήγηση σας; Εάν του έδινες συμβουλές ποιες θα ήταν;
Η συμβουλή είναι μια. Η θέλεις να γίνεις επαγγελματίας η θες να παίζεις για την πλάκα σου. Εάν διαλέξεις τον δρόμο του επαγγελματία πρέπει να γίνεις στρατιώτης και να κάνεις πράγματα με στρατιωτικές ακρίβειες και μην εγκαταλείπεις ποτέ την προσπάθεια και η δεύτερη είναι αν θες να κάνεις την πλακιτσα σου και να περνάς καλά; Μάθε να παίζεις δυο τρία κομματάκια που τα ακούει πολύ ο κόσμος και κοπάνα τα να βγάλεις και καμιά γκομενιτσα και να περνάς καλά. Αυτά είναι , απλά πράγματα.
-Σκέφτεστε κάτι για μελλοντικό υλικό τι πρόκειται να γίνει σχετικά με τους Spitfire;
Mμελλοντικό υλικό ήδη υπάρχει αρκετό είμαστε όχι σε φάση έτοιμοι να βγάλουμε κάτι καινούργιο απλά σαν υλικό υπάρχει πάρα πολύ για να βγάλουμε όχι έναν δίσκο , πολλούς δίσκους.
Τι λες;
Όλα αυτά τα χρόνια τι νομίζεις ότι κάναμε μωρέ; Βάζαμε βάζαμε πράγματα στο συρτάρι και μαζεύαμε σιγά σιγά, βέβαια θα μου πεις είχαν κάποια προτεραιότητα κάποια τα οποία ήταν ήδη τελειοποιημένα υποτίθεται αλλά σαν ιδέες υπάρχουν πάρα πολλά κομμάτια. Οπότε είμαστε σε μια φάση που αρχίζουμε και κάνουμε μια ψιλοαναβαθμιση στο studio γιατί είχαμε γράψει τον περασμένο δίσκο σ αυτό το studιακι και τώρα επειδή θέλουμε να πετύχουμε κάτι ακόμα καλύτερο να βελτιώσουμε τον ήχο μας κάνουμε μια ψιλοαναβαθμιση. Δεν θα μας πάρει πάρα πολύ καιρό βάζουμε μπροστά και ξεκινάμε σιγά σιγά για το καινούργιο θέμα που λέμε.
-Οπότε εύχομαι να βγάλετε τον καινούργιο δίσκο με το καλό και να το χαρείτε πρώτα απ όλα εσείς και ύστερα ο κόσμος.
Να σαι καλά αγόρι μου.
[www.rockap.gr]
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Rock Apodraseis" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
