Έπρεπε να περάσουμε μια απίστευτη ταλαιπωρία χρόνων, για να φτάσουμε στο σημείο να δοθεί στη κυκλοφορία η παράκαμψη των Κρηνίδων.
Έπρεπε να περάσουμε ένα καλοκαίρι, κάνοντας επικίνδυνους ελιγμούς, στους υπό διαμόρφωση κόμβους, μέχρι αυτοί να συνδεθούν με τον κύριο άξονα.
Ούτε σε οδήγηση δεξιοτεχνίας να είχαμε συμμετοχή, δεν θα χρειαζόταν τόση μαεστρία. Όμως τα καταφέραμε! Με ελάχιστα ατυχήματα… κάπου 10-15 εβδομαδιαίως. Όλα με μικροζημιές. Δε πειράζει. Όμως όλο το καλοκαίρι οι ελιγμοί μας καλά κρατούσαν. Ως που έγινε η σύνδεση των δύο κόμβων, στην αρχή και το τέλος του.
Και τώρα απολαμβάνουμε τον «σύγχρονο αυτοκινητόδρομο» που κατασκευάστηκε!
Στα πέντε χιλιόμετρα «νέας χάραξης» ο οδηγός μπορεί να τρέξει πλέον άνετα μέχρι 50 χιλ την ώρα. Δρόμος με «μεγάλο εύρος», αφού φτάνει ίσα-ίσα να μπορούν να διασταυρωθούν δύο λεωφορεία.
Για τα ΙΧ δεν υπάρχει πρόβλημα. Διασταυρώνονται άνετα.
Έχει όμως και στηθαία στο μεγαλύτερο μήκος του, για καλό και για κακό. Για τη προστασία μας!
Με άφθονες καμπούρες που περιορίζουν την ορατότητα στον οδηγό. Καμπούρες απαραίτητες για να περνούν από κάτω τους, οι κάθετοι άξονες που οδηγούν στον κάμπο των Φιλίππων.
Συναντάς 4-5 διασταυρώσεις και ατελείωτες διπλές γραμμές. Έτσι αν βρεθεί μπροστά σου ένα αργοκίνητο όχημα… απλά την έβαψες. Λίγο δύσκολο να μπορέσεις να κάνεις νόμιμη προσπέραση. Απλά το ακολουθείς και αισθάνεσαι ολίγον φορτηγατζής.
Έχει και σηματοδότες. Για να δημιουργούνται οι απαραίτητες ουρές αυτοκινήτων, κάθε φορά που θα βγει ένα αυτοκίνητο από κάποιο διπλανό χωριό. Μάλιστα για τη Λυδία έχει δύο διασταυρώσεις. Όσες έχει δηλαδή και η Καβάλα με την Εγνατία Οδό.
Περιμέναμε 14 χρόνια μέχρι να κατασκευαστούν 5 χιλιόμετρα δρόμου. Περιμέναμε κάποιο σύγχρονο δρόμο και μας παρέδωσαν ένα δρόμο που έχει τα ίδια χάλια με τον υπάρχοντα που συνεχίζει προς Δράμα. Ίσως για να μη κακομαθαίνουμε.
Σε μια εποχή όπου, σε όλη την Ευρώπη, χαράσσονται σύγχρονοι αυτοκινητόδρομοι, που παρέχουν ασφάλεια στον οδηγό και ταχεία κίνηση των οχημάτων, εμείς μένουμε σε έργα παρωχημένης τεχνολογίας και ξεπερασμένου σχεδιασμού.
Σε μια εποχή που το κράτος επιστρέφει τους φόρους, με έργα για τον πολίτη, εμείς σκορπάμε τα χρήματα αυτά, βολεύοντας κομματικούς ημετέρους, πίσω από μισθούς, αδρανών συμβούλων, μέσα στα γραφεία υπουργών και περιφερειαρχών.
Θα κλείσω με ένα σύντομο ανέκδοτο.
- «Επανίδρυση του κράτους»
- «Φέξε μου και γλίστρησα»
Καλημέρα σας.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Η γνώμη μου" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
