«Συμφωνείτε με την έλευση του ΔΝΤ (μέσω του μηχανισμού στήριξης) στην Ελλάδα;

Η απάντηση του Σάββα Εμινίδη:

«Αν δεν είχε αναλάβει η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου η Ν.Δ. θα μας είχε οδηγήσει απευθείας στο ΔΝΤ. Η προσφυγή στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης, αν και δεν ήταν επιλογή μας, θα γίνει με τη μειοψηφική συμμετοχή του ΔΝΤ».

Ποια είναι αυτά τα προβλήματα; Ο Νικηφόρος Διαμαντούρος διαπιστώνει ότι στη χώρα μας συνυπάρχουν δυο αντίθετες κουλτούρες, η «παρωχημένη» και η «μεταρρυθμιστική», που συνοδεύουν την πορεία της χώρας μέχρι σήμερα. Η πρώτη είναι η αυτόχθων, εσωστρεφής και εχθρική προς το Διαφωτισμό κουλτούρα της καθυστέρησης, ενώ η δεύτερη είναι εξωστρεφής, που προσπαθεί να εκσυγχρονίσει την κοινωνία και να συγκλίνει με της αναπτυγμένες χώρες της Δύσης. Η δεύτερη, η μεταρρυθμιστική, κατόρθωσε –με τη βοήθεια βέβαια των συμμάχων– να επιβάλει στη χώρα σύγχρονους θεσμούς• αλλά η πρώτη, η παρωχημένη και συγχρόνως πλειοψηφική, κέρδισε στη στελέχωση αυτών των θεσμών.
Έτσι, φτάσαμε σε μια κοινωνία από αυτές που ο φιλόσοφος Έρνεστ Γκέλνερ αποκάλεσε «κατακερματισμένες» . Περιληπτικά, πρόκειται για μια καθυστερημένη κοινωνία χωρίς συνοχή. Μια κοινωνία που είναι άθροισμα επιμέρους ομάδων συμφερόντων, οικογενειακών, συντεχνιακών, τοπικιστικών κ.λπ. Τα μέλη αυτών των ομάδων αλληλοϋποστηρίζονται μέχρι θυσίας εντός της ομάδας (βλ. φαινόμενα ακραίου νεποτισμού, τοπικισμού, συντεχνίας), αλλά είναι αδιάφορα έως εχθρικά προς τις άλλες ομάδες. Είναι συνεπώς ανίκανα να συνεννοηθούν με αυτές. Αποτέλεσμα της αδυναμίας συνεννόησης είναι ο μόνιμος ριζοσπαστισμός της κοινωνίας, οι διχασμοί, οι εμφύλιοι, οι δικτατορίες κ.λπ. Παραδείγματα τέτοιων κοινωνιών είναι οι πατριαρχικές, οι ισλαμικές και οι καθυστερημένες βαλκανικές. Κοινωνίες ανασφαλείς, και γι’ αυτό κλειστές, φοβικές, που ομφαλοσκοπούνται με τα μάτια στο «ένδοξο» παρελθόν και το μίσος στον «Άλλο», ιδιαίτερα το γείτονα.
Σε μια τέτοια χώρα ταιριάζει μια ανάλογη αριστερά. Κατακερματισμένη, αδιάλλακτη, ασυμβίβαστη, επαναστατική. Στον αντίποδα της «ξενέρωτης» ευρωπαϊκής αριστεράς, που στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου αντί να επιδιώξει την εξουσία προτίμησε να συμβάλει στην ανασυγκρότηση των χωρών της. Το σταλινικό κοστούμι ήρθε γάντι στην ελληνική αριστερά, η οποία διαφέρει από τα κομμουνιστικά κόμματα των χωρών της ανεπτυγμένης Δύσης σε πολλά, ακόμα και στα ποσοστά: τα δυο ελληνικά αριστερά κόμματα απέσπασαν στις εκλογές του 2009 12,15%, ποσοστό που για ευρωπαϊκά κομμουνιστικά κόμματα είναι άπιαστο. Άλλο εθνικό χαρακτηριστικό της ελληνικής αριστεράς είναι ότι το κόμμα που την ηγεμονεύει, το ΚΚΕ, είναι εχθρικό απέναντι στην Ευρώπη, όπως ακριβώς είναι και η ελληνική κοινωνία, με πρωτοπόρο τον κλήρο. Μάχεται φανατικά την ευρωπαϊκή ενοποίηση. Δεν μετέχει καν στο Ευρωπαϊκό Αριστερό Κόμμα. Εσχάτως αποκατέστησε και τον Στάλιν, μια ακόμη ελληνική πρωτοτυπία σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Μειοψηφικό κομμάτι της ελληνικής αριστεράς είναι ο Συνασπισμός (ΣΥΝ) με τον Λεωνίδα Κύρκο έναν από τους ιδρυτές του.

[Τα εν λόγω βιβλία] Στα παλαιότερα βιβλία του, στα Ανατρεπτικά και στο τρίτομο Στιγμές , ο Λεωνίδας (όπως πάντα τον αποκαλούσαν οι σύντροφοί του) μας θυμίζει τους παλαιότερους αγώνες του για εκσυγχρονισμό της αριστεράς, από την εποχή της προδικτατορικής ΕΔΑ μέχρι το μεταδικτατορικό ΚΚΕ εσωτερικού και την ΕΑΡ (Ελληνική Αριστερά). Οι Στιγμές ΙΙΙ ιδιαίτερα, που γι’ αυτό εξετάζονται χωριστά, περιλαμβάνουν το κείμενο των «Στόχων του Έθνους», που συνέγραψε και πέρασε από την Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ εσ. στις 3.9.1974.
Το Εκ βαθέων αναφέρεται κυρίως στην εποχή του ΣΥΝ. Περιέχει συνεντεύξεις του Λεωνίδα στην εκπομπή «Εκ βαθέων» του Ράδιο Παρατηρητής Θεσσαλονίκης, την περίοδο από το 1989 μέχρι το 2009. Στις σελίδες του βρίσκεται η άποψη του Λεωνίδα για την κυβέρνηση Τζαννετάκη, τη δίκη του Ανδρέα Παπανδρέου, την πτώση του Τείχους του Βερολίνου και των κομμουνιστικών καθεστώτων, το διχασμό στον ΣΥΝ και την αποχώρηση του ΚΚΕ, την εθνικιστική παράκρουση για το Μακεδονικό, τους πυραύλους S-300, τα Ίμια, τους αγανακτισμένους «εθνικοπαράφρονες» της Θεσσαλονίκης (που οργάνωσαν επίθεση με ξυλοδαρμούς στη συγκέντρωση Ελλήνων και Τούρκων πανεπιστημιακών, δημοσιογράφων και επιχειρηματιών), την ιδεολογική περιχαράκωση του ΣΥΝ και τις αντιρρήσεις του, μέχρι την απογοήτευσή του.
Οι σημειώσεις και υποσημειώσεις του επιμελητή θυμίζουν γεγονότα που δεν έχουν καταχωρισθεί στη βιβλιογραφία, που όμως είναι απαραίτητα για την ανάλυση της ελληνικής κοινωνίας. Παραδείγματα: Οι «500 υπογραφές προσωπικοτήτων» εναντίον συμβιβασμού για τους S-300 (σ. 165) και οι εννέα βουλευτές ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΔΗΚΚΙ που αποφάσισαν κοινή εθνικιστική στάση, ανεξάρτητα από τη στάση των κομμάτων τους (σ. 209).

[Ένας τολμητίας] Ο Λεωνίδας είναι ένας άνθρωπος που ταύτισε τη ζωή του με το κομμουνιστικό κίνημα, ένα ζωντανό αρχείο και ένας ζωντανός μάρτυρας, με τις δυο έννοιες που έχει αυτή η λέξη. Διέτρεξε όλες τις φάσεις του ΚΚΕ και υπέστη όλες τις συνέπειες αυτής της επιλογής του, από θανατοποινίτης μέχρι ηγετική μορφή της κυριότερης από τις πολλές διασπάσεις, που από την αρχή και συνεχώς συνόδευαν και συνοδεύουν την πορεία του ΚΚΕ. Υπήρξε επαναστάτης, αλλά επαναστάτης μέσα και έξω από την κομμουνιστική Αριστερά. Και επειδή οι προς τα έξω επαναστάτες είναι τζάμπα και αποτελούν εξαγώγιμο προϊόν της χώρας μας, είναι πιο επώδυνη και γι’ αυτό ενδιαφέρει περισσότερο η επανάστασή του μέσα στην κομμουνιστική αριστερά.
Ο Λεωνίδας Κύρκος υπήρξε και παραμένει τολμητίας και επαναστάτης επί της ουσίας. Είχε την τόλμη να κάνει αυτό το οποίο κάποιος εσωκομματικός του αντίπαλος του προσήψε σαν κουσούρι: αυθαδίασε απέναντι στην ιστορία του και απέναντι στο σταλινισμό. Μια χαρακτηριστική αυθάδεια είναι η γνωμάτευσή του για τους ζαχαριαδικούς ηγέτες του Εμφυλίου:

Με πιάνει τρόμος άμα σκεφτώ ότι π.χ. αν νικούσε τότε η επανάστασή μας θα είχαμε πρωθυπουργό τον Μάρκο, έναν γελοίο άνθρωπο –τον είδα από κοντά και κατάλαβα τι γελοίος άνθρωπος ήταν– θα είχαμε υπουργό Οικονομικών τον Μπαρτζώτα, θα είχαμε υπουργό της Παιδείας π.χ. τον Στρίγγο, θα είχαμε υπουργό των Εσωτερικών τον άλλον, τον ανεκδιήγητο άνθρωπο που ήρθε από την Κρήτη, τον Βλαντά. Άνθρωποι γελοίοι, χωρίς καμιά παιδεία φιλοδοξούσαν να παίξουν έναν ουσιαστικό ρόλο. Κι όμως εκείνη την εποχή τους έβλεπα σαν γίγαντες .

