
στο χαράκωμα της ψυχής μου, βαθιά σκαμμένες οι ρυτίδες, χρωμάτισα τα τάχα της ψυχής κι έβαψα, γυμνή στέκω κλαίγοντας το χαμό μου κι εσύ αγκάθι χωρίς ρόδο μυρωμένο....
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Αποτύπωμα" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
