Βαρέθηκα… Με τα μαθήματα.. Φέτος το πρόγραμμα επιβάλλει πολύ διάβασμα και πολλές ,πολλές ,πολλές ώρες στο ΤΕΙ.. Εργαστήριο, αμφιθέατρο και τούμπαλιν, με αποκορύφωμα τις Τετάρτες που το πρόγραμμα λέει 8 το πρωί με 5 το απόγευμα, σερί, το τονίζω.. Και είναι Τετάρτη, η ώρα 3, ο φίλος από δίπλα παίζει Block Breaker ,ο άλλος από δίπλα είναι με το ipod στα αυτιά, η μπροστινη στέλνει μανιωδώς sms και οι μπροστινές της εχουν αναλύσει ΟΛΑ μα ΟΛΑ τα νέα της Καβάλας, ε, σαν τίμια φοιτήτρια και κουρασμένο νιάτο, τον πήρα λίγο πάνω στο θρανίο… Νύσταξα, κάθε πρωί να ξυπνάω στις 7.. Είμαι καλομαθημένη… Και ακούς τον παππού.. «Λενιώω, το καταλάβαμε???».. Και σκέφτομαι μες την παραζάλη, «Ποια σκατά είναι αυτή η Λενιώ?» Ουπς, εμένα λέει.. Από όλο το φοιτητόκοσμο έμενα είδε ο κερατάς.. Και τι «δίδασκε» εκείνη την ώρα? Πως μπορείς απλά με ένα σύρμα και μία πένσα να πάρεις τη γραμμή τηλεφώνου κάποιου άλλου και να τον καταχρεώσεις.. Ελληνική παιδεία σου λέει…Τρελάθηκα… από τη χαρά μου όταν πριν 12 μέρες η πολυαγαπημένη μου ξαδέρφη-γειτόνισσα-κολλητή-και ότι άλλο μπορείτε να φανταστείτε που την ξέρω κυριολεκτικά από τη μέρα που γεννήθηκα- έγινε μανούλα για πρώτη φορά.. Κάναμε μια κοράκλα ΝΑΑΑΑ!!! Και της βρήκα και γαμπρό ήδη… Και εδώ κολλάει η ατάκα: Εγώ πότε θα γίνω μάνα??? (οεοοοοο)…
Γέλασα… Με πολλά.. Με ατάκες φίλων, με ατυχήματα που είχα, με παλιές φωτό που ξέθαψα, ακόμα και με την TV.. Μου ‘λειψε ο Λάκης.. Μ’ άρεσε απίστευτα το L.A.P.D καθώς και το κλασικό πια «Ευτυχισμένοι μαζί».. Για να μη μιλήσω για το Σ’ αγαπώ, Μ’ αγαπάς που-επιτέλους –ξαναβαλε το Mega…
Κόλλησα…. με την ταινία “P.s I love you” (Υ.γ Σ’ αγαπώ..).. είχε να μ’ αρέσει τόσο πολύ ταινία… Χρόόόνια…. Κόλλησα επίσης με τις σειρές του Ant1 “Grey’s anatomy” και ” Bones” που και τα δύο τα είχα αφήσει κάπου στη μέση την προηγούμενη χρονιά…
Εκνευρίστηκα… Με τον μπακάλη της γειτονιάς (μα τι τον νοιάζει τι αγοράζω???), με έναν ταξιτζή (1χλμ διαδρομή 6 ευρώ???), έναν λεωφοριατζή (κάθε μα κάθε πρωί μας στριμώχνει σαν σαρδέλες…), έναν που μου κόλλησε (με ρώτησε πόσο είμαι και όταν τον ρώτησα πόσο με κάνει ,με έκοψε από πάνω μέχρι κάτω και μου λέει «16, με 17…».. Μη πίνεις άλλο φίλε…), και με τους καθηγητές που μας έχουν ταράξει στα τεστ και δεν βρίσκω λίγο χρόνο να κατέβω στο σπιτάκι μου, να δω την οικογένειά μου… και την μπέμπα μας βέβαια…
Αλλά το πιο σημαντικό για μένα είναι ότι ένιωσα:
Ικανοποίηση, χαρά, ευτυχία, δικαίωση, ηρεμία, γαλήνη, όταν πριν λίγες μόλις μέρες είδα κάποιες φωτό από το παρελθόν.. Εμένα και εκείνον αγκαλιά.. Ξέρετε τι ένιωσα? ΤΙΠΟΤΑ…. Για πρώτη φορά μετά από 5 χρόνια σχέσης, σκέψης, πόνου, αγάπης, για αυτόν τον άνθρωπο, δεν ένιωσα ΤΙΠΟΤΑ… Και για μένα αυτό είναι το βήμα.. Η εξέλιξη, η δικαίωση.. και ίσως η ευτυχία… (Το είπε η Λίτσα Πατέρα: Η Αφροδίτη μπαίνει στον τοξότη μέχρι το τέλος του χρόνου, ξεκαθάρισμα παλιών σχέσεων, και νέοι συγκλονιστικοί έρωτες…- Έρωτες, που είστε οέεόοοο????)
Στον player ενα λατρεμένο κομμάτι από την προηγουμενη δεκαετία.. Take that- Relight my fire.....
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Crazy Waters!" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