Η ειρωνεία είναι ότι απαξιώνοντας τους σταλινικούς ηγέτες απαξίωνε χωρίς να το θέλει όλη την ελληνική κοινωνία, ή τουλάχιστον τα πολιτικά της κόμματα. Όλα συλλήβδην, ακόμα κι εκείνα που πολέμησαν το ΚΚΕ στον Εμφύλιο, ακόμα και το ακροδεξιό του κ. Καρατζαφέρη, υπερασπίστηκαν τον Στάλιν απέναντι στα καταδικαστικά ψηφίσματα του Συμβουλίου της Ευρώπης και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Ως παράδειγμα τολμήματος, ο Λεωνίδας φέρνει τους «Στόχους του Έθνους», αλλά προσωπικά θεωρώ μεγαλύτερη επαναστατική πράξη του την αξιοποίηση του ανοίγματος Μαρκεζίνη το καλοκαίρι του 1973. Όταν όλος ο πολιτικός κόσμος συμπεριφερόταν σαν θυμωμένα μειράκια απέναντι στο άνοιγμα της χούντας, στην καλύτερη περίπτωση (ας μη γράψω τι σκέπτομαι για τη χειρότερη), ο Λεωνίδας Κύρκος είχε το θάρρος, ως ώριμος ηγέτης που σκέφτεται όχι το προσωπικό, ούτε το κομματικό συμφέρον, αλλά το συμφέρον της κοινωνίας του, να δεχτεί –μόνος αυτός– να συμμετάσχει στις εκλογές που πρότεινε ο δοτός πρωθυπουργός. Δεν επεδίωξε προσωπική ρεβάνς και δεν υπολόγισε τη φθορά που θα υφίστατο ως «συμβιβασμένος» από το λαϊκισμό των άλλων κομμάτων, ιδιαίτερα του ΚΚΕ. Στην πράξη του αυτή έδωσε αργότερα την ερμηνεία ότι οι εκλογές θα ήταν «μια ευκαιρία να τεθεί σε κίνηση ο λαϊκός παράγοντας, ο οποίος έμεινε ακίνητος όταν έγινε η Μεταπολίτευση» . Εγώ όμως νομίζω ότι ο Λεωνίδας εμποδίζεται από τα υπάρχοντα στερεότυπα να πει την πραγματική επίπτωση που θα είχε η πολιτική του, αν έπειθε και τα άλλα κόμματα να την ακολουθήσουν. Πιθανολογώ ότι αν οι εκλογές αυτές είχαν γίνει, η εξέγερση του Πολυτεχνείου θα είχε αποτραπεί και μαζί της το πραξικόπημα Ιωαννίδη και στη συνέχεια το πραξικόπημα στην Κύπρο και η τουρκική εισβολή. Η έξοδος από τη δικτατορία θα ήταν χωρίς τραγωδίες και αίμα, όπως, για παράδειγμα, ήταν στην Ισπανία. Εκεί η μεταπολίτευση έγινε με κοινωνική συμμετοχή. Εδώ, όπως λέει ο Λεωνίδας, έγινε «απόντος του λαού».

[Ο εκσυγχρονισμός της ελληνικής αριστεράς] Ο Λεωνίδας Κύρκος προσπάθησε να εκσυγχρονίσει την ελληνική αριστερά. Από την αριστερά του σταλινισμού, δηλαδή του κομμουνισμού, της καθυστέρησης, να τη μετατρέψει σε αριστερά ευρωπαϊκή. Αυτό σήμαινε τέσσερις βασικές μετατροπές του σταλινικού μοντέλου: εκδημοκρατισμός του κόμματος, απαλλαγή από τον σταλινικό εθνικισμό, απαλλαγή από την αντιπαλότητα με την Ευρώπη, απαλλαγή από τα σταλινικά στερεότυπα. Οι προσπάθειες πέτυχαν, αλλά πρόσκαιρα. Ας τις δούμε πιο αναλυτικά:

1. Εκδημοκρατισμός του κόμματος. Ο Λεωνίδας πέτυχε τη λήψη σημαντικών μέτρων εκδημοκρατισμού του κόμματος. Το απάλλαξε από τον «δημοκρατικό συγκεντρωτισμό». Νομιμοποίησε τις ιδεολογικές ομαδοποιήσεις (φράξιες), που ο Στάλιν είχε απαγορεύσει στο λενινιστικό κόμμα. Θέσπισε την αυτονομία των κομματικών παρατάξεων στους μαζικούς χώρους. Καθιέρωσε την απευθείας εκλογή των αντιπροσώπων της κομματικής βάσης στο συνέδριο, αντί των ενδιάμεσων συνδιασκέψεων που λειτουργούν σαν σουρωτήρι ιδεών και ανθρώπων.
Κατάφερε να φτιάξει ένα κόμμα με δομές δημοκρατικότερες από το ΚΚΕ, αλλά και από κάθε ελληνικό κόμμα. Επειδή, όμως, η δημοκρατία είναι θέμα κουλτούρας, τα μέτρα αυτά, μετά την αποχώρηση του Λεωνίδα, είτε ατόνησαν είτε διαστρεβλώθηκαν. Οι φράξιες κατάντησαν μηχανισμοί με δημοκρατικό συγκεντρωτισμό στο εσωτερικό τους. Αντί για αυτονομία των παρατάξεων φτάσαμε σε αποκλεισμούς μελών επειδή στον μαζικό χώρο δεν υπάκουσαν στις κομματικές εντολές .

2. Απαλλαγή από τον εθνικισμό. Τα κομμουνιστικά κόμματα κληρονόμησαν τον σταλινικό εθνικισμό του «προλεταριακού διεθνισμού», κατά τον οποίο υπέρτατο καθήκον για τους κομμουνιστές όλου του κόσμου ήταν η υπεράσπιση του σοβιετικού καθεστώτος. Η παιδεία αυτή των ΚΚ μετέτρεψε πολλά από αυτά σε εθνικιστικά μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού.
Ο Λεωνίδας αντίθετα αγωνίστηκε με συνέπεια εναντίον του εθνικισμού. Δημιουργήματά του ήταν τόσο το «Μέτωπο Λογικής κατά του Εθνικισμού», όσο και το βιβλίο του για το Μακεδονικό . Δεν μπόρεσε όμως να πείσει ούτε το κόμμα του. Μετά την αποχώρησή του ο ΣΥΝ έφτασε να έχει στο κεντρικό προπαγανδιστικό φυλλάδιό του των ευρωεκλογών του 2004 φωτογραφία χειραψίας του τότε προέδρου του Ν. Κωνσταντόπουλου με τον εγκληματία εθνικιστή Μιλόσεβιτς. Ο ΣΥΝ, ευθυγραμμίστηκε πλήρως με την εθνικιστική γραμμή της χώρας σε θέματα όπως το Κόσοβο, ο αποκλεισμός της ΠΓΔΜ από διεθνή φόρα, η απόρριψη του σχεδίου Νίμιτς, η άρνηση αναγνώρισης (σλαβο)μακεδονικής μειονότητας και γλώσσας, η άρνηση σχολιασμού σε αποφάσεις - κόλαφο του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για την αναγνώριση των σωματείων της μειονότητας της Θράκης, ακόμη και με το επιθετικό βέτο εναντίον της ΠΓΔΜ, που παραβίαζε την ενδιάμεση συμφωνία με τη γειτονική χώρα. Επιπλέον, ο ΣΥΡΙΖΑ περιλαμβάνει χωρίς πρόβλημα ως συνιστώσα το εθνολαϊκιστικό ΔΗΚΚΙ.
Στο Κυπριακό, ο Λεωνίδας στήριζε αναφανδόν το σχέδιο Ανάν. «Να μην αφήσουμε να διεισδύσει το δηλητήριο που εκπέμπουν όλοι αυτοί οι Ελληναράδες» έλεγε (σ. 364). Το σχέδιο Ανάν είχε την αμέριστη υποστήριξη της ΕΕ, περιλαμβανομένου του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς, στο οποίο ανήκει ο ΣΥΝ. Γι’ αυτό και ο ΣΥΝ το υποστήριξε, αλλά κατά πλειοψηφία. Μειοψηφία ήταν ο Αλέκος Αλαβάνος, ο οποίος στη συνέχεια αναδείχθηκε πρόεδρος. Ο Αλαβάνος που σύχναζε και στις συγκεντρώσεις του υπερπατριωτικού «Δικτύου 21» .

3. Απαλλαγή από την αντιπαλότητα με την Ευρώπη. Ο Λεωνίδας ενέπνευσε το ΚΚΕ εσ. να μετάσχει στην τελετή ένταξης της χώρας μας στην τότε ΕΟΚ (1980). Ήταν το μόνο κόμμα της αντιπολίτευσης. Έξω κυριαρχούσαν οι φοβικές αντιιμπεριαλιστικές διαδηλώσεις του ΠΑΣΟΚ και του ΚΚΕ με το σύνθημα που έμεινε κλασικό: «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο». Ο Λεωνίδας ενέπνευσε τον ΣΥΝ το 1992 να υπερψηφίσει την ιδρυτική συνθήκη της ΕΕ (Μάαστριχτ). Ήταν η τελευταία ευρωπαϊκή συνθήκη που υπερψήφιζε ο ΣΥΝ. Έκτοτε δεν έχει υπερψηφίσει ούτε μία. Ο ίδιος ο Λεωνίδας, πιεζόμενος από τους «γνήσιους αριστερούς», έριξε το βάρος του στην ουδέτερη ψήφο («παρών») στην επόμενη σημαντική συνθήκη, του Άμστερνταμ (1998).
Για την Ευρωπαϊκή Ένωση, αυτήν που υπάρχει και όχι την άλλη που «είναι εφικτή», ο Λεωνίδας λέει: «Η Ευρώπη που κατασπαράχτηκε σε αιματηρούς πολέμους (…) που έδωσε εκατομμύρια νεκρούς και βίωσε απίστευτες καταστροφές, βρίσκει τη γλώσσα της επικοινωνίας, της συνεννόησης και της αδερφοσύνης» (σ. 370). Αντίθετα, ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ότι η ΕΕ αποτελεί απλά έναν «ιμπεριαλιστικό πόλο» . Ο δε σημερινός κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΝ Π. Λαφαζάνης μίλησε για… νέα γερμανική κατοχή (μόνο που τώρα είναι οικονομική). «Οι Γερμανοί ξανάρχονται». Και να σκεφτεί κανείς ότι αν έχουμε σταθερό νόμισμα, το οφείλουμε κατά κύριο λόγο στη Γερμανία. Η ξενοφοβία της εθνολαϊκιστικής δεξιάς εξαπλώνεται στο λόγο της ελληνικής αριστεράς.
Τη συμμετοχή της Ελλάδας στη ζώνη του ευρώ, ο Λεωνίδας την κατέταξε στα θετικά της κυβέρνησης Σημίτη (σ. 335). Αλλά κατά τον ΣΥΡΙΖΑ η ΟΝΕ «εντάσσεται πλήρως στην πολιτική του [επάρατου] νεοφιλελευθερισμού» . Τι θα έκανε η ελληνική οικονομία στην κρίση που βρίσκεται αν ήταν έξω από το ευρώ;

4. Απαλλαγή από τα σταλινικά στερεότυπα. Και εδώ ο Λεωνίδας δεν μπόρεσε να πείσει το κόμμα του. Για τον συνδικαλισμό είπε: «Είναι υπερβολή να θεωρούμε ότι κάθε αίτημα είναι δίκαιο και ότι σ’ αυτό πρέπει να δοθεί μια απόλυτη προτεραιότητα, με αποτέλεσμα να αγνοούνται οι συνολικές ανάγκες της κοινωνίας» (σ. 422). Αντίθετα, δεν υπάρχει συντεχνιακό αίτημα, συνήθως διατυπωνόμενο με παράνομες μεθόδους, που να μη βρήκε αμέριστη και άνευ όρων υποστήριξη από τον ΣΥΝ.
Για το πανεπιστημιακό άσυλο ζήτησε την κατάργησή του χωρίς περιστροφές . Αντίθετα, ο ΣΥΝ υποστηρίζει τη διατήρηση του θεσμού χωρίς καμία τροποποίηση, ούτε καν την οριοθέτηση της περιοχής ισχύος του.
Για τα «Δεκεμβριανά του 2008» ο Λεωνίδας παρατήρησε ότι «οι εμπρησμοί, οι καταστροφές, οι λεηλασίες ήταν μια οικτρή συνέχεια που μόνο προβοκάτορες, άθλια υποκείμενα, κινούμενα από σκοτεινές επιδιώξεις ορκισμένων εχθρών της Δημοκρατίας, μπορούσαν να αποτολμήσουν» . Αντίθετα, ο τότε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος Αλέκος Αλαβάνος έκανε εμπρηστικές δηλώσεις: «Κατανοώ τον νέο που σηκώνει μία πέτρα, αλλά δεν το κάνει εξ επαγγέλματος». Και η Αυγή έγραφε σατιρικά στιχάκια για το χριστουγεννιάτικο δέντρο στο Σύνταγμα που υπέστη εμπρησμό από τους χουλιγκάνους: «Ω έλατο, ω έλατο τι ωραία που αρπάζεις». Και συνέχιζε με προτροπές του τύπου: «η Βουλή απέχει μόλις ένα ντου». Και για να μην υπάρχει αμφιβολία για τις προθέσεις της, έβγαλε ημερολόγιο του 2009 με φωτογραφίες από τους βανδαλισμούς και λεζάντα «εικόνες από το μέλλον»!

