Πέρασαν κιόλας εννέα μέρες αγαπημένη μου Μιμίκαπου με τον Χαρο έμπλεξες και στον πάτο σε εβρήκαΓύρισα ξημέρωμα,εσένα να ταίσωβλέπω τον Μήτσο λυπηρό και τι να αντικρύσώ;Κουφαράκι ήσουνα στον πάτο τυλιγμένοστη λεκάνη σε εριξα,το καζανάκι πατημένο.Να'σαι καλά Μιμίκα μου,για τον Μήτσο μη σε νοιάζει,Θα του αγοράσω άλλη σε εσένανε να μοιάζει..Μα ο Μήτσος έχει κατάθλιψη,δεν τρώει δεν μιλάει..Αλλη από σένανε δεν θέλει να ....αγαπάει...Φέρτε μου έναν γιατρό της καρδιά του να γιατρέψειγιατι φοβούμαι μοναχός πάλι θα τα παίξει...
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Crazy Waters!" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
