θα ήθελα πια τα μάτια μου ερμητικά να κλείσω
μέσα σε εκείνες τις καταπράσινες φυλλωσιές να κυλιστώ
εκεί που ο πόνος δεν έχει χώρο εκεί που το δάκρυ έχει στερέψει.
θα ήθελα πια τα μάτια μου να μην τα βλέπουν πονεμένα
μα με χαμόγελο να τα κοιτούν.
θα ήθελα μέσα σε αγγέλων αγκαλιές κλειστά
να παραμένω με φως άπλετο να λυτρωθώ
εκεί στου παραδείσου την λεγεώνα να καταταγώ.
θα ήθελα κανείς να μην πονά
δάκρυ να μην πέφτει στην γη .
θα ήθελα στην αγαπημένη μου Ιθάκη
εκεί να μείνω να ονειρευτώ πως
ακόμα το παλεύω κι ας μην παλεύεται.
θα ήθελα να ζω χωρίς τον πόνo
θα ήθελα να ζω...........
τα λόγια μου λίγα μπροστά στίς λέξεις το παλεύω κι ας μην παλεύεται με αυτούς τους στίχους μου βγαίνει η ενσύναίσθηση μου.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Αποτύπωμα" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