[Ουδείς προφήτης εν τω κόμματί του] Μετά από όλες αυτές τις παλινορθώσεις του σταλινισμού και την απογοήτευση που συνεπάγονται, ο Λεωνίδας μιλάει έξω από τα δόντια για ανάγκη διάσπασης του κόμματος που ο ίδιος συνίδρυσε: «Η ανανεωτική αριστερά πρέπει να απαλλαγεί από αυτή την καταστροφική συνύπαρξη [με την πλειοψηφία]» (σ. 391). Αλλιώς, «κατ’ ανάγκη θα πρέπει να προχωρήσει στη δημιουργία ενός νέου σχήματος» (σ. 394). Τον περασμένο Ιανουάριο ο Λεωνίδας σε δείπνο που παρέθεσε σε πολιτικούς και άλλες προσωπικότητες δεν προσκάλεσε τον πρόεδρο του ΣΥΝ. Εκείνος απάντησε με μιαν αριστερίστικη αμηχανία: «πιο δύσκολο θα ήταν για μένα αν έπρεπε να παρευρεθώ, παρά που δεν με κάλεσε» . Απέκρυψε όμως τον λόγο που δεν προσεκλήθη. Τον έχει αποκαλύψει προκαταβολικά ο Λεωνίδας: «Πρέπει να πω ότι μου προξενεί εντύπωση το ότι [ο Α. Τσίπρας] δεν αισθάνθηκε ποτέ μέχρι σήμερα και σε καμία περίπτωση την ανάγκη να συζητήσει μαζί μου. Δεν λέω να ζητήσει τη συμβουλή μου. Ποτέ δεν χτύπησε την πόρτα του σπιτιού μου, ποτέ μα ποτέ» (σ. 406).
Η αντίδραση του κόμματός του ήταν τυπικά σταλινική. Ο σταλινισμός, όπως και η εκκλησία, αγιοποιεί τους πιστούς, όσο άθλιοι και αν είναι, και καταράται τους αιρετικούς, όσο άξιοι και αν είναι. Ξεκίνησε με ήπια αμφισβήτηση από τον πρόεδρο του ΣΥΝ Νίκο Κωνσταντόπουλο , όταν εγκαινίασε την «αριστερή στροφή» του κόμματος. Επεκτάθηκε όμως πέραν των ορίων της κοσμιότητας, όσο η «αριστερή στροφή» ολοκληρωνόταν. Μέλη του κόμματος εκφράστηκαν δημόσια γι’ αυτόν με τα ακόλουθα απαξιωτικά λόγια: «Η μικροψυχία του Λεωνίδα» , «Ιστορική αυθάδεια» , «Η απόφανση του κ. Λεωνίδα Κύρκου για τη σχέση του με τον κ. Αλέκο Αλαβάνο και τον κ. Αλέξη Τσίπρα… δεν τιμά ούτε τον ίδιο, ούτε την πολιτική» , «Ο ρόλος σας έγινε πλέον γνωστός, αφήστε μας ήσυχους, είστε διασπαστής, σας πήρε είδηση ο κόσμος της αριστεράς» . Αποκορύφωμα ήταν ένα κείμενο της αναπληρώτριας καθηγήτριας ΕΜΠ Ελένης Πορτάλιου με τίτλο «Δεν τιμώ και δεν σέβομαι» [τον Λεωνίδα Κύρκο] .

[Δέσμιος του σταλινισμού και της «ελληνικής ιδιαιτερότητας»] Έγραψα ήδη το βάρος που ακόμη δίνει ο Λεωνίδας στους «Στόχους του Έθνους» . Τη θετική αποτίμηση των «Στόχων» έκανε ο καθηγητής Γιάννης Βούλγαρης:

Ήταν ένα νέο πολιτικό συμβόλαιο της αριστεράς με το έθνος. Περιεχόμενο του νέου πολιτικού συμβολαίου ήταν η έκκληση οι τρεις ιστορικές παρατάξεις (δεξιά, κέντρο, αριστερά) που συγκρούστηκαν διαδοχικά στον 20ό αιώνα να θεμελιώσουν την ελληνική δημοκρατία στη βάση του αντιφασισμού και της αμοιβαίας αναγνώρισης. Να γίνουν από εχθροί απλώς πολιτικοί αντίπαλοι .

Προφανώς, τέτοια πολιτισμένη αντιπαράθεση δεν περνάει στην Ελλάδα. Ο Λεωνίδας το ήξερε και το εξομολογήθηκε στο Λευτέρη Μαυροειδή: «Η Ελληνική κοινωνία είναι συνηθισμένη να φωνάζει “Θάνατος!” ή “Δόξα!”» .
Ωστόσο, οι «Στόχοι» δεν είναι απαλλαγμένοι ούτε από απλοϊκότητες, ούτε από σταλινικά στερεότυπα. Στα δεύτερα καταλογίζω εκτιμήσεις όπως ότι οδήγησε σε πτώση τη δικτατορία η αντίθεση του ενωμένου λαού , ότι υπεύθυνη για την τραγωδία της Κύπρου ήταν η εξάρτηση από τις ΗΠΑ-ΝΑΤΟ , ότι υπεύθυνα για την οικονομική καθυστέρηση είναι τα ντόπια και ξένα μονοπώλια , ότι η συνωμοσία του ιμπεριαλισμού κατά της Κύπρου και της Ελλάδας αποτελεί μέρος του γενικότερου σχεδίου για την αναδιάταξη των δυνάμεών του στις χώρες της Μ. Ανατολής , ότι οι αραβικοί λαοί προώθησαν τις θέσεις τους σε σχέση με το Ισραήλ , ότι πρέπει να περιοριστούν τα μονοπώλια και οι πολυεθνικές εταιρείες . Τέτοιες εκτιμήσεις ακούγονται ευχάριστα στα ανασφαλή ελληνικά αυτιά, αλλά υπονομεύουν τη σοβαρότητα, ακόμη και το μέλλον της χώρας.
Απλοϊκές θεωρώ προτάσεις όπως η δημιουργία αιρετών επιτροπών δημοσίων υπαλλήλων για τη χρηστή διοίκηση , η απαγόρευση της λειτουργίας της CIA στην Ελλάδα (!) , η δήμευση, των –πάνω από ένα όριο– κερδών των επιχειρήσεων που συνεργάστηκαν με τη δικτατορία . Ο ρεαλιστής Λεωνίδας Κύρκος αποδεικνύεται και πάλι αιθεροβάμων. Αυτό το πλήρωσε ο ίδιος και μαζί του το ΚΚΕ εσωτερικού.

[Η επαγγελία του αδύνατου εκσυγχρονισμού της αριστεράς] Ο Λεωνίδας Κύρκος απέτυχε να εκσυγχρονίσει την ελληνική αριστερά. Αλλά η ελληνική αριστερά είναι περισσότερο ελληνική και λιγότερο αριστερά. Για να πετύχει τον εκσυγχρονισμό της, θα έπρεπε να εκσυγχρονίσει όλη την ελληνική κοινωνία. Όμως η ελληνική κοινωνία αντιστέκεται. Στο ίδιο το κόμμα του, οι επίγονοι ηγέτες θεωρούσαν τη λέξη «εκσυγχρονισμός» βρισιά και κατέληξαν να οδεύουν προς την αδιαλλαξία και το σταλινισμό. Πλέον οι διαφορές τους με το ΚΚΕ είναι δυσδιάκριτες. Έτσι, η εκτροπή που χάραξαν οι ανανεωτές, με την ηγετική συμβολή του Λεωνίδα Κύρκου, βαθμιαία αναιρείται. Τα πράγματα ανεπαισθήτως επανήλθαν στην προτεραία ορθοδοξία τής καθ’ ημάς καθυστέρησης.



Ο
Κωνσταντίνος Καραμανλής, όταν ήταν Πρόεδρος της Δημοκρατίας, του είπε τον παρακάτω χρησμό, που ο Λεωνίδας έχει επαναλάβει σε διάφορες περιστάσεις. Ιδού ο διάλογος:

Κ.Κ.: «Κύριε Κύρκο, εσύ εμμένεις στην άποψή σου;».
Λ.Κ.: «Εμμένω».
Κ.Κ.: «Ε, κι εγώ σου λέω ότι θα αποτύχεις, και θα αποτύχεις γιατί είσαι σε λάθος χρόνο, σε λάθος τόπο και σε λάθος κόμμα».
Λ.Κ.: «Έτσι, κ. Πρόεδρε, κατηγορηματικά, χωρίς να αφήνετε ένα παραθυράκι;».
Κ.Κ.: «Κανένα δεν αφήνω. Σου προβλέπω ότι αυτό θα είναι το τέλος σου».

Δεν έπεσε έξω ο Κωνσταντίνος Καραμανλής.

http://www.ananeotiki.gr/el/readAuthors.asp?authorID=11&page=1&textID=4482

Η μισθοδοσία μόνο των υπαλλήλων του δημοσίου απορρόφησε 30 δισ. ευρώ ετησίως. Εάν αυθαίρετα δεχτούμε ότι μπορεί να γίνει εξοικονόμηση 50%, από υπεράριθμους, διαφθορά και περίεργα bonus, τότε το 50% δεν αποτελεί περίεργο νούμερο. Θα πρότεινα μάλιστα, το επιπλέον κόστος που δημιουργεί ένας δημόσιος υπάλληλος -πέραν του μισθού του, γραφείο/λειτουργικά κόστη κλπ, να υπολογισθεί και να διατεθεί για ενίσχυση της επιχειρηματικότητάς των.

