Τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά θα έρθουν και θα περάσουν και μεις όλοι θα μείνουμε με πόνους πιο ισχυρούς και από της γέννας.
Και άντε στη γέννα πονάς μια φορά, το ξεπετάς το παιδί και τέλος. Εδώ εμείς προβλέπω να πονάμε μια ζωή μέσα στην κρίση που έρχεται και στην ανωμαλία των καιρών που ζούμε.
Οι μαθητές βγήκαν φουριόζοι στους δρόμους να κατακτήσουν το όνειρο.
"Ποιό όνειρο;", θα μου πείτε. Το ίδιο που κυνηγούσαμε και μεις οι μεγαλύτεροι κι ακόμη να το πιάσουμε. Και το ίδιο που κυνηγούσαν και οι πατεράδες μας και οι παπούδες μας κι όλο νομίζεις πως το πλησιάζεις κι όλο εκείνο χάνεται.
Το όνειρο είναι ο καθημερινός μας εφιάλτης. Η κλήση στο κινητό με ένδειξη "Απόκρυψη" που είναι η τράπεζα και σου ζητάει τη δόση που δεν έβαλες για την κάρτα.
Το άδειο πορτοφόλι που το ανοίγεις και το ξαναανοίγεις και παντα άδειο το βρίσκεις το άτιμο.
Το στεγαστικό που έχεις τρεις δόσεις "καρφωμένες" και νιώθεις ότι έβγαλε πόδια το σπίτι και σου φεύγει.
Όλα μαύρα κι άραχνα. Καμιά ελπίδα.
Καλά Χριστούγεννα λοιπόν σε όλους...
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Kavalitsa" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
