Απρόσωπο
Τι να το κάνω φίλε/η blogger αυτό που γράφεις, αν δε μου εκφράσεις και την προσωπική σου άποψη; Γι' αυτήν άρχισα να σε διαβάζω και σε εκτίμησα, παρ' όλο που δε σε γνωρίζω προσωπικά.
Βιαστικό
Το να γράψεις μόνο μία πρόταση ή μία παράγραφο για κάτι που [μάλλον] σε ενδιαφέρει, το καταλαβαίνω ως έλλειψη χρόνου εκ μέρους σου να το αναπτύξεις. Κατανοητό. Με το πέρασμα του χρόνου, ίσως ο ελεύθερος χρόνος σου ελαττώθηκε. Και των αναγνωστών σου επίσης. Αν όμως δεν είσαι από τη Λακωνία και πιο παλιά έγραφες «σεντόνια», ίσως κάποιοι το εκλάβουν και ως τεμπελιά ή «άντε να γράψω και κάτι στο blog, που το έχω παρατήσει τώρα τελευταία και θα μου φύγουν όσοι έμειναν να με διαβάζουν».
Παραπέμπει κάπου αλλού
Εντάξει, οι παραπομπές (links) είναι η βάση στην οποία στηρίζεται όλος ο δικτυακός ιστός και πρέπει να υπάρχουν σε ένα κείμενο, κυρίως για την τεκμηρίωση όσων γράφονται σε αυτό. Η μία παραπομπή όμως, συνοδευμένη από ανύπαρκτο ή υποτυπώδες συνοδευτικό κείμενο δε διαφέρει και πολύ από τη σελίδα κάποιου στο delicious.com ή σε άλλο δικτυακό τόπο με bookmarks ή στα twitter / facebook.
Εν κατακλείδι
Ίσως είναι μία καινούρια μόδα, δεν το έχω μελετήσει τόσο καλά γι' αυτό και γράφω μόνο την άποψή μου. Τα blogs όμως, και εννοώ τα προσωπικά, άλλο στόχο έχουν κατά τη γνώμη μου και όχι να υποβιβάζουν τους δημιουργούς τους σε συγγραφείς αναρτήσεων τύπου «μάθαμε/ακούσαμε/διαβάσαμε και σας το μεταφέρουμε». Στο κάτω κάτω δε θέλουμε και άλλα «ενημερωτικά» «blogs»
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Monotropos" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