Αναλογιστικά σε βάθος 10ετίας αφορούν 185 δις ευρώ. Υπολογήστε 250 δις ευρώ το ΑΕΠ μας, και χρέος 115 δις ευρώ, σημαίνει 45% ποσοστό χρέους, το οποίο είναι διαχειρίσιμο. Σε απόλυτα νούμερα, κάθε Έλληνας να μην χρωστά 30.000 αλλά 10.000. Ενδιαφέρον; Ποιες είναι όμως οι συντεχνίες που μας καθηλώνουν στη μιζέρια; Προνομιούχες συντεχνίες (π.χ. επιχειρήσεις δημοσίου ενδιαφέροντος), αγρότες –τουλάχιστον αυτοί παράγουν, κλειστά επαγγέλματα. Α, υπάρχουν και οι εθνικοί εργολάβοι / προμηθευτές. Αλλά αυτοί πήραν μόνο ένα 10% από τα δανεικά μας και τουλάχιστον παρήγαγαν και κάτι.

Δίκαιο το αίτημα λοιπόν της ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ μόνο που δεν ποσοτικοποιεί. Να πληρώσουν αυτοί που τα πήραν (δημόσιοι και εθνικοί εργολάβοι).

Δεν πιστεύω στην περαιτέρω μείωση μισθών στο δημόσιο. Θα ήταν εκδικητικό. Πιστεύω όμως ακράδαντα στη μείωση μέσω απολύσεων σε ποσοστό 50%. Άμεσα. Με ταυτόχρονο εκσυγχρονισμό της διοίκησης, έλεγχο παραγωγικότητας και ξεκάθαρη και πρακτική νομολογία.

Μία καλή αρχή; Να κλείσει ο ΟΣΕ.

Ο ΟΣΕ δημιουργεί ελλείμματα που ξεπερνούν το 1 δις ευρώ το χρόνο προσφέροντας υπηρεσίες που ελάχιστοι ζητούν. Μπορούμε να πουλήσουμε τμήματα του ΟΣΕ με την ελπίδα ότι οι αγοραστές θα τα εξυγιάνουν, ή ακόμη και να τον κλείσουμε. Και οι δύο επιλογές είναι καλύτερες από την χρεοκοπία.

Και τελικά, εάν λεφτά υπάρχουν, ας πάρουμε κάτι και εμείς που τουλάχιστον δεν ζούμε σε βάρος κανενός.

Δημοσιεύθηκε από olympiada στο Απριλίου 27, 2009

Γράφει ο Γιώργος Π.

Υποθέτω, ότι δεν μας πειράζει επίσης να αναγράφονται στα προϊόντα τους όλα τα στοιχεία σε 15 γλώσσες, ΕΚΤΟΣ από την ΕΛΛΗΝΙΚΗ !!! (σσΟ: εμ βέβαια, τι είμαστε εμείς μπροστά στα σκόπια; μια κούτσικη αγορά).

Επίσης πρακτική παράνομη και αντίθετη με τις αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

Συνεχίστε να ψωνίζετε κορόιδα για να κάνετε πιο πλούσιο τον πλουσιότερο του κόσμου……

Προς τη γερμανική κυβέρνηση

Με αφορμή τη δύσκολη οικονομική κατάσταση της χώρας μας, ο υπουργός των Οικονομικών της κυβέρνησής σας Σόιμπλε έκανε την απαράδεκτη και αλαζονική, ειδικά για τη χώρα μας, δήλωση ότι «εμείς οι Γερμανοί δεν μπορούμε να πληρώσουμε για τα λάθη των Ελλήνων».

Ως γενική αρχή μεταξύ των κρατών θα μπορούσαμε ίσως να το δεχτούμε με την παρατήρηση ότι παραμένει η αρχή της διεθνούς αλληλεγγύης μεταξύ των λαών, που δεν είναι υποχρεωτική για τα κράτη, αλλά για όσους την πιστεύουν. Και όλοι ξέρουν ότι ο περήφανος ελληνικός λαός έδειξε τη διεθνή του αλληλεγγύη σε κρίσιμες περιστάσεις όσο και όταν μπορούσε και δέχτηκε με ευγνωμοσύνη, όταν αγωνιζόταν σκληρά για ελευθερία και δημοκρατία, τη συμπαράσταση από τους δημοκρατικούς ανθρώπους όλων των χωρών.

Αν ο Σόιμπλε θέλει να μείνουμε στον κρατικό διαχειρισμό του θέματος και αν θέλει να είναι στοιχειωδώς πολιτικά και ηθικά συνεπής, τότε θα συμφωνήσει πως ούτε εμείς οι Έλληνες μπορούμε να συνεχίζουμε να πληρώνουμε – και μάλιστα ως μικρή και σχετικά φτωχή χώρα – τα πολύ μεγάλα λάθη - εγκλήματα των Γερμανών πολιτικών, εδώ και 60 ολόκληρα χρόνια, και να αρνείται η Γερμανία να καταβάλλει τις γερμανικές επανορθώσεις ύψους 7 δισ. 100 εκατ. δολ. (αγοραστικής αξίας 1938) και το αναγκαστικό δάνειο ύψους 3 δισ. 500 εκατ. δολ. (αγοραστικής αξίας 1938). Η Ιταλία και η Βουλγαρία κατέβαλαν στην Ελλάδα έστω και στοιχειωδώς τις επανορθώσεις που όφειλαν.

Του συνιστούμε να εισηγηθεί στην κυβέρνησή του την εξής διευκολυντική πρότασή μας: Αν δυσκολεύεται να εκταμιεύσει τώρα αυτό το οφειλόμενο προς την Ελλάδα ποσό, τότε απλώς να το αφαιρέσει από τα δάνεια που χρωστάει σήμερα η Ελλάδα προς τη Γερμανία.

Συμφωνεί λοιπόν ο Σόιμπλε να μην συνεχίζουν να πληρώνουν οι Έλληνες επί 60 ολόκληρα χρόνια τα καταστροφικά για την Ελλάδα λάθη των τότε Γερμανών και μάλιστα όταν με τόσες θυσίες βοήθησαν κι αυτοί να απαλλαγεί και ο γερμανικός λαός από τη χιτλερική βαρβαρότητα;

Απαντήστε, κ. Σόιμπλε, και μην κρυφτείτε όπως οι συνάδελφοί σας συνέχεια επί 60 χρόνια.

Το ξέρετε ότι έχουμε επικοινωνήσει με πολλούς αληθινά δημοκρατικούς Γερμανούς και συμφωνούν για το ολοφάνερο δίκιο μας, σώζοντας ένα μέρος της τιμής και της αξιοπρέπειας της νεότερης Γερμανίας πάνω σε αυτό το θέμα.

Οι αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης

1. Αβδούλος Σταύρος, 2. Αγαθαγγελίδης Κώστας, 3. Αδάμης - Κατερίνης Παν., 4. Αλεξανδρίδου Δήμητρα, 5. Αντωνίου Αντώνης, 6. Αρσένη Ζωή, 7. Αρώνης Παναγιώτης, 8. Βαρδινογιάννης Βαρδής, 9. Βασίλα Αθηνά, 10. Βούλτεψης Γιάννης, 11. Γιατρουδάκης Στέλιος, 12. Γλέζος Μανώλης, 13. Γουριώτης Ν., 14. Δαμιανάκου Βούλα, 15. Δημητρίου Πάνος, 16. Ζαμάνος Στέλιος, 17. Ζαμάνου Αριστέα, 18. Ζωντανός Παναγιώτης, 19. Θανασέκου Βάσω, 20. Καβαρδίνη Ελευθερία, 21. Καβαρδίνης Γιώργος, 22. Καραθάνος Δημήτρης, 23. Καλαφάτης Αρτέμης, 24. Καραγιώργη Μαρία, 25. Κατσούλη Άννα, 26. Κατσούλης Αλέξης, 27. Κορναράκη Πόπη, 28. Κύρκος Λεωνίδας, 29. Λάζου Έλλη, 30. Λιάκου Λίτσα, 31. Λιναρδάτος Κώστας, 32. Λιναρδάτου Γιούλια, 33. Λιναρδάτου Ζωή, 34. Μαγκάκης Α. Γεώργιος, 35. Μάνος Παναγιώτης, 36. Μαντουβάλου Αλίκη, 37. Μαυροειδής Λευτέρης, 38. Μαχαίρας Ευάγγελος, 39. Μιχαηλίδης Νίκος, 40. Μπαρτζώκας Αντρέας, 41. Μπέικου Μαρία, 42. Μπενά Ελένη, 43. Μπενάς Τάκης, 44. Μπουριάζος Αχιλλέας, 45. Μπρακατσούλας Βασίλης, 46. Παλαιολογόπουλος Δημήτρης, 47. Παπαβασιλείου Κώστας, 48. Παπαβλασόπουλος Φίλιππος, 49. Παπαδόπουλος Βίκτωρας, 50. Παπανικολάου Κώστας, 51. Παπατριανταφύλλου Μαρία, 52. Πασαλάρης Χρήστος, 53. Πέττα Γεωργία, 54. Πρωτογερέλλη Χρυσή, 55. Πρωτογερέλλης Φρίξος 56. Ρούπας Χαράλαμπος, 57. Σάντας Απόστολος, 58. Σιδέρης Γιάννης, 59. Σκούρτης Σταμάτης, 60. Σοφιανόπουλος Τάσος, 61. Στεφανίδης Σωκράτης, 62. Τσιτσίμης Νικόλαος, 63. Τσουκνίδας Λ. Θανάσης, 64. Φραντζεσκάκη Βαγγελιώ, 65. Χριστοδουλάκης Γιώργος, 66. Ψαλτίδου Στέλλα.

Πάντα πίστευα ότι για τα μεγάλα και σημαντικά, χρειάζεται διάλογος και κοινωνική συναίνεση. Τάδε έφη Άρης Σπηλιωτόπουλος.

• Η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται μπροστά σε μεγάλες προκλήσεις, που δεν εστιάζονται μονάχα στην ανάδειξη της ηγεσίας της αλλά έχουν να κάνουν με τη νέα της ταυτότητα, τις δομές της, με τις αξίες και τις νέες προτάσεις προς την ελληνική κοινωνία.Τάδε έφη Δημήτρης Αβραμόπουλος.

Εκτέλεση:
Καθαρίζουμε τα μανιτάρια και τα κόβουμε. Σοτάρουμε στο λάδι το κρεμμύδι μέχρι να χρυσαφίσει και κατόπιν προσθέτουμε τα μανιτάρια. Τα αφήνουμε να σοταριστούν περίπου 2 λεπτά. Στη συνέχεια προσθέτουμε το ρύζι και το αφήνουμε να σοταριστεί με το κρεμμύδι και τα μανιτάρια για άλλα 2 λεπτά. Σβήνουμε με κρασί και κατόπιν προσθέτουμε το κύβο διαλυμένο στο νερό. Το αφήνουμε να βράσει για περίπου 5 λεπτά και προσθέτουμε την κρέμα γάλακτος. Αλατοπιπερώνουμε και συνεχίζουμε το βράσιμο για 15 λεπτά ακόμα. Στα τελευταία πέντε λεπτά προσθέτουμε την παρμεζάνα. Σερβίρουμε και αν θέλουμε προσθέτουμε επιπλέον παρμεζάνα.

Τα stages είναι μία πρωτοβουλία της Ε.Ε. που σχεδιάστηκε για να δώσει προσωρινή πρακτική εκπαίδευση σε νέους και ταυτόχρονα να ενισχύσει τις ιδιωτικές επιχειρήσεις δίνοντας τους κίνητρα απασχόλησης αυτών.

