Η πρώτη είδηση, γνωστή από χθες, με κάνει να σκεφτώ την απέραντη βλακεία που χαρακτηρίζει μερικούς ανθρώπους, ίσως λόγω άγνοιας, ίσως λόγω κάποιων πεποιθήσεων, βλακεία όμως το δίχως άλλο, μια και δικαιολογεί στο φτωχό μυαλό τους τη δολοφονία μωρών, κάποιων πλασμάτων δηλαδή που δε μπορούν να αμυνθούν και που δε φταίνε σε τίποτε σε τελική ανάλυση.Η δεύτερη είδηση, ίσως κάπως αδιάφορη, με κάνει να σκεφτώ για το πόσο εύκολα προσπαθούμε να τραβήξουμε το ενδιαφέρον των αναγνωστών χωρίς να ενδιαφερόμαστε για την αλήθεια. Συνελήφθη, λέει, κάποιος που έκανε ληστείες σε τράπεζες και σε ένα σούπερ μάρκετ και, αμέσως, τον βαφτίζουμε "ληστή των σούπερ μάρκετ"! Θέλεις επειδή είναι πιο συνηθισμένο να ληστεύουν τις τράπεζες και δεν κάνει πια εντύπωση, θέλεις επειδή το σούπερ μάρκετ είναι πιο κοντά στην καθημερινότητα του απλού πολίτη, επειδή το επισκέπτεται πιο συχνά από την τράπεζα, θα είναι πιο εντυπωσιακός ο τίτλος, άρα πιο τραβηχτικός και αυτό είναι το σημαντικό για το συντάκτη φαίνεται.
Όχι, δεν έκλεισα το reader τελικά. Δε μου φταίει αν διαβάζω τέτοιες ειδήσεις. Ειδικά για ειδήσεις σαν τη δεύτερη -- ας δεχτούμε ότι ειδήσεις σαν την πρώτη δε μπορούμε να τις αποφύγουμε -- φταίω κυρίως εγώ, που επέλεξα το συγκεκριμένο μέσο για να ενημερώνομαι [*]. Έχω τους λόγους μου γι' αυτήν την επιλογή βέβαια και μπορώ εύκολα να αντιτάξω ότι ο συγκεκριμένος τρόπος παρουσίασης κάποιας είδησης είναι αρκετά συνηθισμένος τον τελευταίο καιρό. Αυτό όμως δε μειώνει την ευθύνη μου και το αναγνωρίζω.
[*] προς υπεράσπισή μου πρέπει να αναφέρω πως ενημερώνομαι από πλήθος πηγών και προσπαθώ, όσο μου είναι δυνατό, να σκέφτομαι αυτά που διαβάζω. Μπορεί να μην το καταφέρνω πάντα, το προσπαθώ όμως.
Περισσότερα... »
") στην οθόνη, μια ελαφριά μυρωδιά βασιλικού πλανιέται, πουλάκια κελαηδούν (δυστυχώς τα καλύπτουν τα αυτοκίνητα που περνούν από το δρόμο, παρ' όλο που είναι μεσημέρι) και ένα ελαφρό αεράκι να με φυσάει από πίσω.