Στην Ελλάδα εφαρμόστηκαν αποκλειστικά στους δημόσιους φορείς, σαν εκ' του παραθύρου βολέματος.

Η απόφαση της κυβέρνησης για την κατάργηση της (κατά)χρήσης τους στο δημόσιο είναι σωστή, ενώ ταυτόχρονα υπηρετεί και το στόχο του νοικοκυρέματος της Δημόσιας διοίκησης.

Μου άρεσε ακόμη ότι δόθηκε ξεκάθαρη λύση, παρά τις προτάσεις παλαιοκομματικών - με εκσυγχρονιστικό προσωπείο - Λοβέρδος; - να δοθεί μεσοβέζικη λύση. Γιατί τώρα, η κυβέρνησή μας, εάν μπει στον πειρασμό, δεν θα έχει άλλοθι Και αφήνει και τους άλλους στον παλαιοκομματισμό τους.

By the way : Το πρόβλημα την ΝΔ είναι ότι ολόκληρη γενεά νέων -από 1982-2004, γαλουχήθηκε με την ετικέτα της γαλάζιας γενεάς, η οποία κάποτε θα δικαιωθεί βολευόμενη στο δημόσιο. Αυτό διατήρησε χαμηλές προσδοκίες και ακόμη χαμηλότερη στοχοποίηση. Στοχεύοντας χαμηλά, μένεις και στα χαμηλά. Δεν αμφισβητείς, δεν εκπαιδεύεσαι, δεν δημιουργείς. Αποτέλεσμα; το 2004, οι σαραντάρηδες που θάπρεπε να είναι έτοιμοι για τη διοίκηση, να είναι περιορισμένων δυνατοτήτων. Αυτό δεν δημιούργησε καμμία πίεση προς τους πρωτοκλασσάτους, ώστε να βελτιωθούν και αυτοί. Αποτέλεσμα; μουχλιασμένο προϊόν, κανένας στόχος. Δεν είναι τυχαίο, ότι η Ντόρα εκπέμπει το μήνυμα - εγώ θα μας ξαναφέρω στην εξουσία. Ε και; να κάνει τί;

ΔΡΑΣΗ ΚΑΙ ΕΚΛΟΓΕΣ

Η Δ.Ε. της Δράσης αποφάσισε ότι η Δράση δεν θα λάβει μέρος στις εκλογές της 4^ης Οκτωβρίου.

Η Δράση, η νέα πολιτική κίνηση που ιδρύθηκε τον Μάρτιο του 2009 δεν αισθάνεται έτοιμη να συμμετάσχει επειδή τόσο οι αντικειμενικές συνθήκες όσο και ο αποκλεισμός της από τα τηλεοπτικά μέσα ενημέρωσης δημιουργούν προϋποθέσεις άνισες και δυσβάσταχτες για ένα νέο κόμμα.

Παρά ταύτα η Δράση θα παραμείνει παρούσα στα δημόσια πράγματα:

· Γιατί πιστεύει και αγωνίζεται για τα Δικαιώματα των Πολιτών που πλήττονται από τον αυταρχισμό, την αυθαιρεσία και τις καταχρήσεις ενός ανέντιμου και κυνικού κομματικού κράτους

· Γιατί πιστεύει ότι ο ελληνικός δικομματισμός είναι παράγοντας φαυλότητας, διαφθοράς, κακοδιοίκησης και σπατάλης

· Διότι ο αγώνας για μια καλύτερη Ελλάδα δεν τελειώνει με τις εκλογές της 4^ης Οκτωβρίου.

Η Δράση καλεί όσους συμμερίζονται τις θέσεις της να στηρίξουν με όποιο τρόπο μπορούν την προσπάθεια της και να επικοινωνήσουν μαζί της (www.drassi.gr).

Η συμμετοχή στον αγώνα της Δράσης είναι αγώνας για τα δικαιώματα του κάθε πολίτη στη χώρα μας.

Ο αγώνας του καθενός είναι αγώνας για όλους.

Πληροφορίες

Γραφείο Τύπου «ΔΡΑΣΗ»

Τηλ. 210 7472530

Email: mantoniadis@drassi.gr, mmpoutri@drassi.gr

ΔΡΑΣΗ

Βασ. Σοφίας 98^Α , Τ.Κ. 11528, Αθήνα

Τηλ: 210-74.72.530 , 210-74.72.930 Φαξ: 210-74.74.997

email: drassi@drassi.gr

www.drassi.gr

Ευαγόρας Παλληκαρίδης

Στις 18 Δεκεμβρίου 1956 μαζί με άλλους 2 συναγωνιστές του μετέφεραν όπλα και τρόφιμα από την Λυσό. Ξαφνικά βρέθηκαν αντιμέτωποι με αγγλική περίπολο. Οι 2 συναγωνιστές του Ευαγόρα κατάφεραν να διαφύγουν αλλά ο ίδιος συνελήφθη. Στην κατοχή του είχε ένα πυροβόλο Μπρέν γρασαρισμένο. Ήταν συνεπώς ανέτοιμο για να χρησιμοποιηθεί. Επίσης κουβαλούσε 3 γεμιστήρες γεμάτες. Κατηγορήθηκε για κατοχή και διακίνηση οπλισμού και μεταφέρθηκε στη Λευκωσία και η δίκη ορίζεται για τις 15 Μαρτίου. Στη δίκη του ο Παλλικαρίδης δεν άφησε περιθώρια στους δικηγόρους του να τον υπερασπιστούν, αφού παρά τις αντιρρήσεις τους παραδέχθηκε την ενοχή του με τον εξής αξιοθαύμαστο τρόπο. «Γνωρίζω ότι θα με κρεμάσετε. Ό,τι έκαμα το έκαμα ως Έλλην Κύπριος όστις ζητεί την Ελευθερίαν του. Τίποτα άλλο.»

Την επόμενη μέρα της καταδίκης του Παλληκαρίδη οι μαθητές του Γυμνασίου Πάφου απείχαν από τα μαθήματά του σε ένδειξη διαμαρτυρίας και έστειλαν τηλεγράφημα στον Χάρτιγκ με το οποίο του ζητούσαν να απονεμηθεί χάρη στον Ευαγόρα. Όλος ο κόσμος αρχίζει μια γιγαντιαία προσπάθεια να σώσει τον νεαρό μαθητή. Η Ελληνική κυβέρνηση προσπαθεί να αποτρέψει την εκτέλεσή του. Η Κυπριακή αδελφότητα Αθηνών ζητά προσωπική παρέμβαση του βασιλιά Παύλου. Η Βουλή των Ελλήνων στέλνει τηλεγραφήματα προς την Βουλή των Κοινοτήτων και τα Ηνωμένα Έθνη. Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Δωρόθεος, ο Χωρεπίσκοπος Σαλαμίνος Γεννάδιος, ο δήμαρχος Λευκωσίας κ. Δέρδης, 40 Εργατικοί Άγγλοι βουλευτές, συντεχνίες, ο Αρχιεπίσκοπος Νοτίου Αφρικής Νικόδημος, ο Αμερικανός Γερουσιαστής Fulton, απλοί πολίτες προσπαθούν αν ματαιώσουν αυτή την εκτέλεση. Ο Χάρτιγκ όμως και η Αγγλική διπλωματία απορρίπτει την απονομή χάριτος.

Ο Ευαγόρας δεν πτοείται. Στο τελευταίο γράμμα του δηλώνει: «Θ΄ ακολουθήσω με θάρρος τη μοίρα μου. Ίσως αυτό να ναι το τελευταίο μου γράμμα. Μα πάλι δεν πειράζει. Δεν λυπάμαι για τίποτα. Ας χάσω το κάθε τι. Μια φορά κανείς πεθαίνει. Θα βαδίσω χαρούμενος στην τελευταία μου κατοικία. Τι σήμερα τι αύριο; Όλοι πεθαίνουν μια μέρα. Είναι καλό πράγμα να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα. Ώρα 7:30. Η πιο όμορφη μέρα της ζωής μου. Η πιο όμορφη ώρα. Μη ρωτάτε γιατί.»

Ο δήμαρχος Καλαμάτας τόνισε ότι το πρόβλημα της διαχείρισης των απορριμμάτων είναι ιδιαίτερα οξύ για το Νομό Μεσσηνίας και δεν υπάρχουν περιθώρια να διαιωνίζεται, από τη στιγμή δε που δεν έχουν προκύψει συγκεκριμένα στοιχεία εναντίον της εν λόγω επιλογής.

Συγκεκριμένα, ο κ. Νίκας υπογράμμισε: «Υπάρχει ένας κυβερνητικός και περιφερειακός σχεδιασμός, ενώ με το θέμα έχει εμπλακεί και η τοπική κοινωνία της Μεσσηνίας, μέσω των αποφάσεων Νομαρχιακών και Δημοτικών Συμβουλίων, όπως και της ΤΕΔΚ του νομού. Δε θεωρώ ότι έχουν προκύψει καινούργια στοιχεία πέραν αυτών που έχουν ήδη αποφασιστεί, ώστε το θέμα του χώρου κατασκευής ΧΥΤΑ/ΧΥΤΥ να ανοίξει και πάλι.

Το ζήτημα των απορριμμάτων είναι κρίσιμης σημασίας και για την πόλη της Καλαμάτας. Θέση μας είναι ότι πρέπει να προχωρήσουμε με το υπάρχοντα σχεδιασμό. Ασφαλώς και υπάρχουν προβλήματα και πρέπει να προσπαθήσουμε να αντιμετωπιστούν. Τα σκουπίδια δεν μπορούν να πάνε στο… διάστημα. Δικά μας είναι και πρέπει να βρούμε τρόπους να τα διαχειριστούμε.

Εάν δεν το κάνουμε, σε δύο χρόνια από τώρα θα έρθουν οι καμπάνες από την Ευρωπαϊκή Ένωση, οι οποίες δε θα πέσουν πάνω στην κυβέρνηση μόνο, αλλά και στους Δήμους, κάτι που δεν αντέχουμε. Έχουμε ευθύνες ως τοπικές κοινωνίες και πρέπει να τις αναλάβουμε.

Εάν αρχίσουμε και πάλι την καταστροφική πορεία, να ψάχνουμε από την αρχή για χώρους κατασκευής, θα δημιουργηθούν προβλήματα. Θυμάμαι, από το 1994, που βρίσκομαι στο χώρο της Αυτοδιοίκησης, έχω συμμετάσχει σε δεκάδες συσκέψεις με αντικείμενο τη διαχείριση των απορριμμάτων. Έλεος πια. Αταλάντευτοι θα είμαστε στην πορεία που έχει χαραχτεί.

Εξάλλου, το πόρισμα υπήρξε προϊόν απόφασης επιτροπής που αποτελούνταν από δέκα επιστήμονες. Από εκεί και πέρα, υπάρχουν συντεταγμένα όργανα, οι αποφάσεις των οποίων εξυπακούεται ότι είναι αποδεκτές. Από τη στιγμή, όμως, που έχουμε καταλήξει όλοι σε μια συγκεκριμένη πορεία και τακτική και χωρίς να έχει προκύψει κάτι ουσιαστικό, είναι καταστροφικό. Είναι βέβαιο ότι όπου και να πάνε τα απορρίμματα, θα υπάρχουν προβλήματα. Κανείς δε θέλει σκουπίδια και λατομεία. Θέλουμε να τα στέλνουμε άγνωστο πού. Δε γίνεται να πορευτούμε με αυτή την τακτική».

Θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι σε πρόσφατη σχετική εκδήλωση του Δήμου Οιχαλίας διατρανώθηκε, για άλλη μια φορά, η σταθερή και αταλάντευτη στάση του, όπως και των δημοτών, κατά της επιλογής της θέσης «Παλιοροβούνι» για τη δημιουργία ΧΥΤΑ/ΧΥΤΥ. Μάλιστα, ο δήμαρχος Ν. Μανιάτης είχε δηλώσει, μεταξύ άλλων, ότι η επιλογή της συγκεκριμένης τοποθεσίας δε θα «περάσει», αναγγέλλοντας την πρόθεση του Δήμου να εξαντλήσει όλα τα νόμιμα μέσα για τη ματαίωσή της.

Επιπρόσθετα, ο καθηγητής του ΕΜΠ Κ. Χατζιμπίρος, ο οποίος ήταν κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης, είχε σημειώσει ότι η επιλογή του ΧΥΤΑ στο «Παλιοροβούνι» δεν είναι σε αρμονία με τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ και η επιλογή της θέσης δεν είναι ορθή, αφού η μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων στην οποία στηρίχθηκε «χαρακτηρίζεται από μονομέρεια και προφανή υποβάθμιση των περιβαλλοντικών και κοινωνικών παραμέτρων, ενώ δίνει έμφαση στις οικονομικές και λειτουργικές».

1. Τα έσοδα του προϋπολογισμού ανήλθαν σε € 22,95 δις στο πρώτο εξάμηνο του 2008, αυξημένα μόνο κατά 4,3%, σημαντικά χαμηλότερα από τις εκτιμήσεις του προϋπολογισμού του 2008 για αύξησή τους κατά 13,0%.

2. Οι δαπάνες του κράτους θα φθάσουν τα € 49,55 δις το 2008 και θα είναι αυξημένες κατά 10,5% σε σχέση με το 2007, σημαντικά χαμηλότερες από τις εκτιμήσεις του προϋπολογισμού του 2008 για αύξησή τους κατά 8,3%.

3. Οι αποτυχίες αυτές εκτέλεσης των προϋπολογισθέντων εσόδων και δαπανών συνεπάγονται διαμόρφωση του ελλείμματος της Γενικής Κυβέρνησης άνω του 2,5% του ΑΕΠ έναντι της εκτίμησης του προϋπολογισμού για το 2008 για έλλειμμα μόνο 1,6% του ΑΕΠ.

ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΟ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΛΙΑΣ
ΤΟΥ ΟΙΚΙΣΜΟΥ ΝΕΑΣ ΒΡΑΥΡΩΝΑΣ
Σάββατο 2 Αυγούστου 2008
Ώρα 08:00 πμ

Ας προσπαθήσουμε όλοι μαζί να καθαρίσουμε την παραλία που μας φιλοξενεί.

Ας προσπαθήσουμε να τη διατηρήσουμε καθαρή χωρίς σκουπίδια και αποτσίγαρα.

Ας προσπαθήσουμε να ευαισθητοποιήσουμε τους επισκέπτες μας.

Ας δώσουμε πρώτοι εμείς το παράδειγμα.

ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ – ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΑΠΟΤΣΙΓΑΡΑ

Θα χαρούμε να σας έχουμε όλους κοντά μας, για να αναβαθμίσουμε το επίπεδο της ζωή μας όλοι μαζί!

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος - Παναγιώτης Μωραίτης

Ο Γραμματέας - Σπύρος Παπαχρήστος

Ο Παρθενώνας μετασχηματίσθει σε μια εκκλησία και στη συνέχεια σε τζαμί, το 1687 είχε κτυπηθεί από έκρηξη από τον Μοροζίνι κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της πόλης εναντίον των Τούρκων. Η βίαιη έκρηξη προκάλεσε την κατάρρευση του μεγαλύτερου μέρους του εδάφους της πολύπλοκης διακόσμησης (λαμπρό έργο του Φειδία), η οποία να ξεχαστεί στο οροπέδιο, μέχρι το 1801, που ο λόρδος Έλγιν μεταφέρει στο Λονδίνο, διερμηνεύοντας υπέρ του την άδεια του Σουλτάνου για "αφαίρεση από τα ερείπια" για σκοπούς τεκμηρίωσης.

Πλήρες άρθρο [www.ilgiornaledellarte.com]

Watergate: ένας όρος που έμμελε να γίνει συνώνυμος με το σκάνδαλο και την κατάχρηση εξουσίας. Γενικά, ο όρος πρωτοχρησιμοποιήθηκε, για να περιγράψει το σύνολο των πολιτικών εξελίξεων και σκανδάλων που έλαβαν χώρα μεταξύ 1972 και 1974 στις ΗΠΑ. Έτσι ονομάζεται ένα από τα μεγαλύτερα ξενοδοχεία στην Washington , D.C., το οποίο ανήκει σε ένα ευρύ κτιριακό συγκρότημα που περιλαμβάνει πολλά γραφεία επιχειρήσεων. Εκεί στεγάζονταν το 1972 τα γραφεία του Δημοκρατικού κόμματος (Democratic National Committee). Στις 17 Ιουνίου 1972 πέντε διαρρήκτες εισέβαλαν στα γραφεία και προσπάθησαν να τα παγιδεύσουν με «κοριούς». Οι πέντε άνδρες συνελήφθησαν χάρη στην έγκαιρη δράση του φύλακα ασφαλείας του κτιρίου, όμως τα πραγματικά σπουδαία δεν είχαν αρχίσει ακόμη...

Ανάμεσα στους διαρρήκτες ανακαλύφθηκε πως ήταν ένας πρώην πράκτορας της CIA καθώς και ένας υπάλληλος ασφαλείας του κόμματος των Ρεπουμπλικανών (G.O.P.), σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εφημερίδας «Washington Post». Το μεγαλύτερο σκάνδαλο όλων των εποχών στην ιστορία της Αμερικής είχε μόλις ξεσπάσει.

Δύο άσημοι μέχρι τότε δημοσιογράφοι της «Washington Post», οι Bob Woodward και Carl Bernstein αρχίζουν μια μεγάλη έρευνα στην προσπάθειά τους να ξεσκεπάσουν την απάτη του κόμματος του νεοεκλεγέντος Προέδρου των ΗΠΑ, Richard Nixon . Γενικά, η εφημερίδα τους αντιμετώπισε με αρκετή επιφύλαξη και πολλές φορές οδηγήθηκαν σε αδιέξοδο και σκέφτηκαν, μήπως θα έπρεπε να τα παρατήσουν. Είναι χαρακτηριστικό πως τότε κατά τη διάρκεια της διετούς έρευνας η εκδότρια της εφημερίδας, Katherine Graham ζητούσε επιτακτικά κάθε πληροφορία να διασταυρώνεται από τρεις (3) τουλάχιστον διαφορετικές πηγές. Είναι χαρακτηριστικό πως η «Washington Post» τιμήθηκε το 1973 με το βραβείο Πούλιτζερ προσφοράς υπηρεσιών στο κοινό καλό για την έρευνα της πάνω στο Watergate .

Ας δούμε τώρα συνοπτικά τα γεγονότα που συνθέτουν το θρυλικό σκάνδαλο Watergate:

1968: Ο Richard Nixon εκλέγεται Πρόεδρος των Η.Π.Α. σε ηλικία 55 ετών, κερδίζοντας σε μία από τις πιο αμφίρροπες εκλογικές μάχες τον Hubert Humphrey.

17 Ιουνίου 1972: Η περίφημη διάρρηξη στο κτιριακό συγκρότημα Watergate μόλις πέντε μήνες πριν τις προεδρικές εκλογές αναστατώνει την Αμερική

1 Αυγούστου 1972: Η «Washington Post» αποκαλύπτει σε πρωτοσέλιδο ρεπορτάζ της πως επιταγή 25.000$ προοριζόμενη για την εκλογική καμπάνια του προέδρου Νίξον βρίσκεται στον τραπεζικό λογαριασμό ενός εκ των διαρρητκών

Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 1972: Οι Woodward και Bernstein αποκαλύπτον πως οι Ρεπουμπλικανοί έχουν οργανώσει με επικεφαλής τον υπουργό δικαιοσύνης, John Mitchell ένα δίκτυο κατασκοπείας κατά των Δημοκρατικών.

11 Νοεμβρίου 1972: Ο Richard Nixon επανεκλέγεται Πρόεδρος με ποσοστό μεγαλύτερο του 60 % (!), αφού κατέστη αδύνατον να αποδειχθεί πως ο Νίξον συνδέεται άμεσα με τους διαρρήκτες. Οι Woodward και Bernstein δεν εγκαταλείπουν, παρά τις πιέσεις, την έρευνά τους.

30 Ιανουαρίου 1973: Οι πρώην βοηθοί-συνεργάτες του προέδρου Νίξον, κ.κ. G. Gordon Liddy και James W. McCord Jr. καταδικάζονται για συνομωσία, διάρρηξη και παράνομη μαγνητοφώνηση στο περιστατικό του Watergate.

30 Απριλίου 1973: Τρία κορυφαία στελέχη του Λευκού Οίκου παραιτούνται εξαιτίας του σκανδάλου που πλήττει την Αμερική. Πρόκειται για τους H.R. Haldeman , John Ehrlichman καθώς και για τον Υπουργό Δικαιοσύνης, Richard Kleindienst. Ο σύμβουλος του Λευκού Οίκου, John Dean απολύεται. Η έρευνα της «Washington Post» καλά κρατεί.

Μάιος 1973: συστήνεται η ειδική επιτροπή της Γερουσίας που θα διερευνήσει το σκάνδαλο. Στις 18 του μήνα αρχίζει τις εργασίες της, που μάλιστα μεταδίδονται από εθνικό τηλεοπτικό δίκτυο.

3 Ιουνίου 1973: Ο John Dean αποκαλύπτει στην «Washington Post», ότι συζήτησε το θέμα της κάλυψης (κουκουλώματος) του σκανδάλου με τον πρόεδρο Νίξον τουλάχιστον 35 φορές!

17 Νοεμβρίου 1973: Ο Πρόεδρος των Η.Π.Α. αρνείται οποιαδήποτε εμπλοκή του στην υπόθεση, αφού όμως νωρίτερα (Ιούλιο) έχει αρνηθεί να παραδώσει στοιχεία που ζητήθηκαν από τους ειδικούς ανακριτές. Πρόκειται για τις κασέτες που καταγράφουν τις συνομιλίες εντός του Λευκού Οίκου...

30 Απριλίου 1974: Ο Λευκός Οίκος παραδίδει 1.200 σελίδες με καταγεγραμμένες συνομιλίες του Νίξον στο υπουργείο Δικαιοσύνης.

24-27 Ιουλίου 1974: Το Ανώτατο Δικαστήριο απαιτεί ο Πρόεδρος να παραδώσει τις ίδιες τις κασέτες και απορρίπτει όλες τις ενστάσεις του, κατηγορώντας τον παράλληλα για παρεμπόδιση της Δικαιοσύνης.

8 Αυγούστου 1974: Ο Richard Nixon γίνεται ο πρώτος πρόεδρος στην ιστορία των Η.Π.Α. που παραιτείται από το αξίωμά του. Ο αντιπρόεδρος Gerald Ford αναλαμβάνει τα ηνία της χώρας. Είναι χαρακτηριστικό πως ο Ford αργότερα απένειμε χάρη στον Νίξον μέσω επίσημης διακήρυξης για το σκάνδαλο, ενώ αξιοσημείωτο είναι πως την ημέρα που ανέλαβε τα καθήκοντά του δήλωσε πως: «Επιτέλους, ο εθνικός εφιάλτης έλαβε τέλος».

Πράγματι, το σκάνδαλο αυτό υπήρξε ένας πραγματικός εφιάλτης για την πολιτική σκηνή της Αμερικής σε μία ούτως ή άλλως πολύ δύσκολη περίοδο για τη χώρα, μια και ο πόλεμος στο Βιετνάμ δεν είχε τελειώσει ακόμη.

Ο πρώην πρωθυπουργός απηύθυνε και δημοσιοποίησε επιστολή προς τον πρόεδρο του ΠAΣOΚ, με την οποία εξέφρασε τη διαφωνία του για την υποστήριξη του κόμματος της πρότασης διεξαγωγής δημοψηφίσματος περί κύρωσης της Συνθήκης της Λισαβόνας όπως αυτό που πραγματοποιείται στην Ιρλανδία.

1. τα δημοψηφίσματα είναι για ενημερωμένους πολίτες.
2. τις περισσότερες φορές τα αποτελέσματα των δημοψηφισμάτων είναι αποτέλεσμα έκφρασης άλλων ψητημάτων (πχ η ακρίβεια επιρεάζει το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα!!)
3. δεν έχουμε παράδοση δημοψηφισμάτων.

Μια φορά και έναν καιρό, σε έναν τόπο μακρινό που τον έλεγαν Ξεφτήλο, ζούσε ένας βασιλιάς που τον φώναζαν Αλί Φέρει. Ήταν παρατσούκλι, γιατί από τη στέψη του και μετά μόνο δεινά έφερνε στο έρμο κείνο μέρος. Εως ότου ένα βράδυ ήρθε στον ύπνο του η καλή νεράιδα και του είπε ένα φοβερό μυστικό, πως δηλαδή θα έκανε καλό στον τόπο του με μιά απλή κίνηση.

Ήρθε το ξημέρωμα και ο Αλής δεν έχασε λεπτό. Γνωρίζοντας πως ο Σουλτάνος, ενώ λάτρευε τα αγοράκια (όπως όλοι οι Σουλτάνοι), δεν ήθελε ούτε να ακούσει για γάμο μεταξύ αγοριών, αποφάσισε να βρει αυτός δυο αγοράκια και να τα παντρέψει, γνωρίζοντας πως όλοι οι άλλοι βασιλείς του χαλιφάτου δεν θα τολμούσαν ποτέ να κάνουν κάτι παρόμοιο. Ήταν πράγματι μια εξαιρετική ιδέα που έκανε αμέσως το γύρο του κόσμου. Όλοι πλέον έμαθαν για την Ξεφτήλο, και τον μοναδικό βασιλιά που είχε το ΜΟΝΟΠΩΛΙΟ του προϊόντος.

Λόγω της παρανομίας του θέματος, ο Αλής ήταν ο μοναδικός που αποφάσιζε ποιά ερωτευμένα πιτσουνάκια θα στεφάνωνε. Έτσι, ήρθε σε συμφωνία με το “Lougra Travel”, έναν τεράστιο τουριστικό οργανισμό που διοργάνωνε ταξίδια για αστεφάνωτα “ιδιάιτερα” πιτσούνια. Με πρόσχημα τα ανθρώπινα δικαιώματα* έδωσε την απαραίτητη κοινωνική πινελιά για να μην τον πουν και παραδόπιστο. Ότι δηλαδή θα προτιμούσε τα εν λόγω πελατάκια γιατί τάχαμ θα είχε ίδια οφέλη, η πως τάχαμ τάχαμ, οι πιστοί του αυλικοί θα παρείχαν τα χάνια και τα κονάκια τους στα πελατάκια με το αζημίωτο βέβαια ή αλλιώς αμιζίωτο.

Ο Σουλτάνος εξοργίστηκε και τον απείλησε με ξεπλημέλημμα. Ο βασιλιάς όμως δεν πτοήθηκε αφού είχε προνοήσει και το P&L του έβγαινε θετικότατο. Ως γνωστόν το ξέπλυμα είναι πάντα ισχυρότερο από το ξεπλημέλημμα! Και έζησε αυτός καλά και εμείς καλύτερα (παραμύθι). Όπως ζουν όλοι οι βασιλείς σε τούτο τον αγγελικά πλασμένο κόσμο!

*όρος που χρησιμοποιείται ευρύτατα από τους Σουλτάνους για ποικίλους λόγους: 1. Για να ξεκληρίσουν το Φυρακ και να του πάρουν τα πετρέλαια, 2. Για να κάνουν εθνοκάθαρση στη Μαρτυρικύπρο και να στήσουν βάσεις, 3. Για να ξεσερβίσουν το Κοτσιφοσχέδιο ώστε να διακινούν γιουσουφάκια και ναργιλέδες ελεύθερα. κλπ, κλπ.

Επισημαίνουμε επίσης, πως στην προσπάθειά μας αυτή έχουμε την στήριξη της Ελληνικής πολιτείας και την τιμή να τελεί η θεατρική μας παραγωγή υπό την αιγίδα των ελληνικών Υπουργείων Εξωτερικών, Τουριστικής ανάπτυξης, Μεταφορών και Επικοινωνιών, του Οργανισμού Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού του Υπουργείου Πολιτισμού, καθώς επίσης του ΠΟΔΑ (Πολιτισμικός Οργανισμός Δήμου Αθηναίων) και της UNESCO.

Ο θίασος είναι 8μελής και μαζί με τον σκηνοθέτη, τον μουσικό, τον τεχνικό σκηνής, τον χειριστή φώτων και ήχου και την οργανώτρια παραγωγής, απαρτίζουν 13μελή ομάδα που θα ταξιδέψει στο εξωτερικό με στόχο την υλοποίηση αυτού του μεγαλόπνοου σχεδίου.

Απώτερος σκοπός μας είναι η διάδοση του ελληνικού πολιτισμού και θεάτρου καθώς και η διδαχή της κλασσικής και πάντα επίκαιρης -για κάθε κοινωνία- τραγωδίας, ενός εκ των μεγαλυτέρων τραγικών μας ποιητών, σε Έλληνες ομογενείς του εξωτερικού και αλλοεθνείς. Ακόμα, στόχος της συγκεκριμένης μας προσπάθειας είναι να βρεθούν άνθρωποι και κράτη φιλικά προσκείμενα στην Ελλάδα και τον πολιτισμό μας, επιδιώκοντας την ανάδειξη αυτών και την απαρχή ενός επαγγελματικού και καλλιτεχνικού ανοίγματος του ελληνικού θεάτρου.

Η συγκεκριμένη παραγωγή θα είναι έτοιμη να ανοίξει τα φτερά της πέρα από τους ελληνικούς ορίζοντες τον Ιούλιο του 2008 και ευελπιστούμε το ταξίδι της να είναι όσο το δυνατόν μακρύτερο και διαρκέστερο. Ήδη, στο πρόγραμμά μας έχουν ενταχθεί σταθμοί σε χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής, όπως και της Αυστραλίας(προγραμματισμένη περιοδεία: Μάιος 2009), ενώ επιδιώκουμε να συμπεριληφθούν πολιτισμικοί σταθμοί και σε άλλες χώρες των ηπείρων αυτών αλλά και της Αφρικής και Ασίας! Επιπλέον, εκτός από τις παραστάσεις που θα δοθούν εκτός των ελληνικών συνόρων, η εν λόγω θεατρική παραγωγή θα περιοδεύσει και στην Ελλάδα για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων, σε επιλεγμένους χώρους φιλοξενούμενη από τοπικούς φορείς.

Ενδεικτικά σας αναφέρουμε τις ήδη προγραμματισμένες παραστάσεις που θα δώσει το «Θεατρικό Σχήμα Λεωνίδα Λοϊζίδη» παρουσιάζοντας την παράσταση «ΒΑΚΧΕΣ» του Ευριπίδη, για τον μήνα Ιούλιο στην Ελλάδα:

1 4 Ιουλίου 2008: Δημοτικό Κηποθέατρο Νίκαιας

2 6 Ιουλίου 2008: Νέα Μάκρη

3 14 Ιουλίου 2008: Έδεσσα

4 16 Ιουλίου 2008: Κασσάνδρα Θεσσαλονίκης

5 23 Ιουλίου 2008: Ξυλόκαστρο

6 31 Ιουλίου 2008: Θέατρο Πέτρας – Πετρούπολη

Επιπλέον, σας αναφέρουμε τις παραστάσεις που πρόκειται να πραγματοποιηθούν στην Αμερική, σε συνεργασία με το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού (ΣΑΕ) Περιφέρεια Η.Π.Α. (WORLD COUNCIL OF HELLENES ABROAD, SAE USA REGION), στα κάτωθι εκπαιδευτικά ιδρύματα για τις αναγραφόμενες ημερομηνίες:

7 12,13,14 Σεπτεμβρίου 2008: Archdiocesan Hellenic Cultural Center Astoria, NY

8 18 Σεπτεμβρίου 2008: Western Connecticut State University, Danbury, CT

9 20 Σεπτεμβρίου 2008: University of Rhode Island, Kingston, RI

10 21 Σεπτεμβρίου 2008: University of Connecticut, Storrs, CT

11 23 Σεπτεμβρίου 2008: Hyannis High School, Hyannis, MA

12 24 Σεπτεμβρίου 2008: Portland Museum of Fine Arts, Portland, ME

13 25 Σεπτεμβρίου 2008: University of New Hampshire, N.H.

14 27 Σεπτεμβρίου 2008: Florida Atlantic University, Boca Raton, FL

15 2 Οκτωβρίου 2008: University of North Carolina, Charlotte, NC

16 5 Οκτωβρίου 2008: University of South Alabama, Mobile, AL

17 8 Οκτωβρίου 2008: Hellenic Cultural Center, Houston, TX

Η αγάπη μας για τον ελληνικό πολιτισμό και κυρίως για το ελληνικό θέατρο είναι το εφαλτήριο και το κίνητρο μας για να συνεχίσουμε να αναζητούμε κι άλλους πολιτισμικούς σταθμούς που θα μας δώσουν την δυνατότητα να κοινωνήσουμε το μεγαλείο του ελληνισμού σε αλλοεθνείς και να θυμίσουμε στους Έλληνες ομογενείς του εξωτερικού έναν από τους βασικότερους λόγους που πρέπει να είναι περήφανοι για την καταγωγή τους: τα επιτεύγματα του ελληνικού πολιτισμού.

Όσον αφορά τη δική σας συμβολή στην επίτευξη αυτού του μεγαλόπνοου σχεδίου με σκοπό την εξάπλωση της πολιτιστικής μας ταυτότητας στο εξωτερικό, θα επιθυμούσαμε όπως προτείνετε την εν λόγω θεατρική παραγωγή σε αναγνωρισμένα ή έγκυρα θεατρικά Φεστιβάλ, τοπικά ή μη, θεατρικούς οργανισμούς, Πολιτιστικές Οργανώσεις, Ομογενειακούς οργανισμούς, Δημοτικές αρχές αναγνωρισμένα Θέατρα ή Θεατρικές Εταιρείες που εδρεύουν στην χώρα την οποία εκπροσωπείτε, με σκοπό την ένταξη της στα καλλιτεχνικά τους δρώμενα για την περίοδο 2008-2009,όπως και εταιρείες που θα ενδιαφέρονταν να ενισχύσουν οικονομικά παραστάσεις που πιθανόν προγραμματιστούν στον τόπο σας με ανταποδοτικά διαφημιστικά ωφέλη από την πλευρά μας. Ακόμα θα ήταν ζωτικής σημασίας για μας η κοινοποίηση της εν λόγω προσπάθειας μέσω του φορέα σας και των εγχώριων μέσων μαζικής επικοινωνίας.

Κοινός μας στόχος είναι η προβολή αυτού του καταπληκτικού αλλά και διαχρονικού έργου ανά τον κόσμο.

Σας παρακαλούμε να συμβάλλετε δυναμικά στην προώθηση του, ώστε να υλοποιηθεί αυτή μας η πρόταση στην χώρα που εκπροσωπείτε και να γίνετε εσείς ο συνδετικός κρίκος στην χρυσή καδένα που είναι ο Ελληνικός Πολιτισμός.

Για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία ή διευκρίνηση θα είμαστε στη διάθεσή σας.
Ευχαριστούμε εκ των προτέρων,

Με εκτίμηση,

Λεωνίδας Λοιζίδης

Σκηνοθέτης

Τηλ. επικοινωνίας: 6945608103

Επικοινωνία: Λεωνίδας Λοϊζίδης, Σκηνοθέτης,

Official site: www.loizides.gr

myspace.com/leonidasloizides
e-mail: info@leoloi.gr

Παγκόσμια Ημέρα χωρίς τσιγάρο έχει καθιερωθεί η 31^η Μαΐου. Οι χώρες-μέλη του Διεθνούς Οργανισμού Υγείας καθιέρωσαν αυτή την ημέρα το 1987 για να τραβήξουν την προσοχή όλου του κόσμου στις βλαβερές επιπτώσεις του τσιγάρου και στις αναστρέψιμες με την κατάλληλη πρόληψη θανατηφόρες ασθένειες που προκαλεί.

Η καμπάνια της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, HELP- Για μια ζωή χωρίς τσιγάρο, θα είναι παρούσα σε όλες τις πρωτεύουσες της Ευρώπης με ενέργειες για την προώθηση του βασικού της στόχου: την ποινικοποίηση της χρήσης καπνού.

Η “νεολαία κατά του καπνού” είναι το κεντρικό θέμα της Ημέρας χωρίς τσιγάρο 2008, στα πλαίσια μια εκδήλωσης της ευρωπαϊκής καμπάνιας HELP που θα πραγματοποιηθεί στις Βρυξέλλες στις 28 Μαΐου.

Στις Βρυξέλλες, η Επίτροπος κ. Βασιλείου θα συναντήσει αντιπροσώπους και μέλη του Ευρωπαϊκού Forum Νεολαίας στις 28 Μαΐου.

1. Στην Ελλάδα την 31^η Μαΐου θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση στην Αθήνα. Συγκεκριμένα από τις 11:00 το πρωί έως τις 16:00 στην αρχή του πεζόδρομου της Ερμού, όπου θα στηθεί η τέντα της καμπάνιας, προσκαλώντας τους πολίτες να συμμετέχουν στις μετρήσεις μονοξειδίου του άνθρακα στον οργανισμό.

2. Δυνατή καμπάνια στα Μέσα, στις 31 Μαΐου

Η καμπάνια HELP στοχεύει να επενδύσει σε αυτό το παγκόσμιο event το οποίο έχει σημαντική κάλυψη από τα Μέσα, έτσι ώστε να ενδυναμώσει την αναγνωσιμότητα της στις 27 χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

I Google

H καμπάνια HELP και το Google ενώνουν τις δυνάμεις τους για να κάνουν τους Ευρωπαίους να γνωρίσουν την Ημέρα χωρίς τσιγάρο και να ακολουθήσουν μια πιο υγιεινή πρόταση ζωής.

Είναι ιδιαίτερα σπάνιο το Google να συνεταιριστεί με κάποια φίρμα ή εταιρία, ακόμη και αν αυτή έχει κοινωνικό ή μη κερδοσκοπικό χαρακτήρα. Η καμπάνια HELP θα επωφεληθεί από την επισκεψιμότητα της μηχανή αναζήτησης Google, κάνοντας έτσι πράξη το στόχο να διαδώσει ένα αντικαπνιστικό μήνυμα σε όλη την Ευρώπη και να ενθαρρύνει τους ανθρώπους να σταματήσουν το κάπνισμα.

Καθ’όλη τη διάρκεια της ημέρας ένα μήνυμα (Είναι η Παγκόσμια Ημέρα χωρίς Τσιγάρο, χρειάζεστε βοήθεια?) θα εμφανίζεται κάτω από το κουτί κειμένου στη μηχανή αναζήτησης στην κεντρική σελίδα Google. Ο οποιοσδήποτε πατήσει επάνω στο μήνυμα θα προωθείται στην ιστοσελίδα www.help-eu.com, μέσω μιας ενδιάμεσης σελίδας.

Η ενδιάμεση σελίδα θα δίνει μια περιγραφή της Παγκόσμιας Ημέρας χωρίς τσιγάρο και το λόγο ύπαρξης της καμπάνιας HELP. Σημαντικό θα είναι ότι μπορεί κάποιος να κατεβάσει ένα interactive τεστ για να μετρήσει πόσο εξαρτημένος είναι στο τσιγάρο. Αυτή η υπηρεσία θα βοηθήσει τις ενδιαφερόμενες ομάδες να γνωρίσουν περισσότερα για την καμπάνια HELP και την υποστήριξη που προσφέρει.

IΙ Youtube

Αποκλειστικά στην ιστοσελίδα Youtube με ταινιάκια HELP

Ο δεύτερος “συνεργάτης” είναι η πιο διαδεδομένη πύλη video στην Ευρώπη και θα αναπτύξει τη μέγιστη διαδραστικότητα μεταξύ των ταινιών Help και των χρηστών-επισκεπτών. Τα σποτάκια θα βρίσκονται 24 ώρες στην κεντρική σελίδα youtube και δεν θα υπάρχουν κυλιόμενες διαφημίσεις, έτσι ώστε η προβολή να είναι συνεχής στο 100%. Τη μεγαλύτερη απήχηση σε αυτή την ενέργεια θα έχουν οι χώρες με τη μεγαλύτερη επισκεψιμότητα στο internet, όπως η Μεγάλη Βρετανία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Ισπανία και η Ελβετία που μαζί συγκεντρώνουν τα ¾ περίπου του συνολικού ευρωπαϊκού πληθυσμού στο διαδίκτυο.

IΙΙ Ιστοσελίδες του MTV

Σε όλες τις χώρες μέλη αποκλειστικότητα της καμπάνιας HELP

Η παρουσία της καμπάνιας HELP στα sites του MTV θα μεγιστοποιήσει την απήχησή της. Οι νεαροί Ευρωπαίοι μπορούν να έρθουν πιο κοντά στα μηνύματα της καμπάνιας, τα οποία θα εμφανίζονται σαν επισκέψιμα banners και web videos.

3. Nicomarket,

Mια νέα καμπάνια διάδοσης του αντικαπνιστικού μηνύματος μέσω mail (viral seeding campaign) λανσάρεται στις 23 Μαΐου με 4 καινούρια films. Οι νεαροί μπορούν να μεταδώσουν το μήνυμα και τις ταινίες στους φίλους τους. Ο στόχος είναι να ενσωματωθούν οι χρήστες internet στην καμπάνια δίνοντας τους την ευκαιρία να συμμετέχουν σε μια “σκυταλοδρομία” μηνυμάτων και να τραβήξουν την προσοχή των υπολοίπων προς την καμπάνια.

Μια ανάλογη δυνατή καμπάνια έγινε και τον Οκτώβριο του 2007 στοχεύοντας τους νέους. 4 ταινίες δημιουργήθηκαν για να γνωστοποιήσουν τις αρνητικές συνέπειες του καπνίσματος, κατευθύνοντας τους χρήστες σε ένα ψεύτικο online κατάστημα www.nicomarket.com

Η Ευρωπαϊκή Οργάνωση Νεολαίας

H Eυρωπαϊκή Oργάνωση Nεολαίας αντιπροσωπεύει: περισσότερες από 90 Eθνικές Eπιτροπές Nεολαίας και Διεθνείς-μη κυβερνητικές Nεανικές Oργανώσεις. Eίναι η μεγαλύτερη νεανική οργάνωση στην Eυρώπη που εκπροσωπεί τη φωνή της νεολαίας και φέρνει κοντά περισσότερους από 10 εκατομμύρια νέους από όλη την Eυρώπη. (www.youthforum.org)

To 2006 και 2007, η Οργάνωση συμμετείχε στην καμπάνια HELP Για μια ζωή χωρίς τσιγάρο με πολλές τοπικές ενέργειες και με το Ευρωπαϊκό Νεανικό Μανιφέστο.

Το Μανιφέστο είναι το αποτέλεσμα μιας σειράς συμπερασμάτων σχετικά με την νομοθεσία για το κάπνισμα που συστάθηκαν από την Οργάνωση, σε συνεργασία με άλλες οργανώσεις μέλη στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες (www.help-eu.com)

ΗELP-Για μια ζωή χωρίς τσιγάρο

H καμπάνια HELP της Eυρωπαϊκής Eπιτροπής έχει στόχο να πείσει τους πολίτες να μην αρχίσουν ή να σταματήσουν το κάπνισμα, με μια τηλεοπτική καμπάνια και διάφορες προωθητικές ενέργειες και στις 27 χώρες μέλη της Eυρωπαϊκής Ένωσης.

To Δεκέμβριο του 2007 η καμπάνια πήρε το βραβείο “European Excellence Award” (Ευρωπαϊκό Βραβείο Αριστείας) στην κατηγορία “Δημόσια Υγεία.

Τα δελτία τύπου, τα press kit, τα λογότυπα και οι εικόνες μπορούν να γίνουν download από την ιστοσελίδα www.help-eu.com Login: help- Password: pressdesk